ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
1801 — 1850

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
Αλέξης Πολίτης

ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ
Παναγιώτης Αντωνόπουλος, Βασιλική Παλαιοχώρη, Αλέξης Πολίτης

συνεργασία
Ηρώ Βαμβακίδου

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ, Ή ΕΝΤΑΓΜΕΝΑ ΣΕ ΑΛΛΑ ΕΝΤΥΠΑ Ή ΣΕ ΜΟΝΟΦΥΛΛΑ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΑΥΤΟΤΕΛΗ

1 7 6 6

–§Καισάριος Δαπόντε, Καθρέπτης Γυναικών, Λειψία

σελ. 78-79: (αρχ.) Χο. Κόρη Ηχώ, αντιλαλιά, οπού ’σαι γεννημένη.| μαζί με όλα τα βουνά, και συναναθρεμμένη, 26 δίστιχα. ☺Γ. Σ. Φουρφουρής [=Γ. Π. Σαββίδης], Φαναριώτικες ηχολογίες ή «ποιήματα με αντίλαλο»; (ένα παραμελημένο στιχουργικό παιχνίδι). ©

 

1 7 8 1

Franz-Josef Sulzer,[Δύο ποιήματα] Geschichte des Transalpinischen Daciens, II, Βιέννη, 1781, πιν. V

[1.] (αρχ.) Δεν είναι τρόπος να γένει κι άλλη | τόσον ωραία, με τόσα κάλλη·| όσοι θαρρούνε πως είναι κι άλλη,| αναισθησίαν έχουν μεγάλη. [2.] (αρχ.) Σε πέλαγος εμπήκα, λιμιώνα λαχταρώ·| μα όλον παραδέρνω, να φτάξω δεν μπορώ (δις). ☺Δημήτρης Θέμελης, «Τραγούδια των Ελλήνων της Ρουμανίας από το 18ο αιώνα», Δ΄ Συμπόσιο λαογραφίας βορειοελλαδικού χώρου, Θεσσαλονίκη 1989, 17-24. ☻Ο Sulzer σημειώνει και τη μουσική, καθώς και άλλα μουσικά δείγματα. Τα κείμενα είναι γραμμένα με λατινικά ψηφία· αρ. 1: tosson area me tassa kaliossi tarunä… echon megali. αρ. 2. na staxo. Ο Θέμελης μεταγράφει: στάξω. Πιθανόν όμως ο τυπογράφος να διάβασε το f ως s, που με την παλαιά γραφή-του συγγενεύει οπτικά. ©

 

1 7 9 0

[Ρήγας], Σχολείον των ντελικάτων εραστών, Βιέννη

σελ. 13-14/78-80 (14-16): (αρχ.) Πως βαστάς, καρδιά μ’, θαυμάζω, 8 εξάστ. στρ. σελ. 20/85 (24): (αρχ.) Εις ό,τι κι αν στερήθηκα, στον τόπον έβαν’ άλλο, 4 δίστιχα. σελ. 148/219 (242): (αρχ.) Έρως όπου περισσεύει, δεν είν’ τρόπος να κρυφθεί, 1 δίστιχο. σελ. 172/243 (281): (αρχ.) Ο χωρισμός κι η στέρησις αν ζώα και θηρία, 2 δίστιχα. σελ. 173/243 (283): (αρχ.) Ζω, μα δεν καταλαμβάνω, 1 δίστιχο. σελ. 173/244 (283): (αρχ.) Τί κάμνετε; Με λέγουν, 2 δίστιχα. σελ. 174/245 (285): (αρχ.) Την ώραν π’ αξιώνομαι να σε ιδώ, ψυχή μου, 2 δίστιχα. σελ. 174/245 (285): (αρχ.) Λοιπόν εγώ σ’ έχασα, να ξεύρεις πως πεθαίνω, 1 δίστιχο. σελ. 179-181/250-251 (294-295): (αρχ.) Εγώ πως είμαι δούλος δικός σου, 5 οκτάστ. στρ. σελ. 189/260 (310): (αρχ.) Τάχα ξεύρεις πως πεθαίνω ή θαρρείς πως σε γελώ;, 8 δίστιχα. σελ. 193-194/266-267 (317): (αρχ.) Ινσάφι κάμε, άπονη, μετάβαλε πιά ήθος, 8 δίστιχα. σελ. 197/270 (323-324): (αρχ.) Ειν’ ευμορφιά μεγάλη, που δεν την έχει άλλη, 8 δίστιχα. σελ. 216-217/289-290 (355-356): (αρχ.) Αν δεν πονείς κανένα, 5 εξάστ. στρ. [Η πρώτη αρίθμηση της έκδ. 1971, η δεύτερη της έκδ. 2001, η τρίτη (σε παρενθέσεις) στην αρχική, 1790.]

☺ επιμ. Π. Σ. Πίστας, Αθήνα 1971· επιμ. Π. Σ. Πίστας, Αθήνα 2001☻Παναγιώτης Σ. Πίστας, «Η πατρότητα των στιχουργημάτων του ‘‘Σχολείου των ντελικάτων εραστών’’», Ελληνικά, 20 (1967) 393-412· Λ. Βρανούσης, «Εκδόσεις και χειρόγραφα του ‘‘Σχολείου των ντελικάτων εραστών’’», Ο Ερανιστής, 8 (1970) 302-323 (και ανάτυπο με προσθήκες και διορθώσεις, Αθήνα 1970)· Ίλια Χατζηπαναγιώτη- Sangmeister, «Το ‘‘Σχολείο των ντελικάτων εραστών’’ και το ‘‘Έρωτος αποτελέσματα’’. Νέα στοιχεία για τα στιχουργήματά τους», Ο Ερανιστής, 23 (2001) 143-165♫

 

1 7 9 2

–Ι***Κ***[Ιωάννης Καρατζάς και Αθαν. Ψαλίδας], Έρωτος αποτελέσματα ήτοι Ιστορία ηθικοερωτική με πολιτικά τραγούδια, Βιέννη [Λ.Χ. 1791-1795 69]

σελ. 45 (γ΄χ.α.): [αφιέρωση στον Στέφανο Ιαννοβίκη]. σελ. 45-46 (ε΄χ.α.-ι΄χ.α.): Ευγενέστατε! [προσφώνηση· υπογραφή: Ι. Κ.]. σελ. 47-50 (ια΄χ.α.-1ς΄χ.α.): Προοίμιον σελ. 51-83 (1-32): Έρωτος αποτελέσματα. Ιστορία πρώτη… σελ. 54-55 (5): (αρχ.)  Εις ένα κάλλος θαυμαστό, 11 δίστιχα. σελ. 56 (6): (αρχ.) Ποτέ δεν θα μπορέσω, 5 δίστιχα. σελ. 59 (9): (αρχ.) Τα θέλγητρα που έχεις, αγάπη μ’, φυσικά, 8 δίστιχα. σελ. 60-61 (11-12): (αρχ.) Ο έρωτας θυμώθη, 20 δίστιχα. σελ. 62-63 (12): (αρχ.) Ω ρόδον ωραιότατον, των λουλουδιών κορώνα, 10 δίστιχα. σελ. 64-65 (14-15): (αρχ.) Ω υψηλόν δενδράκι, 22 δίστιχα. σελ. 66-67 (17): (αρχ.) Πικρά αναστενάζω, τα μάτια μου θρηνούν, 8 δίστιχα. σελ. 68 (18-19): (αρχ.) Δεν είν’ τρόπος όταν θέλει, 14 δίστιχα. σελ. 69 (19-20): (αρχ.) Το κάλλος με υπερβολή, 16 δίστιχα. σελ. 70-71 (20-21): (αρχ.) Αύξησαν οι αναστεναγμοί, 16 δίστιχα. σελ. 76-77 (26-27): (αρχ.) Ποτέ κανείς να μην ειπεί, 16 δίστιχα. σελ. 77-78 (27): (αρχ.) Με βεβαιώνει αρκετά, 16 δίστιχα. σελ. 85-165 (33-117): Έρωτας ελεεινός. Ιστορία Β΄.… σελ. 89 (37-38): (αρχ.) Το ωραίον πρόσωπόν σου σχηματίζει ουρανόν, 8 δίστιχα. σελ. 90-91 (39-40): (αρχ.) Δεν είναι τρόπος να γένει άλλη, 16 δίστιχα. σελ. 93-94 (42-43): (αρχ.) Η ωραιότης δεν θεωρείται, 14 δίστιχα. σελ. 96-97 (46-47): (αρχ.) Τί γνώμη, φως μου, είν’ αυτή, 16 δίστιχα. σελ. 98-99 (47-48): (αρχ.) Πάσχω να καταλάβω, 20 δίστιχα. σελ. 99-100 (48-49): (αρχ.) Πως βαστάς, καρδιά μ’, θαυμάζω όταν τους καημούς κοιτάζω | που τραβάς παντοτινά, 16 δίστιχα. σελ. 101-102 (50-51): (αρχ.) Αχ έρωτα σκληρότατε, και ποια είν’ τα καλά σου;, 8 δίστιχα. σελ. 103-108 (52-56): Ερώτησις της Ψυχής προς την Καρδίαν, (αρχ.) Καρδιά, τί έχεις και πονείς, 12 δίστιχα· ∟ Απόκρισις της Καρδίας προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή, παρηγοριά αντίς, 12 δίστιχα· ∟ Απόκρισις της Ψυχής προς την Καρδίαν, (αρχ.) Καρδιά, αυτά είναι κοινά, 6 δίστιχα· ∟ Απόκρισις της Καρδίας προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή, δεν είν’ μόν’ σαϊτιές, 12 δίστιχα· Απόκρισις της Ψυχής προς το Στήθος, (αρχ.) Στήθος, ακούς τα λακιρντιά, 12 δίστιχα· ∟ Απόκρισις του Στήθους προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή, αντίς για να κλαυθώ, 16 δίστιχα· ∟ Απόκρισις της Ψυχής προς την Καρδίαν, (αρχ.) Καρδιά, γιατί παραλαλείς, 6 δίστιχα· ∟ Απόκρισις της Καρδιάς προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή, με σένα απορώ, 8 δίστιχα. σελ. 109 (57-58): (αρχ.) Μην ημπορώντας να ειπώ τους πόνους της καρδιάς μου, 8 δίστιχα. σελ. 111 (59-60): (αρχ.) Στες λύπες μου ανακωχήν, 16 δίστιχα. σελ. 112 (60): (αρχ.) Στα μάτια όπου λαχταρώ, 16 δίστιχα. σελ. 112-113 (60-61): (αρχ.) Τελεία και σωστή χαρά, 16 δίστιχα. σελ. 114 (61-62): (αρχ.) Την ακατάστατον ροπήν, 16 δίστιχα. σελ. 115 (62-63): (αρχ.) Ω τύχη, τύχη φοβερά, 16 δίστιχα. σελ. 115-116 (63): (αρχ.) Αν η ζωή μου κρέμαται μέσα στα δυο σου χείλη, 8 δίστιχα. σελ. 116-117 (63-64): (αρχ.) Η φλόγα η ερωτική, 16 δίστιχα. σελ. 118 (65-66): (αρχ.) Καλή καρδιά κι υπομονή κανείς τυχαίνει νά ’χει, 14 δίστιχα. σελ. 119 (66-67): (αρχ.) Την ώρα π’ αξιώνομαι να σε ιδώ, ψυχή μου, 8 δίστιχα. σελ. 120-121 (68-69): (αρχ.) Καρδιά μου φλογισμένη,| πάντοτε βυθισμένη | σε πάθη φοβερά, 20 τρίστ. στρ. σελ. 121-122 (70): (αρχ.) Μια υπομονή σαν φθάσει εις το άκρον της βαθμόν, 7 δίστιχα. σελ. 122-123 (70-71): (αρχ.) Με πόθον υπερβολικόν, 16 δίστιχα. σελ. 128-129 (76-77): (αρχ.) Παντοτινές καταδρομές, 16 δίστιχα. σελ. 129-130 (77-78): (αρχ.) Δεν ημπορώ ποτέ να ζήσω, 16 δίστιχα. σελ. 130-131(78): (αρχ.) Μετά την στέρησίν σου, 16 δίστιχα. σελ. 131-132 (79): (αρχ.) Εις το άκρον της κακίας ήλθ’ η τύχη μου βαθμόν, 8 δίστιχα. σελ. 132-133 (80): (αρχ.) Τί κουριόζα συμφορά, 16 δίστιχα. σελ. 133-134 (81): (αρχ.) Πού είν’ το έσκι κι η χαρά, 14 δίστιχα. σελ. 134-135 (81-82): (αρχ.) Τί ζωή πολλά αθλία,| στεναγμών πολλών αιτία, 16 τρίστ. στρ. σελ. 136 (83): (αρχ.) Τί αγανάκτησις πολλή, 16 δίστιχα. σελ. 137-138 (84-85): (αρχ.) Με πάθη κι αναστεναγμούς, 16 δίστιχα. σελ. 139-140 (85-86): (αρχ.) Το ταξίδι της ζωής μου, 20 δίστιχα. σελ. 140 (86-87): (αρχ.) Το δένδρον της αγάπης μου με φύλλα πιστοσύνης, 10 δίστιχα. σελ. 141 (87-88): (αρχ.) Άλλο ωσάν τον χωρισμόν πάθος δεν εγνωρίσθη, 8 δίστιχα. σελ. 141-142 (88-89): (αρχ.) Τάχα ξεύρεις πως πεθαίνω, ή θαρρείς πως σε γελώ;, 8 δίστιχα. σελ. 143 (90-91): (αρχ.) Το νούρι της ψυχής μου και την παρηγοριά, 11 δίστιχα [☻αποκατάσταση το β΄ δίστιχου της έκδ. Vitti: το φως των ομματιών μου, πώς να το στερηθώ,| οπού τον νουν μου χάνω, όταν το θυμηθώ]. σελ. 144 (91-92): (αρχ.) Δεν ημπορώ εξάπαντος αυτήν την δυστυχίαν, 10 δίστιχα. σελ. 144-145 (92-93): (αρχ.) Τί μεγάλη απορία, 16 δίστιχα. σελ. 145-146 (93): (αρχ.) Η κάθε λύπη δέχεται κάποιαν παρηγορίαν, 8 δίστιχα. σελ. 146-147 (94): (αρχ.) Σε χάνω, και ας σε κλαίγω, 16 δίστιχα. σελ. 147-148 (94-95): (αρχ.) Πάντοτε μαζί μου μάχη, 16 δίστιχα. σελ. – (95-96): (αρχ.) Τύχη, αφού εγνώρισες καλά και εστοχάσθεις, 8 δίστιχα. [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. 149-150 (96-98): (αρχ.)  Είναι και άλλες συμφορές, και άλλες δυστυχίες, 16 δίστιχα. σελ. 150 (98-99): (αρχ.) Ζώ, μα δεν καταλαμβάνω, 20 δίστιχα [η έκδ. Vitti παραθέτει μόνο 2]. σελ. 150 (99): (αρχ.) Βλέπω το ακατάστατον του κόσμου και λυπούμαι, 9 δίστιχα [η έκδ. Vitti παραθέτει μόνο 1]. σελ. 151-152 (100-101): (αρχ.) Εις το θέατρον του κόσμου | με τα μέτρα του νοός μου | σαν τον χωρισμόν πληγήν, 13 τρίστ. στρ. σελ. 152 (102): (αρχ.) Εις ό,τι κι αν στερήθηκα στον τόπον έβαν’ άλλο, 4 δίστιχα. σελ. 152 (102): (αρχ.) Ο χωρισμός κι η στέρησις στα ζώα και θηρία, 2  δίστιχα. σελ. 153 (103): (αρχ.) Εγώ πως είμαι δούλος δικός σου, 3 οκτάστ. στρ. σελ. 154 (104-105): (αρχ.) Μέσα σε θάλασσα πλατιά, 16 δίστιχα [η έκδ. Vitti παραθέτει μόνο 2]. σελ. 156 (106-107): (αρχ.) Αποστατούσιν οι στεναγμοί μου, 2 οκτάστ. στρ. σελ. 156-157 (107-108): (αρχ.) Ινσάφι κάμε, άπονη· μετάβαλε πια ήθος, 8 δίστιχα. σελ. 157 (108): (αρχ.) Είν’ ευμορφιά μεγάλη που δεν την έχει άλλη, 4 τετράστ. στρ. [η έκδ. Vitti παραθέτει μόνο 1]. σελ. 161-162 (: (αρχ.) Αν δεν πονείς κανένα,| λυπήσου καν εμένα | που θα σε στερηθώ, 10 τρίστ. στρ. σελ. 163-164 (115): (αρχ.) Τάχ’ άνθρωπος εστάθη, 16 δίστιχα. σελ. 164-165 (116): (αρχ.) Το αγγελικόν σου ήθος, 3 εξάστ. στρ., στο τέλος τους, ως επωδός, Άχ! αχ! αχ!. σελ. 167-229 (118-188): Έρωτος αποτελέσματα. Ιστορία Γ΄ … σελ. 169-170 (121-122): (αρχ.) Οπόταν είσαι μοναχή, 15 δίστιχα. σελ. 171-172 (123): (αρχ.) Βλέμμα το ιλαρόν σου και ήθος το γλυκό, 10 δίστιχα, με το πρώτο γράμμα κάθε στίχου η ακροστιχίδα: ΒΑΡΒΑΡΑΓΡΗΓΟΡΙΕΒΝΑΑΧ. σελ. 173-174 (125-126): (αρχ.) Ποτέ δεν εδοκίμασα του έρωτος τα πάθη, 13 δίστιχα. σελ. 174 (126): (αρχ.) Καλώς τα μάτια σου τα δυο, 14 δίστιχα. σελ. 175 (126-127): (αρχ.) Δεν ξέρω φως μου, τι δηλοί, 14 δίστιχα. σελ. 175-176 (127): (αρχ.) Μόλις η τύχη μ’ άρχισε μουσαετέ να δείξει, 8 δίστιχα. σελ. 176-177 (128): (αρχ.) Δυο γνώμες το να συμφωνούν, 16 δίστιχα. σελ. 177-178 (128-129): (αρχ.) Η Αφροδίτη βλέπει | εκείνο που δεν κρίνει | ο έρωτας συχνά, 8 εξάστ. στρ. σελ. 178 (129-130): (αρχ.) Στοχάζομαι και απορώ στην τωρινήν φιλίαν, 8 δίστιχα. σελ. 178-179 (130-131): (αρχ.) Τα κάλλη σου, ψυχή μου, τα τόσο θαυμαστά, 8 δίστιχα. σελ. 179-180 (131): (αρχ.) Αν σ’ έκαμεν η φύσις, 16 δίστιχα. σελ. 180 (132): (αρχ.) Σαν ήθελες φιλίαν, 16 δίστιχα. σελ. 181 (132-133): (αρχ.) Τώρα πλέον εγνωρίσθη, τώρα είναι φανερόν, 9 δίστιχα. σελ. 181-182 (133): (αρχ.) Όλα τα πράγματα καιρόν, 16 δίστιχα. σελ. 182-183 (134): (αρχ.) Θάλασσα αγριωμένη, 14 δίστιχα. σελ. 183-184 (134-135): (αρχ.) Τώρα πλέον ταξιδεύω, 16 δίστιχα. σελ. 184-185 (135): (αρχ.) Στην αγάπη η κακία, 16 δίστιχα. σελ. 185-186 (136-137): (αρχ.) Έχ’ η αλήθεια κάποια χάρη, 16 δίστιχα. σελ. 186-187 (137-138): (αρχ.) Για την άκραν σ’ ευμορφίαν, 16 δίστιχα. σελ. 188 (138-139): (αρχ.) Μόλις το αξιώθηκα με κόπους και μινέτια, 9 δίστιχα. σελ. 188-189 (139-140): (αρχ.) Τα άνθη είν’ προσωρινά, 16 δίστιχα. σελ. 189-190 (140): (αρχ.) Στο κιόσκ’ αυτό ο Έρωτας με την θεάν κονεύει, 5 δίστιχα. σελ. – (140-141): (αρχ.) Στην στράταν της ευνοίας σου, μεντζίλ’ επιθυμία, 10 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. 190 (141-142): (αρχ.) Ποια να είναι τάχα πάλιν η αιτία της οργής, 8 δίστιχα. σελ. 190-191 (142): (αρχ.) Αξίαν έχει δυνατή, 16 δίστιχα. σελ. 191-192 (143): (αρχ.) Κρατώντας της αγάπης μου τον θησαυρόν μαζί μου, 7 δίστιχα. σελ. 192 (143-144): (αρχ.) Ζωγράφοι ούτε ποιηταί κονδύλι δεν εγγίζουν, 8 δίστιχα. σελ. 193-194 (144-145): (αρχ.) Φως μου, χαροποιήσου, 18 δίστιχα. σελ. 194 (145-146): (αρχ.) Ποια άλλη σαν εσένα φως μου φάνηκε ποτέ, 15 στ. [ομοιοκατληκτούν όλοι με τη λέξη ποτέ]. σελ. 194-195 (146): (αρχ.) Τον εχθρόν σου πια πιστεύεις, 20 δίστιχα. σελ. 195-196 (147): (αρχ.) Αν αυτό το να με βλέπεις σύγχυσιν σε προξενεί, 8 δίστιχα. σελ. 196 (147-148): (αρχ.) Τάχατες να ’ν’ άλλη καμιά, 12 δίστιχα. σελ. 197 (148-149): (αρχ.) Αν ήτον τρόπος κι αν ημπορούσα, 16 δίστιχα. σελ. 198 (149): (αρχ.) Φίλοι μου ηλικιώται, 15 δίστιχα. σελ. 198-199 (150): (αρχ.) Τί καρδιά να νταγιαντήσει, 16 δίστιχα [η έκδ. Vitti παραλείπει το 6ο δίστιχο: Συμφορές με τριγυρίζουν,| πάθη με καταφλογίζουν]. σελ. – (150-151): (αρχ.) Μια λεπτή δροσιά, με ηδονήν, με νάζι, 9 τρίστ. στρ. [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (151-152): (αρχ.) Στο εδικόν σου το κορμί έρωτας βασιλεύει, 8 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (152-153): (αρχ.) Ως τώρα ήτον χωρατάς, 16 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (153): (αρχ.) Εκεί οπού ευρίσκομαι εισέ μελαγχολίαν, 8 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (153-154): (αρχ.) Το φως μου πάλιν με ορμή, 16 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (154-155): (αρχ.) Με δυστυχίες πολεμώ, 14 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (155): (αρχ.) Νέες όλες πια χαρείτε, 16 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (155-157): (αρχ.) Εις περιβόλι εύμορφον μπήκα να σεργιανίσω, 24 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (157-158): (αρχ.) Να σιγώ δεν ημπορώ, 24 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. 199-200 (158-159): (αρχ.) Εις ένα λειμώνα αρετών τέλειον και ωραίον, 8 δίστιχα [η έκδ. Vitti: Σ’ ένα, κλπ.]. σελ. 200-201 (159-160): (αρχ.) Οι χάρες κι οι λαμπρότητες, 16 δίστιχα. σελ. 201-202 (160): (αρχ.) Τα κάλλη έχουν φυσικά, 14 δίστιχα. σελ. 202-203 (161-162): (αρχ.) Ηχώ, πε με τάχα ποίον,| δεν είν’ εκείνο  παιδίον | οπού ρίπτει ελευθέρως,| σαϊτιές εις κάθε μέρος; |(ΈΡΩΣ), 10 τετράστ. στρ. [η «ηχώ» της ομοιοκαταληξίας του β΄ διστίχου αποτελεί την απάντηση στο ερώτημα]. σελ. 204 (162): (αρχ.) Με ίδρωτας, με κόπους, 12 δίστιχα. σελ. – (162-163): (αρχ.) Τί να κάμω, τί να γένω;, 20 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. – (163-164): (αρχ.) Πες με καρδιά μ’ πού είσαι να παρηγορηθώ, 7 δίστιχα [η έκδ. Vitti το παραλείπει]. σελ. 205-206 (164-165): (αρχ.) Το τρυγόνι πως πονεί, 19 δίστιχα. σελ. 207 (166): (αρχ.) Κάθε ώρα συλλογούμαι, 15 δίστιχα. σελ. 208 (167): (αρχ.) Εις εύμορφον κλουβάκι, 14 δίστιχα. σελ. 209-210 (167-168): (αρχ.) Γιατί, ως πότε με φθονείς, 16 δίστιχα. σελ. 210-211 (168-169): (αρχ.) Αγρίκα το, πουλί μου, 26 δίστιχα. σελ. 211-212 (169-170): (αρχ.) Η καρδιά μ’ σε χαιρετά, 24 δίστιχα. σελ. 213 (170-171): (αρχ.) Μαύρα πια αποφάσισα εις το εξής να βάλω, 8 δίστιχα. σελ. 213-214 (171): (αρχ.) Όσα βλέπω με τα μάτια πλέον με πιστοποιούσι, 8 δίστιχα. σελ. 216 (174-175): (αρχ.) Αυτή η φλόγα της καρδιάς άραγε τί να είναι;, 9 δίστιχα. σελ. 217 (175-176): (αρχ.) Σήμερον όλοι χαίρονται, μόνον εγώ λυπούμαι, 12 δίστιχα [αρχίζουν όλα με τη λέξη σήμερα]. σελ. 218 (176): (αρχ.) Πολλοί εχθροί επάσχισαν, φως μου, να μας χωρίσουν, 8 δίστιχα. σελ. 218-219 (177): (αρχ.) Αν στον κόσμον ήλθες μόνον, 12 δίστιχα. σελ. 219 (177-178): (αρχ.) Γαζέτες και για μένα πρέπει να τυπωθούν, 8 δίστιχα. σελ. 220-221 (178-180): (αρχ.) Αφανισμός και λύπη, ξεύρεις τί θε να πεί;, 24 δίστιχα. σελ. 222 (181): (αρχ.) Ή με στέλνεις την καρδιά μου, ή κρατείς και το κορμί, 8 δίστιχα. σελ. 227-228 (187-188): (αρχ.) Όταν οι ερωτόληπτοι συμβαίνει να αφήσουν, 11 δίστιχα. σελ. – (α΄χ.α.-δ΄χ.χ.): Πίναξ των περιεχομένων τραγωδίων εις την παρούσαν ιστορίαν [αλφαβητικά κατά πρώτο στίχο] [>| Βιέννη (=Κωνσταντινούπολη) ±1800-1815· >| Βιέννη 1809· Βενετία >|1816 (δύο διαφορετικά τραβήγματα)· >|Βενετία 1836.]

☺επιμ. Μario Vitti, Αθήνα (Οδυσσέας)1989, 21993 (περικόπτει ορισμένα κείμενα· η δική του εισαγωγή στις σελ. 7-41, σελ. 231-236 γλωσσάρι). ☻Hans Eideneier, «Ο συγγραφέας του ‘‘Έρωτος αποτελέσματα’’», Θησαυρίσματα, 24 (1994) 282-285· Στέση Αθήνη, «Ιωάννης Καρατζάς ο Κύπριος και Αθανάσιος Ψαλίδας. Τα αποτελέσματα μιας πιθανής συνεργασίας», Μολυβδοκονδυλοπελεκητής, 6 (1998-99) 265-271· Ίλια Χατζηπαναγιώτη- Sangmeister, «Το ‘‘Σχολείο των ντελικάτων εραστών’’ και το ‘‘Έρωτος αποτελέσματα’’. Νέα στοιχεία για τα στιχουργήματά τους», Ο Ερανιστής, 23 (2001) 143-165· η ίδια, «Ιωάννης Καρατζάς ο Κύπριος και Αθανάσιος Ψαλλίδας ή ο Έρωτας και τα αποτελέσματά του στη νεοελληνική λογοτεχνία του Διαφωτισμού», Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών. Επετηρίδα, 31 (Λευκωσία 2005) 249-284.♫ ©         

 

1 7 9 7

–Ιωάννης Εμμανουήλ [Καστοριανός], Ωδάριον, Εφημερίς, Βιέννη, (1.1.1797)

σελ. 15-16: Ωδάριον συγχαριστικόν εις το Νέον Έτος προσφωνηθέν τοις ομογενέσι τε και φιλοπάτρισιν, υπό Ιωάννου Εμμανουήλ του Καστοριανού, (αρχ.) Υιόν μεν τρώγει πάλιν, ο Κρόνος παλαιόν | Η δε μεγάλη μήτηρ, γεννά νέον υιόν, 39 ομοιοκατάληκτα δίστιχα. ☺Νίκος Βέης (Bees), Πειραϊκά Γράμματα, 2, τχ. 3 (Σεπτ. 1942) 130-133.

 

1 7 9 8

–[Ρήγας], Ελευθερία  Ισότης | Θούριος | ήτοι ορμητικός πατριωτικός ύμνος πρώτος, εις ήχον, Μια προσταγή μεγάλη, δίφυλλο, Κέρκυρα

(αρχ.) Ως πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά, 63 δίστιχα.

◙ Κ.Ε.Μ.Ν.Ε. Ακαδημίας Αθηνών, 1998.☻Λ. Βρανούσης, «Θούρια του Ρήγα (τυπωμένα το 1798) και χειρόγραφα του Βηλαρά», Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών, 51 (1981) 299-312.

–[Ρήγας], Ύμνος πατριωτικός της Ελλάδος, και όλης της Γραικίας· Προς ξαναπόκτησιν της αυτών Ελευθερίας, 12 σελ., Κέρκυρα

(αρχ.) Όλα τα έθνη πολεμούν,| και στους τυράννους τους ορμούν, 42 εξάστ. στρ.

◙ Κ.Ε.Μ.Ν.Ε. Ακαδημίας Αθηνών, 1998.☻Λ. Βρανούσης, ό.π., και ο ίδιος, Ο ‘‘Πατριωτικός ύμνος’’ του Ρήγα και η ελληνική ‘‘Καρμανιόλα’’», Αθήνα 1960.Ανώνυμος, Πατρική διδασκαλία, Κωνσταντινούπολη

Έκαστος εν ω εκλήθη εκεί και μενέτω, και προς ήν υπόκειται βασιλείαν μη αντιτεινέτω, (αρχ.) Είναι ομολογούμενον εις όσους διακρίνουν,| με του νοός το λογικόν τα πράγματα και κρίνουν, 38 δίστιχα. Με τον υπέρτιτλο Στίχοι πολιτικοί. ☺Χρησιμοποιώ την ανατύπωση από το [Αδαμ. Κοραής], Αδελφική διδασκαλία, Ρώμη [=Παρίσι] 1798, 22-24. ©

–[Αδαμ. Κοραής], Αδελφική διδασκαλία, Ρώμη [=Παρίσι]

σελ. 55:  (αρχ.) Οι ναύται υποτάσσονται σ’ ένα καραβοκύρην, 8 ανομοιοκατάληκτοι στ., [Αντιγραφή σχολιασμός του στ. 23 του ποιήματος της Πατρικής διδασκαλίας και δημοκρατικός σχολιασμός.] ©

 

1 8 0 0

–Dimo et Nicolo Stephanopoli, Voyage de…en Grèce…, Παρίσι

τ. ΙΙ, σελ. 34: Je sortirai, je parcourrai les champs, les villes et ne te retrouverai nulle part! et je pourrai vivre! Fasse le ciel que je te suive de près, ou que, changée en oiseau, j’aille remplir les déserts de mes cris plaintifs, que jamais je ne me repose sur une branche verte, ni ne boive de l’eau claire, semblamble à la tourtourelle lorsqu’elle a perdu sa compagne [μτφρ. μανιάτικου μοιρολογιού χήρας]. σελ. 74-79: Ο ξένος με την Ρούμελην (αρχ.) Όλος ο κόσμος χαίρεται, όλοι βαρούν παιχνίδια, 87 στ. [τυπωμένοι σε ημιστίχια]. σελ. 90-91: [3 δίστιχα, τυπωμένα σε ημιστίχια] 1: Κόρη στο παραθύρι σου γαρουφαλιά δεν πρέπει,| τι εσύ ‘’σαι το γαρούφαλο, κι οπού έχει ’ματια ας βλέπει. 2: Δεν ήσου εσύ που μου έλεγες, τι αν δε με ιδείς πεθαίνεις,| τώρα με βλέπεις και απερνώ,| και δεν μου συντυχαίνεις. 3: Στην Μπαρμπαριάν και Τούνιζι, Τρίπολη και Αλιζέρι,| εκεί βρίσκεται το αδέλφι μου χειμώνκαι καλοκαίρι. σελ. 135-136: Mon blanc mouton, qui, dans la cabane, dormais avec moi chaque nuit, et de bon matin m’éveillais, ne dormant jamais à cette heure; mon pauvre mouton mon bien aimé, que des barbares ont tué à mon extrême regret, vois mes larmes et la douleur de mon cœur! L’amour que j’avais pour toi en surpassait tout autre. Dors tranquille sous la terre qui appartient à ta maitraîsse Crissavgis : pour l’amour que je te portais, et pour ne jamais perdre ta mémoire, j’ai ton frère avec moi ; c’est comme si je t’avais toi-même. Les barbares qui ‘ont tué, les Français les ont fait prisonniers, les ont chargés de fers et mis dans des cachots [μετάφραση (πλαστού) αυτοσχέδιου τραγουδιού μιας βοσκοπούλας].Παρόμοια έκδοση με ένδειξη τόπου: Λονδίνο. Πβ. ελληνική μετάφραση, Ταξίδι του Δήμου και του Νικολό Στεφανόπολι στην Ελλάδα, μτφρ. Απ. Σπήλιος, Αθήνα 1974, 206, 229-231, 261. Αναδημ. Ο ξένος με την Ρούμελην: Em. Legrand, Recueil de chansons populaires grecques, Παρίσι 1874, 108-114, και από εκεί, Γ. Ζώρας, «Το τραγούδι της Ρούμελης», Νέα Εστία, 57 (1955) 580-584.  

–**[Αδαμ. Κοραής], Άσμα πολεμιστήριον, [Παρίσι]

σελ. 3-11: (αρχ.) Φίλοι μου συμπατριώται,| δούλοι νά ’μεθα ώς πότε, 9 δεκαεξάστ. στρ. σελ. 12-16: [πεζή γαλλική μετάφραση.] Άσμα πολεμιστήριον. Ανώνυμο έργο του Κοραή, επιμ. Φίλιππος Ηλιού, Αθήνα 1982 ©

 

1 8 0 2

Ακολουθία του Αγίου Ιερομάρτυρος Σεραφείμ Αρχιεπισκόπου Φαναρίου και Νεοχωρίου..., Βενετία, [Ηλιού 1802.2, ΓΜ *110]ΓEN T 585s.484

σελ. 126-132: Ιωσήφ αρχιμανδρίτης ο εκ Φουρνά, Εγκώμιον εις τον Άγιον Σεραφείμ τον ιερομάρτυρα και φύλακα της Ελλάδος. σελ. 132: Στίχοι της Θεοτόκου.

 

–Δημήτριος Δάρβαρης,  Χειραγωγία εις την Καλοκαγαθίαν, Βιέννη, [Ηλιού 1802.58, ΓΜ*177]ΕΒΕ. ΦΙΛ. 432

σελ. II (μότο): Αν θέλεις καλοκάγαθος και ευτυχής να ζήσεις, | Ανάγνωθι, ω μαθητά, κανόνας ν’ αποκτήσειςֹ | Ούς περιέχει το παρόν της καλοκαγαθίας | Πόνημα μεν, ει και σμικρόν, γέμον δε ωφελείας.

 

–Δανιήλ Αδάμης, Εισαγωγική Διδασκαλία Περιέχουσα Λεξικόν Τετράγλωσσον..., [Κωνσταντινούπολη], [Ηλιού 1802.19, ΓΜ *120]ΓΕΝ. MGL.139

σελ. 2 χ.α.: Στίχοι Μιχαήλ Σχοινά και Έτερον Τετράστιχον, σελ. 5-6 χ.α.:Στίχοι απλοί και αλφάβητον ανεπίγραφοι, (αρχ.) Αλβανοί, Βλάχοι, Βούλγαροι, Αλλόγλωσσοι, χαρείτε | Κ’ ετοιμασθείτε όλοι σας, Ρωμαίοι να γενείτε, σελ. 7 χ.α.: [στίχοι, ανυπόγραφοι] Εις τον Πανιερώτατον Άγιον Πελαγωνείας Νεκτάριον. ☻Δεν αναγράφεται ο τόπος έκδοσης αλλά από τα τυπογραφικά στοιχεία συνάγεται με βεβαιότητα ότι το βιβλίο τυπώθηκε στην Πατριαρχική Τυπογραφία της Κωνσταντινούπολης (και όχι στη Βενετία, όπως έχει υποστηριχθεί από πολλούς μελετητές του Λεξικού).

1 8 0 3

–Νικόδημος Αγιορείτης, Χρηστοήθεια..., Βενετία, [Ηλιού 1803.19, ΓΜ *190] ΓΕΝ Τ 1553.65

σελ. ιβ΄: Επίγραμμα, Εις την παρούσαν Βίβλον διά στίχων πολιτικών, ανυπόγραφο. ©

–Νικόδημος Γεωργίδης, Νέον Επιστολάριον, Βενετία, [Ηλιού 1803.56, ΓΜ 222-Ηλιού Ι *15]

σελ. 230-232: Ιωάννης Θεολογίτης, Στίχοι Γνωμικοί. ©

 

1 8 0 4

–Ανώνυμος, Εφεύρεσις Τύχης..., Βενετία, [Ηλιού 1804.28, ΓΜ *259]

σελ. 4 χ.α.: προλογικό κείμενο, (αρχ.) Εις όλους όπου εξετάζουν ετούτο το Βιβλιάκι, σελ. 4-8 χ.α.: Ερμηνεία εις την μεταχείρησιν τούτου του παιγνίου, σελ. (1)-24: έμμετρες απαντήσεις στο παιγνίδι «Τύχης Εφεύρεσις». ©

1 8 0 5

─**Pouqueville, Voyage en Morée, Constantinopole et Albanie… pendant les années 1798-1801, Παρίσι

τ. Ι, σελ. 273-274: Ronde Grecque (αρχ.) Κόρη Μαλαματένια μου | και Μαργαριταρένια μου, 5 δίστιχα, [ακολουθεί γαλλ. μτφρ.]. σελ. 280: [μοιρολόι] (αρχ.) Mères, épouses, couronner son tombeau, il s’ est fané comme une rose de la Messénie [προηγείται (από σελ. 279) το σχόλιο: Cependant on retrouve encore chez les Arcadiens, et parmi les hommes de mer, quelques chants qui appartiennent à l’antiquité. On rencontre des rapsodes qu’environnent des groupes de femmes qui pleurent aux accents plaintifs que leur lyre accompagne. … Je rapporterais un hymne funéraire destiné à honorer la mémoire d’un enfant du Taygète, mort en compattant pour ses foyers]. σελ. 280-281: [Θούριος] (αρχ.) Où est-tu, redoutable Thesée? ta ville affligée t’appelle! Reviens-tu, héros incomparable [Υποτίθεται ότι το τραγουδούσαν στην Λακωνία, υμνώντας παράλληλα τον Βοναπάρτη και την εκστρατεία της Αιγύπτου]. σελ. 282-286: Romance (αρχ.) Αγάπη δεν εστάθη ποτέ χωρίς καημούς | Με βάσανα και πάθη και αναστεναγμούς, 11 τετράστ. στρ. κατά δίστιχα, [με τα αρχικά γράμματα κάθε διστίχου: αλφάβητος ۬  πβ. Marcellus 2, 134 και Joss σ. 6], [ακολουθεί σελ. 284-286 γαλλ. μτφρ.] σελ. 287-288: Cotsakias (αρχ.) Τον ουρανόν κάμνω χαρτί, την θάλασσαν μελάνι,| να γράψω τα πεισματικά και πάλαι δεν με φθάνει, 3 δίστιχα (τυπωμένα ως τετράστιχα), [ακολουθεί γαλλ. μτφρ.] ☻Στην ορθογράφηση των ελληνικών κειμένων και στις μεταφράσεις ίσως να παρενέβη ο Κοραής· βλ. το γράμμα του στον Barbié du Bocage (1804), Αλληλογραφία, έκδ. Ο.Μ.Ε.Δ., Β΄, Αθήνα 1966, 220.

–[ Θεοδόσιος Δημητρίου ΠΠ.], Απολογία Χριστιανική..., Λειψία, [Ηλιού 1805.12, ΓΜ *316]ΕΒΕ. Θ. 529          

σελ. 3: Στίχοι πολιτικοί εις τον κύριον Ιωάννην Καρίπογλουν. ©

Ψαλτήριον Δαβίδ..., Βενετία, [Ηλιού 1805.101, ΓΜ *383]

σελ. 3: [1] Στίχοι εις τον Θείον Δαβίδ, (αρχ.) Σίγησον Ορφεύ. [2] Έτερον δίστιχον.

1 8 0 6

–Δημήτριος Δαρβάρις, Γραμματική Απλοελληνική, Βιέννη, [Ηλιού 1806.17, ΓΜ*391]

σελ. XIV: Επίγραμμα νουθετικόν προς τους Παίδας. σελ. 382-394: Περί της κοινής στιχουργίας. ♫

1 8 0 8

 –Γ. Κ. [=Γεώργιος Κρομμύδης], Διατριβή επί της καταστάσεως της ενεστώσης κοινής ημών γλώσσης..., Μόσχα, [Ηλιού 1808.8, ΓΜ *501] ♫

[διάφορα επιγράμματα.]

1 8 0 9

[Ιωάννης Καρατζάς και Αθαν. Ψαλίδας], Έρωτος Αποτελέσματα,επιμ. Κωνστ. Κουσκουρούλη, Βιέννη, [Ηλιού 1809.25, ΓΜ *545· 1790|<] ♫

1 8 1 0

–Θωμάς Δημητρίου, Η Ιταλική Γραμματική, Βιέννη, [Ηλιού 1810.25, ΓΜ *587]ΕΒΕ. ΓΛ. 919

[επιγράμματα διαφόρων.]

1 8 1 1

–Δημήτριος Δαρβάρις, Σοφίας Απάνθισμα, Βιέννη, [Ηλιού 1811.58, ΓΜ *669]ΕΒΕ. ΦΛΣ 434

σελ. 152-168: Περί διατηρήσεως της υγείας. © 

–Κωνσταντίνος Χρυσοκέφαλος, Τερψίνοος ή Νέα Γραμματική Απλοελληνική, Λειψία, [Ηλιού 1811.61, ΓΜ *672] ♫               

τ. Γ΄, σελ. 284-286: Στίχοι Ιαμβικοί και ηρωικοί εις απλήν φράσιν.

1 8 1 2

–Παναγιώτης Ρόδιος, «Ποίημα εις τον πλούτον», Ερμής ο Λόγιος, 133-139

(αρχ.) Βλέπων κ’ εγώ μετά χαράς φιλογενείς Σμυρναίοι, [Παρεμβάλονται 11 ιαμβικοί τρίμετροι προσωδιακοί. Το ποίημα εκφωνήθηκε στις εξετάσεις του Φιλολογικού γυμνασίου Σμύρνης, στο μάθημα νεοτέρας ποιητικής του Κωνστ. Οικονόμου. Και σχόλιο του εκδότη του Λ. Ε. για αρχαία προέλευση των «πολιτικών στίχων».] ©

–Ανώνυμος, «Στίχοι εις την Ζωοδόχον Πηγήν», [Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθοπούλου, Σύγγραμμα, σελ. 2 χ.α., [Ηλιού *1812.55, ΓΜ *720]

(αρχ.) Το ύδωρ είναι άριστον και ο σοφός το λέγει | όθεν κι από τα φυσικά στοιχεία το εκλέγει, 8 δίστιχα. ©

 

–**Ανώνυμος, 1.«Greek War Song», 2.[Απόσπασμα από ΡωσσΑγγλοΓάλλο], 3.[μετάφραση ερωτικού τραγουδιού],  Byron, Child Harold’s Pilgrimage, Λονδίνο ©

1. (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων,| ο καιρός της δόξης ήλθεν, 4 τετραστ. στρ. + επωδός (: Τα όπλα ας λάβωμεν | παίδες Ελλήνων άγωμεν·| ποταμηδών εχθρών το αίμα | ας τρέξει προ ποδών). 2. (αρχ.) Ειπέ μας, ω φιλέλληνα, πώς φέρεις την σκλαβίαν, 26 στ. [οι στ. 1-37 του ΡωσσΑγγλογάλου, 1805, όπου διαφορετική διάταξη των στ.] 3. Μπαίνω μες στο περιβόλι ωραιότατη Χαϊδή [μόνον αυτός ο στ. ελληνικά· ακολουθεί η αγγλική μετάφραση σε 3 δωδεκάστ. στρ.].

☻Τα κείμενα αναδημοσιεύονται σε όλες τις εκδόσεις Απάντων του Byron· το ίδιο και οι δικές-του έμμετρες μεταφράσεις. Πβ. S.B. Liljegren, «Lord Byron and the Romaic Language», Festschrift Fr. Dornselff, Λιψία 1953, 228-230 και Αλ. Πολίτης, Η ανακάλυψη των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, Αθήνα 1984, 76-77.     

Ανώνυμος, «Greek War Song», The Classical Journal, 5 (Μάρτ.-Ιουν. 1812) 404-405

☻Προδημοσίευση (ή αναδημοσίευση;) από Byron, 1812.

 

1 8 1 3

–Κωνσταντίνος Οικομόμος, [άτιτλο ποίημα] Σμύρνη

σελ. 16: (αρχ.) Καλοί κ’ οι Σεϊδικιοΐου | λόφοι οι ανθηροί, | Κ’ οι δάπηδες Βουρνόβα | Τερπνοί και δροσεροί, 14 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. ☺Αθανάσιος Χατζηδήμος, Βιβλία της Σμύρνης, Αθήνα, 1948, 16 [ανάτυπο από τα Μικρασιατικά Χρονικά, 4] ۩

–Αθανάσιος Χριστόπουλος, «Ύμνος εις τον … Ιωάννην Καρατζάν», Ελληνικός Τηλέγραφος, 9.4.1813, 313-314

(αρχ.) Παύσατε Μούσες | τες σάλπιγγές-σας, 124 στ., ☺βλ. Αθαν. Χριστόπουλος, Άπαντα, Αθήνα 1969, 580, 610. ©

 

–Βησσαρίων Μακρής, Σταχυολογία Τεχνολογική, Βενετία, [Ηλιού 1813.57, ΓΜ *780]ΕΒΕ. ΓΛ. 350

σελ. 4: Τετράστιχον.

 

–Ανώνυμος, Σύστημα, ή Διαταγαί, Βιέννη, [Ηλιού 1813.62, ΓΜ 784 και τ. Α΄, σ. 475 *784]ΓΕΝ. MGL. 196.3, KNE/EIE

σελ. 1-3 χ.α.: Στίχοι πολιτικοί του Εκδότου, (αρχ.) Όλας, αληθώς, υπερτερείς τας πόλεις.

 

Ανώνυμος, [Les quatre saisons de l’amour], Μercure Εtranger, Παρίσι, 67-69

(αρχ.) Φαίνεται κι ο ερωτικός ο χρόνος πώς να έχει | κι αυτός τους τέσσαρας καιρούς και με βαθμούς να τρέχει, 10 δίστιχα. [Με υπέρτιτλους: Langues orientales, Littérature grecque moderne· ακολουθεί γαλλ. μτφρ. και σχόλια του εκδότη Duval-Destains. Βλ. το κείμενο στο παράρτημα. Πβ. και 1821.]

 

1 8 1 4

William Martin Leake, Researches in Greece, Λονδίνο

σελ. 140-154: The Russ-Anglo-Gaul, [Ποικίλα αποσπάσματα· βλ. ☻Κ. Θ. Δημαράς, Ο ΡωσσΑγγλοΓάλλος. Κριτική έκδοση με επιλεγόμενα, Αθήνα 1990· πβ. Βασίλης Παναγιωτόπουλος, «Ένα σχόλιο στον Ρωσσαγγλογάλλο», Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ε.Ι.Ε., Επιστημονική συνάντηση στη μνήμη του Κ. Θ. Δημαρά, Αθήνα 1994, 79-86· περιγραφή αθησαύριστου αντίγραφου: Αγαμέμνων Τσελίκας, «Ικαριακά χειρόγραφα», Δελτίο Ιστορικού και Παλαιογραφικού Αρχείου, 7 (1993-96) 50.], σελ. 155-157: Anacreontics 1.(αρχ.) Έλα φίλε μουσικέ. 2. (αρχ.) Ε! χου! ελάστε. 3. (αρχ.) Ας γένομουν καθρέφτης, [☻του Χριστόπουλου· 1: Βάκχος ς΄· 2: Βάκχος τρυγητής ζ΄· 3: Ερατώ ιζ΄.], σελ. 157-162: Songs, [περί δημοτικών τραγουδιών· σελ. 158: Πήραν την Άγιαν Σοφιάν | το μέγα μοναστήρι, | Κλάψετε παιδιά, κλάψετε, και σχετικά σχόλια. σελ. 159: Birem bi ri Liáko ve | Birbíli liá more Liáko ve [με το σχόλιο: the barbarous burden of the song of Liako.], σελ. 159: Song on the Fall of Súli (αρχ.) Μην προσκυνάτε πρε παιδιά, [☻πβ. Fauriel, 1824, Ι, 298] ©

–Ανώνυμος, [Στίχοι σχετικοί με την καλλιγραφία], Ερμής ο Λόγιος, 79

(αρχ.) Τη μεν δεξιά λαβών-σου την γραφίδα | τη δ’ ευωνύμω χάρτου τινά μερίδα, 11 δίστιχα. [Χαρακτηρίζονται «αστείοι στίχοι» (με την έννοια του «συμπαθείς», και αναδημοσιεύονται από το Νέαι επιτηδειγμαί ήτοι Εικόνες της Καλλιγραφίας, Ηλιού 1814.53, ΓΜ 821. Ατελείς και αδέξιες ομοιοκαταληξίες.] ©

 

–Μιχαήλ Περδικάρης, Ψυλλιάς ή περί Ψύλλου ραψωδία, Ερμής ο Λόγιος, 137

(αρχ.) Ω Μούσα ήτις κατοικείς τα όρη Ελικώνος, | άτινα ως αειθαλή Μουσών είν’ όντως θρόνος, {4 δίστιχα από τα αρχικά ως δείγμα του ποιήματος σε παρουσίαση των έργων-του. Συνολικά μνημονεύονται τα: α΄. Ερμήλος ή πολιτεία εκλεκτών· εν ώ θεατρίζει τας καταχρήσεις παντός επαγγέλματος, συμβουλεύει το ορθόν πολίτευμα, και καταγελά τας προλήψεις και την κακοήθειαν, [έκδ. μερική: 1817]· β΄. Κατά Ψευδοφιλελλήνων, [Και ιδίως του Ρήγα· πεζό· έκδ. Λ. Βρανούσης, Ε.Μ.Α., 11, (1961=1997) 7-204· γ΄. Νοητός διάκοσμος ή περί πίστεως· δ΄. Ερμής ο Ρακένδυτος ή περί γλώσσης· εν ώ αποδεικνύει ότι η καθομιλουμένη ημών διάλεκτος έχει χρείαν περισσότερον της μητρός της Ελληνικής, παρά των ξένων βαρβαρικών· ε΄. Ψυλλιάς . . ., ποίημα αστειότατον, ού η αρχή, [ακολουθούν τα 4 τετράστ.]· ς΄. Λυκομήδους ιστορία· ζ΄. Αινειάς ή περί της πλάνης του Αινείου, κατά μίμησιν της Οδυσσείας του Ομήρου· η΄. Επιστολαί παρηγορητικαί προς Σακελλάριον τον Ιατρόν, επί του θανάτου της γυναικός και του παιδός αυτού, [βλ. Γ. Σακελλάριος, Ποιημάτια]· θ΄. Συμποσιακά, λυρικά αστεία, και Σατυρικά, [βλ. Γ. Σακελλάριος]} ©

–Κωνσταντίνος Κούητζ, Ιωάννης Δ. Καλαμπάκης, Νέαι Επιτηδειγμαί, Βιέννη, [Ηλιού 1814.53, ΓΜ 821-Ηλιού VI *52]ΓΕΝ. L 18.1

φ. 2: Εξεικόνησις...[έμμετρες οδηγίες προς καλλιγράφους.] ♫

 

–Δημήτριος Δάρβαρις, Πρωτοπειρία Απλοελληνική..., Βιέννη, [Ηλιού 1818.79, ΓΜ *1090]ΕΒΕ. ΕΚΠ. 512, ΚΝΕ-ΕΙΕ 10565

σελ. β΄(μότο): Αν θέλεις να μάθεις γράμματα Παιδίον, | Διάβαζ’ επιμελώς τούτο το Βιβλίονֹ | Γιατί είναι συλλογή πολλών πραγμάτων, | Και απάνθισμα ωραίων μαθημάτων,  σελ. 170-178: Ηθικά παραγγέλματα δια στίχων (αρχ.) Άκουε, Παιδί μου, την διδασκαλίαν, | Αυτήν όπου σοι δίδω με προθυμίαν | Και ζήτει ου μόνον να την εντυπώσεις, | Αλλά και εμπράκτως να την τελειώσεις.

– [Λουδοβίκος Σωτήρης] Απολογία Ιστοριοκριτική… επεξεργασθείασα… υπό Αναστασίου ιερέως…, Τεργέστη, [Ηλιού 1814.13, ΓΜ *797]Π.Κ. Αρβ 3035/17888

σελ. λ΄-μ΄: Αναστάσιος ιερεύς και οικονόμος Παπά Νικολάου Αμπελακιώτης, Στίχοι Ιαμβικοί εις τους αναγνώστας (αρχ.) Βίβλον ταύτην χεσί κρατών εύτοι γνώτω, 20 στ. σελ. μ΄: Γεώργιος ο και Αριστείδης Κωνσταντιάδης Παπιολάκης ο Κρης, Έτεροι στίχοι ιαμβικοί εις τον εκδότην της βίβλου (αρχ.) Όσην χάριν πάντες γνώσονταν αχαιοί, 9 στ. σελ. μ΄-ν΄: ο ίδιος, Έτεροι ιαμβικοί εις την βίβλον (αρχ.) Μεγίστην πάς τις ωφέλειαν λαμβάνει, 8 στ. σελ. ν΄: Νικόλαος Ιερόπαις Οικονόμος Αμπελακιώτης, Έτεροι ιαμβικοί εις τον φιλοΐστορα, (αρχ.) Ει βούλει γνώναι τους σοφούς αναγνώστα, 9 στ. [☻ η αρίθμηση των σελ. κατά το αλφάβητο.]

 

1 8 1 5

–Ιερομόναχος Κύριλλος Καρπενησαίιος [επιμ.], Στίχοι απλοί πολιτικοί, [Άγραφα], [*Α943]

[Περιλαμβάνει στίχους «Περί φόβου του Θεού», «Περί ταπεινώσεως», «Περί δικαιοσύνης», «Περί ματαιότητος», «Κατανυκτικοί, από προσώπου του λέγοντος προς την εαυτού ψυχήν», «Επίγραμμα. Ηρωελεγείον προς τινά πατριώτην Ιερωμένον, τη αυτού καλοκαγαθία τε, και φιλαδελφία εποφειλόμενον». Μονόφυλλο]

–Κύριλλος Καστανοφύλης, Ιερά Διήγησις..., Τεργέστη, [Ηλιού 1815.52, ΓΜ *855]Π.Κ. ΠΑΠΑΚ. 122623

σελ. 6-9: Στίχοι πολιτικοί περί της τοποθεσίας της ιεράς μονής ταύτης. [Και επιγράμμματα.]

 

1 8 1 6

–[Μιχ. Χρισταρής], Περί Ηθικής και Ευδαιμονίας..., Βιέννη, [Ηλιού 1816.80, ΓΜ *932]Π.Κ. ΠΑΠΑΚ. 122631, 122632

φ. 1β (μότο): Όστις την ηθικήν καταφρονεί |  Αδύνατον, να ευδαιμονεί.

–[Γ. Ρουσιάδης], Η Ελλάς, μφ., [Βιέννη], [Ηλιού ΤΕ 4 Α3526]INS 14820

(αρχ.) Γυμνήν οι μεν, ρακένδυτον οι δε με εικονίζουν | χρόνους τριακοσίους νυν κι εξήντα συνηθίζουν. ☺Συσταχωμένο με Γ. Ρουσιάδης, Ιλιάς, ΙΓ΄· ο Ηλιού πιθανολογεί και το 1817. Πάντως 1453+360=1813. ©

[Ιωάννης Καρατζάς και Αθαν. Ψαλίδας], Έρωτος Αποτελέσματα, Βιέννη, [Ηλιού 1816.39, ΓΜ *908· 1809|<]

 ☻ Και δεύτερο τράβηγμα με κάποιες διορθώσεις και σε καλύτερο χαρτί την ίδια χρονιά ή τις αμέσως επόμενες, βλ. Ίλια Χατζηπαναγιώτη-Sangmeister, «Ένα άγνωστο τράβηγμα του Έρωτος αποτελέσματα», Κονδυλοφόρος, 6 (2007) 127-134.

1 8 1 7

–Ιάκ. Ρίζος Νερουλός, «Αηδόνι και ψιττακός», Ερμής ο Λόγιος, 292-295

(αρχ.)  Καιρός ήτον Ανοίξεως· λαμπροφορούσ’ η φύσις, 38 δίστιχα. [Ακολουθεί τιμητικό σχόλιο του περιοδικού προς τον ποιητή]: (αρχ.) Πρώτον ο μύθος, λέγουσι, σκοπόν να έχει πρέπει | το όφελος της ηθικής, όχι απλώς να τέρπει, 9 δίστιχα. ©

–Κ. Ν.[=Κωνστ. Νικολόπουλος], «Προς τον εντιμότατον και φιλογενέστατον κύριον Σπυρίδωνα Κοντόν Ωδή αυτοσχέδιος, εκφωνηθείσα επί της τραπέζης τη ιβ΄ του Δεκεμβρίου, εν έτει αωις΄, εν Παρισίοις», Ερμής ο Λόγιος, 298-299

(αρχ.) Ζήθι, φίλε της πατρίδος, χαριέστατε Κοντέ!, 38 στ.

–Σωφρόνιος Αθηναίος [=Κωνστ. Νικολόπουλος], «Ευχαί υπέρ της Ελλάδος», Ερμής ο Λόγιος, 402

(αρχ.) Θεέ-μου παντοδύναμε πλήρωσον τας ευχάς-μου, 16 στ. ©

                                     

–Κωνστ. Νικολόπουλος, «Ωδή εις το Έαρ», Ερμής ο Λόγιος, 403-405. ©

☻Πβ. και την αυτοτελή έκδοση, 1817.

–Ελληνόφρων Σαλαμίνιος [=Κωνστ. Νικολόπουλος], «Μύθος του Ζ. Λ. Αλώπηξ και αηδών», Ερμής ο Λόγιος, 494-495.

(αρχ.) Η Αηδών εκάθητο εν ώρα μεσημβρίας, 15 στ. [με την ένδειξη «Παρεφράσθη αυτοσχεδίως και ελευθέρως». Τοποχρονολογία Λονδίνο, 23.6.1817.] ☻Ζ. Λ. = Ζώον Λογικόν, ψευδώνυμο του Αδ. Κοραή. ©

–Δημήτριος Γουζέλης, [«Προκήρυξις» του] Η Κρίσις του Πάριδος, Ερμής ο Λόγιος, 29-31

Πρώτη ωδή, (αρχ.) Άδω τα κάλλη των Θεών, της παντανάσσης Ήρας, | της αλκιμάχης Αθηνάς και της χρησής Κυθήρας, 11 δίστιχα, [απόσπασμα που εκδίδεται ως παράδειγμα. Η προκήρυξη τοποχρονολογείται: Τεργέστη, Δεκ. 1816.] ©

–[Ανώνυμος Φαναριώτης], [δίστιχο], Ερμής ο Λόγιος, 401

Δάκρυα πάντα τα μάτια-μ’ τα κατόρθωσες να κλαιν,| και τα χείλη να φωνάζουν, πάντοτε το αχ να λεν, [παρατίθεται σε υποσημείωση από τον Νικολόπουλο ως δείγμα απειρόκαλης ποίησης.] ©

–[Αθαν. Χριστόπουλος], [Αφιερωματικό ποίημα], Γεώργιος Καρατζάς, Νομοθεσία..., Βιέννη [Ηλιού π21.1817]

σελ. 1-4 χ.α.: Ύμνος, (αρχ.) Η θεά Θέμις | μ’ ελαίας κλόνον | εις τον λαμπρόν Σου | Αυθέντα θρόνον, 10 πεντάστ. στρ. ☻Βλ. επανέκδοση το 1818, όπου και σχόλια.

1 8 1 8

–Ανώνυμος [Αθ. Χριστόπουλος;], Εγκώμιον και Ψυχωφελές Πρόβλημα εις τον… Ιωάννην Γεώργιον Καρατζά, Βιέννη, [Ηλιού 1818.22, ΓΜ 1038]

σελ. 3-4: Στιχουργία επί της ευδαίμονος ηγεμονίας… Καρατζά· επί έτους 1817,

–Χαρίσιος Μεγδάνης, Λύχνος του Διογένους, Βιέννη, [Ηλιού 1818.47, ΓΜ *1064]ΕΒΕ. ΦΛΣ 1510

[σε πίνακα εκτός κειμένου η λεζάντα: Δια του λύχνου ο Διογένης | την φθοράν ήλεγξε των ηθών. | Ο δε Χαρίσιος μας διδάσκει | να βδελυττώμεθα το κακόν. Υπογραφή : J.S.]

–Διονύσιος Φωτεινός, Ιστορία της πάλαι Δακίας…Β΄, Βιέννη [Ηλιού *1818.40, ΓΜ *1057]

τ. Β΄, σελ. 398: [Θρήνος για τον ηγεμόνα Γεώργιο Χαντζερή, 1798] (αρχ.) Βαβαί! Τί κόσμος ούτος, ο πλάνος, ο σκληρός, 13 δίστιχα. σελ. 448: [Ο σεισμός της 14ης Οκτωβρίου 1802] (αρχ.) Ημέρα ήτον εορτής, αυτή μιάς αγίας, 34 δίστιχα. σελ. 462: [Η πυρκαϊά της 28ης Αυγούστου 1804] (αρχ.) Τόση γαλήνη δ’ έτυχε εν ταύτη τη ημέρα, 39 δίστιχα. ☻Γ. Π. Σαββίδης, «Διονύσιος Φωτεινός» (1777-1821)», Κονδυλοφόρος, 4 (2005) 9-18, όπου αναδημοσιεύονται τα κείμενα. ©

–[Αθαν. Χριστόπουλος], [Αφιερωματικό ποίημα], Γεώργιος Καρατζάς, Νομοθεσία..., Βιέννη [Ηλιού 1818.62, ΓΜ *1073]ΕΒΕ. ΝΟΜ. 2009

σελ. 1-4 χ.α.: Ύμνος, (αρχ.) Η θεά Θέμις | μ’ ελαίας κλόνον | εις τον λαμπρόν Σου | Αυθέντα θρόνον, 10 πεντάστ. στρ. ☻Πβ. 1817. Βλ. και χφ αντίγραφο: χφ. 730, φ. 13-14, Βιβλ. Ρουμανικής Ακαδημίας, Γλυκερία Πρωτοπαπά-Μπουμπουλίδου, «Χειρόγραφαι συλλογαί ποιητικών κειμένων ΙΗ΄ και ΙΘ΄ αιώνος (Σειρά Δευτέρα)», Δωδώνη, 3 (1974) 374-375. Το ποίημα αναδημοσιεύεται στο: Αθανάσιος Χριστόπουλος, Λυρικά, επιμ. Ελένη Τσαντσάνογλου, Αθήνα 1970, 123-124. Συντάκτες της Νομοθεσίας: ο Αθ. Χριστόπουλος και ο κλουτζιάρης Νέστωρ, στους οποίους ο ηγεμόνας της Βλαχίας Γ. Καρατζάς ανέθεσε, το 1816, τη σύνθεση του έργου. ©

–Δημήτριος Δάρβαρις, Πρωτοπ ειρία Απλοελληνική..., Βιέννη, [Ηλιού 1818.79, ΓΜ *1090]ΕΒΕ. ΕΚΠ. 512

σελ. β΄ (μότο): Αν θέλεις να μάθεις γράμματα Παιδίον, | Διάβαζ’ επιμελώς τούτο το Βιβλίονֹ | Γιατί είναι συλλογή πολλών πραγμάτων,| Και απάνθισμα ωραίων μαθημάτων, σελ. 170-178: Ηθικά παραγγέλματα δια στίχων, (αρχ.) Άκουε, Παιδί μου, την διδασκαλίαν, | Αυτήν όπου σοι δίδω με προθυμίαν ۬ | Και ζήτει ου μόνον να την εντυπώσεις, | Αλλά και εμπράκτως να την τελειώσεις.

 

–*Κωνσταντίνος Πιττακός Μυτιληναίος, Στοιχειώδεις Γνώσεις, Κωνσταντινούπολη, [Ηλιού 1818.87, ΓΜ *1095]Π.Κ. ΑΡΒ. 3069/17938

σελ. 122-127: [παρεμβάλλεται] Παιάν, (αρχ.) Δεύτε Έλληνες γενναίοι, | Δράμετε προθύμως νέοι, | Εις τον θείον Παρνασσόν. ☻Ο Παιάν έργο του Νικολάου Πίκκολου, γραμμένο στη Χίο τον Φεβρουάριο 1817- έχει στο τέλος την ένδειξη: Ποίημα Π. Τ.: Τα αρχικά θα πρέπει να διαβαστούν Πίκκολος Τουρναβίτης (εκ Τουρνόβου).

–Σωφρόνιος Αθηναίος [=Κωνστ. Νικολόπουλος], «Ωδή υπέρ της Ελλάδος», Ερμής ο Λόγιος, 3-5

(αρχ.) Φίλτατοι Συμπατριώται! | Η διχόνοια ως πότε;, 22 πεντάστ. στρ. + επωδός Ζήτω η φιλογενία! · στην τελευταία στρ. η επωδός επαναλαμβάνεται 4 φορές, με ενδιάμεσο στίχο, [Τοποχρονολογία, Βατοπέδιον, 11.7.1817.] ☻Αρνητικό σχόλιο από τους κύκλους του Βουκουρεστίου, Αλ. Ρίζος Ραγκαβής, Απομνημονεύματα, Α΄, Αθήνα 1894, 73-76. ©

–Ανώνυμος, «Άσμα εις τον ποθητόν ερχομόν του σεβαστού αυτοκράτορος και βασιλέως Φραγκίσκου του Α΄.», Ερμής ο Λόγιος, 44

(αρχ.) Από το πρόσωπον της γης ο μιαιφόνος Άρης | Άσπλαχνα κατεδίωκε την ήσυχον Ειρήνην, 20 στ., [υπογραφή: Οι εν Τεργέστη Γραικοί. Χρονολογία: 1816] ©

–**Ανώνυμος [=Κωνστ. Νικολόπουλος;], «Ευχαί ποιητού ασθενούντος», Ερμής ο Λόγιος, 57-59.

(αρχ.) Επεθύμουν εις τα ρείθρα | Μέλητος του ιερού | Ίνα λούσωμαι και πίω |Ψυχρόν ύδωρ και λαμπρόν, 34 στ., [ακολουθεί πεζή μτφρ. στα γαλλικά, με τις ένδείξεις: traduit par lauteur και Εκ του Mercure Εtranger· η δεύτερη υποδηλώνει προφανώς την πρώτη δημοσίευση του ποιήματος.] ©

–[Κωνστ. Νικολόπουλος], [2]«Μύθοι», Ερμής ο Λόγιος, 102-103

*1. Ο τόπος των χωλών. (Μετάφρασις) (αρχ.) Άδεται λόγος παλαιός, πώς ήτον κατοικία | χωλών ανθρώπων και τραυλών μεγάλη επαρχία, 12 δίστιχα + 6 το Επιμύθιον, [με το ψευδώνυμο Ο εκ των προπόδων του Κέντρου Αποπετιανός. Στον στ. 1 αίδεται· τυπογραφικό λάθος.] 2. Πυριλαμπίς και βάτραχος (αρχ.) Την νύκτα εις την άνοιξιν επάνω εις τα χόρτα, 15 στ., [τοποχρονολογία, Λονδίνο, 1.1.1818. Με το ψευδώνυμο Ελληνόφρων Σαλαμίνιος. Ακολουθεί αφιέρωση στον Ιακ. Ρίζο Νερουλό (;): Φίλτατέ-μου Ιακωβάκη,| τούτο το παραμυθάκι, 6 στ.]

–Ανώνυμος, «Αλώπηξ και Αηδόνι», Ερμής ο Λόγιος, 103-104

(αρχ.) Εις κλωναράκια δροσερά εδώ κ’ εκεί πετούσεν | Αηδονάκι με χαράν, και γλυκοκελαδούσεν, 7 δίστιχα, [Με την ένδειξη: Μετασχηματισμός του ελευθέρως υπό Ελληνόφρονος Σαλαμινίου παραφρασθέντος μύθου…παρά-τινος κατοίκου της Σμύρνης.] ☻Πβ. Ερμής ο Λόγιος 1817, 494-495. ©

–Ανώνυμος, «Από μέρους του Θεού Ερμού προς τον Ελληνόφρονα Σαλαμίνιον (σταλθέν)», Ερμής ο Λόγιος, 121-122

(αρχ.) Προς τον προκρούστην του ρυθμού των στίχων, | των μυθοποιών νέον τυμβωρύχον, 12 δίστιχα. ☻Ειρωνικό· για τις ποιητικές επιδόσεις του Κωνστ. Νικολόπουλου. ©

–Ανώνυμος, «Εις τους φιλοθεάτρους Γραικούς Γεώργιον Αβραμιώτην, Ιωάννην Ξένην, Ιωάννην Μαμούνην και Ιωάννην Μπαμπαγιώτην κατά την παράστασιν του Φιλοκτήτου», Ερμής ο Λόγιος, 195-196.

(αρχ.) Ζώσιν πάλιν των Ελλήνων | Των ονομαστών εκείνων | Ήρωες οι παλαιοί, 5 εξάστ. στρ. ☻Επαινετικές για τους ηθοποιούς της παράστασης της διασκευής του Ν. Σ. Πίκκολου, πβ. σελ. 271-272, 576-582 και 682. ©

–Δημήτριος Σχινάς, «Αγγέλω Μελισσινώ τω εκ Κεφαληνίας, και Παναγιώτη Στεφανίδη των εκ Ζακύνθω τοις Ιατροίς τον της χειρουργίας στέφανον [] αναδεχομένοις», Ερμής ο Λόγιος, 680-681.

(αρχ.) Πέριξ Γυρτώνης ωραίων λόφων, ένθα κυπάρισσος σοβαρά, 14 δίστιχα. ©

–☻Παναγιώτης Γεωργίου Ρόδιος, Αγγελία έμμετρης μτφρ. των επτά τραγωδιών του Σοφοκλή· τοποχρονολογία Παρίσι, 1.9.1818, [βλ. Ερμής ο Λόγιος, 570-571.] ©

–☻Σχόλιο για την παράσταση και περίληψη για το θεατρικό έργο Ν. Σ. Πίκκολος, Ο θάνατος του Δημοσθένους, [βλ. Ερμής ο Λόγιος, 575-578.] ©

–Διονύσιος Φωτεινός, Ιστορία της πάλαι Δακίας, Βιέννη, [Ηλιού 1818.40, ΓΜ *1057]

σελ. 398-399: [Θρήνος για τον Ηγεμόνα Κωνσταντίνο Χαντζερή, 1798], (αρχ.) Βαβαί! Τι κόσμος ούτος πλάνος, ο πλάνος, ο σκληρός | ο δόλιος, ο ψεύτης, και ο ολισθηρός, 13 δίστιχα, σελ. 448-450: [Ο σεισμός της 14ης Οκτωβρίου 1802], (αρχ.) Ημέρα ήτον εορτής, αυτή μιάς αγίας, | της νέας και θαυματουργού Παρασκευής οσίας, 34 δίστιχα, σελ. 462-465: [Η πυρκαϊά της 28ης Αυγούστου 1804], (αρχ.) Τόση γαλήνη δ’ έτυχεν εν ταύτη τη ημέρα,| ώστε ποσώς δεν σάλευσε και φύλλον απ’ αέρα, 39 δίστιχα.

1 8 1 9

–[Δύο δημοτικά δίστιχα], Ed. Dodwell, A Classical and Topographical Tour through Greece, Λονδίνο, 18, 19

1. Να ήτανε ο ουρανός χαρτί και η θάλασσα μελαίνη [=μελάνι] | δια να γράφειν [=νά ’γραφα] τους πόνους-μου ακόμη δεν έφθαινε [εφθάνει]. 2. Να χαμηλώναν τα βουνά, νά ’βλεπα την Αθήνα,| νά ’βλεπα την αγάπη-μου που περπατεί σαν χήνα. ©

–Γ. Ρουσιάδης, Ημερολόγιον του σωτηρίου έτους 1819, 65-79, [ΓΜ *1160, και Β΄, 497] ☻Ο Γεώργιος Παπαγεωργίου «Ο Κοζανίτης λόγιος έμπορος Γεώργιος Ρουσιάδης», Η Κοζάνη και η περιοχή-της. Ιστορία - Πολιτισμός, Κοζάνη 1997, 378-379 θεωρεί ότι δεν έχει εντοπιστεί αντίτυπο. ©

–Χαρίσιος Μεγδάνης, Καλλιόπη παλινοστούσα, ή περί ποιητικής μεθόδου, Βιέννη [ΓΜ *1165]

σελ. ιε΄: [επίγραμμα], Εις την Καλλιόπην Παλινοστούσαν, (αρχ.) Καλώς ήλθες Καλλιόπη! Ποιος σε έφερεν εδώ | θελ’ ως φίλος να τον μάθω, κι αγαπώ να τον ιδώ, 1 τετράστ. στρ. [του Μιχαήλ Περδικάρη]. [επίγραμμα] (αρχ.) Θάρσει Ελλάς εις το εξής! Ιδού τα έκγονά σου | να ανασταίνουν άρχισαν το πρώτον όνομά σου, 3 δίστιχα [του Χριστόδουλου Ζαγορίτη]. σελ. ιστ΄: Η Καλλιόπη. Προς των λοιπών Μουσών την χορείαν (αρχ.) Έλθετε, σπεύσατε, Αδελφαί! Κροτήσωμεν συμφώνως | ημών τον θίασον και νυν πάλιν, εφ’ Ελικώνος, 3 δίστιχα [επίγραμμα· του Γ. Ρουσιάδη]. σελ. 326: [1α], (αρχ.) Η πολλή σου ωραιότης είναι πάντη φανερά,| Είναι όντως ματαιότης εις αυτόν που δεν σ’ ερά, 6 δίστιχα. [1β] (αρχ.) Η πολλή σου ωραιότης,| Είναι όντως ματαιότης, [στο 1α έχουμε έναν εμφανή έπαινο, που αν διαβαστεί μόνο κατά το πρώτο ημιστίχιο έχουμε ένα σαφή ψόγο. 1β, Ο συγγραφέας ονομάζει αυτή τη στιχουργική μορφή «αντιφατικό ποίημα»]. σελ. 218-220: [2] (αρχ.) Από Αδάμ μέχρι της παρούσης Ώρας η Καλοκαγαθία σου δεν έχει Ξόμβλι, και η Επιεί | κειά σου δεν εφάνη. Είσαι το φοβερώτερον Ζυγίον της δικαιοσύνης, το οποίον καθαρίζει το Ζι | ζάνιον, όπου φυτρώνει μεταξύ του Σίτου, 19 στ.☺Άντεια Φραντζή, «Καλλιόπη παλινοστούσα, ή περι ποιητικής μεθόδου» του Χαρισίου Μεγδάνου (1819), Παλίμψηστον, τχ. 6-7 (Δεκ. 1988), σελ. 187-199, Ηράκλειο.

–Π. Γ. Ρόδιος, Εις Κωνσταντίνον Δήμου, αναχωρούντα εκ Παρισίων, εις Κυδωνίας, χ.τ., χ.χ., [ΓΜ *Α28]

(αρχ.) Ελθέ, ω φίλε, σύντροφε πικράς ζωής αθλίας, | συγκάτοικε, συντράπεζε χρονίας δυστυχίας, 40 δίστιχα. ☺Δίφυλλο, μικροφίλμ Κ.Ν.Ε.-Ε.Ι.Ε., Αρχείο Ιακωβάτων, F 48, αρ. 53. ©

–Π(ιτακκός;) Μ(υτιληναίος;), [Δίστιχο], Ερμής ο Λόγιος, 96

Το τέρας που με οφθαλμόν αλίθωρον κοιτάζει, | κι εις δάφνας απ’ το στόμα-του φαρμάκια σταλάζει. [Παρατίθεται για να χαρακτηρίσει τον Π. Κοδρικά και τις κρίσεις-του για τον Κοραή.] ☻Ενδέχεται πάντως να μην έχει συνθέσει ο Π.Μ. το δίστιχο. Για την πιθανή ταύτιση των αρχικών, βλ. Ηλιού 1817.71. ©

–Κων. Ασώπιος, «Εις την αείμνηστον και σεβαστήν Σοφίαν Καρλότταν, βασίλισσαν δια γάμον της Μεγάλης Βρεταννίας, Αννόβρας, κτλ. κτλ. Επικήδειον», Ερμής ο Λόγιος, 109-111

(αρχ.) Τας Μούσας και τας Χάριτας εζήτει ο Απόλλων, | τους ευρυχώρους ουρανούς ανωφελώς γυρίζων, 40 ανομοιοκατάληκτα δίστιχα. Για την Charlotte Sophia (1744-1818). ©

–Κ [Στεφ. Κανέλος], [Παραδείγματα ομοιοκαταληξίας], Ερμής ο Λόγιος, 165

[Περιλαμβάνονται στη μτφρ. του άρθρου «Περί ομοιοκαταληξίας».] ☻Πιθανότατα δεν προέρχονται από ποιήματα, αλλά μεταφράζουν το πρωτότυπο. ©

–Γεώργιος Σερούιος, «Ύμνος εις τον υψηλότατον Ηγεμόνα Αλέξανδρον Σούτζον», Ερμής ο Λόγιος, 267-269

(αρχ.) Ω συ μέγα Αυτοράτωρ, | Δεκεβάλου πανδαμάτωρ, | των Δακών των νυν προπάτωρ, | συ πολέμου κεραυνέ, 11 οκτάστ. στρ., [κάτω από τον τίτλο σημειώνεται: Εκφωνηθείς τη κυριακή της αποτυρώσεως κατά το Έθος.] ©

–Ν. Λ., «Ωδή, οφειλομένη εις τον Παναγιώτατον, Θειότατον και Οικουμενικόν Πατριάρχην Κύριον Κύριον Γρηγόριον», Ερμής ο Λόγιος, 309-310

(αρχ.) Άνοδος λαμπρού φωστήρος επί την μεσημβρινήν, | τρίτον επεφάνη πάλιν, 9 τετράστ. στρ. ©

–Ν. Σ. Πίκκολος, «Προς τον ιατρόν Γ. Γλαράκην, επιστρέφοντα εις την πατρίδα αυτού Χίον», Ερμής ο Λόγιος, 417-420

(αρχ.) Ήλθε, Γλαράκη φίλτατε, η ποθουμένη ώρα, 51 δίστιχα. ☻Και αυτοτελής έκδοση ΓΜ *1259· για τις διαφορές-τους βλ. Φίλιππος Ηλιού, Τύφλωσον Κύριε τον Λαόν-σου, Αθήνα 1988, 12-20. ©

–Π. Ρ. Φ., «Χάριτες και σχολαστικός. Διήγημα», Ερμής ο Λόγιος, 568-571

(αρχ.) Εις κήπον ευανθέστατον και εύδενδρον επίσης, | όπου η τέχνη κρύπτεται και φαίνεται η φύσις, 48 δίστιχα., [τοποχρονολογία: Μασσαλία, 15.4.1819. Με υποσημείωση δηλώνεται ότι οι στ. 75-80, τους οποίους εκφωνεί ο «σχολαστικός», αντιγράφονται από το περ. Αθηνά, Παρίσι 1819, 95. Στη σελ. 584 επαναδιατυπώνεται η ετυμολογική υποσημείωση.] ©

–Ανώνυμος, [4 Δίστιχα], Ερμής ο Λόγιος, 704, 707, 708

1. (αρχ.) Ανάθεμα κι αν δεν πονώ, κι αν δεν αναστενάζω, | κι αν δεν με παίρ’ ο πόνος-σου, και βγαίνω και φωνάζω, 2. (αρχ.) Με πήρ’ ο πόνος κι ο καημός, δεν ξεύρω τί να κάμω, | απ’ την αγάπην την πολλήν θα πέσω να πεθάνω, 3. (αρχ.) Τίς είναι σιδηρόκαρδος να σου βαστά τον πόνον, | να βλέπει το κορμάκι-σου στον μήνα και στον χρόνον;, 4. (αρχ.) Ήθελα να ποθήνισκα, και πάλιν νά ’τον ψεύμα, | νά ’βλεπα ποίος μ’ αγαπά, και τίς πονεί δια μένα, [χρησιμοποιούνται ως παραδείγματα από τον Κωνστ. Ασώπιο για τις σημασίες της λέξης «πόνος». Τοποχρονολογία, Γκέτινγκεν, 1.8.1819.] ©

–Δ. Π. Γοβδελάς, «Ωδή», Καλλιόπη, 231-232

Προς τον Ευσεβέστατον, Υψηλότατον… Ηγεμόνα… Μιχαήλ Γρηγορίου Σούτζον… Επί τη αισίω και λαμπρά αυτού εν Ιασίω εισόδω…, [ακολουθεί παράθεμα Ψαλμ. ιή, εδαφ. 5.6], (αρχ.) Ήλιος λαμπρός νυν φαίνει, | εξ Εώας τε προβαίνει, εις στερέωμ’ αγλαόν, 12 εξάστ. στρ. ☻Αρνητικός σχολιασμός Δ[ημ. Γ.] Σ [Σχινά] Βυζάντιου, Μέλισσα, 1820, 213-218. ©

–Κωνστ. Νικολόπουλος, [Στίχοι κατά του περιοδικού Αθηνά], Μουσείον, 11-12

(αρχ.) Αδελφή της ησυχίας, ω φιλτάτη Σιωπή, | κάτοικος της ερημίας, φίλη των επιστημών, 16 στ., [η Σιωπή είναι η μόνη άμυνα στις συκοφαντίες «φθονερών και κακοτρόπων και σκληρών συνωμοτών» (στ. 6). Κατά τον Π. Ιωαννίδη, εκδότη του Μουσείου, οι στίχοι είχαν σταλεί στο περ. Αθηνά, που δεν τους δημοσίεψε για ν’ αποφευχθεί το σκάνδαλο· τους δημοσιεύει όμως

τώρα (βλ. και την έμμετρη απάντηση που ακολουθεί, σελ.12-13). Ο Ιωαννίδης είχε ρωτήσει τον Νικολόπουλο σε ποιον αναφέρεται, κι εκείνος υπέδειξε τον Κοδρικά και τους Φαναριώτες.] ©

–Παναγιώτης Ιωαννίδης, [Έμμετρη απάντηση κατά Νικολόπουλου], Μουσείον, 12-13

Η Θεά Ησυχία προς τον Ανήσυχον, (αρχ.) Ποίους λέγεις συνωμότας φθονερούς και χλευαστάς, | κατηγόρους κακοτρόπους, της κακίας εραστάς;, 7 δίστιχα, [βλ. προηγούμενο λήμμα.] ©

 

1 8 2 0

–**Thomas Smart Hugues, Travels in Sicily, Greece and Albania, Λονδίνο ΓΕΝ

τ. II, σελ. 385-387: [Παραρτημα] Ι. Verses on the Han of Valiarè. Στίχοι περί των ιδίων· το χάνι Βαλιαρέ ομιλεί προς τους εξακοσίους σκοτωμένους Γαρδικιώτας (αρχ.) Πάντοτε τρέχει ο καιρός, ποτέ δεν ησυχάζει | τα πράγματα τα κοσμικά ογλήγορα τ’ αλλάζει, 6 δίστιχα. Αποκρίνονται οι σκοτωμένοι εις το βαλιαρέ το χάνι (αρχ.) Αλήπασας μας ήφερε χωρίς το θέλημά-μας | να πάρει την εκδίκησιν  τα σφάλματά μας, 18 δίστιχα. Εκ μέρους του υπερτάτου βεζίρη  Αλήπασα προς τους γειτόνους του (αρχ.) Εγώ, βεζίρ Αλήπασας, οπόταν ευθυμούμαι [=ενθυμούμαι]| αυτόν τον μέγα σκοτωμόν κατά πολλά λυπούμαι, 6 δίστιχα. [σε δίστηλο· στη δεξιά στήλη ιταλική μετάφραση].

–►Ζ. Ζ., [Δίστιχα και ποιήματα], περ. Κασταλία, 1 (Κων/πολη 1861)

1. Στας ωραίας μεταξύ μία μόνη είσαι φώς-μου,| Αφροδίτη φαίνεσαι εις τα μάτια του κόσμου, 1 δίστιχο, 2. Έχεις οφθαλμούς γλυκείς, έχεις πρόσωπον ωραίον, 2 δίστιχα, 3. Ο έρωτάς-σου έκαμε το στήθος-μου κονάκι, | και ξεψυχώ για λόγου-σου χρυσόν-μου κοκκωνάκι, 1 δίστιχο, 4. Αι χάριτες στο στήθος-σου έκαμαν κατοικίαν, | και σαϊτεύουν απ’ εκεί την μαύρην-μου καρδίαν, 1 δίστιχο, 5. Ο Έρως (αρχ.) Δεν είναι πράγμα σ’ αυτόν τον κόσμον | όπου να θλίβει τόσον πικρά,| σώματα, μέλη να κατακαίει, | να κατασταίνει σχεδόν νεκρά, 13 τετράστ. στρ. [στο τέλος: Φεβρουάριος 1820], 6. Αχ, έρωτα σκληρότατε, και πώς να σε βαστάξω, | που δεν περνά μία στιγμή χωρίς ν’ αναστενάξω, 2 δίστιχα, 7. Θυσίαν εις τον έρωτα θα κάμω το κορμί-μου | όταν δεν λάβεις έλεος στα πάθη μου, ψυχή-μου, 2 δίστιχα, 8. Τον έρωτ’ απεφάσισα εις κρίσιν να τραβήξω,| πως έφθειρε το σώμα-μου να του το αποδείξω, 1 δίστιχο, 9. Μονάχη η καρδία-μου δεν ημπορεί να ζήσει, | την ιδικήν-σου σύντροφον ζητεί να αποκτήσει, 1 δίστιχο, 10. (αρχ.) Αχ, φώς-μου, πεθαίνω, ανήκουστον πράγμα, | ιάτρευσον τάχος ψυχής-μου το τραύμα, | ο έρως παιδεύει | και δεν ιατρεύει | πόνους τους δικούς-μου και πάθη αντάμα, 14 πεντάστ. στρ., [από τη 13 μόνον ο 5ος στ. Στο τέλος: 28 Φεβρουαρίου 1820.] ©

 

-Χαρίσιος Μεγδάνης, Αγγελία, [ΓΜ *10137] ©

σελ. 19-22: Γεώργιος Παπά Χαρισίου, Ευχαρίστησις προς τους συνελθόντας εις την Σχολήν εν τη Ημέρα των Εξετάσεων… (αρχ.) Ιδού πανιερώτατε, Δέσποτα, Ιεράρχα,| του λογικού ποιμίου σου, Πάτερ, και ποιμενάρχα, 49 δίστιχα. σελ. 22: Γ. Κλήδος, Ευχαρίστησις προς τους συνδρομητάς εκ μέρους της Α΄ τάξεως (αρχ.) Αι Μούσαι και αι Χάριτες εδώ συναθροισθείτε,| τέκνων Ελλάδος της Μητρός υμών ίνα ιδείτε, 6 δίστιχα. σελ. 22-23: Εκ μέρους της Β΄ Κλάσεως σελ. 22-23: Π. Δ. Τίτος, (αρχ.) Όλ’ αι τάξεις των ανθρώπων γνωριζόντων τα καλά, 5 δίστιχα.

σελ. 23: Ηλίας Μ. Τόλιου, (αρχ.) Παλλάς Θεά η έφορος Τεχνών και της Σοφίας,| και Πολισμού, και Τάξεως, και πάσης Ευνομίας, 4 δίστιχα. σελ. 23: Παναγιώτης ο Σούφλας, (αρχ.) Έλθετ’ ω Μούσαι, έλθετε, αι απομκρυνθείσαι, 6 δίστιχα. σελ. 23-24: Γεώργιος ο Γκιούρκας, (αρχ.) Η Αμάθεια, η Μήτηρ της Αγνοίας και κακών, 9 δίστιχα. σελ. 24: Νικόλαος Δημητρίου ο Κλεισουριώτης, (αρχ.) Τέκνα τα καταχθόνια Νυκτός της Αμαθείας, 5 δίστιχα.  σελ. 24: Ο μοναχός Γαβριήλ Ζαβορδινός, (αρχ.) Ω αρχαίοι Πρόγονοί μας της παιδείας ερασταί, 3 δίστιχα. σελ. 25: Γεώργιος ο Τυφόξυλος, (αρχ.) Αδρώς ω φιλοπάτριδες κοινοί μας ευεργέται, 5 δίστιχα. σελ. 25: Χρήστος Αθανασίου ο Σμιξιώτης, (αρχ.) Χρειώδες ότι είναι εις την ζωήν το Φως, 4 δίστιχα. σελ. 25: Δημήτριος Παπά Μιχαήλ, (αρχ.) Μακράν η κακοήθεια, μακράν η δυστυχία, 2 δίστιχα. σελ. 25-26: Μανουήλ Νικολάου Ταϊκατζή, (αρχ.) Αριστουργοί περίφημοι αγαλματοποιίας, 4 δίστιχα. σελ. 56-57:♠ Νικόλαος ο Βαρκούσης, Εις τον του… αγίου Σερβίων και Κοζάνης, κυρίου Μελετίου Καστρικίου του Θεσσαλονικιέως τάφον… επίγραμμα… ιαμβικόν (αρχ.) Ο Τύμβος ουχί Τύμβος, ούδ’  ένδον νέκυς, 4 στ. σελ. 57:♠ Έτερον Σαπφικόν (αρχ.) Μούνον ων ίδμεν Νεκύων άτυμβον, 2 τρίστ. στρ. σελ.  57:♠ Εις την εν τη αγιωτάτη Επισκοπή Κοζάνης Πηγήν, την ωνομασθείασαν Καλλιρρόην, Επίγραμμα Ηρωοελεγείον (αρχ.) Είποτε και δικόρυμβος εν Ούρεσιν Εύχος αείρας, 8 δίστιχα. σελ. 71-77: ♠ Αμφιλόχιος ο Παρασκευάς, «Ερωταποκρίσεις» [Ποικίλα δίστιχα που απαντούν σε διάφορες πολιτικές ή άλλες ερωτήσεις σε ύφος χρησμών. Πολλά κατά των Γάλλων· π.χ.: 1798. Ει κυρωθήσεται η τν Γάλλων πλάνη και έως πότε. «Πολλούς γαρ πεπλάνηκεν Ελευθερία.| Πολλούς ολέθρων οφείλεις απολαύειν». Άλλο: Τι ποιεί εν Αιγύπτω ο Βοναπάρτε; «Ψυχορραγεί άπασα λογάς των Γάλλων,| εν Αιγύπτω είμαρτε τα κώλα ρίπτειν». ☻Για τον Νικόλαο Βάρκοση ή Μπάρκοση, λόγιο του 18ου αι., βλ. Γεώργιος Ζαβίρας, Νέα Ελλάς ή ελληνικόν θέατρον, Αθήνα 1872, 488-489 (ήταν ο δάσκαλος του Ζαβίρα)· Παναγιώτης Αραβαντινός, Βιογραφική συλλογή λογίων της τουρκοκρατίας, 1960, 134-136 (όπου αναδημοσίευση των δύο πρώτων κειμένων). Για τον Αμφιλόχιο Παρασκευά (±1730-αρχές 19ου αι.) βλ. Αναστάσιος Χ. Μέγας και Ν. Π. Δελιαλής, «Αμφιλόχιος Παρασκευάς», Μακεδονικά, 5 (1961-63) 417-435· πβ. Αλέξης Πολίτης, «Τέσσερις ιδιωτικές βιβλιοθήκες μέσου τύπου», Τετράδια Εργασίας Κ.Ν.Ε.-Ε.Ι.Ε., 9 (1987) 142-144, 183-193.   

─**F. Pouqueville, Voyage dans la Grèce, Παρίσι

τ. Ι, σελ. 384: (αρχ.) Zelis, au sortir de l’enfance,| chantait les fleurs et les rouisseaux, 3 εξαστ. στρ. [με ομοιοκαταληξίες στα γαλλικά· το τραγουδάεις ένας κουμπάρος της νύμφης]. τ. ΙΙ, σελ. 164: Heureux qui a vu Janina des hauteurs du Dryskos; qui la voit n’a rien a désirer, et peut mourir! [επωδός τραγουδιού που λέει ο οδηγός του]. τ. ΙΙΙ, σελ. 16-17: (αρχ.) Μπουκοβάλας ω μωρέ, Μπουκοβάλας πολεμά με τους Αρβανίτους | Ω μωρέ Ιάνη πάψε το τουφέκι, πάψε τον πόλεμον, 7 στ., [ακολουθεί γαλλ. μτφρ.]. σελ. 420-421: La lyre de Xénoclès accompagne la plaintive élégie des nouveaux Messéniens; élégie destinée a perpétuer, avec l’attachement qu’ils portent à leur douce patrie, la honte ineffaçable attachée à leurs cruels oppresseurs. | Το υστερινόν άσμα της Πάργας (αρχ.) Βουνά, λαγκάδια δροσερά και τρυφερά λιβάδια, | δένδρα καλά και φουντωτά, χωράφια ξακουσμένα!| Με δάκρυα για πάντοτε σας αποχαιρετάω. | Ω Πάργα! Χώρα ξακουστή, γειτόνισσα του Τούρκου,| Πάργα, πατρίδα μου καλή, πολύ αγαπημένη,| στον τύραννον τον πιο σκληρόν Εγγλέζοι σε πουλούνε, 19 στ. 421: Κατάρα (αρχ.) Ω κεραυνοί του ουρανού | και της δικαιοσύνης,| Κάψετε τον Αλή πασά | και τους κακούς Εγγλέζους·| Για να ιδούν οι τύραννοι | πως ο θεός παιδεύει.| Και συ φωστήρα ήλιε, πού ’δες την συμφορά μας | κι ετήραξες ν’ αρπάζομε ’πό μέσ’ από τους τάφους, 3 σπαστοί δεκαπεντασύλλαβοι και 10 στ. [Τα δύο αποσπάσματα συνιστούν ενιαίο κείμενο· στις σελ. 422-425 οι νότες (μουσική:  F. Regnault)· σελ. 426-426 γαλλική μτφρ.]

–Ανώνυμος, «Παράλληλος ηθική ομοίωσις του πυρός προς τους κόλακας», Ερμής ο Λόγιος, 146-147

(αρχ. α΄) Τρέφουσι το πυρ τα ξύλα, | δένδρα, συρφετός και φύλλα, | κάθε σώμα υλικόν· (αρχ. β΄) Πολλοί πλούσιοι συνήθως, | τρέφουσι κολάκων πλήθος, | (ταύτα ήθη γενικά), 4+4 εξάστ. στρ. τυπωμένες παράλληλα + 1 εξάστ. στρ. ως συμπέρασμα, [τοποχρονολογία: Πλοέστι, 28.9.1819.] ©

–[Στίχοι δημοτικών τραγουδιών], Ερμής ο Λόγιος, 243-244

1. Στου Μόσχοβο το κάτεργον Σταθάς ψυχομαχάει·| βολές-βολές αναβογγά, την γην ανατρομάζει. 2. Αι κακές μου συννυμφάδες ακαμάτραν με φωνάζουν·| κι εγώ γνέθω, τυλιγαδιάζω πέντε μήνες πέντ’ αδράχτια.| Πέντε μήνες, πέντ’ αδράχτια, πότε τά ’γνεσα η καημένη! 3. Σηκώνομαι πολύ ταχιά, δυ’ ώρες όσον να φέξει,| παίρνω νερό και νίβομαι, όσον να ξαγρυπνήσω·| κούω τα πεύκα που βροντούν και τες οξιές που στρίζουν,| και τα γιατάκια των κλεφτών σκούζουν για τον Βαρζόκαν. 4. Στα δόντια φέρουν τα σπαθιά, στα χέρια τα τουφέκια. 5. Σαν κυπαρίσσι λύγισε, σαν πεύκος πέφτει κάτω. [Αναφέρονται στην κριτική του «Ανδρέα Ανδρεόπουλου» για το Κωνσταντίνος Οικονόμος, Γραμματικών βιβλία Δ, Βιέννη, 1817, ως παραδείγματα, το 1 ιαμβικού τετράμετρου καταληκτικού, το 2 ως τροχαϊκού τετράμετρου ακατάληκτου και τα άλλα ως ιαμβικοί τετράμετροι ακατάληκτοι.] ☻Α. Ανδρεόπουλος = Κων. Ασώπιος, βλ. Εμμ. Ν. Φραγκίσκος, «Ο ψευδώνυμος επικριτής της ‘‘Ποιητικής’’ του Κων. Οικονόμου…», Ο Ερανιστής, 21 (1997) 284-300. ©

–Ν. Σ. Πίκκολος, «Προς τον ιατρόν Γ. Γλαράκην, επιστρέφοντα εις την πατρίδα αυτού Χίον», Ερμής ο Λόγιος, 417-420

(αρχ.) Ήλθε, Γλαράκη φίλτατε, η ποθουμένη ώρα, 51 δίστιχα.

☻Και αυτοτελής έκδοση, 1820, ΓΜ *1259· για τις διαφορές-τους βλ. Φίλιππος Ηλιού, Τύφλωσον Κύριε τον Λαόν-σου, Αθήνα, 1988, 12-20. ©

–[Πολυζώης Κοντός=«Φιλέρημος διδάσκαλος»], «Ηθική φαντασία», Ερμής ο Λόγιος, 458-460

(αρχ.) Προνοίας έργον της παμμεγίστου,| θαυμάζω τάξιν θεού υψίστου,| της παγκοσμίου διαταγής, 18 εξάστ. στρ. [τοποχρονολογία, Πλοέστι, 15.4.1820.]

☻πβ. αυτοτελή δημοσίευση, 1820. ©

–Κων. Ασώπιος, [Δίστιχο], Ερμής ο Λόγιος, 528

Τοιαύτα δυστυχέστατα ξεύρω κι εγώ να γράψω,| αλλ’ εις την γην βαθύτατα προκρίνω να τα θάψω, [παρεμβάλλεται ως παροιμιακή φράση στη μελέτη-του «Περί κλασικών συγγραφέων Ελλήνων».] ©

–[Ανδρέας Μουστοξύδης], Exposé des faits… la cession de Parga… publié par Amaury Duval, Παρίσι

σελ. 45-46: «Με τον ήχον του Μασσαλικού άσματος έψαλλον | Τα όπλ’ ας λάβωμεν | Έλληνες άγωμεν,| ποταμηδόν το αίμ’ εχθρών | ας τρέξει προ ποδών | Και μετέπειτα: | Το τρομερό αυτό ξίφος μας, το τόσο εξακουσμένον |ώσπερ σβεσμένος κεραυνός κείται επί γης ριμμένον [5 δίστιχα] | Αι δε γυναίκες προσέθετον: | Πράσινοι δάφναι αειθαλείς, άνθη ποικίλα ωραία | ρόδα ερυθρόχροα εύοσμα που φέι η πάτριος γαία [4 δίστιχα] | Και οι γέροντες αναπολούντες τα κατορθώματα του ατρομήτου Ηπειρώτου Λιάκου, επέραινον ψάλλοντες: | ‘‘Όσο είναι Λιάκος ζωντανός, πασά δεν προσκυνάει·| πασά έχει Λιάκος το σπαθί, βεζίρη το τουφέκι’’.| Κι ημείς, ω Λιάκε, εις τα βουνά τριγύρω θα σταθούμεν | πλανώμενοι ώσπερ λέοντες, κι εσέ θα μιμηθούμεν».

☻Στηρίζομαι στην ελληνική μετάφραση, Έκθεσις των γεγονότων…Πάργας…μεταφρασθέν υπό Ιωάννου Βερβιτσιώτου, Κέρκυρα 1851, 45-46 [ΓΜ *5408] (και ◙ Αθήνα, Καραβίας, 1981).

1 8 2 1

Ωδή πολεμιστήριος, μφ., χ.χ., [ΓΜ *Α1269]

(αρχ.) Ζευ! Θεέ θεών τε πάντων και ανδρών ομού πάντων βασιλεύ! | Ω συ, Μουσών, Χαρίτων, Αθηνάς, Ερμού, Απόλλωνος γονεύ, 8 επτάστ. στρ. άλλοτε με ομοιοκαταληξίες, άλλοτε όχι. ☺Ανατύπωση, Μονόφυλλα του Αγώνος, επιμ. Ι. Κ. Μαζαράκης-Αινιάν, Αθήνα 1973, αρ. Β 7. ©

–[Κων. Νικολόπουλος], Σάλπισμα Ελληνοσωτήριον, [Παρίσι] [ΓΜ *1333]

σελ. 24-28: [Αδαμ. Κοραής], Άσμα πολεμιστήριον (αρχ.) Έλληνες συμπατριώται,| δούλοι νά ’μεθα ώς πότε, 9 δεκαεξάστ. στρ. σελ. 29: [Κων. Νικολόπουλος], Σάλπισμα πολεμιστήριον των Χ[ριστια]νών βασιλέων μας (αρχ.) Υιέ Θεού ζωοδότα!| Της σης Μητρός προσευχαίς, 10 στ. 

☻Αναλυτική περιγραφή του φυλλαδίου: Γεώργιος Γ. Λαδάς, Βιβλιογραφικαί έρευναι … Κοραή, Αθήνα 1934,19-28· στις σελ. 24-28 το κείμενο του Κοραή και οι μετατροπές από την έκδ. του 1800· πβ. Φίλιππος Ηλιού, Άσμα πολεμιστήριον. Ανώνυμο έργο του Κοραή, Αθήνα 1982, 56-57. ©

 

─**F. Pouqueville, Voyage dans la Grèce, Παρίσι

τ. V, σελ. 110-112: Chant d’un Mesénien (αρχ.)  Antistrophe | Comment le peuple fort, qui brilla sur la terre, | est-il tombé?, 6 στρ. + αντιστρ. + επωδός. [προηγείται το σχόλιο: Mais quel fut mon étonnement, lorsqu’aux accords du nautonier succéda cette messénienne antique! Je crus entendre la voix d’Aristoméne, ou celle de Comon, pleurant sur les malheurs de leur patrie.

 

–Δ. Α. Κ., Ζακύνθιος [= Αδ. Κοραής], [Άτιτλο], Ερμής ο Λόγιος, 113

(αρχ.) Αθλίας Άθλιον υμνεί, Άθλιος τον Αθλίαν, | κι οι δύο πολλά φρόνιμον έκαμαν συμφωνίαν, 3 δίστιχα.

☻Κριτική στον Κοδρικά ©

–Α[γιαθόφρων] Λ[ακεδαιμόνιος = Κωνστ. Νικολόπουλος], [2 επιγράμματα], Μέλισσα, 275-276

1. Προς Ιταμίδην, αφού ανέγνων το ταραχοποιόν και άμουσον αυτού φυλλάδιον, (αρχ.) Αι χάριτες σ’ εμέθυσαν με θείαν αμβροσίαν, 2 δίστιχα, 2. Προς τον υποκριτήν, συκοφάντην και άχαριν Μήκταμον, αφού ανέγνων τα χαμερπή αυτού προοίμια, (αρχ.) Ματαίως αγωνίζεται ο Μήκταμος να δείξει, 4 δίστιχα. ©

–Ιακ. Ρίζος Νερουλός, [2 επιτάφια για τον Νικόλαο Παπαδόπουλο], Μέλισσα, 328

1. (αρχ.) Των ανηλίκων τέκνων-μου επήρες την μητέρα! | Τώρ’ αφαρπάζεις και εμέ, ω Χάρων! τον πατέρα;, 2 δίστιχα, 2. (αρχ.) Ο τάφος τίνος ο παρών ανίσως με ρωτάτε, 3 δίστιχα. ©

–Παν. Κοδρικάς, [Επίγραμμα στον Λαλάνδο], Μέλισσα, 332

(αρχ.) Την παγκόσμιόν-σου φήμην αν μια έχθρα χαμερπής, 2 δίστιχα. ©

Ανώνυμος, Les quatre saisons de l’amour, Annales de la littérature et de arts, 4, Παρίσι, 355-357

(αρχ.) Φαίνεται κι ο ερωτικός ο χρόνος πώς να έχει | κι αυτός τους τέσσαρας καιρούς και με βαθμούς να τρέχει, 10 δίστιχα. [Με υπέρτιτλους: Langues orientales, Littérature grecque moderne· ακολουθεί γαλλ. μτφρ. και σχόλια του εκδότη Duval-Destains. Αναδημοσίευση από το: Mercure Etranger, 1813 Βλ. το κείμενο στο παράρτημα.]

1 8 2 2

–Vincenzo Nannucci, Per le Faustissime Nozze del… Spiridione Varlama con… Maria Petrattini… Versi…, Κέρκυρα, [*Α 408, Παπαδ. Β.Ι.: δεν το περιλαμβάνει]

σελ. 11-16: ♠ [1] Εις Αφροδίτην δίκωλον τετράστροφον. [2] Τραγούδι εις την Νύμφην ­

 

1 8 2 3

–**Ι. Ρ. Νερουλός, «Ωδή εις τους Έλληνας», [Heinrich Stieglitz και Ernst Grosse, Gedichte, Λιψία  1823, 50-73· Δρλ. *399]

(αρχ.) Άγριος Τίγρις δεινόν θηρίον, [Η μτφρ. του Stieglitz· στο τέλος  3 υποσημ.· πβ. σελ. 257, όπου τυπογρ. λάθη.] ©

 –Ανώνυμος, Νουθεσίαι των γονέων προς τα τέκνα, Κέρκυρα, [*Α514, Παπαδ., Β.Ι.: δεν το περιλαμβάνει]

[Ηθικοδιδακτικό ποίημα με ακροστιχίδα Α-Ω.]

1 8 2 4

–Ανώνυμος, Θούριον άσμα, εφημ. Ελληνικά Χρονικά, 12.3.1824

σελ. 3: (αρχ.) Δεν είν’ ντροπή-μας | να μην κινούμεν;| τί καρτερούμεν | εδώ παιδιά;, 8 οκτάστ. στρ. ©

–A. Schott και M. Mebold, Taschenbuch für Freunde der Geschichte des Griechieschen Volkes älterer und neuerer Zeit. Zweiter Jahrgang, Χαϊδελβέργη, [Δρλ. *637]

σελ. III-VI: Vorwort. σελ. VII-VIII: Inhalts-Verzeichniss σελ. IX-XII: Erklärung der lithographirten Blätter [και η μουσική του Φίλοι μου συμπατριώται του Κοραή] σελ. 1-286: [11 μελέτες, κυρίως ιστορικές για θέματα από την Άλωση έως 1823, (διάφοροι συγγραφείς, ανάμεσά τους και ο Ι. Ρ. Νερουλός), περί Κοραή (σελ. 261 κ.ε.). σελ. 287: XII. Gedichte σελ. 289: i. Aus der Anthologie [αρχαία ποίηση, μτφρ. Dr. W. G. Weber]. σελ. 293: ii.1. Lieder von Rhigas (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων! | ο καιρός της δόξης ήλθεν, 4 οκτάστ. στρ. + επωδός, [Αντικριστά η αγγλική μτφρ. Byron,  ακολουθεί η γερμ. μτφρ. του αγγλικού κειμένου Wilhelm Reinhold], σελ. 300: 2. (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, | Άνδρες φίλοι των κινδύνων, 6 τετράστ. στρ. + επωδός, [αποδίδεται στον  Ρήγα. Αντικριστά ή γερμ. μτφρ. Mebold], σελ. 304: 3. (αρχ.) Γραικοί ανδρειωμένοι | Ορμήσατ’ ευπειθείς, 17 τετράστ. στρ., [αποδίδεται στον  Ρήγα. Αντικριστά ή γερμ. μτφρ. Mebold. Βλ. Άσματα και πονημάτια, 1821], iii. Lieder von Korai. 1. Άσμα πολεμιστήριον των εν Αιγύπτω . . .Γραικών, (αρχ.) Φίλοι-μου συμπατριώται, 9 δεκαεξάστ. στρ., [αντικριστά ή γερμ. μτφρ. Wurm. Μετά τη σελ.310, παρέμβλητο αναδιπλούμενο φύλλο με την μουσική καταγραφή, στη σελ. 323, επεξηγηματική υποσημείωση· βλ. και για τα δύο, Άσμα πολεμιστήριον. Ανώνυμο έργο του Κοραή, επιμ. Φίλιππος Ηλιού, Αθήνα 1982, 40-41, 51 και 57], σελ. 324: 2. Kriegsgesang des Tyrtäus. Μετάφρασις του πολεμικού άσματος του Τυρταίου, (αρχ.) Όστις ορέγεται καλήν να κατορθώσει πράξιν, 17 δίστιχα, [Μετάφραση του Κοραή· αντικριστά ή γερμ. μτφρ. Mebold], σελ. 330: iv. Ode des Rizos. Ωδή εις τους Έλληνας Ιακωβάκη Ρίζου του Νερουλού, (αρχ.) Άγριος τίγρις, δεινόν θηρίον, 65 τετράστ. στρ., [αντικριστά ή γερμ. μτφρ. Mebold. Στη σελ. 353 υποσημείωση του Schott: το ποίημα το έλαβε από τον ίδιο τον Ι. Ρ. Νερουλό· σύντομα βιογραφικά-του· μνεία του μτφρ. Stieglitz.] ©

–[Αγγελική Πάλη], Ωδή εις τον Λορδ Βύρωνα, [Λιβόρνο;], [ΓΜ *1472+Γ΄535-6.]

σελ. 2: [πρόλογος, ημερομηνία 1.6.1824, υπογρ. Σ.Ζ. = Κωνσταντίνος Πολυχρονιάδης;], σελ. 3: Ωδή εις τον Λορδ Βύρωνα. Ελεγεία (αρχ.) Τους λαμπρούς ύμνους της νίκης αφήνων | κλαυθμόν ηχεί ηρώων ο στρατός, 6 τετράστ. στρ., σελ. 4: Ωδή εις τον Λορδ Βύρωνα. Ελεγεία, (αρχ.) Της νίκης τους παιάνας τους λαμπρούς αφήνων |  αντηχεί με θρήνους ο Γραικών στρατός, 6 τετράστ. στρ. [τετρασέλιδο, με ένθετο φύλλο όπου παρτιτούρα. Η δεύτερη εκδοχή (ή παράφραση) είναι του Ιακωβάκη Ρίζου Νερουλού, σύμφωνα με πληροφορία του Ικεν (βλ. ΓΜ).

◙= Ι. Κ. Μαζαράκης Αινιάν, Μονόφυλλα του Αγώνα, Αθήνα 1973, Ε 18.☻Στ. Σκοπετέας, «Ωδή της Αγγελικής Πάλλη στον Λόρδο Βύρωνα»,  Ελληνική δημιουργία, 11 (1953) 625-630 (όπου ανατυπώνονται και οι δύο εκδοχές)· Ευγενία Κεφαλληναίου, Ο Lord Byron στην Ελλάδα, Αθήνα 1995, 155-158. ©

–[Αγγελική Πάλη], «Ωδή εις τον Λορδ Μπάιρον», Εφημερίς των Αθηνών, 20.12.1824

(αρχ.) Τους λαμπρούς ύμνους της νίκης αφήνων | κλαυθμόν ηχεί ηρώων ο στρατός, 6 τετράστ. στρ.

☻Αναδημοσίευση, Αικατερίνη Κουμαριανού, Ο Τύπος στον Αγώνα, Α΄, Αθήνα 1971, 108. ©

–*Χρ. Νικολαΐδης, Κανωνική Περιέχουσα, Γενεύη, [ΓΜ * 1435]ΚΝΕ-ΕΙΕ 6447       

σελ. I-VIII: Άσμα πολεμιστήριον, (αρχ.) ‘Οσοι έχετ’ εις τας φλέβας γνήσιον ελλήνων αίμα,| Εις την άθλιον πατρίδα στρέψετ’ όλο σας το βλέμμα, 100 δίστιχα. ©

–F. Pouqueville, Histoire de la régéneration de la Grèce, Παρίσι, α΄ έκδ.

τ. ΙΙ, σελ. 157:[βλ. β΄ έκδ. 1825, ΙΙ, 153.] σελ. 207: [βλ. β΄ έκδ. 1825, ΙΙ, 201.] σελ. 264: [βλ. β΄ έκδ. 1825, ΙΙ, 254.] σελ. 388-392 Πατριωτικόν τραγούδι του Ρήγα, [ο Θούριος· μικροδιαφορές από Φοριέλ]. ©

 

–«Θούριον άσμα», εφημ. Ελληνικά Χρονικά, Μεσολόγγι 2.2.1824

(αρχ.) Ελλήνων παίδες, | άνδρες γενναίοι, | ορμάτε πάντες | κατά εχθρών, 16 οκτάστ. στρ. ©

–«Θούριον άσμα», εφημ. Ελληνικά Χρονικά, Μεσολόγγι 12.3.1824, 6

(αρχ) Δεν είν’ ντροπή μας | να μην κινούμεν;| τι καρτερούμεν | εδώ παιδιά;, 8 διπλές τετραστ. στρ. Το πρώτο τετραστ. επαναλαμβάνεται στο τέλος των 2 πρώτων οκτάστ. ως επωδός. ©

–Ιάκωβος Ρίζος [Ραγκαβής], «Αίνιγμα», εφημ. Ελληνικά Χρονικά, Μεσολόγγι 5.11.1824

(αρχ.) Γεννήθηκα πρεσβύτερος από τους αδελφούς-μου, 8 δίστιχα, [ακολουθούν πληροφορίες για τη λογοτεχνική-του παραγωγή. Η λύση του αινίγματος, έμμετρη, υπό του κ. Δ. Π., στο φ. 12.11.1824] ©

–Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός, «Ωδή εις τους Έλληνας», εφημ. Ελληνικά Χρονικά, Μεσολόγγι 17, 27.9, 15.10, 1.11.1824

(αρχ.) Άγριος τίγρις, 18+7+9+5 [=39] τετράστ. στρ. [η δημοσίευση δεν ολοκληρώθηκε]. ☻Ένας Δ. Φιλάρετος είχε προτείνει να δημοσιευτεί το «Άγριος τίγρης»: «το θαυμαστόν τούτο ποιημάτιον εποιήθη προ δύο ήδη ετών, χωρίς εισέτι κανείς των Ελλήνων δια τους οποίους εποιήθη, να δυνηθεί να το αναγνώσει»· αναφορά στο Κούρκας αρπαγή· στο τέλος σχόλιο της διεύθυνσης ότι «καταχωρηθήσεται εις το προσεχές φύλλον», Ελληνικά Χρονικά, 13.9.1824 ©

–[Αγγελική Πάλη], «Ωδή», εφημ. Ελληνικά Χρονικά, Μεσολόγγι 17 και 20.12.1824

(αρχ.) Πατρίς θείον όνομα | κάθε ψυχή | με κρυφόν μάγευμα νικάς εσύ, 19 (10+9) τετράστ. στρ. του β΄ μέρους προηγείται σχόλιο. Βλ. και αυτοτελή έκδοση 1825. ©

 

–Σπύρος Βουήκλ [=Μπουγιουκλής], «Προς τον Στρατηγόν Γκούραν», Εφημερίς των Αθηνών, 3.12.1824

(αρχ.) Ω στρατηγέ περίφημε και Γκούρα ξακουσμένε, 15 ομοιοκατάληκτα δίστιχα. ©

–**11 Σεπτ., Σολωμός, 8 τελ. στρ. Ύμνου, Δρούλια. ©

 

M.J.A.E. Schmidt, Hilfsbuch zur erlernung ..., Λιψία, [Δρλ. 565]ΓΕΝ. L 252  Βλ. Παράρτημα. ©

–* S.S. Wilson, μτφρ., Bunyan, Η εύτολμος οδοιπορία του χριστιανού αποδημητού, Μάλτα, [ΓΜ *1431] Βλ.1831

1 8 2 5

–F. Pouqueville, Histoire de la régéneration de la Grèce, Παρίσι, β΄ έκδ.

τ. Ι, σελ. 418-419: [Ρίμα σχετική με Γαρδίκι], (αρχ.)  Εγώ βεζίρ Αλή πασάς οπόταν ενθυμούμαι, 6 δίστιχα, [μήπως από Hugues, II, 385-7]. τ. ΙΙ, σελ. 153:[Ο Μάρκος Μπότσαρης κατά την πολιορκία του Αλή, 1820, τραγουδάει διάφορα τραγούδια πατριωτικής (και ρομαντικής) έξαρσης στους Σουλιώτες· εμφανίζεται η γυναίκα του για να συμμετάσχει στους κινδύνους: Les femmes, lui dit-elle, sont des genies mysterieux, qui versent un baume salutaire sur le coeur ulcéré des guerriers. Je viens tempérer ta colére, και υποσημ. (που λείπει από την α΄ έκδ., 1824): «λόγια από ένα ελληνικό μοιρολόι που τραγουδιέται στην Ήπειρο». Προφανώς όλο πεποιημένο.] σελ. 201: [1821· οι Σουλιώτες βαδίζουν προς τα βουνά τους «sous lescorte de quarante palicars aux belles chevelures {υποσημ. (που λείπει από την α΄ έκδ., 1824): «κομμάτι από ένα ελληνικό τραγούδι»}. Ο Μάρκος Μπότσαρης προχωράει αμέσως προς τα Πέντε Πηγάδια, ενώ αντηχεί ο δοξαστικός ύμνος Δεύτε παίδες των Ελλήνων».] σελ. 254: Αλλού παρά στα δάκρυα παρηγοριά δεν βρίσκω [βλ. Stephanopoli 1800, «Ο ξένος και η Ρούμελη», στ. 87]. σελ. 372-376: Πατριωτικόν τραγούδι του Ρήγα, [ο Θούριος· μικροδιαφορές από Φοριέλ], τ. ΙV, σελ. 423: [Επιτάφιο για Μάρκο Μπότσαρη], (αρχ.) Κοιμήσου Λεωνίδα,| ο Μάρκος θριαμβεύει, 3 τετράστ. στροφές. τ. ?, 129-130 υποσ.: μτφρ. ρίμας για Μάρκο Μπότσαρη. σελ. 262-264 υποσ.: [μτφρ. Τραγούδι για Μεσολόγγι, από Voutier, 1826, 220-224.] ©

–[Fr. Tr. Von Friedemann], Kurze vergleichende Grammatik der Neu-und Altgriechieschen Sprache, Μπράουνσβάιχ, Δρλ. 790, ΓΕΝ. L 271

[Κάποια από Ηθική Φαντασία.] ©

 

–Σπύρος Βουγικλής [=Μπουγιουκλής], [Προς τον Φαβιέρο], Εφημερίς των Αθηνών, 23.10.1825 ©

–[Ωδή στον Μπότσαρη], Revue Encyclopédique, 27, 756

[δεν την ξέρω, πβ. Κοραής Προλεγ., γ΄ 347]

(αρχ.) Πάλιν όργανα πολέμου, πάλιν θεία τακτική | αντηχούν, βροντοφωνούνε μέσα εις την Αττική, 9 δίστιχα. ©

–[Ανώνυμος], [Τραγούδι], Fr. Raynouard, ββκρ. του Fauriel, Journal des Savants, Απρ. 1825, 245

[Γνωρίζει το κείμενο από ανακοίνωση του Ανδρέα Κάλβου.]

–[Fr. Tr. von Friedemann], Kurze vergleichende Grammatik der Neu-und Altgriechieschen Sprache, Μπράουνσβάιχ 1825, [Δρλ. *790]ΓΕΝ L 271, ΠΚ ΡΑ260.Κ 89.1825 (Σπ.Β.)

σελ.  iii-iv: Vorrede [Για να βοηθήσει όσους γνωρίζουν την αρχαία γλώσσα· η νεοελληνική κάτι σαν διάλεκτός της. Υπογρ. Ιαν. 1825] σελ. 5-8: Ursprung des Neugriechischen [ πβ. σελ. 72] σελ. 42: Vergleichende Sprachproben σελ 42-58: [δείγματα αρχαίας γλώσσας, με παράλληλη νεοελληνική μετάφραση· άγνωστο ποιος μεταφράζει] σελ.42: Ι. [3 αποσπ. από Ιεροκλή]. σελ.43: ΙΙ. [3 αποσπ. από Αίσωπο]. σελ. 44-45: ΙΙΙ. [3 αποσπ. από Αιλιανό]. σελ. 45-54: IV. [Αποσπ. από Ξενοφόντα, Κύρου παιδεία, viii, 7, 6-28]. σελ. 55-56: V. [αποσπ. από Δημοσθένη, Περί στεφάνου, δηλώνεται πως η μετάφραση είναι του Κοραή, και δίνεται παραπομπή (βλ. Προλεγόμενα σους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, Α΄, Αθήνα 1986, 539-541)]. σελ. 56-58: VI. [απόσπ. από Ευαγγέλιο Ματθαίου, vi, 5-13.] σελ.58-60: [ 3 αποσπ. από Ηθική φαντασία ήτοι στιχουργία προς ελληνικήν φιλομάθειαν, 1819 (βλ. Ανώνυμος 1821) με το σχόλιο: Da es im eldern Style geschriben ist, bedarf es keiner Erläuterungen. σελ. 58-59: α΄ (αρχ.) Μονωδίαν προς υγείαν και λεπτότητα τροφής | Γαληνός και Ιπποκράτης ώρισαν διά γραφής, 15 δίστιχα. σελ. 59: β΄ (αρχ.) Σπαρτιάται, Αθηναίοι, κ’ η λοιπή ποτέ Ελλάς | με σοφίαν κ’ επιστήμας διετρέφοντο πολλάς, 3 δίστιχα. σελ.60: (αρχ.) Ημείς δ’ Έλληνες οι Νέοι, ποτέ γένος θαυμαστόν | οι ακούοντες εν πίστει θείου πνεύματος ρητόν, 15 δίστιχα. σελ. 61-70: [δείγματα από Φοριέλ] σελ. 61: [εισαγωγικά και μετρική] σελ. 62: Τραγούδια ρωμαϊκά. α΄ Του Ολύμπου· σελ. 64: β΄ Του Ιαννή Σταθά· σελ. 66: γ΄ Τελευταίος αποχαιρετισμός του κλέφτη. δ΄ Επιγραφή του σπαθίου Κοντοϊάννη· σελ. 68: ε΄ Του Στεργίου. ς΄ Της Τζαβέλαινας· σελ. 70: ζ΄ Ο Τάφος του Δήμου [στις ζυγές σελίδες κείμενο, στις μονές γερμ. μετάφραση (ποιανού;), υποσελίδιες στα αρχαία ελληνικά από τον συντάκτη]. σελ. 72: Nachtrag zu S. 8 [και περί μετρικής.]

1 8 2 6

–Voutier, Lettres sur la Grèce, Παρίσι, [Δρλ.1096]

σελ. 194-196: 1. Τραγούδι του Ανδρείου Γεωργάκη [=Ρ. 228] (αρχ.) Πολλές μανούλες θλίβονται, και όλες παρηγοριούνται, 21 ½ στ. σελ. 198-200: 2. Τραγούδι της Μονεμβασιάς [Ρ. 229] (αρχ.) Διαβάτε απ’ την Μονεμβασιάν απ’ το παλαιοκαστρίτζι, 17 στ. σελ. 202-204: 3. Τραγούδι του Βραχωρίου [Ρ. 232] (αρχ.) Τρία πουλάκια κάθονταν ψηλά στον Παλιοπύργον, 15 στ. σελ. 206-220: 4. Τραγούδι ηρωικόν του Μισολογγίου (αρχ.) Ήρωες οι παλαιοί μας,| πρόγονοι οι εδικοί μας, 80 στ. σελ. 212-214: 5. Τραγούδι του Ανατολικού [Ρ. 253] (αρχ.) Πουλάκι αναστέναξεν στον Άγιον Νικόλα, 23 ½ στ. σελ. 216-218: 6. Τραγούδι της Κρήτης (αρχ.) Κρήτη αθλία,| τι δυστυχία | ακαταπαύστως σε τυραννεί;, 14 τρίστ. στρ. σελ. 220-224: 7. Τραγούδι του Μισολογγίου εις ήχον ηρωικόν [=Legrand, Receuil des chansons populaires grecques , Παρίσι 1874, 128-135] (αρχ.) Να ήμουν πουλί να πέταγα, να πήγαινα του ψήλου, 110 στ.

☻βλ. για το 3, Σπ. Τρικούπης, Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Α΄, Λονδίνο 1853, 299-306.   ©

 

–**F. Pouqueville, Voyage de la Grèce, 2Παρίσι

τ. ΙΙ, σελ. 54: (αρχ.) Zelis, au sortir de l’enfance,| chantait les fleurs et les rouisseaux, 3 εξαστ. στρ. [με ομοιοκαταληξίες στα γαλλικά· το τραγουδάεις ένας κουμπάρος της νύμφης]. σελ. 342: Heureux qui a vu Janina des hauteurs du Dryskos; qui la voit n’a rien a désirer, et peut mourir! [επωδός τραγουδιού που λέει ο οδηγός του]. τ. ΙΙΙ, σελ. 328-329: (αρχ.) Μπουκουβάλας ω μωρέ, Μπουκουβάλας πολεμά με τους Αρβανίτους | Ω μωρέ Ιάνη πάψε το τουφέκι, πάψε τον πόλεμον, 8 στ. [ακολουθεί γαλλ. μτφρ.]. τ. ΙV, σελ. 236-237: (αρχ.) Σαράντα κλέφτες ήμασταν, σαράντα χαραμίδες | Είχαμ’ αρνιά κ’ ετρώγαμεν, και ρίφια σουγλισμένα, 13 στ. [ακολουθεί γαλλ. μτφρ.]. σελ. 242-245: Θρήνος (αρχ.) Ερόδισ’ η Ανατολή και ξημερών’ η Δύση | Επήρ’ αέρας στα βουνά και ο ήλιος στα λαγκάδια, 27 στ. [«Της Αγιάς Σοφιάς»· ακολουθεί γαλλ. μτφρ.] σελ. 246-247: (αρχ.) Qui peut égaler en bravoure la race de Sphakia?, 19 στ. [σε υποσημ.: Cette chanson, attribuée à tort au vaillant et fourbe Odysse, est connue de temps immémorial dans la Crète. La traduction nous en a été donnée par. M. Hubert Lauvergne, médecin de la marine royale, qui l’a entendu chanter par des Palicars de Sphakia en 1825; il est à regretter qu’il n’en ait pu faire copier le texte].

 

–[Δημ. Παύλου;], [δίστιχο  παρέμβλητο σε κείμενο], Εφημερίς των Αθηνών, 27.3.1826, 129.

Το Μισολόγγι τό ’σωσαν τα στήθη τα δικά-σας | του Μπότσαρη η φρόνησις και η ομόνοιά του· [δίνεται η παραπομπή: ίδ. Φαν. στιχ. 114.]

☻Δεν ταύτισα την παραπομπή. Την αντιγράφει ο Alex. Soutzo, Histoire de la révolution grecque, Παρίσι 1829, 436-437 υποσημ.] ©

–Παν. Σούτσος, «Τραγούδιον εις την πτώσιν του Μεσολογγίου», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 9.6.1826, 255-256

(αρχ.) Φεγγάρι μου ταξίδευε | κατάχρυσον, και γύρευε | εις του παντός τους θόλους, 25 εξάστ. στρ.

☻Αναδημοσίευση, Αικατερίνη Κουμαριανού, Ο Τύπος στον Αγώνα, Γ΄, Αθήνα 1971, 276-281.©

–Δημ. Αινιάν, «Ωδή εις το Μεσολόγγι», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 10.4.1826, 211-212

(αρχ.) Αίματα μάχαι, σφαγή και φόνος | ανδρεία τόλμη και καρτερία, 24 τετράστ. στρ. ☻Αναδημοσίευση, Αμβρόσιος Φραντζής, Επιτομή της ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος, Α΄, Αθήνα 1839, 426-429· Τάκης Λάππας, Νέα Εστία, 62 (1958) 598-602· Δημ. Αινιάν, Άπαντα, επιμ. Γ. Βαλέτας, Αθήνα 1962, 522 (οι 8 πρώτες στρ.)·  Αικατερίνη Κουμαριανού, Ο Τύπος στον Αγώνα, Γ΄, Αθήνα 1971, 254-256. ©

–Ευανθία Καΐρη, Νικήρατος. Δράμα, Ναύπλιο, [ΓΜ *1598]ΒΒ.

σελ. 26-28: Αι γυναίκες και τα παιδία ψάλλουν τον επόμενον ύμνον: Γυναίκες, κόραι, | παιδία άκακα | ελευθερία ιερά θύματα· 81 «στίχοι». ©

 

–Baron von Stackelberg, Der Apollotempel zu Bassae in Arcadien, Ρώμη

σελ. 113-120: Volkssegesanke und Tanze.| (Zu seite 21) σελ. 113: [1] Arcadisches Hirtenlied [=P. 321] (αρχ.) Βολούμαι μία, βολούμαι δύο, βολούμαι τρείς και πέντε, 14 ½ στ. σελ. 114: [2] Rauberlied, κλεπτικό, zu derselben Melodie [P. 149] (αρχ.) Σαββάτο ’μερα ’πίναμεν, την Κυριακ’ όλη ’μέρα, 27 ½ στ. 115: [3] Liebeslied, Athenisch, (αρχ.) Άπ΄ αλάργα είσ’ όπως κρίνος, από κοντά είσ’  ένα κοντζές, 2 στ. και γύρισμα αμάν. [4] Zioni, Athenisch (αρχ.) Ζιώνι, ζιώνι σε σκοτώνω | και το φονικό πληρώνω, 2 στ. [σε υποσημ.: Zioni, Ende {=κουκουβάγια} κλπ.]. σελ. 116: [5] Liebesklage, Smyrnisch [P. 611] (αρχ.) Αγάπη δεν εστάθη ποτέ χωρίς καημούς, 4 δίστιχα. [υποσημ.: ότι κανονικά είναι Αλφάβητος αγάπης. Ακολουθεί και δεύτερη μελωδία του ίδιου τραγουδιού]. σελ. 117-118: [6] Euphrosyne, Romanze, Epirotisch [P. 394] (αρχ.) Ακούσατε τί έγινε στα Ιάννινα στην λίμνη;, 9 δίστιχα + επωδ. σελ. 118: [7] Sultan Selims Gesang [τουρκικό τραγούδι] (αρχ.) Aschkim serde |Düshdim derde, 6 τετραστ. στρ. σελ. 119: [8] Der Syrto mit Gesang [P. 626] (αρχ.) Ποιός είδε πράσινο δενδρί;, 20 στ. σελ. 119-120: [9] Andere Syrto [μόνο μουσική]. σελ. 120: [10] Constantinopolitanisch, (Πολιτικό) [μόνο μουσική]. σελ. 120: [11] Abendfeyer [μόνο μουσική]. [Σημειώνεται πάντα η μελωδία σε ευρωπαϊκές νότες, η γερμανική μετάφραση και κάποια σχόλια.] ©

W. V. Lűdemann, βλ. Παράρτημα Ι. ©

K.H.W. Münnig, βλ. Παράρτημα Ι. ©

1 8 2 7

–*Κων. Οικονόμος, Ποίημα ελεγείον εις τον...αυτοκρ. Αλεξανδρον, αωκε΄, Πετρούπολη, [Iliou 104] [και μτφρ. ρωσσικά.] ©

–Μ[ανουήλ] Β[ερνάρδος], «Παιάν Κρητικός», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 14.12.1827, 338

(αρχ.) Ο κόσμος το κηρύττει, ανδρείοι Κρητικοί, | πως είσθε της Ελλάδος άνδρες πολεμικοί, 7 δίστιχα. ©

1 8 2 8

–Δημήτριος Δάρβαρις, Πρωτοπειρία απλοελληνική, Βιέννη, [ΓΜ 1745 Βρετός,  2, 766> 1818 ]  ♫

 

–Ιωάννης Λεοντόπουλος, Νέος οδηγός… ορθογραφίας, Κων/πολη, [ΓΜ *1773]ΓΕΝ. MGL. 288 

[μότο: Σοφή Μέλισσα ανθέων ων αν θέλει | Αεί συνάγει κηρίον τε και μέλι. Περιέχει και δύο ιαμβικά τετράστιχα]

–Γ. Σερούιος, Τη σεπτή σκιά του ... Μεσολογγίου, Αίγινα, 16:4+60 [ΓΜ*1799]ΠΠΚ

σελ. (3): [απόσπ. από Πίνδαρο], σελ. 1-20: Ωδή εις το Μεσολόγγιον (αρχ.) Ω συ Παλλάδιον της Ελλάδος! | τον όλεθρόν-σου δεύρο υμνήσω· | δεύρο, αντίμολπα του Τρωάδος, | επί τας τέφρας-σου παιανίσω, τετράστ. στρ., σελ. 21: Ελεγεία, [πβ. μνεία στο Σκαλαθύρματα, Ερμούπολη 1846, 17, και δείγμα, 19.] ©

–Γεώργιος Γαζής, Βιογραφία των ηρώων Μάρκου Μπότσαρη και Καραϊσκάκη, Αίγινα [ΓΜ *1736]

σελ. 8:♠ Επίγραμμα του συγγραφέως.| Προς τους ήρωας || Έγρεσθ’, Ήρωες φίλοι, ανθρώποις θ’ ομιλείτε | Τη βίβλω γαρ ημάς ζήτε πονήματί μου. σελ. 12: Επίγραμμα (αρχ.) Πύρρος μεν κατά Ρωμαίων απεδείχθη θαυμαστός, 2 δίστιχα. σελ. 20:♠ Επίγραμμα κατ’ ερωταπόκρισιν (αρχ.) Καραϊσκάκη συ Γεώργιε, κάτθανες ή ού, 2 δίστιχα.

–*Κων. Οικονόμος, Ποίημα ελεγείον εις τον... αυτοκρ. Αλεξανδρον, αωκε΄,  [ΓΜ1527+Γ΄536, Δρλ.1594] [και μτφρ. ρωσσικά.]©

–**Κ. Κ[οκκινάκης;], C. S. U. P., Άσμα αφετήριον. Le chant de départ pour la Grèce, Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 3 (1828) 280 και 284

σελ. 280: (αρχ.) Qu’ai-je entendu ! c’est le cri des alarmes, 3 οκτάστ. στρ., [ακολουθεί Παράφρασις], (αρχ.) Αλαλαγμούς ακούω· μάχας επαναφέρει, [η παράφρασις σε πεζό], σελ. 284: Άσμα των εις Ελλάδα εκστρατευσάντων Γάλλων. Εκ του γαλλικού εμμέτρως μεταφρασθέν υπό Κ. Κ., (αρχ.) Τί αλαλαγμόν ακούω; Τίς η τρομερά φωνή;| Ενυούς παιάν· εις μάχας νέας μας ανακαλεί, 3 οκτάστ. στρ. ©

–Κ. Κοκκινάκης, «Ασπασμός Ελλάδος», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 3 (3.10.1828) 304

[υπότιτλος: Διάλογος στιχουργηθείς υπό Κ. Κοκκινάκη. Τα του διαλόγου πρόσωπα. Ελλάς, Αθηνά, Χορός Γάλλων.] (αρχ.) Ελλάς: | Παλλάς! άφες Μακάρων τας ουρανίους έδρας· | Κατάβα εις την γην μου, άκουσ’ Ελλάδος έπος. | Αθηνά:| Ποία φωνή βροτεία πλήττει τας ακοάς μου;, 131 στ. ©

 

–Jules David, Méthode pour étudier la langue grecque moderne . . . nouvelle édition revue, corrigée et augmentée… , Παρίσι [Δρλ.1560]

σελ. 123: Choix des différents moceaux de poésie. σελ. 123-131: Début du poème de Christopoulos intitulé Έρωτας απολογούμενος. La justification de l’amour [Χριστόπουλος] (αρχ.) Ο Μώμος ο βαρύγνωμος, που πάντα περιπαίζει, 74 στ. σελ. 132-133: ODES. Αηδόνι, Le Rossignol (αρχ.) Κίν’ , αηδονάκι-μου γιαλό, 8 τετράστ. στρ. σελ. 133-134: Νύχτα, La nuit (αρχ.) Θεοί αστέρες φωτεροί, 5 τετράστ. στρ. σελ. 135-138: Description du Bosphore de Constantinople, tirée du Poëme de Rhiso Jakovaci, intitulé l’Enlévement du Dindon [Ιακ. Ρίζος Νερουλός, Κούρκας αρπαγή] (αρχ.) Ο Βόσπορος ’που σύνορα Δύσιν κι Ασίαν έχει, 38 στ. ☻Όλα τα ποιήματα σχολιασμένα γλωσσικά. ©

–«Επιτάφιος ύμνος εις τον Μάρκον Βότσαριν», Classical Journal, 38, 138-139

(αρχ.) Έλληνες κλαύσωμεν άνδρα γενναίον | τον Μάρκον Βότσαριν, ήρωα νέον, 4 τρίστ., στρ., [πολλές αναδημοσιεύσεις] ©

–«Τετράστιχον του . . .  τον Νικηταράν τον στρατηγόν», Classical Journal, 38, 139

(αρχ.) Άλογον με την ουρά, [το γνωστό τετράστιχο του Τσοπανάκου.] ©

–K… de V….ve, «Chant de patriotisme et de reconnaissance d’un jeune Hellène», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, ?.?.1828, σελ.320

(αρχ.) Honneur et Gloire aux Enfans de la France, 4 οκτάστ. στρ. ©

1 8 2 9

–[Γ. Αναξαγόρας Ναύτης], Γεωργίω Λεβούνη Κυθηρίω…αξιωθέντι στεφάνω, Πίζα, [ΓΜ 1835, Legr. Β.Ι. 1141]

[σελ. 2: Δ. Κ. ♠ 3 δίστιχα σε αρχαία γλώσσα. σελ. 3-4: Ωδή] ©

 

–Μιχ. Σχινάς, Grammaire élémentaire du grec moderne, Παρίσι, [ΓΜ *1837+Γ΄ 536, Δρλ. 1725]

σελ. 171: Chants populaires, [του Μιλιώνη, του Μπουκουβάλα, του Σταθά, του Γυφτάκη, του Πλιάσκα, του Ολύμπου, με ρητή παραπομπή στον Φοριέλ], σελ. 175: Αλέξ. Σούτσος, Σάτιρα πρώτη [από την έκδ. του 1827]. σελ. 180: Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη, 1823 Οκτωβρίω (αρχ.) Κυλούν τα φύλλα και μουρμουρίζουν | έπεσαν κρύα και μαραμένα, 12 επτάστ. στρ. σελ. 183: Το ναυτικόν της Ελλάδος» τον Αύγουστον και Σεπτέμβριον του 1824 (αρχ.) Μήτερ ηρώων! Τα μεγαλεία | παλαιών χρόνων σε προφητεύω, 9 οκτάστ. στρ. ©

Ι.Κ. προς τους Έλληνας, [μφ., έμμετρη σάτιρα κατά Καποδ.], Ύδρα, [ΓΜ *1865]ΙΕΕΕ ©

–Κ. Αριστίας [-Κυριακός], Ύμνος εις την Ελλάδα, Παρίσι, [ΓΜ *1902]ΕΒΕ. Ν.Φ. 372

σελ. 5-7: Προς τον φιλογενέστατον και σοφώτατον κύριον Κοραή, σελ. 9-τέλος: Ύμνος εις την Ελλάδα (αρχ.) Ελλάς φιλτάτη, πατρίς πατρίδων | εύγονος μήτηρ των Πιερίδων, 92 εξάστ. στρ. [σελ. 29: «πανεπιστήμιο» (αόριστη αναφορά). Αρχίζει με αρχαιότητα, με αυτήν ασχολείται. Αλλά λίγο Βυζάντιο (αναχαίτισε τους Τούρκους, αν δεν υπήρχε θα προχωρούσαν. Τελειώνει με εκκλήσεις προς φιλελλην. δυνάμεις.] ☻βλ. και Ν. Α. Βέης, «Κων. Κυριακός Αριστίας και Ανδρέας Κάλβος», Νέα Εστία, 27 (1940) 17-18· Δημ. Β. Οικονομίδης, «Συμβολή εις τα περί του βίου και της δράσεως του κωνσταντινουπολίτου Κων. Κυριακού Αριστία», Αρχείον του Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού, 17, 1952, 182-184. ©

–*[Ανώνυμος], [Δύο τραγούδια κι ένα δίστιχο], Alex. Soutzo [Σούτσος], Histoire de la Révolution grecque, Παρίσι [Δρλ. 1736]

σελ. 129-130: [1] [Τραγούδι για τον Μάρκο Μπότσαρη] (αρχ.) La foudre est tombée sur l’aigle de Kiafa, et les éperviers le dépouillent maintenant; la ville de Carpénisse est restée veuve, et les platanes se lamentent [προηγείται το σχόλιο: Dans toutes le villes de la Grèce, on rencontre de ces bardes qui improvisent des chansons pleintes d’images neuves et d’apostrophes hardies. | A Athènes, assis un jour à ma fenêtre, je dis un jeune homme couvert d’un manteau de laine. «Veux-tu, segneur (Αυθέντη), me dit-il, écouter une chansonette de ma façon sur Marc-Botzaris? Elle est belle, et ma voix n’est pas mauvaise; je te le prédis: tu sera content. –Volontiers, lui répondis-je. –Mais tu me donnera deux paras (liards). –Et dix même, si ta chanson me plaît». Il s’assit sur la ruine d’une colonne, tira de son sac une espèce de mandoline, et se mit à chanter sur un air monotone ses vers dont voici la traduction.] σελ. 262-264: [2] [Τραγούδι για το Μεσολόγγι] (αρχ.) Que ne suis-je oiseau ? [από Voutier, 1826, 220-224.] σελ. 436-437: [3] Το Μισολόγγι τό ’σωσαν τα στήθη τα δικά-σας | του Μπότσαρη η φρόνησις και η ομόνοιά του ☻το αντιγράφει από Εφημερίς των Αθηνών, 27.3.1826, 129. ©

1 8 3 0

–[Ιω. Πετριτσόπουλος], Εις ελαίαν, μφ. [ΓΜ *1942]Νέα Εστία, 23 (1938) 347 ©

 

–Δημ. Γουζέλης, Η Σίφνιος Μούσα. Ιστορικά των παλαιών και νέων Ελλήνων [ΓΜ *1946]

☺Αγγελία· 10 ωδές (δεν κυκλοφόρησαν). Παρουσίαση και σχολιασμός-της, Ι. Π. «Βιβλιογραφία», εφημ. Η Αιγιναία, τχ. 7 (Αίγινα, 15.9.1831) 217-219. ©

–*Θ. Ιακωβαίου, Στοιχεία της Ελληνικής γλώσσας, Κέρκυρα, [ΓΜ *1982]

[Τον ίδιο χρόνο εκδόθηκε και ο 4ος τόμος με μια Ποιητική Ανθολογία.]

 

Ο Ι. Κάπο Δ’ Ίστιας απολογούμενος, [μφ., σάτιρα], [ΓΜ *1963] ©

A Modern Greek Ode, Henry A. V. Post, A Visit to Greece and Constantinople in the Year 1827-8, Νέα Υόρκη 1830, 359-361, πβ. και σελ. 10-11.

(αρχ.) Ελλάς ωραία, γη δοξασμένη, | Μήτηρ ηρώων-τε και θεών, 18 πεντάστ. στρ., [Του Γ. Ρουσιάδη, βλ. 1817 και αγγλ. μτφρ. 1823] ©

–**Ιωαν. Α. Κόνιαρης, Ωδή εις την αναγόρευσιν...Λεοπόλδου, Παρίσι, [ΓΜ *2001]ΕΒΕ ΝΦ 677

[Και πεζή μτφρ. στα γαλλικά.]

–Ιωάννης Κόνιαρης, Ποιημάτια, Λονδίνο, [*Α519]I.N.S. 8613(7)· συσταχ. στο J. Rizo Neroulos Cours de literature grecque moderne

–Ν. Λογάδης, Παράλληλον φιλοσοφίας και χριστιανισμού…, Κων/πολη [ΓΜ *1968] ΕΒΕ, ΒΒ, ΓΕΝ

σελ. 92: Ωδάριον ηθικόν (αρχ.) Α, το εράσμιόν μου ον,| το πάγγλυκυ και ποθεινόν, 44 στ. [|> 1869]

1 8 3 1

–[Παναγιώτης Σούτσος], Αι Αθήναι, εφημ. Ο Απόλλων, αρ. 56, 19.9.1831, 234

(αρχ.) Νά του γέρου Μαραθώνος η μεγάλη πεδιάς! | Πόσας φέρει στην ψυχήν-μας ενθυμήσεις παλαιάς, 9 οκτάστ. στρ. ©

–Νικόλαος Κυριακίδης, Ποιημάτιον Χίος Τραγωδός, Ναύπλιο, [ΓΜ *2110]ΕΒΕ., ΓΕΝ. MGL. 314, Ind.1027

Ο πρόλογος υπογράφεται 1.7.1831.☻ Περιγραφή, Ν. Α. Βέης, «Δύο διαλογικά ποιήματα σχετικά προς την Χίον», Ελληνικά, 9 (1936) 247-284, και 255-273. ©

Εις Ιωάννην Καποδίστριαν, μφ., Κέρκυρα, 1831

(αρχ.) Κείσαι λοιπόν | στο αίμα-σου χωμένος | και καταπληγωμένος, 13 εξάστ. στρ. ☺Αναδημοσίευση, Μαριέττα [Γιαννοπούλου] Επτανησία, Όταν εδολοφονείτο ο Καποδίστριας, Επιθεώρησις Ελληνο-Ιταλικής Πνευματικής Επικοινωνίας, 3, τχ. 6 (Ρώμη, Ιούν. 1940) 357-358. ©

–[Αλέξανδρος Σούτσος], «Αι ενθυμήσεις του Ρουμελιώτου», εφημ. Απόλλων, 20.5.1831, 86.

(αρχ.) Εις τον γέρον Όλυμπόν-μας, κοντά σ’ ένα κυπαρίσσι, 6 οκτάστ. στρ. Πβ. Πανόραμα της Ελλάδος, Ναύπλιο 1833, (με τίτλο: «Ο απόμαχος Ρουμελιώτης»). ©

–«Άσμα Συνταγματικόν», εφημ. Απόλλων, 15.7.1831, 154.

(αρχ.) Ας κρημνισθεί τ’ Αυθαίρετον κι ας βασιλεύει μόνον | ο Νόμος· αυτός Κύριος ας αναβεί στον θρόνον, 4 δεκάστ. στρ., ποικίλα μέτρα. Εξ Ερμουπόλεως 7 Ιουλίου 1831. ©

 

–[Αλέξανδρος Σούτσος], «Μυστική εγκύκλιος του Ι. Κάπο δ’ Ίστρια προς τους Εκτάκτους Επιτρόπους και Διοικητάς», εφημ. Απόλλων, 5.9.1831, 218.

(αρχ.) Έκτακτοι Επίτροποί-μου και Διοικηταί του Κράτους, 8 οκτάστ. στρ. Πβ. Πανόραμα της Ελλάδος, Ναύπλιο 1833. ©

–[Παναγιώτης Σούτσος], «Ο Ελληνικός Παιάν !», εφημ. Απόλλων, 16.9.1831, 230, πβ. και 219-222

(αρχ.) Έλληνες ! λαέ Ηρώων ! έθνος έκπαλαι γενναίον, 56 στ. ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, «Οι Ήρωες Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλαι προμελετώντες καθείς την Τυραννοκτονίαν του Ι. Κάπο δ’ Ίστρια», εφημ. Απόλλων, 30.9.1831, 248.

(αρχ.) Όταν ζούσαν εις ημέρας δουλικάς οι Αθηναίοι, | δύο ήρωες γενναίοι, 7 δεκάστ. στρ. Πβ. Πανόραμα της Ελλάδος, Ναύπλιο 1833. ©

–Αριστ. Κουβαράς, Ποίημα προσφερόμενον…εις τον Ι. Α. Καποδίστρια, Καλαμάτα, [ΓΜ *2109]ΜΜΠ

(αρχ.) Ήλιε στάσου, μην ανατείλλεις | Εις την Ελλάδα, σβέσε, μη δύεις.

–Αλ. Σούτσος, Το τραγούδι του Συνταγματικού, μφ. [ΓΜ *2137]ΙΕΕΕ

[Βλ. το Πανόραμα της Ελλάδος, 1833.]

 

–Αλέξανδρος Σούτσος, Ο Ψευδοκυβερνήτης της Ελλάδος Αυγουστίνος Καποδίστριας, [Ύδρα], [Ηλιού ΤΕ4 365= Α 2458. Και άλλη εκτύπωση, ΓΜ 10233]ΕΒΕ. τμ. χγ. Ε237 ♫

[Βλ. το Πανόραμα της Ελλάδος, 1833.]

 

–[Παναγιώτης Σούτσος], Η φυλακή του Πέτρου Μαυρομιχάλη, Ύδρα, [Ηλιού *371, Α 2464]ΓΠΣ

[Βλ. Ποιήσεις, 1831.]

 

–[Παναγιώτης Σούτσος], Ο Πόρος, Ύδρα, [Ηλιού *372, Α 2465]ΓΠΣ

[Βλ. Ποιήσεις, 1831.]

 

–Παν. Σούτσος, Διαγωγή του Καποδίστρια. Μετατυπωθείσα, Ερμούπολη, 16:17, [ΓΜ *2042]ΦΜ

σελ. 12, τέλος: Εξ Ύδρας, 6 Σεπτεμβ. 1831. ©

Aλέξανδρος Σούτσος, [Τα τελευταία πέντε ψηφίσματα του Ι. Καπο δ’ ’Ίστρια], [Ύδρα], [*Α804]

–* S.S. Wilson, μτφρ., Bunyan, Η εύτολμος οδοιπορία του χριστιανού αποδημητού, Μάλτα, [ΓΜ *2071]Π.Κ. ΑΡΒ 3156

σελ. 8: (αρχ.) Μόλις ο Χριστιανός τον κόσμον αποχαιρετά, 2 δίστιχα. σελ. 33: (αρχ.) Να έμβω εις την Πύλην; Μου άρα συγχωρείται;, 3 δίστιχα. σελ. 46: (αρχ.) Έμβα, φίλε, έμβ’ εδώ,| έμβα νυν σε χαιρετώ, 2 δίστιχα. σελ. 51: (αρχ.) Πράγματα ξένα και ψυχωφελή | και νόστιμα και αληθή, 5 δίστιχα. σελ. 57: (αρχ.) Εδώ με βάρος φοβερόν κατήντησα ο μαύρος, 6 δίστιχα. σελ. 81: (αρχ.) Πού είμαι; Ω τι καλλονή του Απολυτρωτού, 2 δίστιχα. σελ. 86: (αρχ.) Ω Θεέ μου! πόσ’ ευφραίνει να ιδώ σου τον ναόν, 5 δίστιχα. σελ. 94: (αρχ.) Βελζεβούλ ο μιαρός, άρχος των δαιμόνων, 3 τετράστ. στρ. σελ. 105: (αρχ.) Ω κόσμος θαυμάτων, ω πόσα δεινά, 3 εξάστ. στρ. σελ. 118: (αρχ.) Πολυποικίλους πειρασμούς εκείνοι απαντώσι, 2 τετράστ. στρ. σελ. 138: (αρχ.) Πόσον αυθάδης στην αρχήν εδείχθη ο πολυλόγος!, 3 τετράστ. στρ. σελ. 158: (αρχ.) Εύγε, καλέ Πολύπιστε! Υπέμεινας πιστώς, 3 δίστιχα. σελ. 175: (αρχ.) Ω δυστυχείς φιλάργυροι! Ως πότε ν’ αποχώσι;, 2 δίστιχα. σελ. 181: (αρχ.) Ουράνια ρεύματα ρέουν αφθόνως, 6 δίστιχα. σελ. 192: (αρχ.) Πεπλανωμένοι μάθωσιν μ’ αθλίαν δοκιμήν, 4 δίστιχα. σελ. 201: (αρχ.) Ω, ποία οι ποιμένες μυστικά αποκαλύπτουν, 2 δίστιχα. σελ. 205: (αρχ.) Τον μωρολόγον άφες συ να σκέπτηται ολίγον, 3 δίστιχα. σελ. 217: (αρχ.) Ο δυστυχής λογόπιστος εις τους ληστάς εστάθη, 3 δίστιχα. σελ. 219-220: (αρχ.) Έλθετε όσοι εις τον δρόμον Περπατείτ’ ελάτ’ εδώ, 11 στ. σελ. 225: (αρχ.) Όσοι πιστοί την κοίμησιν ζητούντες, 6 δίστιχα. σελ. 246: (αρχ.) Προς τι, ω μωρολόγε, αγαπάς την φλυαρίαν, 4 δίστιχα. σελ. 247: Συμπερασμός (αρχ.) Ούτως, ω φίλε ευμενής, εχάρης τ’ όνειρόν μου, 5 τετράστ. στρ. [Πβ. ά  έκδ., 1824.] ©

1 8 3 2

–Ανδρέας Μαλούχος, Ποίημα, [για τον θάνατο του Καποδίστρια], Ζάκυνθος, [ΓΜ *2211, Παπαδ. Β.Ι. δεν το περιλαμβάνει]ΛΖ  ♫

–Γ. Π., «Ύμνος εις τον αείμνηστον Κυβερνήτην της Ελλάδος Ι. Α. Καποδίστριαν δολοφονηθέντα», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 23.3.1832, σελ. 140

(αρχ.) Έκλειψις αιφνίδιος ως Ηλίου | έξαφνα εσκότισε πόλιν Ναυπλίου, 21 τρίστ. στρ., Υπογραφή Εν Πύργω, 20.10.1831, Γ.Π. ©

–Γ. Π., «Εγκώμιον, προς τον ενδόξως σήμερον Προεδρεύοντα της Ελλάδος Κύριον Α. Α. Καποδίστριαν», Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 23.3.1832, σελ. 140

(αρχ.) Μεταξύ φρικτών κυμάτων | διαφόρων οχλημάτων | η κοινή Ναυαρχίς, 27 τρίστ. στρ. Υπογραφή Εν Πύργω, 22.12.1831, Γ. Π. ©

–Κ. Αλέξανδρος Σούτσος, Το τραγούδι του Συνταγματικού, [Αθήνα], [Α1294]ΓΕΝ. Φ 69,6 

[Αχρονολόγητον, αλλά πιθανότατα του 1832. Επανεξεδόθη το 1833 εις το Πανόραμα της Ελλάδος, όπου και η σημείωσις του ποιητού:[ Συνετέθη] τον Ιούλιον του 1832.]

1 8 3 3

–**Αλέξανδρος Σούτσος, Ποίησις… Épitre, Ναύπλιο, 8:12, [ΓΜ *2305]ΓΕΝ.

σελ. 1-12: Προς την Α. Μ. τον βασιλέα της Ελλάδος Όθωνα, (αρχ.) Η Ελλάς μετά δουλείαν, Βασιλεύ, πολλών αιώνων | μετά σου ανέβη πάλιν εις της δόξης-της τον θρόνον, 77 δίστιχα. ☻Στις δεξιές σελ. μετάφραση στα γαλλικά. |> 1833, Το πανόραμα της Ελλάδος, Α΄, 77-89. ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, [2 ποιήματα], εφημ. Ήλιος, 23.6.1833, 1-3

1. Ο νεοφερμένος εις το Ναύπλιον στρατιωτικός, (αρχ.) «Τέρατα σημεία θέλεις…», 2. Η πτωχή φουστανέλλα, (αρχ.) Όλος μου ο πλούτος είναι…, [προδημοσίευση, βλ. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833, τχ. β΄, 14-16 και 17-19.] ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 2. ©

–[Παναγιώτης Σούτσος], «Νεκρικός διάλογος», εφημ. Ήλιος, 30.6. και 4.7.1833, 14 και 18

[προδημοσίευση δύο αποσπασμάτων, βλ. Η κιθάρα…, 1835,139-152.] ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 7. 8-9. Τα αποσπάσματα τα σχολιάζει η εφημ. Χρόνος· ανταπάντηση του Ήλιου, 18.7.1833, 33, ό.π., 17. ©

–[Αλέξανδρος Σούτσος], «Ο εφημεριδογράφος», εφημ. Ήλιος, 4.7.1833, 18

[προδημοσίευση, βλ. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833, τχ. β΄, 28-30.] ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 9. ©

–[Αλέξανδρος Σούτσος], «Ο εφημεριδογράφος συνθέτων το φύλλον του», εφημ. Ήλιος, 18.7.1833, 34

[προδημοσίευση, βλ. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833, τχ. β΄, 31-33.] ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 17-18. ©

–[Αλέξανδρος Σούτσος], «Η κρίσις του αρχηγού Θ. Γρίβα ή ο κατήγορός του παραιτούμενος», εφημ. Ήλιος, 18.7.1833, 42

[προδημοσίευση, βλ. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833, τχ. β΄, 34-37.] ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 21. ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, [διάφορα ποιήματα], εφημ. Ήλιος, 14.11.-5.12.1833, 146, 150, 154, 158, 162, 166

σελ. 146: [Σύντομο σχόλιο του Παναγιώτη Σούτσου για Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833, τχ. β΄ που μόλις κυκλοφόρησε· αναδημοσιεύονται (ενίοτε αποσπάσματα μόνο) από τα:] Το ξεφάντωμα του συνταγματικού, [Το πανόραμα, ό.π., 11-4]· Ο σπουδαρχίδης αποτυχών, [ό.π.. 5-6]· Η Ανδρογυναίκα, [ό.π.. 23-24]· Ο ζηλιάρης γέρων, [ό.π.. 20-22]· Η αηδία της ζωής, [ό.π.. 44-46], σελ. 150: Ο θεός, [ό.π.. 47-48]· Η πρώτη Απριλίου, [ό.π.. 50-52]· Ο Γέρος καπιτάνος, [ό.π.. 57-58]· Ο σκύλος, [απόσπασμα μόνο, ό.π.. 53-54], σελ. 154: Επιστολή προς τον Βασιλέα της Ελλάδος, [ό.π.. 61-76]· Η Ελευθερία, [ό.π.. 80-82]· Η συνέλευσις των λογίων, [ό.π.. 58-60, με σύντομο σχόλιο], σελ. 158: Εις το Σύνταγμα [ό.π.. 88-89]· Εις τον…Δημήτριον Σούτσον, [ό.π.. 77-79]· Εις τον γηραιόν χιτώνα, [ό.π.. 85-87], σελ. 162 και 166: Σάτυρα, [ό.π.. 91-100]. ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 63-67. ©

–Παναγιώτης Σούτσος, «Ο ερχομός του Όθωνος εις την Ελλάδα ή τα ερείπια της Παλαιάς Σπάρτης», εφημ. Ήλιος, 15.12.1833, 169-170

[προδημοσίευση, βλ. Αλέξανδρος Σούτσος, Παναγιώτης Σούτσος, Ποιήσεις νέαι, 1833.] ☻Ελένη Φουρναράκη, Η εφημερίδα Ήλιος του Παναγιώτου Σούτσου, Αθήνα 1986, 69. ©

–Σωτήρης Δουκάκης, Μάσσον πολυμαθέστατε γέμεις φιλοσοφίαν, 10 δίστιχα, [Χρήστος Γ. Κωνσταντινόπουλος, «Τρία πολιτικά στιχουργήματα του Σωτηρίου Δουκάκη», Τιμητικός τόμος Κ. Ν. Τριανταφύλλου, Πάτρα 1993, 943-951] (έχω ανατ. στο 1821) ©

–Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, Ελληνικόν δώρον προς τον…Λουδοβίκον τον Α΄, Ναύπλιο, [ΓΜ *2268]ΦΜ  ♫

 

Γ. Ρουσιάδης, Lob- und Freudegesang der Griecher. Ύμνος των Ελλήνων… Όθωνος, μφ., Βιέννη, [ΓΜ *2285]

(αρχ.) Χαίρε πατρίς! έχεις τον Άνακτά σου | και δι’ αυτού παύσιν εις τα δεινά σου | Όθωνος παρουσία | Διχόνοι’ Αναρχία |Φατριασμών Μανία | Εκλείπει ως καπνός, 6 εξάστ. στρ. ☻Βλ. Γεώργιος Παπαγεωργίου, «Ο Κοζανίτης λόγιος έμπορος Γεώργιος Ρουσιάδης», Η Κοζάνη και η περιοχή-της. Ιστορία - Πολιτισμός, Κοζάνη 1997, 382, από όπου και η πρώτη στροφή.

–Α. Σ. Στρούμπος, Ερωτικόν, 8:φ. 2α.α.+σ. 8 στ., Παρίσι, [ΓΜ *10261]ΣΚΡ

[(αρχ.) Είδες το βρέφος | που ησυχάζει, | και δεν φωνάζει, | αλλά κοιμάται | ειρηνικά. Στις σελ. 7-8 γαλλική μετάφραση σε πεζό.] ♫

–Αλέξανδρος Σούτσος, Ο Βοσκός της Αργολίδος, [ΓΜ *10266]ΕΒΕ. Τμ. Χφ.

 

–Παναγιώτης Σούτσος, Ποιημάτιον, [ΓΜ *10267]ΔΑΚ

1 8 3 4

–Γεώργιος χ. Ιω. Ψαρουδάκης, Ελεγειακή μελοποιία εκατόστιχος, Ναύπλιο, [ΓΜ *2374]ΙΕΕΕ

[Ύμνος προς την Κρήτη.]

–Ανδρέας Λασκαράτος, Prefazione, Φλορεντία [ΓΜ *2422]

σελ. 3: [Βιογραφία]  (αρχ.) Όντις ακόμα μ’ είχε στην κοιλιά της | μ’ εκαμάρωνε η μάνα μου η καημένη, | και μ’ εχάϊδευε απάνου οχ τα σκουτιά της, 35 εξαστ. στρ. ☻Αναδημοσίευση: Άπαντα, Β΄, Αθήνα 1959,471-477.

–Παν. Σούτσος, [2] Τραγούδια λυρικά, εφημ. Αθηνά, 22.9.1834

1. Το ξεφάντωμά-μου, (αρχ.)  Μας βάρυναν αι φυλακαί | κι αι ημέρ’ αι δουλικαί, 6 πεντάστ. στρ.+ επωδός, 2. Η Άνοιξις της Ελλάδος, (αρχ.) Βλέπεις, φως-μου, της Ελλάδος τον ωραίον ουρανόν | και ακούεις την αθώαν μελωδίαν των πτηνών, 36 στ., [και σύντομο εισαγωγικό σημείωμα της εφημ.] ©

 

Τρίτη Δημοσία Εξέτασις του Φιλελληνικού Παιδαγωγείου, Ερμούπολη, [Ηλιού ΤΕ 4 Α2547]

σελ. 2: [δύο ύμνοι]ΙΕΕΕ ©

–Διον. Σολωμός, «Λάμπρος», Ιόνιος Ανθολογία 1 (Ιαν. 1834) 24-29

16 οκτάστ. στρ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 287. ©

–[Ιωαν. Πετριτσόπουλος], «Βακχικόν», Ιόνιος Ανθολογία, 1 (Ιαν. 1834) 82-83

22 δίστιχα. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 288. ©

–[Ιωαν. Πετριτσόπουλος], «Βακχικόν», Ιόνιος Ανθολογία, 1 (Ιαν. 1834) 129-130

☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 283. ©

–[2 Δημοτικά τραγούδια], Ιόνιος Ανθολογία, 1 (Ιαν. 1834) 147-149

1. Σωφροσύνη [Passow, αρ. 602], 2. Το φίλημα [Passow, αρ. 532.] ©

 

–[Ανωνύμου], «Το χτένι», Ιόνιος Ανθολογία, 2 (Απρ. 1834) 254

6 στ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 289. ©

–[Ανωνύμου], «Ερωτικόν», Ιόνιος Ανθολογία, 2 (Απρ. 1834) 255

4 τετράστ. στρ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 289. ©

–[Ανωνύμου], «Ερωτικόν», Ιόνιος Ανθολογία, 2 (Απρ. 1834) 304

4 τετράστ. στρ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 289. ©

–[Ανωνύμου], «Εις Μούσαν», Ιόνιος Ανθολογία, 2 (Απρ. 1834) 305

4 τετράστ. στρ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 290. ©

–[Δημοτικό τραγούδι], Ιόνιος Ανθολογία, 2 (Απρ. 1834) 400-401

Ο φθόνος της πεθεράς [Passow, αρ. 456.] ©

 

–[Ιωαν. Πετριτσόπουλος], «Δεκατετράστιχον εις ωραίαν», Ιόνιος Ανθολογία, 3 (Ιουλ. 1834) 522

(αρχ.) [Προτάσσεται εισαγωγή για το σονέτο]. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 291. ©

–**[Ανωνύμου], «Προοίμιον της Βοτζαριάδος ήτοι Ο θάνατος του Μάρκου Βότζαρη· ποίημα ηρωικόν, παρά τινος Γραικού. Μεταφρασθέν εις την αγγλικήν διάλεκτον», Ιόνιος Ανθολογία, 3 (Ιουλ. 1834) 573-575

68 στ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 291. ©

–[Δημοτικό τραγούδι], Ιόνιος Ανθολογία, 3 (Ιουλ. 1834) 591

Το στοιχείον της γέφυρας  [Passow, αρ. 511.] ©

 

–[Ιωαν. Πετριτσόπουλος], «Εις ερωμένην απούσα», Ιόνιος Ανθολογία, 3 (Ιουλ. 1834) 665

(αρχ.) [σονέτο]. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 292. ©

–[Ανωνύμου], «Εις αηδόνα», Ιόνιος Ανθολογία, 4 (Οκτ. 1834) 938-939

14 τετράστ. στρ. ☻Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 293. ©

–[Ευφροσύνη Λιδωρίκη;], Άσμα εκφωνηθέν εν τη εις Άμφισσαν εισόδω της Α. Μ. παρά της Ευφροσύνης, θυγατρός κ. Α. Λοιδωρίκη, εφημ. Η Εποχή, 7/19.10.1834, 16

☻Τόνια Κιουσοπούλου, Η εφημερίδα Η Εποχή, Ναύπλιο 1834-1835, Αθήνα 1986, 5. ©

 

–Fedor Possart, Neugriechiesche Grammatik…, Λιψία 1834 [ΓΜ *2353]

σελ. V-Χ: Vorrede [τοποχρονολογία: Μόναχο, Οκτ. 1833]. σελ. 1-8: Einleitung [σελ 7-8: βιβλιογραφία]. σελ. 9-226: [Γραμματική]. σελ. 227-248: Προγυμνασίαι εις την μετά των φίλων συνομιλίαν σελ. 249-254: Register [ευρετήριο λέξεων]. σελ. 255-: Neugriechisches Lesenbuch für Anfänger σελ. 257-293: Uebungen zum Uebersetzen [από πολλούς νεοέλληνες συγγραφεις· σελ. 230-232: «Περί Γερμανίας»]. σελ. 293-326: II. Abtheilung | Poetische Theil σελ. 293-294: I. (αρχ.) Γραικοί, Γραικοί, Γραικοί, στ’ άρματα Γραικοί, ξυπνάτε,| Γραικοί από τον ύπνον τον βαθύ, 1 ενάστ. + 4 εξαστ. στρ. [βλ. Νικ. Αργυριάδης 1835. Εδώ προηγείται σχόλιο για την «ωραία μελωδία», και ότι προέρχεται από χφ. του υπολοχαγού Ιωάννη Αντωνιάδη στο Μόναχο, μέσω του φοιτητή Keil στη Χάλλη]. σελ. 295-296: ΙΙ. Ύμνος εις τον θάνατον του Μάρκου Μπότσαρη (αρχ.) Κλαύσωμεν, Έλληνες, άνδρα γενναίον, 5 τρίστ. στρ. [Προηγείται σχόλιο, ότι ο φοιτητής Keil το παρέλαβε από τον Χρήστο στο Μόναχο, ένα από τα πιο πιστά παλικάρια του Μπότσαρη· αναφορά και στη θλιβερή μελωδία]. σελ. 296-299: [Σχόλιο για τον Ρήγα]. σελ. 299-301: (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, 4 οκτάστ. στρ. + επωδός [βλ. Byron, 1812]. σελ. 301-302: [Σχόλιο για τον Αθανάσιο Χριστόπουλο και βιβλιογραφικά (αναφορά στην έκδ. Θεοχαρόπουλου)]. σελ. 302-303: Ι. (αρχ.) Θεοί, αστέρες φωτεροί, 5 τετραστ. στρ. σελ. 304-305: ΙΙ. Μακαριότητα (αρχ.) Όταν πίνω το κρασάκι, 8 τρίστ. στρ. [Ακολουθεί η πεζή γαλλ. μτφρ. του Θεοχαρόπουλου]. σελ. 305: [Σχόλιο για τον Γεώργιο Σακελλάριο]. σελ. 306: Αθλιότης αντί μακαριότητος (αρχ.) Όταν πίνεις το κρασάκι, 8 τρίστ. στρ. σελ. 307-308: Άσμα με στροφάς επιφθεγματικάς εις το Έαρ, μελοποιηθέν υπό του Φιλίππου Θετταλομάγνητος (αρχ.) Το έαρ μ’ άνθη και πρασινάδας, 7 εξάστ. στρ. [προηγείται παραπομπή στην εφημ., βλ. Φίλιππος Ιωάννου, 1828]. σελ. 309-326: Poesieen in verschiedenen Dialekten aus Fauriels Chants de la Grèce moderne σελ. 309-310: I. Γραφή των Κλεφτών του Βάλτου. σελ. 310-311: ΙΙ. Ανδρίκος [προηγείται μικρό σχόλιο]. σελ. 312: Suliotenlied. Πόλεμοι του Σουλίου (αρχ.) Μην προσκυνάτε βρε παιδία, ραϊάδες μην γενήτε. σελ. 312-313: ΙV. (αρχ.) Η περιστερούλα η νύφη μας. σελ. 313: (αρχ.) Εβγάτ’ αγόρια στον χορόν, κοράσια στα τραγούδια. σελ. 313-315: V. Θάνατος του Κιτσού Μπότσαρη. σελ. 316-317: VΙ. Το σταμνί τσακισμένον. σελ. 318-319: VΙΙ. Cyprisches Wiegenlied (αρχ.) Νανά, νανά, το υιούδι μου. σελ. 319-321: VΙΙΙ. Το μάθημα του Νάννου. σελ. 321-324: ΙΧ. Η νυκτερινή περπατησία. σελ. 324-326: Χ. Αναγνωρισμός (αρχ.) Πίνω το, μάνα, το κρασί, πίνω το να μεθύσω. σελ. 327-346: Wörterbuch. σελ. 347: Zusätze und Verbesserungen. [Σε όλα τα κείμενα υποσημειώσεις με ερμηνείες γλωσσικές και πραγματολογικές.]

 

1 8 3 5

–Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, [Επίγραμμα επαινετικό των Κορακιστικών], Κορακιστικά . . ., χ.τ., [ΓΜ *]ΕΒΕ., ΓΕΝ.

(αρχ.) Εις όλας μεν επέβαλε κοινώς τας τραγωδίας | Ρασίν, ο τραγικώτατος των ποιητών Γαλλίας, 3 δίστιχα. [Βλ. πρόχειρα, Βηλαράς, Ψαλίδας, Χριστόπουλος, κ.ά, Η δημοτικιστική αντίθεση στην κοραϊκή «μέση οδό», επιμ. Εμμ. Ι. Μοσχονάς, Αθήνα 1981, σελ. νγ΄. ©

–Γεώργιος Χρ. Πρινάρης, Ωδαί δύο [ΓΜ *2459]ΕΒΕ. Ν.Φ. 952, ΓΕΝ. MGL. 326 ♫

σελ. 3: Ωδή επί τη ημέρα της στέψεως… Όθωνος…. σελ. 11: Ωδή επί της επί Νεαπόλεως ελεύσει… Όθωνος… .

 

–Γεώργιος Χριστοδούλου Πρινάρης, Ωδή επί τη ημέρα της στέψεως της Αυτού Μεγαλειότητος Όθωνος…, 8:19, Αγκώνα, [10296]UH. MG. 1235. 4 ♫

 

–Α[ναστάσιος] Γ[εωργιάδης] Λ[ευκίας], Ωδή, Αθήνα, [ΓΜ *2588]ΓΕΝ. MGL. 164

σελ. [1]: Ωδή Πανηγυρική | Κατά την ευτυχή εις Αθήνας άφιξιν | του Γαληνοτάτου Βασιλέως της Βαυαρίας | Λουδοβίκου του Πρώτου. | (Κατά την Αγγλικήν (God save the king) στιχουργηθείσα), (αρχ.) Χαίρε Μονάρχα της Βαυαρίας | Λουδβίκε, κράζει μετ’ ευθυμίας | γη Ελληνίς, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 10σύλλαβοι, 3ος στ. 4σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., [ένα μονοσέλιδο, δίστηλο]. ☻­Μίμηση αγγλικών ύμνων προς βασιλείς.  ۩

Aνώνυμος, Ωδή, Αθήνα, [ΓΜ *2589]ΛΟΒ. Κ. 1/ ΙΙ ♫

–**Παναγιώτης Σούτσος, Δάκρυ φίλου εις τον τάφον Λουΐζης Καντακουζηνής, 8:σ.1. α.α.+6, [*10285]ΑΧΔ

[Η γερμανική μετάφραση σε πεζό.]

 

–Ιάκωβος Ρίζος, Ελεγείον εις την αποθανούσαν πριγκιπέσσαν Λουΐζαν Καντακουζηνήν, 8:σ.1. α.α.+6, [*10287]ΣΚΡ ♫

 

–Max Fuchs, Neugriechische Gespräche, 8:IV+152, Augsburg, [*10292]

[Η ιστορία του Ιωσήφ: σ. 115-152. Από σ. 79-114: νεοελληνικά ποιήματα, κείμενο με γερμανικά σχόλια, α) Ύμνος εις τον θάνατον του Μάρκου Μπότσαρη, β) Δεύτε παίδες των

Ελλήνων, γ) ο θάνατος του Γεωργάκη, δ) ο θάνατος του Φαρμάκη, ε) η αιχμαλωσία του Κιαμήλ βέη, κλπ.]

 

–Παναγιώτης Σούτσος, Ωδή προς την Α. Μ. τον Βασιλέα της Ελλάδος Όθωνα, 8:8, Αθήνα, [*10297]ΙΒ 103, 1728 ♫

–*Αργύριος Καράβας, Το Ψαλτήριον στιχουργηθέν, 8:160, Σμύρνη, [ΓΜ *2583+Β΄498]ΕΒΕ. Θ11067

Susana Lugo Miron, ό.π., 69. ©

–[Ανωνύμου], «Εις θάνατον», Ιόνιος Ανθολογία, 5 (Ιαν. 1835) 64-65

8 εξάστ. στρ. ☻ Ευγενία Κεφαλληναίου, «Ιόνιος Ανθολογία», Επετηρίς Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών, 2 (1981-82) 293. ©

–[ Ανωνύμου], Προς τον φίλον Ι. Τ., εφημ. Η Εποχή, 17.2/1.3.1835, 156

[Θέμα: η παραμελημένη παιδεία των Ελλήνων] ☻ Τόνια Κιουσοπούλου, Η εφημερίδα Η Εποχή, Ναύπλιο 1834-1835, Αθήνα 1986, 58. ©

1 8 3 6

–&Δ. Κ. Βυζάντιος, Η Βαβυλωνία, ή η κατά τόπους διαφθορά της Ελληνικής γλώσσης. Κωμωδία, Ναύπλιο, [ΓΜ *3315> 1836]ΔΒΠ. 15403, ΒΠΘ. 36138

[αντιγράφουμε τα αποσπάσματα το κειμένου από την έκδοση του Ερμή, Αθήνα, 1972, σε επιμέλεια Σπύρου Ευαγγελάτου, που αποτελεί μεταγραφή των πρωτότυπων εκδόσεων της Βαβυλωνίας].

σελ. 90: [Πράξη Α΄, Σκηνή ΣΤ΄], (αρχ.) ΧΙΟΣ – Σ’ ώργιον περιβολάκι με τ’ άνθη στολισμένο, | μιάν άνοιξη διαβαίνω να παρηγορηθώ, 3 δίστιχα, 1ος, 2ος και 5ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος στ. 14σύλλαβος, 4ος στ. 13σύλλαβος, 6ος στ. 7σύλλαβος, ο 2ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 4ο και τον 6ο στ., στον 3ο στ. εσωτερική ομοιοκαταληξία · (αρχ.) ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ – Τέ ν’ αρχινήσω, α ντουντούμ | να σε παινέσω, α κουζούμ, 1 εξάστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 91: (αρχ.) ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ – Πέντε ποντικοί βαρβάτοι μου χαλάσαν το κρεβάτι, | κι άλλοι τρεις μουνουχισμένοι μου το σάχναν οι καημένοι, 1 τετράστ. στρ., 1ος στ. 16σύλλαβος, 2ος και 3ος στ. 17σύλλαβοι, 4ος στ. 8σύλλαβος, 1-2 στ. ανομοιοκατάληκτοι, 3-4 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· (αρχ.) ΚΡΗΣ – Όντας σε πρωταγάπησα ήτανε ραμαζάνι, | κ’ εκόλλησ’ η αγάπη μας σα μέλι στο τηγάνι, 1 τετράστ. στρ., 1ος και 2ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος και 4ος στ. 8σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· (αρχ.) ΑΛΒΑΝΟΣ – (αρχ.) Τρία πουλάκιες κάθουνται στου Διάκου στο ταμπούργια, | τ’ όνα τηράει τη Ρούμελη... γιού... και τ’ άλλο το Ντερβένιες, 1 τετράστ. στρ., ανομοιοκατάληκτοι στ., [το μέτρο ποικίλει]· (αρχ.) ΚΥΠΡΙΟΣ – Γεμίζω το γαλλούνιν μου καπνόν που το πουντζίν μου, | πυρκοολλώ, κι αμάν αμάν, πυρκοολλώ κι αφτένω το, 1 τετράστ. στρ., 1-2 στ. 15σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 4ος στ. 5σύλλαβος, 1ος και 3ος στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 2ος και 4ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, σελ. 92: [Πράξις Α, Σκηνή Ζ΄], (αρχ.) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ Ζεύ, μακάρων και ανθρώπων συ γονεύ, | ύψιστε σταυθμεύ, και διανομεύ. | Επίτριψον, επίτριψον τους σε κακαγορούντας, 1 τρίστιχο, 1ος στ. 11σύλλαβος, 2ος στ. 10σύλλαβος, 3ος στ. 15σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3ος στ. ανομοιοκατάληκτος, σελ. 140-142: [Πράξη Δ΄, Σκηνή ΙΣΤ΄], (αρχ.) ΧΙΟΣ – Του Λοκαντιέρη το κρασί τίποτις εν αρχίζει, | εν είν’ αφ’ το πολύ καλό, | ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ – κεφάλι μου ζαλίζει, [σε όλη τη σκηνή, οι διάλογοι γίνονται με 15σύλλαβους στίχους, ομοιοκατάληκτους].  ۩

 

–[Ιωάννης Καρατζάς και Αθαν. Ψαλίδας], Έρωτος Αποτελέσματα, Βενετία, [ΓΜ *2650]ΕΒΕ ΝΦ 369, ΓΕΝ MGL 113. 24

σελ. [1]: Έρωτος | αποτελέσματα | ήτοι | ιστορίαι ηθικοερωτικαί, [τίτλος]· με διάφορα εν τω μεταξύ χαρίη και | ερωτικά τραγούδια· Νεωστί εκδοθέντα μετά της προσηκούσης | επιμελείας και διορθώσεως· Εν Βενετία | Εκ της Ελληνικής Τυπογραφίας Φραγκίσκου Ανδρεώλα | 1836, σελ. [3]-37: Έρωτος | Αποτελέσματα | Ιστορία Πρώτη | Περιέχουσα | Τον σφοδρόν έρωτα ενός νέου | Κωνσταντινουπολίτου, [υπέρτιτλος], σελ. 7-8: (αρχ.) Εις ένα κάλλος θαυμαστό, | πολλούς επαίνους χρεωστώ, 11 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 8: (αρχ.) Ποτέ δεν θα μπορέσω, | άξια να παινέσω, 5 δίστιχα, τα μονά 7σύλλαβα, τα ζυγά 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 12: (αρχ.) Τα θέλγητρα που έχεις, αγάπη μ’ φυσικά, | Και εις αυτό τα άψυχα είναι ελκυστικά, 8 δίστιχα, 13σύλλαβα και 14σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 14: (αρχ.) Ο έρωτας θυμώθη, | σ’ εμένα αρματώθη, 20 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 15-16: (αρχ.) Ω Ρόδον ωραιότατον των λουλουδιών κορώνα, | Σε σένα βλέπω καθαράν του έρωτος εικόνα, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 17-18: (αρχ.) Ω υψηλόν δενδράκι, | χρυσό κυπαρισσάκι, 23 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 19-20: (αρχ.) Πικρά αναστενάζω, τα μάτια μου θρηνούν, | Παρηγοριά δεν βρίσκω, τα σπλάχνα μου πονούν, 8 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 21: (αρχ.) Δεν είναι τρόπος όταν θέλει, | με τα ισχυρά του βέλη, 14 δίστιχα, 8σύλλαβα και 9σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 22: (αρχ.) Το κάλλος με υπερβολή, | αστράπτει κι ακτινοβολεί, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 23-24: (αρχ.) Αύξησαν οι αναστεναγμοί, | τα βάσανα και οι καημοί, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 30: (αρχ.) Ποτέ κανείς να μην ειπεί, | πως πάντοτε θα τον λυπεί, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 30-31: (αρχ.) Με βεβαιώνει αρκετά, | το φως μου πως με αγαπά, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [38]-119: Έρωτος | Αποτελέσματα | Ιστορία Δευτέρα | Περιέχουσα | Το ελεεινόν Έρωτα ενός Κερκυραίου Δραγουμάνου του της Βενετίας πρέσβεως εν Κωνσταντινουπόλει, [υπέρτιτλος], σελ. 43: (αρχ.) Το ωραίον πρόσωπόν σου σχηματίζει ουρανόν, | Με τα θαυμαστά του κάλλη καθαρόν και ζωντανόν,  8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 45: (αρχ.) Δεν είναι τρόπος να γένει άλλη, | Τόσον ωραία με τόσα κάλλη, 16 δίστιχα, 10σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 48-49: (αρχ.) Η ωραιότης δεν θεωρείται, | Μήτε τελείως καταμετρείται, 14 δίστιχα, 10σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 52: (αρχ.) Τι γνώμη φως μου είν’ αυτή, | πεισματική και δυνατή, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 53: (αρχ.) Πάσχω να καταλάβω, | βεβαίωσιν να λάβω, 20 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 54: (αρχ.) Πως βαστάς καρδιά μ’ θαυμάζω | όταν τους καημούς κοιτάζω | που τραβάς παντοτινά, 16 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 56: (αρχ.) Αχ έρωτα σκληρότατε, και ποια είν’ τα καλά σου, | Μια φθορά μόνον ζωής είν’ τα χαρίσματά σου, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 58-60: Ερώτησις της Ψυχής προς την Καρδίαν, (αρχ.) Καρδιά, τι έχεις και πονείς, | κι απαρηγόρητα θρηνείς, 12 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ∟ Απόκρισις της Καρδίας προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή, παρηγοριά αντίς, | να δώσεις με αγανακτείς, 12 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ∟ Απόκρισις της Ψυχής προς την Καρδίαν, (αρχ.) Καρδιά αυτά είναι κοινά, | τα πάθη που λες τα δεινά, 6 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ∟ Απόκρισις της Καρδίας προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή δεν είναι σαϊτιές, | οι εδικές μου οι φωτιές, 12 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, Απόκρισις της Ψυχής προς το Στήθος, (αρχ.) Στήθος, ακούς τα λακυρδιά, | τι δια σε μιλ’ η καρδιά;, 12 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ∟ Απόκρισις του Στήθους προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή αντίς για να κλαυθώ, | εγώ να παραπονεθώ, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ∟ Απόκρισις της Ψυχής προς την Καρδίαν, (αρχ.) Καρδιά γιατί κατηγορείς, | το στήθος και καταλαλείς;, 6 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ∟ Απόκρισις της Καρδίας προς την Ψυχήν, (αρχ.) Ψυχή μ’ εσένα απορώ, | δεν έμαθες τόσον καιρό, 8 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 62: (αρχ.) Μην ημπορώντας να ειπώ τους πόνους της καρδιάς μου, | Τους στεναγμούς μου μάρτυρας έχω εις τας πληγάς μου, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 64: (αρχ.) Στες λύπες μου ανακωχήν, | μιαν ώραν εύρον μοναχήν, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 65: (αρχ.) Στα μάτια όπου λαχταρώ, | διπλήν ενέργειαν θωρώ, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 65-66: (αρχ.) Τελεία και σωστή χαρά, | και ευτυχία καθαρά, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 66: (αρχ.) Την ακατάστατον ροπήν, | και την συχνήν μετατροπήν, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 66-67: (αρχ.) Ω τύχη, τύχη φοβερά, | γιατ’ είσαι τόσον φθονερά;, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 67: (αρχ.) Αν η ζωή μου κρέμαται, μέσα στα δυο σου χείλη, | Άνοιξ’ ας λείψει ας κοπεί, ας γένει πια τεπτίλι,  8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 68: (αρχ.) Η φλόγα η ερωτική, | εστάθη υπερβολική, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 69-70: (αρχ.) Καλή καρδιά κ’ υπομονή, κανείς τυχαίνει να ’χει, | Και να μην απελπίζεται, εις ό,τι κι αν του λάχει, 14 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 70: (αρχ.) Την ώραν π’ αξιώνομαι να σε ιδώ, ψυχή μου, | Τότε μόνον με φαίνεται πως έχω την ζωήν μου, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 71-72: (αρχ.) Καρδιά μου φλογισμένη, | πάντοτε βυθισμένη | σε πάθη φοβερά, 20 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 73: (αρχ.) Μια υπομονή σαν φθάσει, εις το άκρον της βαθμόν, | Σε απελπισίαν κλείνει, όμως με πολύν κλαυθμόν, 7 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 74: (αρχ.) Με πόθον υπερβολικόν, | με έρωτα καθολικόν, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 81: (αρχ.) Παντοτινές καταδρομές, | πολέμους και συχνές ορμές, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 82: (αρχ.) Δεν μπορώ ποτέ να ζήσω, | απ’ το φως μου αν χωρίσω, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 82-83: (αρχ.) Μετά την στέρησίν σου, | και αναχώρησίν σου, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 83: (αρχ.) Εις το άκρον της κακίας, ήλθ’ η τύχη μου βαθμόν, | Αύξησαν τα δάκρυά μου, με παντοτινόν κλαυθμόν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 84: (αρχ.) Τι κουριόζα συμφορά, | πνίγομ’ απάνω στην ξηρά, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 85: (αρχ.) Πού είν’ το έσκι κ’ η χαρά, | που είχα ’γω άλλην φορά, 14 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 85-86: (αρχ.) Τι ζωή πολλά αθλία, | στεναγμών πολλών αιτία, | τούτη η προσωρινή, 16 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 86-87: (αρχ.) Τι αγανάκτησις πολλή, | και μίσος με υπερβολή, 18 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 88: (αρχ.) Με πάθη κι αναστεναγμούς, | και υπερβολικούς καημούς, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 89: (αρχ.) Το ταξίδι της ζωής μου, | εξαρχής της εδικής μου, 20 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 90: (αρχ.) Το δένδρον της αγάπης μου, με φύλλα πιστοσύνης, | Ίσκιον ελπίδος μ’ έδινεν αμέτρου ευφροσύνης, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 90-91: (αρχ.) Άλλο ωσάν τον χωρισμόν πάθος δεν εγνωρίσθη, | Τόσον πολλά φθοροποιόν και δεν εθεατρίσθη, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 91: (αρχ.) Τάχα ξεύρεις πως πεθαίνω, ή θαρρείς πως σε γελώ; | Μέρα τη ημέρα φως μου νοιώθω ότι αναλώ, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 93: (αρχ.) Το νούρι της ψυχής μου και την παρηγοριά, | Το θάρρος της ζωής μου, γλυκιά μου συνοδειά, 11 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 94: (αρχ.) Δεν ημπορώ εξάπαντος αυτήν την δυστυχίαν, | Να υποφέρω κ’ έμεινα πλέον σε απορίαν, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 95: (αρχ.) Τι μεγάλη απορία, | ότι η πολυκαιρία, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 95-96: (αρχ.) Η κάθε λύπη δέχεται κάποιαν παρηγορίαν, | Ή και ξεχνάται παντελώς με την πολυκαιρίαν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 96: (αρχ.) Σε χάνω και αν κλαίγω, | μόνον αυτό σε λέγω, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 97: (αρχ.) Πάντοτε μαζί μου μάχη, | έφθασεν η τύχη να ’χει, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 97-98: (αρχ.) Τύχη αφού εγνώρισες, καλά και εστοχάσθεις, | Το πώς δεν είμαι για ζωήν, τότε πια με εγνοιάσθεις, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 99: (αρχ.) Είναι και άλλες συμφορές, και άλλες δυστυχίες, | Είναι διάφοροι κλαυθμοί, διάφορες παιδείες, 16 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 100: (αρχ.) Ζω μα δεν καταλαμβάνω, | αν στον κόσμον είμ’ απάνω, 21 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 101: (αρχ.) Βλέπω το ακατάστατον του κόσμου και λύπουμαι, | Γιατί στην ματαιότητα, αυτήν όλως κοιλιούμαι;, 9 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 102-103: (αρχ.) Εις το θέατρον του κόσμου, | με τα μέτρα του νοός μου, | σαν τον χωρισμόν πληγήν, 14 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 103: (αρχ.) Εις ό,τι κι αν στερήθηκα, στον τόπον έβαν’ άλλο, | Σ’ αυτό που τώρα έχασα, δεν έχω τι να βάλλω, 4 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 103: (αρχ.) Ο χωρισμός κ’ η στέρησις, στα ζώα και θηρία, | Και στ’ έμψυχα και άψυχα, αν προξενεί παιδεία, 4 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 104 -105: (αρχ.) Εγώ πως είμαι δούλος δικός σου, | Θαρρώ πως πλέον να το ηξεύρεις, 6 τετράστ. στρ., 1-3 στ. 10σύλλαβοι, 4ος στ. 9σύλλαβος, στις μονές στρ. ο 1ος στ. ανομοιοκατάληκτος, 2-3 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 4ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 4ο στ. της επόμενης στρ., στις ζυγές στρ. 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. ανομοιοκατάληκτος, σελ. 106: (αρχ.) Μέσα εις θάλασσα πλατιά, | όπου αφρίζει δυνατά, 16 δίστιχα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 107-108: (αρχ.) Μ’ όλον όπου ευρίσκομαι σχεδόν νενεκρωμένος, | Από τα άπειρα δεινά, που ’μαι τριγυρισμένος, 6 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 108: (αρχ.) Υπερμετρούσιν οι στεναγμοί μου, | και πλημμυρούσι τα δάκρυά μου, 4 τετράστ. στρ., 10σύλλαβοι στ., 1-3 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 4ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 4ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 109: (αρχ.) Ινσάφι κάμε, άπονη μετάβαλλε σον ήθος, | Δες τι γιαγκίνι άναψες στο άθλιον μου στήθος, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 109-110: (αρχ.) Είν’ ευμορφιά μεγάλη, που δεν την έχει άλλη, | Αυτό που δεν γνωρίζεις, τα εδικά σου κάλλη, 4 τετράστ. στρ., 14σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 115: (αρχ.) Αν δεν πονείς κανένα, λυπήσου καν εμένα, | που θα σε στερηθώ, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με το 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 117: (αρχ.) Τάχ’ άνθρωπος εστάθη, | άλλος κανείς να πάθει, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 118: (αρχ.) Το αγγελικόν σου ήθος, | μ’ εκατήντησεν εις βύθος, 3 επτάστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [120]-184: Έρωτος | Αποτελέσματα | Ιστορία Τρίτη | Περιέχουσα | Διάφορα ερωτικά περιστατικά τινός | Ζαγωραίου ευγενούς, και πρώτον | Περί της εν Ρωσία κώμης Πουλτάβας, [υπέρτιτλος], σελ. 124: (αρχ.) Οπόταν είσαι μοναχή, | στοχάσου πλην με προσοχή, 17 δίστιχα, 7σύλλαβα και 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 126: (αρχ.) Βλέμμα το ιλαρόν σου, και ήθος το γλυκό, | Αρπάζει την καρδιά μου, μ’ ένα ελκυστικό, 10 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [ακροστιχίδα: Βαρβάρα Γρηγορίεβνα αχ], σελ. 128-129: (αρχ.) Ποτέ δεν εδοκίμασα, του έρωτος τα πάθη, | Αυτός δε καθώς φαίνεται, θέλει να με τα μάθει, 13 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 129: (αρχ.) Καλώς τα μάτια σου τα δυο, | που επεθύμουν να ιδώ, 14 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία,  σελ. 129-130: (αρχ.) Δεν ξέρω φως μου, τι δηλοί, | το αγιρλίκι το πολύ, 14 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 130: (αρχ.) Μόλις η τύχη μ’ άρχισε, μουσαετέ να δείξει, | Κι απτά πολλά μου βάσανα, το χέρι να τραβήξει, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 130-131: (αρχ.) Δυο γνώμες το να συμφωνούν, | και με αγάπην να πονούν, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 131: (αρχ.) Η Αφροδίτη βλέπει, | εκείνο που δεν κρίνει, | ο έρωτας συχνά, 16 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 132: (αρχ.) Στοχάζομαι και απορώ, την τωρινήν φιλίαν, | Όπου στο στόμα στέκεται, και όχι στην καρδίαν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 132: (αρχ.) Τα κάλλη σου ψυχή μου, τα τόσα θαυμαστά, | Σύγκρισιν δεν λαμβάνουν, άλλ’ είναι χωριστά, 8 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 133: (αρχ.) Αν σε έκαμεν η φύσις, | δια να με τυραννήσεις, 17 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 133-134: (αρχ.) Σαν δεν ήθελες φιλίαν, | τι με έδιδες αιτίαν, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 134: (αρχ.) Τώρα πλέον εγνωρίσθη, τώρα είναι φανερόν, | Η φιλία σου η τόση, ότι ήτον προς καιρόν, 9 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 134-135: (αρχ.) Όλα τα πράγματα καιρόν, | πως έχουν είναι φανερόν, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 135: (αρχ.) Θάλασσα αγριωμένη | μεγαλοστοιχειωμένη,  14 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 135-136: (αρχ.) Τώρα πλέον ταξιδεύω | δίχως πλιά να κινδυνεύω, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 136: (αρχ.) Στην αγάπην η κακία, | εις τους όρκους απιστία, 18 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 137: (αρχ.) Έχει όντως κάποια χάρη, | κι ευμορφιά και το φεγγάρι, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 138: (αρχ.) Για την άκραν σ’ ευμορφίαν, | σ’ άφησε κληρονομίαν, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 139: (αρχ.) Μόλις το αξιώθηκα, με κόπους και μινέτια, | Κι απόκτησα ένα πουλί, με τόσα εζιέτια, 9 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 140: (αρχ.) Τα άνθη είν’ προσωρινά, | δεν στέκονται παντοτινά, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 140: (αρχ.) Στο κιόσκ’ αυτό ο έρωτας, με την θεάν κονεύει, | Κ’ ευθύς υποδουλώνεται, εκείνος που ανέβει, 5 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 140-141: Στην στράταν της ευνοίας σου, μεντζήλ επιθυμίας, | Σουρδίζοντας δεν έτυχα, κονάκι ευσπλαχνίας, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 141: (αρχ.) Τις να είναι τάχα πάλιν η αιτία της οργής, | Αγαπούσα να την μάθω, φως μου πες την μην αργείς, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 141-142: (αρχ.) Αξίαν έχει δυνατή, | και δύναμιν πολλήν κρατεί, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 142: (αρχ.) Κρατώντας της αγάπης μου τον θησαυρόν μαζί μου, | Εις την οδοιπορίαν μου της τωρινής ζωής μου, 7 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 142-143: (αρχ.) Ζωγράφοι ούτε ποιηταί, κονδύλι δεν εγγίζουν, | Και όσοι πάλιν σε θωρούν, όλοι οπού σαστίζουν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 144: (αρχ.) Φως μου, χαροποιήσου, | μ’ έφερες στην βουλήν σου, 19 δίστιχα, τα μονά 7σύλλαβα, τα ζυγά 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 144: Ποια άλλη σαν εσένα, φως μου φάνηκε ποτέ, | Να χει τόσην ευμορφίαν; δεν ηκούσθηκε ποτέ, 15 στ., 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [όλοι οι στ. τελειώνουν με την λέξη ποτέ], σελ. 145: (αρχ.) Τον εχθρόν σου αχ! πιστεύεις, | κι όποιον αγαπάς παιδεύεις, 20 δίστιχα, 7σύλλαβα και 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 145-146: (αρχ.) Αν το να με βλέπεις μόνον, σύγχυσιν σε προξενεί, | Το κορμί μου εμπροστά σου, πλέον δεν θέλει φανεί, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 146: (αρχ.) Τάχατες να ν’ άλλη καμιά, | σαν την δικήν μου την καρδιά, 12 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 146-147: (αρχ.) Αν ήτον τρόπος κι αν ημπορούσα, | Εις την καρδιά μου να σε βαστούσα, 16 δίστιχα, 10σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 147: (αρχ.) Φίλοι συνηλικιώται, | τι προσμένετε; ως πότε;, 15 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 148: (αρχ.) Ποια καρδιά να νταγιαντίσει | και να μην αδυνατίσει, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 148-149: (αρχ.) Μια λεπτή δροσιά με ηδονήν με νάζι, | Μες τα φυλλοκάρδια μ’ στάζει, | Πότ’ ευφραίνει, πότε σφάζει, 9 τρίστ. στρ., 1ος στ. 12σύλλαβος, 2-3 στ. 8σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 149-150: (αρχ.) Στο εδικό σου το κορμί, έρωτας βασιλεύει, | Μοιάζει πως το κατοίκησε, δια να με παιδεύει, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 150: (αρχ.) Ως τώρα ήτον χορατάς, | πλην τώρα πια με απατάς, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 150-151: (αρχ.) Εκεί οπού ευρίσκομουν, εις σε μελαγχολίαν, | Και λύπην υπερβολικήν, και εις αναισθησίαν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 151: (αρχ.) Το φως μου πάλιν με ορμή, | εβάλθη να με πολεμεί, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 151: (αρχ.) Με δυστυχίες πολεμώ, | στα βάσανα ως τον λαιμό, 14 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 152: (αρχ.) Νέες όλες να χαρείτε, | όλες σας θα πανδρευθείτε, 16 δίστιχα, 8σύλλαβοι στ., δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 152-153: (αρχ.) Εις περιβόλι εύμορφον, μπήκα να σεργιανίσω, | Τα άνθη του να ευφρανθώ, καρπούς του να τρυγήσω, 25 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 154: (αρχ.) Να σιγώ δεν ημπορώ, | να λαλώ και δεν τολμώ, 27 δίστιχα, 7σύλλαβα και 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 154-155: (αρχ.) Εις έν’ λιβάδι αρετών τέλειον και ωραίον, | Το δένδρον της υπομονής, ην πρώτον, κι αναγκαίον, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 155-156: (αρχ.) Οι χάρες κ’ οι λαμπρότητες, | φως μου κ’ οι ωραιότητες, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 156: (αρχ.) Τα κάλλη έχουν φυσικά, | κινήματα ερωτικά, 14 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 156-157: (αρχ.) Ηχώ πέμε τάχα ποίον, | ειν’ εκείνο το παιδίον, 10 τετράστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [ηχολογία], σελ. 157-158: (αρχ.) Με ιδρώτας με κόπους, | και με χίλιους τρόπους, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 158: (αρχ.) Τι να κάμω, τι να γένω; | δεν μπορώ να υπομένω, 20 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 158-159: (αρχ.) Πες με καρδιά μ’ που είσαι, να παρηγορηθώ, | Στο στήθος δεν σ’ ευρίσκω, και θε να τρελαθώ, 7 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 160: (αρχ.) Το τρυγόνι πως πονεί, | φαίνεται απ’ την φωνή, 19 δίστιχα, τα μονά 7σύλλαβα, τα ζυγά 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 161: (αρχ.) Το πουλί μου συλλογούμαι, | και πολλά παραπονούμαι, 15 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 162: (αρχ.) Εις εύμορφον κλουβάκι, | ειν’ εν χρυσό πουλάκι, 14 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 163: (αρχ.) Γιατί ως πότε με φθονείς, | τόσον πολλά με πολεμείς;, 16 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 163: (αρχ.) Κατάλαβε πουλί μου, | πως χάνω την ζωήν μου, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 164: (αρχ.) Ω! τι μαχαίρι κοπτερόν, | δύστομον και φαρμακερόν, 10 δίστιχα, τα μονά 8σύλλαβα, τα ζυγά 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 164-165: (αρχ.) Η καρδιά μ’ σε χαιρετά, | όμως δεν αποκοτά, 23 δίστιχα, 7σύλλαβα και 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 165: (αρχ.) Μαύρα πια αποφάσισα, εις το εξής να βάλω, | Να κλαίω, να οδύρομαι, πάντοτε δίχως άλλο, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 165-166: (αρχ.) Όσα βλέπω με τα μάτια, πλέον με πιστοποιούσι, | Ότ’ ακούω με τ’ αυτιά, τόσον δεν πληροφορούσι, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 169-170: (αρχ.) Αυτή η φλόγα της καρδιάς, άραγε τι να είναι; | Εάν δεν είναι έρωτας, λοιπόν τι άλλο είναι;, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 170: (αρχ.) Σήμερον όλοι χαίρουσι, μόνον εγώ λυπούμαι, | Γιατί το φως μου το γλυκόν, έξαφνα υστερούμαι, 12 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 171: (αρχ.) Πολλοί εχθροί επάσχισαν, φως μου να μας χωρίσουν, | Και από την αγάπην μας, να μας διασκορπίσουν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 171-172: (αρχ.) Αν στον κόσμον ήλθες μόνον, | για τον εδικόν μου φόνον, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 172: (αρχ.) Γαζέτες δι’ εμένα, πρέπει να τυπωθούν, | Πως βρέθει νέος κόσμος, και να διαδοθούν, 8 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 173-174: (αρχ.) Αφανισμός και λύπη, ξεύρεις τι θε να πει, | Και δεν πονείς που βλέπεις την τόσην μ’ σιωπή, 24 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 175: (αρχ.) Ή με στέλνεις την καρδιά μου, ή κρατείς και το κορμί, | Ή πεθαίνω και γλυτώνω, απ’ την τόσην σου ορμή, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 182-183: (αρχ.) Όταν οι ερωτόληπτοι συμβαίνει να αφήσουν, | Τ’ αμόρε τους το πρότερον, κι άλλο να αποκτήσουν, 11 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [185]-191: Πίναξ | των τραγωδιών | κατ’ αλφάβητον, ευρετήριο των πρώτων στίχων, σελ. [192]: Ετυπώθη δια δαπάνης | Γεωργίου Διαμαντίδη۩

–Ι. Γ., Ημέρα, νύκτα, πάντοτε…, Κέρκυρα, μφ. [ΓΜ *2657]ΘΦΠ ♫

☻Για την εκλογή του Χρύσανθου Μασέλου ως μητροπολίτη Κερκύρας.

–Π. Ζωντανός, Περί ανατροφής των κορασίων και της δημοσίας εκπαιδεύσεως των αρρένων, Ερμούπουλη, 8:216 [ΓΜ *2700] ΓΕΝ MGL 355, ΔΒΕρμ.

σελ. 203-204: Προσευχή δια τα κοράσια, (αρχ.) Κύριε, Θεέ των όλων, φώτισόν-μου την ψυχήν, | δός-μου καθαράν καρδίαν, άκουσόν-μου την ευχήν, 22 δίστιχα, σελ. 204: Τραγώδια, σελ. 204-205: Τραγώδιον επί της αθωότητος, (αρχ.) Πάντα είναι ματαιότης | όταν λείπ’ η αθωότης· | και αυτή η ωραιότης | γίνεται μια αθλιότης, 18 δίστιχα, σελ. 205: Έτερον. Η συμβουλή, (αρχ.) Νεανίδες-μου καλαί | συναχθείτ’ εδώ πολλαί, | να ακούσετε καλήν | του φίλου συμβουλήν, 20 δίστιχα, σελ. 205-206: Έτερον και τελευταίον Αλληγορία, (αρχ.) Χρυσό πουλάκι χαριτωμένον, | στα δάση μέσα αναθρεμμένον· | πρόσεχε όταν πρωτοπετάς, 10 τρίστ. στρ., σελ. 206-207: Εις τας μητέρας, (αρχ.) Ω μητέρες που ποθείτε | κι ακατάπαυστα ζητείτε | των παιδιών-σας το καλόν, 16 τρίστ. στρ., σελ. 207-208: Εις τα κοράσια, (αρχ.) Ω μικρά, | ω μικρά | κοριτσάκια χαϊδεμένα, | Στα πολλά, | τα καλά | και στα χάδια αναθρεμμένα, 16 τρίστ. στρ., σελ. 208-210: Έτερον. Εις τας γυναίκας, (αρχ.) Ελλήνων σύζυγοι και μητέρες, | και των ηρώων αι θυγατέρες, | τώρα των Τούρκων ζυγός παρήλθε, | και μακαρία εποχή ήλθε, 24 δίστιχα, σελ. 210-211: Έτερον και τελευταίον. Διαλλακτικόν, (αρχ.) Νεάνιδες ωραίαι, | και όλαι σεις αι νέαι, | μην είσθε λυπηραί· | πως τάχα συμβουλεύω, | τας νέας κι ερμηνεύω, | να γένουν σοβαραί, 20 τρίστ. στρ., σελ. 212-216: Κατάλογος των Συνδρομητών, Ερμούπολη, Αίγινα, Ναύπλιο, Τριπολιτσα, Πάτρα, Ύδρα, Αθήνα, Χαλκίδα, Νάξος, Κυδωνίαι, Λέσβιοι στην Κων/πολη. ©

–Ανώνυμος, 1836.  Έναν χρόνον τώρα τρέχω με την Αθηνάν στο χέρι, μφ. [Αθήνα] [ΓΜ *Α164] [στο τέλος: Ο διανομεύς της Αθηνάς.]

1 8 3 7

–Γ. Π. Τριανταφύλλης, Άσμα προς τον Βασιλέα Όθωνα και τη Βασίλισσα Αμαλία, Κέρκυρα, [ΓΜ *2754]ΘΦΠ ♫

–Διονύσιος Σολωμός, Ύμνος εις την ελευθερίαν, Κέρκυρα, [ΓΜ *2906]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1044

[παραλείπονται οι στροφές 21, 22, 26, 27 γιατί στρέφονται κατά της Αγγλίας και Αυστρίας.]

 

–Μ. Δ. [Μάρκος Δαβίδ Ανδρεάδης], Ύμνος προς την Βασίλισσαν Αμαλίαν, Αθήνα, [ΓΜ *2907+Γ΄539]­☻Λευτέρης Παπαλεοντίου, «Ύμνος στη βασίλισσα Αμαλία (1837)», Μικροφιλολογικά, 23 (άνοιξη 2008) 7-8.

 

–**Παναγιώτης Σούτσος, Ύμνος – Hymne, 16:σ. 1. α.α.+10, [10338]

(αρχ.) Η εικών της πόση χάρις, τί βασιλικόν το βλέμμα. Ύμνος προς τη βασίλισσα Αμαλία, σε δεκαπεντασύλλαβους, με γερμανική μετάφραση.

 

–Χαράλαμπος Μορίκης, «Ύμνος προς Έλληνες», Η πιστή συζυγία, δράμα, Κέρκυρα, [ΓΜ *2816]ΔΒΚ

[۬ περιέχει και άλλα ποιήματα.]

 

–Ψαρουδάκης, [Έπαινος Κρήτης], R. Pashley, Travels in Crete, ΙΙ, Λονδίνο, 261.

Αχ, πατρίς-μου, ποιον καλόν | δεν υπάρχει εις εσένα; | Συ ουδέ φαρμακερόν | ζώον δεν γεννάς κανένα, [Αρχή ή απόσπασμα τραγουδιού; Ο Pashley το αναφέρει ως παράδειγμα της τοπικής υπερηφάνειας· ονομάζει τον Ψαρουδάκη «living Cretan poet».] ©

–*Ανώνυμος, «Αταραξία», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 5-6

[μτφρ. κινέζικου ποιήματος.] ©

–Παν. Σούτσος, «Απάνθισμα», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 53

(αρχ.) Των καρδιών-μας τας πληγάς ο χρόνος βαλσαμώνει, 2 δίστιχα. ☻«Ο Οδοιπόρος», Ποιήσεις, Ναύπλιο 1831, 12. ©

–Ιακ. Ρίζος Ραγκαβής, «Το έαρ», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1837) 64

(αρχ.) Παρήλθον τα δεινά-μας, ανάσανεν η φύσις, 12 τετράστ. στρ. ©

–Παν. Σούτσος, «Απάνθισμα», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 69

(αρχ.) Η γη σε φαίνεται στενή; Στον ουρανόν υψώσου, 2 δίστιχα. ☻«Ο Οδοιπόρος», Ποιήσεις, Ναύπλιο 1831, 15-16. ©

–Παν. Σούτσος, «Απάνθισμα», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 84

(αρχ.) Τα πνεύματα τα έξοχα ζητούν την ερημίαν, 2 δίστιχα. ☻«Ο Οδοιπόρος», Ποιήσεις, Ναύπλιο 1831, 1. ©

–Ανώνυμος, «Περί ταξιμάτων», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 87

(αρχ.) Οπόταν παρουσιασθεί η κινδυνώδης ώρα, | εις την Θεότητα πολλά, πολλάκις τάσεις δώρα, 4 δίστιχα. ©

–Αλεξ. Σούτσος, «Παιδεία ελληνική προ του 1821», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 105

(αρχ.) Ω αίσχος! Εις τας δουλικάς του έθνους-μας ημέρας, 13 δίστιχα. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833 τχ. β΄. ©

–Παν. Σούτσος, «Στίχοι περί της νυκτός», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 132

(αρχ.) Νυξ χαίρε μεγαλοπρεπής! εις άρμα εβενώδες, | προβαίνεις και την γην πατούν των ίππων-σου οι πόδες, 2 δίστιχα. ©

–Παν. Σούτσος, «Η εκκλησία», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 136

(αρχ.) Μεσάνυκτα εσήμαναν, και εις την εκκλησίαν, 2 δίστιχα. Η κιθάρα, 1835, 135. ©

–Π.Ε., «Τα άνθη και τα κάλλη», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 176

(αρχ.) Τα άνθη είν’ προσωρινά, | δεν στέκονται παντοτινά· | ακόμη δεν ανοίγουν, | ευθύς και κιτρινίζουν, 7 τετράστ. στρ. ©

–Π.Ε., «Ο κόσμος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 1 (Σμύρνη 1837) 192

(αρχ.) Ω κόσμε, τίς θα σε χαρεί; | ή ποίος τάχα το θαρρεί, | εσέ να αποκτήσει | και να διαιωνίσει;, 9 τετράστ. στρ. ©

1 8 3 8

–Α., Ωδή… [εις] τον γερουσιαστήν… Πέτρον Πετριτσόπουλον, Κέρκυρα, [ΓΜ *3077]ΙΕΕΕ ♫

–Ρήγας, Θούριος

[Armand Carrel], Επιτομή της [ι]στορίας των Νέων Ελλήνων [Résumé de lhistoire des Grecs modernes, Παρίσι, 1825, 21829] μεταφρασθείσα υπό  Αναστ. Γ. Κωνσταντά , Βουκουρέστι, 1838, 164-167 (υποσημ.) ΓΕΝΝ Ind.9 ☻Αντλεί από την Ανθολογία Κορομηλά, 1835, ενώ ο Carrel από τον Fauriel. ©

–Παν. Σούτσος, «Ο αγροτικός-μας βίος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 2 (Σμύρνη 1838) 25

(αρχ.) Άφες-με εις τας αγκάλας να χαρώ της εξοχής, 7 εξάστ. στρ. Η κιθάρα, 1835, 91. ©

–Αλεξ. Ρίζος Ραγκαβής, «Αθανασία», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 2 (Σμύρνη 1838) 44

(αρχ.) Σπουδάζων το εφήμερον φαινόμενον του βίου, 6 οκτάστ. στρ. ☻Απόσπασμα· βλ. Διάφορα ποιήματα, Β΄, 1840, 263-272. ©

–Ιακ. Ρίζος Ραγκαβής, «Αίνιγμα», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 2 (Σμύρνη 1838) 100

(αρχ.) Είμαι επίτροπος του Ηλίου | επί της σφαίρας της Υδρογείου, 10 δίστιχα. ©

1 8 3 9

–Ανώνυμος, Η Πυθία, Αθήνα, [ΓΜ 3145+Γ΄σελ. 539]

[Περιέχει ποικίλα ποιηματάκια, όπως Του κόσμου το πηδάλιον το κυβερνά η Τύχη, | Την εύνοιάν ο καθείς ζητεί να επιτύχει, κ.ά.]

–Ι. Ι. Σ. [Σκυλίτσης], «Το ιατρικόν της ατιμώσεως», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 160

(αρχ.) Την αγγελόμορφον αφού εις σφάλμα κανείς πείσει, | η αγγελόμορφος αργά πολύ θέλει γνωρίσει, | ότι οι άνδρες άπιστοι, 2 εξάστ. στρ. ©

–Αλεξ. Σούτσος, «Η ποίησις της νεωτέρας Ελλάδος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 20

(αρχ.) Εις τον ωραίον Βόσπορον…, 22 δίστιχα. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833 τχ. β΄. ©

–*Ι. Ι. Σ. [Σκυλίτσης], «Η εστία», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 80

(αρχ.) Φιλτάτη Χλόη-μου! ενώ εις άβυσσον μωρίας, | εισέρχονται οι πλούσιοι, και της κενοδοξίας, 14 εξάστ. στρ. ©

–Παν. Σούτσος, «Απόστολοι τεθλιμμένοι μετά την Σταύρωσιν του Χριστού. Εκ του

νεοφανούς ποιήματος Ο Μεσσίας», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 110

(αρχ.) Επάταξαν οι τύραννοι τον αγαθόν ποιμένα | και μένουσι τα πρόβατα, ιδού, εσκορπισμένα. Ο Μεσσίας, 1839. ©

–Ανώνυμος, «Η άνοιξις», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 125

(αρχ.) Ω ζωογόνε άνοιξις, χαριεστάτη ώρα, 10 στ. ☻Kind, Εunomia III, 1827, 75-76. ©

–*Ι. Ι. Σ. [Σκυλίτσης], «Το σκότος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 128

(αρχ.) Ω σκότος, πρώτιστε γονεύ και ρίζα των απάντων, 17 τετράστ. στρ. ©

–Παν. Σούτσος, «Ελλάς, Ρώμη και Παλαιστίνη», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 174-175

(αρχ.) Οσφραίνομαι λιβανωτόν και σμύρναν και κασσίαν, απόσπασμα από τον Μεσσία. Ο Μεσσίας, 1839. ©

 

1 8 4 0

–&Δ. Κ. Βυζάντιος, Η Βαβυλωνία [κωμωδία], Αθήνα, [ΓΜ *3315> 1836]ΔΒΠ. 15403, ΒΠΘ. 36138 [Έκδοση β΄, διορθωμένη με αρκετές προσθήκες αστειότερων σκηνών.] 

[αντιγράφουμε τα αποσπάσματα το κειμένου από την έκδοση του Ερμή, Αθήνα, 1972, σε επιμέλεια Σπύρου Ευαγγελάτου, που αποτελεί μεταγραφή των πρωτότυπων εκδόσεων της Βαβυλωνίας].

σελ. 14: [Πράξη Α΄, Σκηνή ΣΤ΄], (αρχ.) ΧΙΟΣ – Σ’ ώριον περιβολάκι με τ’ άνθη στολισμένο, | μιάν άνοιξη διαβαίνω να παρηγορηθώ, 3 δίστιχα, 1ος, 2ος και 5ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος στ. 14σύλλαβος, 4ος στ. 13σύλλαβος, 6ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, στον 3ο στ. εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 15: (αρχ.) ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ – Τέ ν’ αρχινήσω, α δουδούμ | να σε παινέσω, α κουζούμ, 1 τετράστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· (αρχ.) ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ – Πέντε πό, μωρ’ πέντε πό, | πέντε ποντικοί βαρβάτοι, 1 επτάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 15-16: (αρχ.) ΚΡΗΣ – Έπαρ’ εσύ τη λύρα σου, κι’ εγώ τον ταμπουρά μου, | ν’ ακούσεις ντα θε να σου πω π’ όχω μεσ’ την καρδία μου, 3 δίστιχα, 1-4 στ. 15σύλλαβοι, 5-6 στ. 8σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 16: (αρχ.) ΑΛΒΑΝΟΣ – (αρχ.) Τρία πουλάκιες κάθουνται στο Διάκο στο ταμπούργια, | τ’ όνα τηράει τη Ρούμελη... γιού... και τ’ άλλο το Δερβένιες, 1 τετράστ. στρ., ανομοιοκατάληκτοι στ., [το μέτρο ποικίλει]· (αρχ.) ΚΥΠΡΙΟΣ – Γιομίζω το γαλλούνιν μου καπνόν που το πουντζίν μου, | πυρκοολλώ, κι αμάν αμάν, πυρκοολλώ κι αφτένω το, 1 τετράστ. στρ., ο 1ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 17: [Πράξις Α΄, Σκηνή Ζ΄], (αρχ.) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ Ζεύ, μακάρων και ανθρώπων συ μόνε γονεύ, | ύψιστε σταυθμεύ, και διανομεύ. | Επίτριψον, επίτριψον τους σε κακαγορούντας, 1 τρίστιχο, 1ος στ. 11σύλλαβος, 2ος στ. 10σύλλαβος, 3ος στ. 15σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3ος στ. ανομοιοκατάληκτος, σελ. 18: (αρχ.) ΧΙΟΣ – Σέντε, μέντε, κουντουσέντε, | και των αλλωνών μισέντε, 1 δίστιχο, 8σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 53: [Πράξις Γ΄, Σκηνή ΙΒ΄], (αρχ.) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ – Ενθάδε κείται Χατζή Μουράτης κλήσει… Τέχνη αραϊντζής, και Καισαρεύς τη φύσει… Δέη δε θεώ αμαρτιών του λύσει, 3 στ., 12σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 54: (αρχ.) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ – Ληστής πάλαι πλήρης εν ασωτίαις, | πίστει έλαβε τας κλεις της βασιλείας, 1 δίστιχο, 11σύλλαβο, ομοιοκατάληκτο­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­· (αρχ.) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ – Ο αναγνώσας τάδε τα γεγραμμένα | άφεσιν ζητεί αυτού τα πεπραγμένα, 1 τετράστ. στρ., 12σύλλαβοι στ., ομοιοκατάληκτοι, σελ. 58: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Α΄], (αρχ.) ΓΑΡΟΥΦΩ – Αυτούν’ για έναι πδάκι μου, δω, η Αστρονομίγια. | ΚΑΝΕΛΛΑ – Εδώ κανείς δε φαίνεται, μηδέ ψυχή καμία, 13 στ., ομοιοκατάληκτοι, [το μέτρο ποικίλει], [διαλογική μορφή], σελ. 59-60: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Β΄], (αρχ.) ΚΑΝΕΛΛΑ – Κυρ Αστρονόμο μου, να ζεις, πουναι το Κρητικάκι; | ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ – Σαράντα χρόνωνε άθρωπο τον έκαμες παιδάκι, 26 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή], σελ. 60: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Γ΄], (αρχ.) ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ – Γλέπεις, μουρέ, το διάολο, αμόρ οπού του έχει; | Το δάκρυ απ’ τα μάτγια τζη σαν το ποτάμι τρέχει, 1 εξάστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 60-61: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Δ΄], (αρχ.) ΚΑΝΕΛΛΑ – Λιγώθηκα, μανούλα μου, νερό δόμου λιγάκι. | ΓΑΡΟΥΦΩ – Έλα στο νου σου, κόρη μ’ δα, μη γένεσαι πηδάκι, 20 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή], σελ. 62-64: [Πράξις Δ΄, Σκηνή ΣΤ΄], (αρχ.) ΙΑΤΡΟΣ – Και ποιος έναι ο άρρωστος; κουράγιο… έχεις ζάλη; | ΚΡΗΣ – Έχω, μαθές, και με πονεί. | ΙΑΤΡΟΣ – Φούτρε… σερβιτζιάλι, 46 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή], σελ. 64-65: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Ζ΄], (αρχ.) ΚΑΝΕΛΛΑ – Γυιέ μ’, τι δετόρος, τι καλός; αμ’ τι χρυσός; ΓΑΡΟΥΦΩ – Στοχιά του, | Ούλη την ήπιε τη ρακή. | ΚΑΝΕΛΛΑ – Ας είν’ με την υγειά του, 16 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή], σελ. 65: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Η΄], (αρχ.) ΙΑΤΡΟΣΚακή δουλειά έναι αυτή· ο άρρωστος πεθαίνει, | α δεν τον καταφτάξουνε, άφευκτα την παθαίνει, 1 οκτάστ. στρ, 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 66: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Θ΄], (αρχ.) ΙΑΤΡΟΣ – Ώραν καλή… τι πάθετε; | ΚΑΝΕΛΛΑ – Πάμε να τρελαθούμε. | ΓΑΡΟΥΦΩ – Όσ’ άπες τα ξεχάσαμε· που να τα θυμηθούμε;, 8 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή], σελ. 66-68: [Πράξις Δ΄, Σκηνή Ι΄], (αρχ.) ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ – Που μου την εστουδιάρισες αυτήν τη γιατροσύνη, | μωρ’ σορ γιατρέ, στην πίστη σου, και τη χερουργοσύνη;, 51 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή], σελ. 68-69: [Πράξις Δ΄, Σκηνή ΙΑ΄], (αρχ.) ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ – Ποιος τον εφούγιαξε, γιαμά, αυτόν τον τζαρλατάνο; | ΚΑΝΕΛΛΑ – Εμείς τον εφωνάξαμε, κι ανέβηκε απάνω, 12 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [διαλογική μορφή]. ☻Το έργο διαδραματίζεται στο Ναύπλιο, την ημέρα που φτάνει η είδηση της ναυμαχίας του Ναυαρίνου. Το χάος που προκαλεί η ποικιλία των γλωσσικών ιδιωμάτων οδηγεί σε κωμικές καταστάσεις.  ۩

 

–Ι. Βλασσόπουλος, Ο τάφος της ερωμένης μου ή αι μελαγχολικαί-μου αναμνήσεις… Φυλλάδιον πρώτον, 8:16, Ερμούπολη, [ΓΜ 3361+Γ΄540, Legr. Ion. 1334]ΒΚΧ

(αρχ.) Μόλις η νυξ τον μέλανα πέπλον-της εξαπλώσει. ©

–Παν. Σούτσος, «Ο ποταμός Ευρώτας», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 4 (Σμύρνη 1840) 49

(αρχ.) Κύλα της Σπάρτης ποταμέ…, 5 εξάστ. στρ., [ακολουθεί σχετικό άρθρο, σελ. 50-51.] Η κιθάρα, 1835, 135. ©

–*Ι. Ι. Σ. [Σκυλίτσης], «Η Μοναξία», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 4 (Σμύρνη 1840) 80

(αρχ.) Χαίρε, ιλαρά παρθένε· χαίρε, φίλη Μοναξία, 11 τετράστ. στρ. ©

–Αλεξ. Σούτσος, «Η θάλασσα», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 4 (Σμύρνη 1840) 111

(αρχ.) Ο ποντοπορών με όμμα βλέπει έκθαμβον τον λείον, | το χωρίς αρχήν και τέλος ωκεάνειον πεδίον, 3 οκτάστ. στρ. ©

 

1 8 4 1

–Παναγ. Σούτσος, Ωδή εις τον Ναπολέοντα Βοναπάρτην… συντεθείσα κατά την ανακομιδήν των λειψάνων-του, Αθ. [ΓΜ *3572]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1071, ΓΕΝ. MGL. 482

σελ. (3)-(6): Προς την Κυρίαν Κυρίαν Δούκισσαν Πλακεντίας, (αρχ.) Κυρία Δούκισσα! | Ο Ναπολέων υπήρξεν ο ήρως ο εκπλήξας την φαντασίαν-μου από των παιδικών-μου χρόνων. Ενθυμούμαι …[Μόσχα, κλπ.]… έφηβος εμελέτησα να ριφθώ εις τον Ατλαντικόν και να διατελέσω… έσχατος των υπηρετών  του δεσμίου της Αγίας Ελένης, [πεζό· αισθάνεται εχθρός των Φαναριωτών, αλλά η οικογένειά-του, κλπ. Τώρα η δόξα του Ναπολέοντα ακόμη μεγαλύτερη. Η Δούκισσα έλαβε τον τίτλο-της από τον Ναπολέοντα, αγαπά την Ελλάδα, όπως έκανε κι ο Ναπολέων. Τοποχρονολογία, 2 Ιανουαρίου 1841, Αθήναι], σελ. 1-10: Ωδή εις τον Ναπολέοντα Βοναπάρτην Έλληνα την καταγωγήν, (αρχ.) Εκρήγνυται της Αίτνης ο κρατήρ, και κατά πρώτον, | ποταμόν πυρφόρον χύει μετά λάμψεων και κρότων, 28 οκτάστ. στρ., σελ. 11-14: Σημειώσεις, [Αναφορά έμμεση στον Αλεξ. Σούτσο, στον εαυτό-του (Odes dun jeune Grec), ρητή στον Αλ. Ρίζο Ραγκαβή, κ.ά.] ☻Ανώνυμη (του Κων. Ασώπιου;), πολύ αρνητική ββκρ. Ευρωπαϊκός Ερανιστής, 3 (1841) 89-92. ©

–Ιω. Δ. Καρασούτσας, «Αι Κυκλάδες», Ευρωπαϊκός Ερανιστής, 3 (1841) 84-88

☻ Το όνομα ορθογραφείται (στη γενική): Καρατσούτσου. Προηγείται (σελ. 82-84) σχόλιο. ©

–Αντώνιος Μάτεσης, [στίχοι] Εις τον θάνατον της Αγγελικής [Μακρή], Παρίσι, [ΓΜ *3468]ΓΕΝ. MGL. 726

σελ. [1]: Εις τον θάνατον | της Αγγελικής, [τίτλος]· Εν Παρισίοις, | εκ της τυπογραφίας | του Ε. Δουβεργέρ. | ΑΩΜΑ΄, σελ. [3]-19: Εις τον θάνατον | της Αγγελικής. | Μαίου 15 Ε. Π. 1841, (αρχ.) Ω πόσον εις τον κόσμον | Φέρει χαρά, ηδονήν | Στες κόρες να ταιριάζει | Τ’ όνομα εις την ψυχήν, 96 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, 2ος και 4ος στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει].  ۩

 

­–&Δ. Κ. Βυζάντιος, Η Βαβυλωνία [κωμωδία], Σμύρνη, [ΓΜ *3479> 1836, 1840]ΕΒΕ. Ν.Φ. 465  ♫

 

–Θεόδωρος Γ. Ορφανίδης, Τα κατά την εορτήν της 25 Μαρτίου τα κατά την δίκην των εωρτασάντων ταύτην, και έμμετρος απολογία, Αθήνα, [ΓΜ *3556]ΕΒΕ. NOM. 2055Μ, ΓΕΝ. MGL. 770, Π.Κ. ΑΡΒ. 3277

σελ. 1: Τα | κατά την εορτήν | της | 25 Μαρτίου | τα | κατά την δίκην των εωρτασάντων | ταύτην, | και | έμμετρος απολογία | Θεοδώρου Γ. Ορφανίδου., [τίτλος]· Εν Αθήναις | εκ της του Ηλία Χριστοφίδου τυπογραφίας η αγαθή τύχη. | 1841, σελ. 3-8: Τα | κατά την εορτήν | της | 25 Μαρτίου | και τα | κατά την δίκην των εωρτασάντων | ταύτην, [πεζό], σελ. 9-16: Απολογία | Θεοδώρου Ορφανίδου | Κατά την 13 Οκτωβρίου 1841. | Ενώπιον των εν Αθήναις | Πλημμελειοδικών, (αρχ.) Μετά τόσας εξετάσεις, μετά τόσας μαρτυρίας, | Μετ’ επίδειξιν ογκώδους και μεγάλης ευγλωττίας, 198 στ., 16σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία.  ۩

 

–[Ο Διανομεύς της Αθηνάς], [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι], [Ηλιού *627, Α 2693]ΛΜΚ

(αρχ.) Με στέφανον κοράλινον, με κόμην χρυσωμένην

–?Σ. Κατσάρης, Το εγκόλπιον του Έλληνος ή εικοστή πέμπτη Μαρτίου, 8:4+64, Ερμούπολη, [ΓΜ*3557] ©

–Ιω. Δ. Καρασούτσας, Ωδή εις τους επαναστάντας Κρήτας, 8:7, Ερμούπολη, [ΓΜ*3573]ΠΠΚ. 140198, ΕΒΕ. Ν.Φ. 636 

σελ. 1-7: Ωδή εις…[παράθεμα: Πινδ. Ίσθμ.] (αρχ.) Ο ποντοπορών πλησίον της πατρίδος των Τιτάνων, | εν καιρώ νυκτός βαθείας ήχους ήκουσε τυμπάνων  |και ιέκρινε μακρόθεν, επί γειτνιώντος όρους, 18 οκτάστ. στρ. με παρεμβολή ενός οκτασύλλαβου στ. στην έβδομη θέση. ☻Δημοσιεύεται παράλληλα και στον Ευρωπαϊκό Ερανιστή, 3 (1841) 298-302· προηγείται σύντομο θετικό ανώνυμο σχόλιο. ©

 –Χ., «Ύμνος εις την τελευταίαν κρίσιν του Κόσμου (κατά τον εξαίρετον Λατινικόν ύμνον του Κελάνου)», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 5 (Σμύρνη 1841) 83

(αρχ.) Ω οργής φρικτή ημέρα! | κόνις γίνεται η σφαίρα· | δεν ερρέθη φρικτοτέρα, 19 τρίστ. στρ. ☻Πρόκειται για το Dies irae που προσγράφεται στον Thomas de Celano, φραγκισκανό του 13ου αι. ©

–Χρ. Αναστασιάδης[-Παρμενίδης], «Η χριστιανή ποιήτρια αποθνήσκουσα», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 5 (Ιούλ. 1841) 112

(αρχ.) Το λυκαυγές του βίου-μου ητένισα και είδον, | και ήτο πλήρες μελανών το χρώμα-του κηλίδων, 10 εξάστ. στρ. ©

–Ν. Σ. [Σαλτέλης], «Προς τον Θεόν», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 5 (Σμύρνη 1841) 148

(αρχ.) Την βούλησίν-σου ευλογώ, Δημιουργέ του κόσμου! | Το πνεύμα-σου αισθάνομαι φωτίζον τα εντός-μου. | Από εσέ δεν κρύπτομαι, 10 εξάστ. στρ. ©

–Ν. Σ. [Σαλτέλης], «Εις την προσευχήν», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 5 (Σμύρνη 1841) 157

(αρχ.) Προσευχή! Μυστυριώδης φωνή είσαι της καρδίας, | ουρανόθεν καταβάσα αδελφή της μετανοίας, 3 εξάστ. στρ. ©

–Παν. Σούτσος, «Ο Μεσσίας προς τον λαόν», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 5 (Σμύρνη 1841) 159

(αρχ.) Οι κοπιώντες, δράμετε, και οι πεφορτισμένοι· | τους δυστυχείς η του Θεού αγκάλη περιμένει. ☻Απόσπασμα από τον Μεσσία, 1839. ©

–Χ. Αναστασιάδης[-Παρμενίδης], «Σκέψεις μελαγχολικαί», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 5 (Σμύρνη 1841) 186

(αρχ.) Και είπον, ο της φύσεως μη μετεβλήθη νόμος…, 16 τετράστ. στρ. ☻βλ. Χρ. Αναστασιάδης [Παρμενίδης], Αι πρώται εμπνεύσεις, Κων/πολη 1844, 36-38 (με χρονολ. Φεβρ. 1840). ©

1 8 4 2

–Θεόδωρος Γ. Ορφανίδης, Ο Πρωτομάρτυς Ρήγας και η Ελληνική Επανάστασις, Αθήνα, [ΓΜ *3676+Γ΄541]ΕΒΕ. Ν.Φ. 835, Π.Κ. ΚΑΛ. 233739

σελ. 1: Τω γηραιώ αοιδώ | Ιaκώβω Ρίζω | τω Νερουλώ. | Το παρόν ποιημάτιον | αφιερώνει | Ο  Ποιητής, [αφιέρωση του ποιητή], σελ. 3-15: Ο πρωτομάρτυς Ρήγας | και η | Ελληνική Επανάστασις. |  Ποίημα | δια την 25 Μαρτίου ημέραν επετείον αυτής. | Υπό | Θεοδώρου Γ. Ορφανίδου Σμυρναίου, (αρχ.) Εθρήνει επί των Φερών το άστρον των ερώτων, | Είχε διαδεχθεί σιγή τον θόρυβον και κρότον, 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία.  ۩

–Ιω. Δ. Καρασούτσας, Τα Πανελλήνια…αφιέρωται τω αοιδώ Παναγιώτη Σούτσω, 8:8, Ερμούπολη, [ΓΜ*3719]ΠΠΚ. 122938, ΑΡΒ.3289 (αντ. Ι.Ι.Σκυλ.), ΕΒΕ. Ν.Φ. 640

Εξώφ. Α: [ο τίτλος], σελ. 1: Τα Πανελλήνια…. Α΄, (αρχ.) Με του Παρνασσού την δάφνην, την οποίαν δεν μαραίνει | η πνοή, χειμώνος ώραν, του βορρά η παγωμένη, (τέλ.) Συ [Έλληνα] δ’ ενδύς την λεοντήν-του, και αναλαβών το στέμμα | του μεγάλου Κωνσταντίνου | της Ανατολής ο μέγας Αυτοκράτωρ πάλι γίνου, 20 οκτάστ. στρ. με παρεμβολή ενός οκτασύλλαβου στ. στην έβδομη θέση, σελ. 8: Εν Ερμουπόλει την 25 Μαρτίου 1842. Εκ της φιλελευθέρας τυπογραφίας του Παύλου Ησαΐ[α.] ©

–Ιω. Δ. Καρασούτσας, Ελεγείον εις τους…Ζωσιμάδας, 16:16, Ερμούπολη, [ΓΜ*3609]ΠΠΚ. 122945, ΕΒΕ. Ν.Φ. 637, ΓΕΝ. Biogr. 446

σελ. 1: εξώφ., σελ. 3: Ελεγείον…, (αρχ.) Α΄. Φοίβη χρυσή αντανακλά εις της Αχερουσίας | τα ύδατα, μαρμαρυγάς ποικίλας και πλουσίας. | Ζεφύρου ελαφρά πνοή, 25 επτάστ. στρ. με παρεμβολή δύο οκτασύλλαβων στ. στην τρίτη και έβδομη θέση, ααβγγγβ, σελ. 16: εξώφ., Τιμάται λεπ. 50. ©

–Γρηγ. Ι. Φωτεινός, Ύμνος εις τον Θεόν, 8:8, Ερμούπολη, [ΓΜ *3725]ΔΒΕρμ., ΓΕΝ. MGL. 918

σελ. 2: Χίοισι φίλοις, Θεοίο τόνδε ύμνον, | ανατίθημοι προφρόνως μουσοπόλοις. || Ο Συμπολ. Γ. Φ., σελ. 3-8: Ύμνος εις τον Θεόν, [μότο από ψαλμό ρις΄], (αρχ.) Σε αινούμεν υψιμέδων, όστις ναίει εις αιθέρα,| ένθα σέλας φεγγοβόλον και ανέσπερος ημέρα, (τέλ) Και μεγάλη τη φωνή | Ζήτω το έθνος των Ελλήνων το αρχέτυπον σοφίας, | Ζήτω ζεύγος των ανάκτων, φίλον θείας Ευνομίας, | ζήτω, ζήτω προσφωνεί! ΤΕΛΟΣ. ☻Αναφορές σε μυθολογία και Δωδεκάθεο. Ο συγγρ. Χιώτης, μαθητής. ©

 

–[Ανώνυμος], «Ωδή εις την Μεγαλειωτάτην Βασίλισσαν της Ελλάδος επανεχομένην εκ των εν Γερμανία Λουτρών της Έμσης. | Την 21 Οκτωβρίου 1841», Ευρωπαϊκός Ερανιστής, 3 (1841-42) 405-407

(αρχ.) Ποντοπόρον τέρας σχίζει τα αφρώδη του Κρισσαίου, 11 πεντάστ. στρ.

–Ανώνυμος, «Η σφήκα», μφ., περ. Η Σφήκα, [Αθήνα], [ΓΜ *10416]

(αρχ.) Μήπως εις το φαινόμενον Πρόοδος ωνομάσθην; [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα.] ©

–Ανώνυμος, [άτιτλο], μφ., περ. Ραδάμανθυς, [Αθήνα], [ΓΜ *10417]

(αρχ.) Με βαθείαν γενειάδα περί την οποίαν μένουν, [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα.] ©

–Ανώνυμος, [άτιτλο], μφ., εφημ. Φήμη, [Αθήνα], [ΓΜ *10418]

(αρχ.) Το νέον έτος άρχεται κι η Τράπεζα κατόπιν, [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα.] ©

–Ανώνυμος, [άτιτλο], μφ., εφημ. Αιών, Αθήνα, [ΓΜ *10419]

(αρχ.) Όταν εύρισκε τριγύρω δεσμά, αίσχη και βασάνους, [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα.] ©

–Ανώνυμος, [άτιτλο], μφ., εφημ. Ελληνικός Παρατηρητής, Αθήνα, [ΓΜ *10420]

(αρχ.) Στασιασμός πολιτικός αρχών και φρονημάτων, [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα.] ©

–Ανώνυμος, [άτιτλο], μφ., [Αθήνα], [ΓΜ *10421]

(αρχ.) Ιδού ως κόρη ανθηρά, ροδοστεφανωμένη, [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα των Β. Εφημερίδων.] ©

–Ανώνυμος, [άτιτλο], μφ., [Αθήνα], [ΓΜ *10422]

(αρχ.) Εις το έτος που παρήλθε, [Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι των Γραμματοκομιστών του Γεν. Ταχυδρομείου.] ©

–Ν. Σαλτέλης, «Ο Κυδωνιάτης», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1842) 7

Τρία αποσπάσματα: 1. (αρχ.) Τ’ είν’ ο άνθρωπος! Πλασμένος κατ’ εικόνα του Υψίστου, 2. (αρχ.) Είσοδε του Ελλησπόντου, πλήρη δόξης και μαγείας, 3. (αρχ.) Της σειρήνος Σμύρνης πέραν διακρίνεται η θέσις. ☻βλ. Ο Κυδωνιάτης, 1842. ©

–Ι. Δ. Καρασούτσας, [Απόσπασμα από την τραγωδία Εσθήρ του Racine], Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1842) 15-16

(αρχ.) Την ατυχίαν έμαθεν Ανατολή και Δύσις. ☻Δεν έχει ενοπισθεί αυτοτελής έκδοση της τραγωδίας. ©

–Ν. Σαλτέλης, «Όνειρος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1842) 64

(αρχ.) Έκλεισε τους οφθαλμούς-του. Μορφαί μαύρων φαντασμάτων…. ☻βλ. Ο Κυδωνιάτης, 1842. ©

 

–*Χ. Αναστασιάδης[-Παρμενίδης], «Η εν Σαλαμίνι ναυμαχία», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1842) 71-72

(αρχ.) Λοιπόν οι θεοί σώζουσιν την πόλιν της Παλλάδος;, [απόσπασμα από τους Πέρσες του Αισχύλου.] ☻Δεν έχει ενοπισθεί αυτοτελής έκδοση της τραγωδίας. ©

–Αλεξ. Σούτσος, «Το τυφλωμένον αηδόνι», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1842) 87-88

(αρχ.) Στο κλουβί φυλακισμένο…. Το πανόραμα της Ελλάδος, 1833 τχ. β΄. Αναδημοσίευση από Φιλολογικό κήπο [της Ιωνίας]. ©

 

–Ν. Σαλτέλης, «Ο πλούς-μου», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 6 (Σμύρνη 1842) 136

(αρχ.) Βλέπω, βλέπω αντικρύ-μου την ωραίαν-μου πατρίδα…. ☻βλ. Ο Κυδωνιάτης, 1842. ©

1 8 4 3

–**Γεώργιος Ευλάμπιος, Ο Αμάραντος ήτοι τα ρόδα της αναγεννηθείσης Ελλάδος, Πετρούπολη [ΓΜ *3851] ◙Νότη Καραβία, 1973 με μετάφραση των ρωσικών κειμένων

σελ. I-XXIX: [Πρόλογος στα ρωσικά]. σελ. 1-69: Μέρος Πρώτο. σελ. 2: Τραγούδια διαφόρων κλάσεων | Τα δάκρυα της χήρας [Ρ. 371] (αρχ.) Εμέ μου πρέπουν δάκρυα, δάκρυα και μοιρολόγια, 10 στ. σελ. 4-6:  Φυγάδες από τον Άδη [Ρ. 425] (αρχ.) Τρεις ανδρειωμέν’ εβούλιοντο να βγουν από τον άδη,| Κλέφτουν του Χάρου τα κλειδιά, της πλάκας τ’ αντικλείδι, 12 στ.  σελ. 6-8: Οι γονείς προς την θυγατέρα [Ρ. 374] (αρχ.) Κόρη μ’ αυτού που βούλιεσαι | να καταιβείς στον Άδη,| αυτού πέτεινας δεν λαλεί | κότα δεν καρκαριέται, 18 στ. σελ. 8-10: Ειδήσεις από τον Άδη [Ρ. 410] (αρχ.) Ένα πουλάκ’ εξέβγαινεν από τον κάτω κόσμον·| είχε τα νύχια κόκκινα, και τα φτερά του μαύρα, 13 στ. σελ. 10: Ο ποθαμένος προς τους ζωντανούς [Ρ. 373] (αρχ.) Σαν τί με τριγυρίζετε | όλες οι πονεμένες;| μην απ’ τον Άδην ήλθα ’γώ;, 10 στ. σελ. 12:  Μοιρολόγι στον Άδη [Ρ. 368] (αρχ.) Κάτω στα Τάρταρα της γης,| κάτω στον κάτω κόσμο,| μοιρολογούν οι λιγερές,| και κλαιν’ τα παλληκάρια, 12 στ. σελ. 14: Ο ποταμός των νεκρών [Ρ. 386] (αρχ.) Απόψε τί μ’ επόνεσε την μαύρην η καρδιά μου! | κι εξύπνησα, κι ερώταα την, πάλι ξαναρωτώ την, 10 στ. σελ. 16: Γάμος στον Άδη [Ρ. 370] (αρχ.) Η μάννα μου κάνει χαρά, κάνει του υιού μου γάμο, 8 στ. σελ. 18: Η νεοχηρευμένη [Ρ. 380] (αρχ.) Μια κόρη ν-ετραγούδησεν απ’ ώριο παραθύρι | κι όσα καράβια τ’ άκουσαν, όλ’ αράζουν και δένουν, 13 στ. σελ. 20: Φωνή από τον τάφο [Ρ. 149] (αρχ.) Τί έχεις, μνήμα, και βογγάς και βαρυαναστενάζεις;| Μήπως το χώμα σε βαρεί, κι η πέτρα σου μεγάλη;, 18 στ. σελ. 22: Ο τάφος του κλέφτη [Ρ. 134] (αρχ.) Νά’ξερα και να κάτεχα, τί μήνα θα πεθάνω,| σε τί εκκλησιά θε να θαφτώ, σε τί μνήμα με βάνουν!, 9 στ. σελ. 24-26: Έρωτας στον τάφο [Ρ. 414] (αρχ.) Η Ευγενούλα η εύμορφη κ’ η μικροπανδρεμένη,| εβγήκε κι επαινεύθηκε το Χάρο δεν φοβάται, 23 στ. σελ. 26-28: Μονομαχία του ήρωα Διγενή με τον Χάρο [Ρ. 430] (αρχ.) Τρίτ’ εγεννήθ’ ο Διγενής, Τρίτη θε να πεθάνει·| στέλνει, φέρνει τους φίλους του, όλους τσ’ ανδρειωμένους, 15 στ. σελ. 30-32: Κόρη-Αρματωλός [Ρ. 176] (αρχ.) Ποιος είδε ψάρι στο βουνό, και θάλασσα σπαρμένη;| Ποιος είδε κόρην εύμορφη στα κλέφτικα ’νδυμένη;, 22 στ. σελ. 32-34: Η διαθήκη του κλέφτη [Ρ. 16b] (αρχ.) Ένα πουλάκι κάθουνταν στου Ζίδρου το κεφάλι·| δεν εκελάηδει σαν πουλί, σαν όλα τα πουλάκια, | Μον’ εκελάηδει κι έλεγεν ανθρώπινη λαλίτσα, 18 στ. σελ. 36: Τραγούδι τ’ Αναπλιού [Ρ. 241] (αρχ.) Ανάπλι γιά δε χαίρεσαι, γιά δε βαρείς παιχνίδια;, 7 στ. σελ. 36-37: Των ναυτών οι γυναίκες [Ρ. 390] (αρχ.) Σε περιγιάλι κάθουνταν των ναύτων οι γυναίκες,| των ναύτων και των ναύκληρων, των καραβοκυρέων, 8 στ. σελ. 38: Ζωήτσα [Ρ. 406] (αρχ.) Αυγήτσα θε να σηκωθώ, δυ’ ώρες να ξημερώσει,| παίρνω νερό και νίβομαι, νερό να ξαγρυπνήσω, 9 στ. σελ. 40: Δένδρο με χρυσά φύλλα [Ρ. 635] (αρχ.) Δένδρον ει–, μωρή Διαμάντω, | δένδρον είχα στην αυλή μου, 18 στ. σελ. 42-44: Μια κόρη μαλώνει με τον ήλιο [Ρ. 537] (αρχ.) Ανάμεσα τρεις θάλασσες  –τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο– πύργος θεμελιωμένος, 8 τετράστ. στρ. σελ. 46-48: Δένδρ’ όπου μιλεί [Ρ. 637] (αρχ.) Ένας άγουρος κι ένας καλός στρατιώτης,| κάστρο γύρευε, καλέ μου –τρίκλωνε βασιλικέ μου, 7 τρίστ. στρ. + 1 στ. σελ. 48: Τραγούδια του γάμου Α΄ Όταν κτενίζουν τη νύφη [Ρ. 622] Έχεις μαλλιά τετράξανθα στις πλάτες σου ριμμένα,| που στα κτενίζουν οι άγγελοι με τα χρυσά τα κτένια, 1 δίστιχο σελ. 48: Β΄ Όνταν ενδύνουν τη νύφη [Ρ. 622] (αρχ.) Όντας σ’ εγένν’ η μάνα σου, 1 δίστιχο. σελ. 50: Γ΄ Όταν στολίζουν τη νύφη [Ρ. 622] (αρχ.) Όντας σ’ εγένν’ η μάνα σου, 1 δίστιχο. σελ. 50: Δ΄ Όταν αποστολίσουν τη νύφη  [Ρ. 622] (αρχ.) Σήμερα λάμπ’ ο ουρανός, 1 δίστιχο. σελ. 50: Ε΄ Τραγούδι της μητέρας [Ρ. 622] (αρχ.) Ανοίξαν οι εφτ’ ουρανοί, 1 δίστιχο. σελ. 52-54: Του Μάη το τραγούδι [Ρ. 310] (αρχ.) Εμβήκ’ ο Μάης, εμβήκ’ ο Μάης, εμβήκ’ ο Μάης κι ο μήνας,| Ο Μάης με τα τριαντάφυλλα, κι Απρίλης με τα ρόδα, 28 στ. σελ. 56: Τα δίκτυα τα μεταξωτά [Ρ. 493] (αρχ.) Μια περδικούλα ν-έβγαινεν | απ’ το λουτρό λουσμένη, | κι εκεί την εχαιρέτησα, 14 στ. σελ. 58-60: Η πιστή σύζυγος [Ρ. 444] (αρχ.) Ένας καλός αρματωλός κι εύμορφο παλικάρι,| τον ίσκιον-ίσκιο πάγαινε, κι όλο τη ρίζα-ρίζα, 26 στ. σελ. 62: Αποχαιρετισμός υιού με την μητέρα [Ρ. 346] (αρχ.) Διώχνε με, μάννα, διώχνε με, και να μισεύσω θέλω,| μακριά θε να ξενιτευθώ, και θε ν’ αργήσω νά ’ρθω, 20 στ. σελ. 64: Τραγούδι του νέου έτους [Ρ. 294] (αρχ.) Αν είναι με το θέλημα τα κάλανδα να πούμε;| Αρχή μηνιά, κι αρχή χρονιά, κι αρχή καλός μας χρόνος, 12 στ. σελ. 66: Κυνηγός προς τα πουλιά [Ρ. 559] (αρχ.) Μη φοβείσθε ωραία πουλάκια | να σας πάρω την ζωήν, 4 τετράστ. στρ. σελ. 68: Θρήνος εις τον Μάρκον Βότσαρην (αρχ.) Έλληνες κλαύσωμεν άνδρα γενναίον, | Τον Μάρκον Βότσαρην ήρωα νέον | Ούτος απέθανεν ηρωικώς, 6 τρίστ. στρ. σελ. 70-136: Τ’ αθάνατο νερό, παραμύθι ηθικώτατο [πεζό]. σελ. 73-75: Εισαγωγή. σελ. 76-136: [κείμενο]. [Στις ζυγές σελ. η ρωσική μτφρ. των τραγουδιών και του παραμυθιού. Στη ◙Νότη Καραβία, 1973 ακολουθούν λβ΄ σελ. όπου μτφρ. προλόγου, υποσημειώσεων κειμένου και αναλυτικά περιεχόμενα.]

 

–Ι. Δ. Καρασούτσας, Ο Ευαγγελισμός της Ελλάδος ή η εικοστή πέμπτη Μαρτίου άσμα πατριωτικόν, 8:15, Ερμούπολη, [ΓΜ *3859]ΠΠΚ. 122984, ΕΒΕ. Ν.Φ. 638, ΓΕΝ. K.G. 355

σελ. 3: Τες ιερές σκιές των υπέρ αναστάσεως της Ελλάδος πεσόντων ηρώων, σελ. 5-6: Πρόλογος, (αρχ.) Σήμερον τριών αιώνων επληρώθησαν οι πόθοι | η αναίδεια, το κράτος του βαρβάρου κατελύθη, 1 τετράστ., στρ., [ακολουθεί πεζό, όπου εξηγεί ότι το τετράστ. είναι δικό-του, και τελειώνει με επί το εθνικό παράφραση θρησκευτικού ύμνου: Χαίρε του πεσόντος Γραικού η ανάστασις. | Χαίρε των δακρύων της Ελλάδος η λύτρωσις, 6 στ.], σελ. 7-15: Ο ευαγγελισμός…, παράθεμα Πινδ. Ίσθμια], (αρχ.) Α΄. Εις την χείρα-του βαστάζων κρίνον εκ του Παραδείσου, | και στολήν ημφιεσμένος εξ εσθήτος διαχρύσου, 17 οκτάστ. στρ. με παρεμβολή ενός οκτασύλλαβου στ. στην έβδομη θέση. ©

 

– Δ. Ι. Ποιμενίδης, Ο ελευθερωτής ή το τρόπαιον του 1821 και ο θρίαμβος του 1843, Αθήνα, [ΓΜ *3858]ΓΕΝ. K.G. 384

σελ. 3-6: Τι τρόπαιον, (αρχ.) Εστέναζεν ο Έλλην ποτέ υπό ζυγόν | Λαών βαρβαροφώνων, λαών δουλαγωγών, 9 δωδεκάστ. στρ., (ααααββ)+(γγδδεε), σελ. 7-9: Ο Θρίαμβος, (αρχ.) Κι εποχή εις την Ελλάδα λαμπρά άρχεται εκ νέου | γόνιμος λαμπρών ελπίδων, λαμπρού μέλλοντος αρχή, 64 στ., (ποικίλα μέτρα) + επωδός, σελ. 9-16: Διάλογος Καλ[λ]έργη μετά του βασιλέως, (αρχ.) Τέλος πάντων ο Καλέργης με ατρόμητον καρδίαν | και νεανικήν ανδρείαν, σύνεσιν γεροντικήν, 238 στ., (ποικίλα μέτρα). ©

–Α. Ρ. Ραγκαβής, Η τρίτη Σεπτεμβρίου, χ.τ., χ.ε., 8ο, 8 [ΓΜ *3802]ΓΕΝ. K.G. 384

σελ. 1-8: (αρχ.) Μεσονύκτιον εκτύπα, και εις ύψος κορυφής, | ως χωνεύουσα θυέλλας, | η σκιά του Καραΐσκου εκαθέσθη κατηφής | Μ’ αστραπάς και με νεφέλας, 41 τετράστ. στρ., [πανηγυρίζεται ο συμβιβασμός, ο θρόνος και το αναίμακτο], [στο αντίτυπο της Γενναδείου  οι υπογραφές των γιων του Σκαρλάτου: Α, Δ.Σ και Γ. Σ. Βυζάντιος.] ©

–Ι. Γ. Π. [Παπαδόπουλος;] Κείος,  Ο αγωνιστής Έλλην (κατά την 3 Σεπτεμβρίου), χ.τ.,χ.έ., 16ο, 6 [ΓΜ *3850]ΓΕΝ

σελ. 1-6: (αρχ.) Τί ημέρα για το έθνος! την πατρίδα δεν τηράτε;| Ω ελεύθερά μ’ αδέλφια, να σας ασπασθώ ελάτε, 74 δίστιχα, κυρίως δεκαπεντασύλλαβοι, [στο τέλος υπογρ.: Ι. Γ. Π. Κείος.] ©

–Ζ., Άσμα, ή οι Οστρογότθοι…, Αθήνα, [ΓΜ *3749+Γ΄541]ΓΕΝ. ???

[Γράφτηκε στην Αθήνα για την εθνοσωτήριο μέρα της 3ης  Σεπτεμβρίου 1843.]

–**Ανώνυμος, Ύμνος εις τα Γενέθλια…της Βασιλίσσης, Κέρκυρα, [ΓΜ *3782]ΙΕΕΕ. ♫

 

­–Δημ. Α. Σκανδαλίδης, Η εικοστή πέμπτη Μαρτίου, 8:16, Ερμούπολη, [ΓΜ *3786]

σελ. 2: Αφιέρωση στον γυμνασιάρχη Γ. Σερούιο, υπογραφή: ο ευπειθής μαθητής, σελ. 3-16: Η εικοστή πέμπτη Μαρτίου, [μότο: Όστις γαρ ουκ είωθε γεύεσθαι κακών […] το γαρ ζην μη καλώς μέγας πόνος. (Ευριπ.)], (αρχ.) Ω Φοίβε τας ακτίνας-σου τας ροδοχρόους ρίπτων, | εις την Ελλάδα άλλοτε, οποίαν λύπην κρύπτων, | στον φαεσφόρον δίσκον-σου διέβαινες δρομαίως, 148 δίστιχα. [καταγγέλλεται η τουρκική βαρβαρότητα, επισημαίνεται η προσωρινή υποχώρηση της ελληνικής δόξας. Στην σελ. 8 ο Όθων χαρακτηρίζεται φιλόμουσος, φιλόλαος, ανδρείος, φιλόκαλος· στη σελ. 9 κατηγορούνται οι Ευρωπαίοι για τα στενά όρια του κράτους.] ☻Αξιοσημείωτοι οι χαρακτηρισμοί του Όθωνα: φίλος των Μουσών και ανδρείος· η οπτική του Γυμνασίου, όχι της πόλης. ©

–Φώτιος Σιμωνίδης, Θάνατος ένδοξος του ενδόξου Καραϊσκάκη, 16:48, Ερμούπολη, [ΓΜ *3804]

☻Ο συγγρ. μαθητής και τυφλός. ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, Η Τρίτη Σεπτεμβρίου, Αθήνα, [ΓΜ *3801+Γ΄541, *Α963]ΔΒΠ. 16648

[στ.: Το έθνος να νομοθετεί διά των Βουλευτών του,| ο Όθων δε να κυβερνά διά των Υπουργών του.]

–Ανώνυμος [=Γ. Εξαρχόπουλος Ματθαίος], Λερμπαλέρ! Σύγγραμμα περί του εθνικού… Συντάγματος 1843 Σεπτεμβρίου 3, [ΓΜ *3810]ΓΑ ♫

–Ανώνυμος, [στίχοι, Νέον 1843 έτος], [ΓΜ *3849+Γ΄541]ΓΑ  ♫

[Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.]

–Δ. Μαρκίδης, Ο εις Ελλάδα μεταβαίνων Κωλέττης, Παρίσι, [ΓΜ *3857]­ΓΕΝ. Ιnd. 848

[στο εξώφυλλο ο τίτλος στα γαλλικά: Poème en grec par M. Markidés.]

 

–Τηλέμαχος Αγγελίδης, Ο θρίαμβος της Τρίτης Σεπτεμβρίου, 8:γ΄+7, Ερμούπολη, [ΓΜ 3860 Κουμανούδης 1, 314]

–Ιωάννης Δ. Καρατσούτσας, Ο θρίαμβος του Συντάγματος, Ερμούπολη, 16:14, [ΓΜ *3861]ΠΠΚ. 122983, ΑΑ. 2214

σελ. 3: Τοις δαφνοστεφέσι προμάχοις του Συντάγματος. Καλλέργη και Μακρυγιάννη, [αφιέρωση], σελ. 5-6: Προοίμιον, σελ. 7-14: Ο θρίαμβος του Συντάγματος άσμα πατριωτικόν ποιηθέν υπό Ιωάννου Δ. Καρατσούτσα (αρχ.) Έγειρε το από δάφνας εστεμμένον μέτωπόν σου,| και την προ πολλού σιγώσαν κρούσε πάλιν βάρβιτόν σου,| κι εύφρανε με την γλυκείαν μουσικήν σου τας καρδίας,| Ω θεά των αισθημάτων και της θείας αρμονίας (τελ.) και προς σε το βλέμμα στρέφουν ως εις οδηγόν αστέρα,| οι λαοί οι κατοικούντες Ήπειρον, Μακεδονίαν,| Θεσσαλίαν, Θράκην, Σάμον, Κρήτην και Μικράν Ασίαν,| αναμένοντες να θραύσεις τας βαρείας των αλύσσεις | και εις στάδιον γενναίον δόξης να τους οδηγήσεις, 70 δίστιχα, χωρισμένα σε 16 ενότητες. ©

 

–Παναγιώτης Σούτσος, Ωδή εις την εικοστήν πέμπτη Μαρτίου, Αθήνα, [ΓΜ *3868]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1072, ΓΕN. MGL. 484 ♫

–Νικόλας Καραντζής, Ρομφαία οξεία, Πάτρα, [ΓΜ *3897+Γ΄541]ΕΒΕ. Θ. 6920

[Σε πεζό και σε στίχους.]

 

–Π. Φωτιάδης, Ύμνος εις την Άνοιξιν, Αθήνα, [ΓΜ *3918]ΕΒΕ.  Ν.Φ. 930 ♫

 

–Αλέξανδρος Μ. Μπών, Ύμνος εις τον ύψιστον Θεόν, 12:26, Ερμούπολη, [ΓΜ 3919+Γ΄541]ΕΒΕ., Κουμανούδης 1, 308 ♫

 

–Θεόδωρος Γ. Ορφανίδης, Ωδή εις την Τρίτην Σεπτεμβρίου 1843, Αθήνα, [ΓΜ *3924]ΕΒΕ. Ν.Φ. 500Β, ΓΕΝ. MGL. 770 ♫

 

–Θ. Γρυπάρης, Ωδή εις την Τρίτην Σεπτεμβρίου, Αθήνα, [ΓΜ 3925Κουμανούδης 1, 314]

–[Γεώργιος Σερούιος;], [άτιτλο επιτύμβιο], Εφημερίς των Αγγελιών, (Ερμούπολη 13.3.1843)

(αρχ.) Πατρίς αι Σέρραι, πατρίς Θεσσαλονίκη, | πατρίς η Ερμούπολις, τρεις αύται πόλεις, 9 στ., ☺Βασ. Φρ. Τωμαδάκης, Γεώργιος Σερούιος (ή Σέρβιος). (1783-1849), Αθήνα 1977, 76, όπου όλο το κείμενο. ©

–[Ιω. Δ. Καρασούτσας], [2 άτιτλα επιτύμβια], Εφημερίς των Αγγελιών, (Ερμούπολη 13.3.1843)

☻Βασ. Φρ. Τωμαδάκης, Γεώργιος Σερούιος (ή Σέρβιος). (1783-1849), Αθήνα 1977, 76. ©

 

– Ι. Ι. Σκ. [Σκυλίτσης], «Ο θάνατος του δικαίου ή άγγελοι ψάλλοντες εις υποδοχήν θνησκούσης νεανίδος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 7 (Σμύρνη 1843) 176

(αρχ.) Και την ατμώδη φέροντες των αθανάτων βύσσον, | επί φορμίγγων αργυρών και ελεφαντοχρύσων | οι Άγγελοι συνέψαλλον | με αρμονίαν έξαλλον, [αρκετά μεγάλο]. ©

–*Χ. Αναστασιάδης[-Παρμενίδης], «Η εωθινή προσευχή του Πρωτοπλάστου. (Εξήχθη εκ των του Μίλτωνος)», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 7 (Σμύρνη 1843) 57-58

(αρχ.) Ιδού, Θεέ τρισύψιστε, του αγαθού Αιτία, | ιδού, λοιπόν, την δόξαν-Σου λαλ’ η δημιουργία, 16 εξάστ. στρ. ©

–Ι. Δ. Καρασούτσας, «Ειδύλλιον. Αοιδός και Νεανίσκος», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 7 (Σμύρνη 1843) 63-64

(αρχ.) Εις κιθάρας ευλάλου χορδήν, | με φωνήν μουσικής αηδόνος, | Αοιδέ του σεπτού Ελικώνος, | τόνισέ-μας καμίαν ωδήν, 21 τετράστ. στρ. ©

1 8 4 4

–Γεώργιος Α. Συγγρός, [Άτιτλο, αφιέρωση στην μνήμη του Ζαννή Ν. Λαγωνίκου]: Florian, Ο Γονζάλβης Κορδούβιος, μτφρ. Γ. Α. Συγγρός, Ερμούπολη, [ΓΜ 4044+Γ΄, 542]Δ.Β. ΕΡΜ., Β.ΒΑΦΙΑ

(αρχ.) Τέρπου, τέρπου εν ειρήνη, εις μονάς τας των μακάρων | προ ολίγου όπου χρόνου σ’ απεβίβασεν ο χάρων | Ω ψυχή του Λαγωνίκου, 8 τρίστ. στρ. ©

–D. H. Sanders, Das Volksleben Neugriechen, Μάνχάιμ [ΓΜ *3959]

[Περιέχει ποιήματα γραμμένα στα ελληνικά.]

–Τζώρτζης Νικόλ. Λαγκαδάς;, Νέον έτος 1844, [Αθήνα] [ΓΜ *4031]ΓΕΝ

[Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι του διανομέα της εφημ. Ανεξάρτητος]

–**Παναγιώτης Σούτσος, Ωδή εις την εικοστήν πέμπτη Μαρτίου, Μπρεσλάου[ΓΜ *4046]ΓΕΝ. MGL. 485 ♫

☻Με γερμανική μτφρ. του ύγουστου Θεοδώρου Πεύκερ.

 

–Γ. Μακαρώνας, Ποίημα του Συντάγματος, μφ, Ερμούπολη, [ΓΜ *4063]ΕΒΕ.

(αρχ.) Η αρχή του Συνταγμάτου και ο διοργανισμός, | τους αιτίους να φυλάττει ο πανάγαθος Θεός.

–Κ. Α. Κωνσταντινίδης, Ύμνος [προς τον Όθωνα], χ.τ. [ΓΜ *4095]ΓΑ ♫

–Ιω. Δ. Καρασούτσας, Διάλογος εν Ηλυσίοις περί αυτοχθόνων και ετεροχθόνων, 6:16, Ερμούπολη, [ΓΜ*3969]ΠΚ.ΠΠΚ. 123001

σελ. 3-4: Πρόλογος, σελ. 5-15:  Διάλογος…, (αρχ.) Κοραής, Σωκράτης, Διογένης και Ερμής. | Διογένης (καθ’ εαυτόν) | Ιδού πάλιν ο Σωκράτης με τον Κοραή πηγαίνει· | πάντοτε μαζί οι δύο, πάντοτε συνενωμένοι, σελ. 16: τιμάται λεπ. 50. ☻Κατά της διάκρισης ετεροχθόνων. ©

–Ανδρέας Ρηγόπουλος, Ωδή προς Θηρεσίαν Βραμβίλλαν, Πίζα, [*Α 62]

 

–Αλέξανδρος Κατακουζηνός, [Εις την έναρξιν της μεταρρυθμημένης Ελληνικής Εκκλησιαστικής Μουσικής…], 4:σ. 7α.α. [*10457]ΒΚΧ 13314

[Περιέχει δύο ποιήματα, με έμμετρη γερμανική μετάφραση.]

–Σ. Κ., Ποίημα εις την βαρονέσαν Σοφίαν Τοσίτζα, 8:14, Λιβόρνο, [*10465]ΕΦΛ. Ν.Φ. 2209

[Την αφιέρωση προς το σύζυγο Κωνσταντίνο Τοσίτζα υπογράφει ο ομογενής Σ. Κατσαρός.] ©

 

–Ι. Ι. Σκυλίτσης, «Ω τύχη των Ερώτων! Ασμάτιον νέον», μφ., Σμύρνη, [ΓΜ 10573] ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, Πανόραμα της εν Αθήναις Εθνικής Συνελεύσεως, 8:2+η΄+30, Αθήνα, [ΓΜ *4047]ΓΕΝ. MGL. 456

σελ. [α]: Πανόραμα | της εν Αθήναις | Εθνικής Συνελεύσεως | υπό | Αλέξανδρου Σούτσου, [τίτλος]· Εν Αθήναις, | εκ της τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά. | (Οδός Ερμού Αριθ. 215) | 1844, σελ. [ά]-ή: Πρόλογος, [πεζό], σελ. [1]-30: Πανόραμα | της εν Αθήναις | Εθνικής Συνελεύσεως, (αρχ.) Η Συνέλευσις του έθνους σ’ έφερεν εις τας Αθήνας, | Και αμέριμνος κοιμάσαι, ποιητά, εις τας μυρσίνας, 320 στ., 16σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, και 8 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 4ος και 5ος στ. 16σύλλαβοι, 3ος και 6ος στ. 7σύλλαβοι, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, [μια υποσημείωση στις σελ. 2, 4, 6, 7, 8, 11, 13, 15, 25, 28, 29 και δυο υποσημειώσεις στη σελ. 18].  ۩

 

–Αλεξ. Σούτσος, Πανόραμα της εν Αθήναις Εθνικής Συνελεύσεως, 8:2+η΄+20, Κων/πολη, [ΓΜ *4048]ΓΕΝ. ©

–Χ. Αναστασιάδης[-Παρμενίδης], «Ο έρως της Πατρίδος. Κατά μίμησιν του ρλς΄ ψαλμού», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 8 (Σμύρνη 1844) 53

(αρχ.) Δούλοι ξένων βασιλέων…, 10 εξάστ. στρ. ☻βλ. Χρ. Αναστασιάδης, Αι πρώται εμπνεύσεις, Κων/πολη 1844, 49-51. ©

–Ι. Δ. Καρασούτσας, «Εις έν άστρον», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 8 (Σμύρνη 1844) 56

(αρχ.) Ω συ, που στου αιθέρος τας αχανείς εκτάσεις, | δι’ αμυδρού οράσαι φωτός και αβεβαίου, 14 τετράστ. στρ. ©

–Ι. Δ. Καρασούτσας, «Το δισάκκιον του Αισώπου (κατά μίμησιν του Γάλλου Λαφονταίνου», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 8 (Σμύρνη 1844) 70-71

(αρχ.) Είπεν ο Ζευς· Ας έλθωσι προς-με τα έμψυχα της γης. ©

–Ι. Δ. Καρασούτσας, «Το λυκαυγές», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 8 (Σμύρνη 1844) 101

(αρχ.) Φως ιλαρόν τον θόλον τ’ ουρανού πληροί· | των άστρων αραιούνται οι φωταυγείς σωροί. ©

–Ι. Δ. Καρασούτσας, «Μελέτη θρησκευτική. Τω κυρίω Παναγιώτη Σούτσω», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 8 (Σμύρνη 1844) 147-148

(αρχ.) Ο Θεός εις τους ανθρώπους, φίλε Σούτσε, την θρησκείαν | έδωκεν εις τα δεινά-των γλυκεράν παραμυθίαν, 20 εξάστ. στρ.· στο τέλος η σημείωση: Το χειρόγραφον του προηγουμένου ποιηματίου έπεμψεν προς τον συντάκτην της Αποθήκης ο αξιότιμος ποιητής-του. ©

–Ανώνυμος, «Ο εκ της φυλακής απολυθείς δεσμώτης», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 8 (Σμύρνη 1844) 165

(αρχ.) Εντός του Άδου κατήλθον και ανέστην· | αναγεννώμαι σήμερον εκ δευτέρου. ©

 

1 8 4 5

–Κ. Λεβίδης, Ιστορία του Ιούδα της Ελλάδος, [ΓΜ *4160]ΙΕΕΕ

[Μφ. Έμμετρος λίβελλος κατά του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.] 

 

–Ανώνυμος, Νέον Έτος 1845, [Αθήνα]  [ΓΜ *4183]ΓΕΝ. ♫

☻Μφ. Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι, υπογρ. Ο διανομεύς του «Φίλου του Λαού»

1845. Άνοιξέ-μας… [Αθήνα] [ΓΜ *4264]

☻Μφ. Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.

1845. Ο διανομεύς του Ανεξάρτητου…[ΓΜ *4265]

☻Μφ. Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.

–Γ[εώργιος] Σερούιος, Έκφρασις ειλικρινής…[προς] Ν. Αριστάρχη, 8:4, Ερμούπολη, [ΓΜ *10476]

☻Έμμετρα και πεζά. ©

–Γ[εώργιος] Σερούιος, Καλλιόπη, 8:110, Ερμούπολη, [ΓΜ *4164]ΔΒΕρμ

[Ποιητική της αρχαίας ποίησης, με ελάχιστες αναφορές σε νεότερα παραδείγματα, κυρίως για να παραβληθούν αρχαία μετρικά φαινόμενα με παράλληλα νεότερα], σελ. 5: το ελεγείον του Δραγωμανάκη […] Τι μεγάλη συμφορά! Τι ημέρα, τι ειδήσεις! | πρέπει πια να με θηνεί και ανατολή και Δύσις, σελ. 6: (αρχ.) από κοιλάδων των Καρπαθίων, | ομιχλωδών-μου καταγωγίων, | από του πάγου-των και βορβόρου, | ακόμη πέπρωται να σας κράξω, | ακόμη πέπρωται να στενάξω, | τα άχθη πόθου του στηθοβόρου || Πλατύτατή-μου θάλασσα οπού ποτάμια πίνεις, | πιες τούτα-μου τα δάκρυα πλατύτερη να γίνεις· | και αν στα περιάλια-σου (σικ) κατέβη η θεά-μου, | πες ότι επλημμύρησες από τα δάκρυά-μου, σελ. 7: (αρχ.) Εσυνέβη της Ελένης της καλής η αρπαγή, | των τοσούτων συμφορών-μας πολυστένακτος πηγή, σελ. 92: (Ορέστης προς Πυλάδην), (αρχ.) Φίλε πού είν’ ο καιρός της ευτυχούς-μοι εκείνης | παρακοπής των φρενών καθ’ ήν νεκρόζωος έζων! | Πόσων δυστυχών ήμην ευτυχέστερος τότε! | Πυλάδη, τί μ’ ωφελεί η αναφρόνησις αύτη; | Τί κόσμος ούτος Κίρκης, τί Φάρος ούτος Πρωτέως || Εσυνέβη, κλπ. (βλ. σελ. 7) || Συχνά περιπλανώμενος  την παραθαλασσίαν | άλλον δεν έχω σύντροφον παρά την ερημίαν. || Ω γενναίοι Έλληνες, τέκνα πατρίδος, | Έως πότε βάσανα της τυραννίδος, σελ. 93, [το να δοξάζουν όμως οι τοιούτοι με τα σωστά-των, [ο Α. Ρ. Ραγκαβής, κλπ.] ότι η ελληνική γλώσσα ετονίζετο ούτως όπως αυτοί την τονίζουν, τούτο είναι πάντως πάντη αφιλόλογον], σελ. 109-110: Κατάλογος των συνδραμόντων εθελοντών άνευ αγγελίας, [ Κ/πολη, Βουκουρέστι, Ιάσι (οι 3 αδελφοί Σούτσοι: 300), Αλεξάνδρεια,  Ερμούπολη (ο Κυκλάδων Δανιήλ: 20, ο Ιω. Σούτσος, διοικητής: 20, οι καθηγητές: 20, οι μαθητές των 3 τάξεων του Γυμν.: 120).] ©

 

–Ανώνυμος, Ωδή εις την ενθρόνισιν…του Πατριάρχου Κυρίου Μελετίου, χ.τ. [ΓΜ *4270]ΚΨ ♫

–Κ. Α. Κ [Κων. Κουμανούδης], Το έαρ, [Αθήνα] [ΓΜ 4256 Κουμανούδης, 1, 343]

–Θεόφιλος Βλιάδης, Ο καθρέπτης του Μαντζαρίου, 8:14+1α.α., [Κωνσταντινούπολη], [*10484]ΙΒ 29, 628

[Σατιρικοί στίχοι.]

 

Γυμνάσματα ποιητικά και ρητορικά, συντεθέντα…επί των δημοσίων εξετάσεων…του 1845 υπό των μαθητών της πρώτης κλάσεως της υπό των Κωνσταντίνου Ροδέ και Αθανασίου Περλεγούδη διευθυνομένης σχολής, 8:55, Σμύρνη, [ΓΜ*10459]ΛΕΥ

σελ. 11-24: Αυτοχειρίασις της Λουκρητίας υπό Γεωργίου Πολυδώρου, σελ. 25-31: Κατηγορία Θήβης υπό Γεωργίου Νικολαΐδου, σελ. 33-39: Υπεράσπιση Θήβης υπό Αλεξάνδρου Νικολαΐδου, σελ. 41-49: Θάνατος Μαρίας Στούαρτ υπό Δημοσθένους Πατεράκη, σελ. 50-55: [Έκτορος Ψύχα], Περί των προς τους γονείς οφειλομένων χρεών, 1846. ©

 

1 8 4 6

Φρειδερίκος Γυίλφορδ, Ωδή πινδαρική, Αθήνα, [ΓΜ *4247]ΕΒΕ. Β.Ε.Ι. 905 ♫

 

–Γεωργ. Α. Ανδρεόπουλος, Ο Ευαγγελισμός. Ποιητική μελέτη, 16:16, Ερμούπολη, [ΓΜ 4393]

☻Την ίδια χρονιά: Γεώργ. Α. Ανδρεόπουλος, Επιτομή ιατροδικαστικής, Ερμούπολη, ΓΕΝΝ. ©

–Σόλων Αξιώτης, Ωδή εις τον αείδιμον Ρήγαν, 8:12, Ερμούπολη, [ΓΜ *10515] ΒΚΧ 1529. 7

☻Ο συγγρ. μαθητής. ©

 

–Αργύριος Θ. Διαμαντόπουλος, Ωδή προς τον πρίγκιπα της Βαυαρίας Λουϊτπόλδον, Αθήνα, [ΓΜ 4488Κουμανούδης 1, 354]

–?Ανώνυμος, Ο ασπασμός του νέου Ιούδα, 8:13, Αθήνα, [=Κων/πολη], [ΓΜ *4390]ΑΑ

(αρχ.) Ιούδας ο προδότης ο σταυρώσας τον Χριστόν | τον διάδοχον ψηφίζει Λαζαρίδην τον πιστόν.

[Έμμετρος (;) λίβελος.] ©

–Γ[εώργιος] Σ[ερούιος], Αποχαιρετισμός, εφημ. Ο Αίολος, (Ερμούπολη 24.8.1846)

(αρχ.) Λοιπόν ανάγκη ν’ αναχωρήσω | Λοιπόν απόφασις να κινήσω! | Τί ευτυχία, τί συμφορά! | Από φιλτάτων προς φίλτατά-μου | ένδακρυ<ς> στρέφω τα όμματά-μου· | τερπνή οδύνη, στυγνή χαρά, 10 εξάστ. στρ. + 9 τετράστ. στρ., [Βασ. Φρ. Τωμαδάκης, Γεώργιος Σερούιος (ή Σέρβιος). (1783-1849), Αθήνα 1977, 75.] ©

–Γ[εώργιος] Σ[ερούιος], Αγγελία, εφημ. Ο Αίολος, (Ερμούπολη 16.11.1846)

(δείγμα, οι στ. 21-24:) Είναι έν ουχ ήττον μέγα έτι και να κατατάξει | εν υπουργικού συμβούλου συνεδρία-τε και τάξει | ένα εκ των περιπύστων | ημετέρων ομοπίστων, 44 στ., [ύμνος στον Νικόλαο Αριστάρχη, που διορίστηκε μέλος του ανωτάτου συμβουλίου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, βλ. Βασ. Φρ. Τωμαδάκης, Γεώργιος Σερούιος (ή Σέρβιος). (1783-1849), Αθήνα 1977, 75.] ©

–Ι[ακ]. Ρ. Ρ[αγκαβής], «Διάφοροι ποιήσεις», Η Μέλισσα των Κυκλάδων, 2, τχ. 16, (Απρ. 1846) 58-59ΔΒΕρμ

[1.] Το έαρ, (αρχ.) Παρήλθαν τα δεινά-μας, ανάσανεν η φύσις· | ο τύραννος ο γέρων ιδού εκθρονισμένος, 12 τετράστ. στρ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, [2.] Ο βουρκόλακας, (αρχ.) Ποίοι είναι που στ’ άγριο σκότος γυρνούν; | Υιός και πατέρας το δάσος περνούν. | … «Παιδάκι-μου, έλα· εγώ σ’ οδηγώ. | Παιγνίδια πολλά θα σε δώσω εγώ, (τελ.) και μόλις στον οίκον-τους φθάνουν μαζί, που βλέπει πως , αχ! Το παιδί-του δεν ζει, 8 τετράστ. στρ., [3.] Η χαρά, (αρχ.)  Ζητώ την χαράν πότ’ εδώ, πότ’ εκεί· | πού είναι, ειπέτε-με, πού κατοικεί;, 6 τετράστ. στρ., [Η υπογραφή Ι. Ρ. Ρ. στο τέλος.] 1: Ι. Ρ. Ραγκαβής, Ποιήματα, Β΄, Αθήνα 1836, 232-234 (όπου τα τετράστ. 22). 2:  μτφρ. του «Erlkönig» του Goethe. ©

 

1 8 4 7

–Χρήστος Α. Παρμενίδης, Ο Λάσκαρις ή οι Έλληνες… Βιλλεμαίνου [Villemain] και Διάφορα ποιήματα, 8:(4)+160, Αθήνα, [ΓΜ *4604]ΒΓΕρμ.

σελ. 89: [μεσότιτλος], Διάφορα ποιήματα, [δύο μότο από Chateaubriand και V. Hugo], σελ. 91-101: Διάφορα ποιήματα; | Νυξ Βυζαντινή | τω κ. Αλεξάνδρω Ρ. Ραγκαβή, (αρχ.) Τελειώσας ο ιμάμης το νυκτερινόν-του άσμα | εις του μιναρέ τα ύψη μετά σιωπής εστάθη, ποικίλα μέτρα, 10 υποκεφάλαια, [ο αφηγητής ακούει τον ιμάμη, σκέφτεται τα της ιστορίας του Βυζαντίου, βλέπει το φάντασμα του Κων. Παλαιολόγου, που στο τέλος προφητεύει την επανάκτηση. Τοποχρονολογία, Κων/πολη Φεβρ. 1845], σελ. 101-107: Χειμερινή περιδιάβασις εις τον Βόσπορον, (αρχ.) Τα παράπονα της κρύας αύρας άκουσε ψυχή-μου, | ήτις φεύγει εις τα δάση του Βοσπόρου του ερήμου, κυρίως δίστιχα, [ο αφηγητής αναπολεί, συναντά γέρο ναύτη που αφηγείται ιστορίες και καταλήγει με προφητείες. Τοποχρονολογία Κων/πολη Φεβρ. 1845], σελ. 108-112:  Η Ελπίς | τω κ. Αριστείδη Καζήρα, (αρχ.) Υπάρχει άγνωστος φωνή, | ήτις συχνάκις σείει | και την ψυχή-μου τυραννεί, 26 πεντάστ. στρ., [η θλιβερή ζωή του αφηγητή, ορφάνεψε από μάνα, ένας έρως, ελπίζει στη θρησκεία. Τοποχρονολογία Αθήνα 15.7.1846], σελ. 113-119: Ο προδότης, (αρχ.) Εις τα ζωφεράς διόδους παλαιού κυπαρισσώνος | όταν το εσπέρας ήχους ο Βορράς έχυνε θρήνου, 32 εξάστ. στρ., [ένας προδότης της Φιλικής Εταιρείας περιφέρεται άθλιος στην Κων/πολη. Τέλος πεθαίνει. Τοποχρονολογία Κων/πολη, Αυγ. 1844], σελ. 120-125: Ωδή εις τον Εύξεινον Πόντον | Τω ποιητή Αλεξάνδρω Σούτσω, (αρχ.) Πόντε, όστις από τ’ άκρα του κρημνώδους τούτου όρους | εις το όμμα-μου δεικνύεις την απέραντό-σου θέαν, 32 τετράστ. στρ., [γράφτηκε φθιν. 1844], σελ. 125-128: Ελεγείον εις τον αοίδημον Νεόφυτον Δούκαν | Τοις συμφοιτηταίς του Πανεπιστημίου, (αρχ.) Εις της Αθηνάς την πόλιν, ως εις έσχατον λιμένα | του ολβίου γήρατός-σου έμενον προσηλωμένα | προ πολλού τα βλέμματά-σου, 16 εξάστ. στρ., [τοποχρονολογία Αθήνα Δεκ. 1846], σελ. 129-131: Τη μητρί των Υψηλαντών, (αρχ.) Ο πόνος της πενθούσης-σου ψυχής, ευγενής χήρα, | είναι δριμύς, ακοίμητος, αγωνιώδης είναι, 14 τετράστ. στρ., [ο θάνατος του Γεώργιου, ύστερου υιού-της, είναι πρόσφατος. Τοποχρονολογία Αθήνα 14.4.1846], σελ. 131-135: Η σκιά του μονόχειρος | Τω κ. Παναγιώτη Σούτσω, (αρχ.) Θρηνώδεις ήχους ο βορράς και ψύχος δριμύ χύνει | τους ζοφερούς διαπερών δρυμούς της Ουγγαρίας, 23 πεντάστ. στρ., [Μονόχειρ ο Αλέξανδος Υψηλάντης. Τοποχρονολογία Αθήνα, Σεπτ. 1845], σελ. 136-137: Ύμνος εις τον Ήλιον | Κατά τον Οσσιάνα | Τω κ. Ηλία Τανταλίδη, (αρχ.) Σύ όστις εις το στάδιον των αχανών αιθέρων | την άμαξάν-σου, Ήλιε, υπερηφάνως φέρων, | και άφθονον φως χύνων, 9 εξάστ. στρ., σελ. 138-140: Ελεγείον εις τον Αλέξανδρον Γ. Ολύμπιον, (αρχ.) Ακούω θρήνους και κραυγάς βαρυαλγείς, και νέφη | λιβάνου νεκρωσίμου | εντός δωμάτων πενιχρών η αύρα περιστρέφει, 13 εξάστ. στρ., [γιος του Γιωργάκη Ολύμπιου. Η μητέρα-του ζούσε ακόμα (σε πρώτο γάμο ήταν γυναίκα ενός Σέρβου ηγεμόνα Βέκου). Τοποχρονολογία Αθήνα Ιουν. 1846], σελ. 141-143: Η Εκκλησία | Τη κυρία Ελένη Α**, (αρχ.) Η γλυκύτης το εσπέρας της καρδίας-μας ευφραίνει, | όταν το μονήρες άστρον από το βουνόν προβαίνει, δίστιχα, [μτφρ. Εκ των Μελετών του Κ. Λαμαρτίνου. 144], σελ. 143-145: Εσπέρα Μαΐου | Τω κ. Θεολόγω Νεοκόσμω, (αρχ.) Τα άνθη αρωμάτιζον ταυ αύρας των ζεφύρων | διαπνεόντων τας ακτάς των αδελφών ηπείρων, 25 δίστιχα, σελ. 145-147: Η νέα δεσμία, (αρχ.) Τον στάχυν τον νεοθαλή ο θεριστής δεν δρέπει· | η άμπελος ανέπαφος το θέρος διαπρέπει | και δροσερά πάσαν αυγή, 9 εξάστ. στρ., [θρήνος για μια μελλοθάνατη της Τρομοκρατίας. Σε σημείωση στο τέλος: μτφρ. από τον André Chenier, σημειώνεται για ποια κοπέλα πρόκειται], σελ. 147-148: Άσμα ανατολικόν, (αρχ.) Ω της ψυχής-μου θέλγητρον, παρθένε ουρανία, | ας ήμουν των πλεξίδω-σου η μοσχοβόλος αύρα, 7 τετράστ. στρ., σελ. 148-150: Η απιστία. |Φίλων και Ξανθώ, (αρχ.) Ξανθώ | …| Πλην διατί το πρόσωπον γυρίζεις; | Ως ν’ αμφιβάλλεις φαίνεσαι, και ως να μη γνωρίζεις, 32 δίστιχα, [παρουσιάζεται ως απόσπασμα· διάλογος, άπιστη η Ξανθώ, στο τέλος τη σκοτώνει, ενώ ο αντεραστής την περιμένει], σελ. 151-157: Σημειώσεις, [σε όλα τα ποιήματα], σελ. 158-160: Κατάλογος των φιλοκάλων συνδρομητών [Αθήνα (πολλοί σημαντικοί λόγιοι), Ναύπλιο, Καλάμαι, Χαλκίδα, Σμύρνη.] ©

–Ι. Π[απαδόπουλος] Σερίφ[ιος], Κλημακτήρ άσματος, Αθήνα, [ΓΜ *4568]­ΕΒΕ. Θ. 10137V

(αρχ.) Ως απ’ αρχής πάνατ τα έθνη ήσαν τρυφηλά | στην ειδωλολατρείαν έτρεχον ως τυφλά.

–Μιχ. Κωνσταντινίδης, Μελέτη ποιητική. Ο οδοιπόρος και το φάντασμα, 8:16, Ερμούπολη, [ΓΜ *4592]ΕΒΕ. Ν.Φ. 680

☻Προφανώς ο δάσκαλος των μαθηματικών που είχε διοριστεί το 1835 στη Χαλκίδα, βλ. επιστολή του Α. Ρ. Ραγκαβή προς Σερούιο, Βασ. Φρ. Τωμαδάκης, Γεώργιος Σερούιος (ή Σέρβιος), Αθήνα 1977, 201-202· πβ. άλλον λόγο-του, 1846, για μεγαλείο της φύσεως, ΓΜ *10505. Από τη Σκύρο. ©

–Γεωργ. Κουιμζέλης, Ωδή ή ο πρωθυπουργός της Ελλάδος, 8:16, Ερμούπολη, [ΓΜ *4663]

☻Ο συγγρ. μαθητής. ©

–Ανώνυμος, Οι δολοφόνοι του Αθανασίου Πετμεζά, μφ., Αθήνα, [ΓΜ 4602Κουμανούδης 1, 382]

 

–Α. Μ. Καλλός, Οι θρίαμβοι της Ελλάδος, Αθήνα, [ΓΜ 4603Κουμανούδης 1, 377]

 

–Ανώνυμος, Ο μοιχός Αθανάσιος Πετμεζάς, μφ. Αθήνα, [ΓΜ 4606Κουμανούδης 1, 382]

 

–Ιωάννης Δ. Καρατσούτσας, Ύμνος εις τον εν Κωνσταντινοπουπόλει Ναόν της Αγίας Σοφίας, 8:15, Αθήνα, [ΓΜ 4659, Iliou 201]ΠΠΚ. 123077

σελ. 3-5: Προοίμιον, σελ. 7-14: Ύμνος…, (αρχ.) τις είδε τον κλεινόν ναόν  | της δόξης και Σοφίας | οποίον ευσεβής αιών | ανήγειρε προς τον Θεόν | της αληθούς λατρείας;, 28 πεντάστ. στρ., σελ. 15: Σημειώσεις, [ιστορικής υφής.]

–Κ. Α. Ανδρεάδης, [Ποιήματα] στο: Αλζίρα ή οι Αμερικανοί [Voltaire], Ερμούπολη, [ΓΜ  4501+Β΄500]

σελ. γ΄: Κ. Α. Ανδρεάδης, Τω φιλομούσω και φιλοκάλω της Ερμουπόλεως Δήμω, έμμετρη αφιέρωση, σελ. ε΄-θ΄: Έλληνες του ιθ΄ αιώνος· έμμετρο; ☻Ο συγγρ. μαθητής. ©

–Επαμ. Φραγκούδης, Ο Θέρσανδρος, Αθήνα [ΓΜ *4599]

σελ. 51-52: [Του Όλυμπου, από F.] σελ. 53-56: [Θετική αναφορά στα δημ. τρ. και παράθεση 5 κυπριακών (πιθανότατα λόγιες ανακατασκευές) [1] (αρχ.) Σίντας περάσεις τα βουνά και πας εις την Κυθρέαν, 21 στ. [2] (αρχ.) Δυο περιστέρια κάτασπρα στ’ αβγά τους καθισμένα, 13 στ. [3] (αρχ.) ’λάφι μου χρυσοκέρατο, ίντά ’χεις και δακρύζεις;, 25 στ. [4] (αρχ.) Μαύρο κρεβάτι, μάνα μου, στη σάλα σ’ αντικρύζω, 28 στ. [5] (αρχ.) ποιος έν’ καλός της μάνας μου να πά’ να πει δυο λόγια, 15 στ. σελ. 56: Η φουστανέλα μ’ αίματα εβάφηκε πολλάκις·| την φόρεσεν ο Βότσαρης και ο Καραϊσκάκης, 1 δίστιχο. [ σελ. 68-73: [οι στρ. 35-78 του Ύμνου του Σολωμού και σχόλιο]. σελ. 81-83: [Ωδή στην 25η Μαρτίου] (αρχ.) Τί τρέμεις γη; τί τρέμετε βουνά σκελετωμένα;, 53 στ.

1 8 4 8

–Ν. Τιμολ. Βούλγαρης, Εθνεγερτικόν Άσμα, Αθήνα, [ΓΜ *4718]ΕΒΕ. Ν.Φ. 455, ΓΕΝ. K.G. 385

☻Ββκρ. Σ. Α. Κουμανούδης, εφημ. Νέα Ελλάς, 1.8.1844 (υπογράφει ως: Α.). ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, Άσμα Πολεμιστήριον, Αθήνα, [ΓΜ *4685]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1059M, ΓΕΝ. MGL. 458

σελ. [α]: Άσμα | Πολεμιστήριον | υπό | Αλέξανδρου Σούτσου, [τίτλος]· Εν Αθήναις | τύποις Χρήστου Α. Δούκα. | 1848, σελ. [1]-6: [εισαγωγή], [πεζό], σελ. [7]-12: Άσμα Πολεμιστήριον, (αρχ.) Τέκνα γνήσια Ελλάδος, εις τα σύνορα πετάτε! | Σώμα ένα, ψυχή μια, τον Αγαρινόν κτυπάτε, 15 εξάστ. στρ., στην 1η, 2η, 3η, 4η, 6η, 7η, 8η, 9η, 11η, 12η, 13η και 14η στρ. 1ος, 2ος, 3ος και 6ος στ. 16σύλλαβοι, 4ος και 5ος στ. 8σύλλαβοι, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, στην 5η, 10η και 15η στρ. 1ος, 2ος, 4ος και 5ος στ. 6σύλλαβοι, 3ος και 6ος στ. 5σύλλαβοι, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία. ☻Ββκρ. Σ. Α. Κουμανούδης, εφημ. Νέα Ελλάς, φ. 2 (πριν την 1.8.1844#) (υπογράφει ως: Α.).  ۩

–Αλέξανδρος Σούτσος, Η Ελληνεγερσία, Αθήνα, [ΓΜ *4737]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1059, ΓΕΝ. MGL. 457

σελ. [1]: Η Ελληνεγερσία, | υπό | Αλέξανδρου Σούτσου, [τίτλος]· Εν Αθήναις | 1848, σελ. [3]-5: Πρόλογος, [πεζό], σελ. [7]-15: Ο Άγιος Τάφος | ή | η ανάστασις του γένους, (αρχ.) Εις του Δαβίδ τ’ ανάκτορα εν ω ερημολάλει | Ο νυκτικόραξ της Σιών, 24 οκτάστ. στρ., 1ος, 3ος, 5ος και 7ος στ. 15σύλλαβοι, 2ος, 4ος και 6ος στ. 8σύλλαβοι, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [δυο υποσημειώσεις στη σελ. 10 και μια υποσημείωση στη σελ. 11], σελ. 16: Σημειώσεις, [3 σημειώσεις πάνω στο ποίημα], σελ. [17]-22: Προς την Οθωμανικήν Ελλάδα, [πεζό].

☻Ββκρ. Σ. Α. Κουμανούδης, εφημ. Νέα Ελλάς, φ. 2 (πριν την 1.8.1844#) (υπογράφει ως: Α.).  ۩

–Αλέξανδρος Σούτσος, Πολιτική έποψις της Ελλάδος, Αθήνα, [ΓΜ *4823]ΕΒΕ., ΓΕΝ. MGL. 459

σελ. [1]: Πολιτική | έποψις της Ελλάδος | υπό | Αλέξανδρου Σούτσου, [τίτλος]· Εν Αθήναις | τύποις Χρήστου Α. Δούκα. | 1848, σελ. [3]-10: [εισαγωγή], [πεζό], σελ. [11]-14: Άσμα | Πολεμιστήριον, (αρχ.) Έλληνες! Εν μέσω δύο στρατοπέδων εχθρών είσθε· | Ή από τους Αγγλοτούρκους καίεσθε, λεηλατήσθε, 10 οκτάστ. στρ., 1ος, 2ος, 5ος, 6ος, 7ος και 8ος στ. 16σύλλαβοι, 3ος στ. 15σύλλαβος, 4ος στ. 7σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [15]-17: [εισαγωγή, πεζό, 18 γραμ.] και 8 εξάστ. στρ., 16σύλλαβοι στ, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. ☻Ββκρ. Σ. Α. Κουμανούδης, εφημ. Νέα Ελλάς, φ. 2 (πριν την 1.8.1844#) (υπογράφει ως: Α.).  ۩

–Σ. Α. Κουμανούδης, «Εις την Γαλλικήν επανάστασιν του 1848», εφημ. Φίλος του Λαού,

 (αρχ.) Λαέ των Γάλλων ένδοξε, της Δύσεως το κλέος, | Λαέ ποιών θαυμάσια, ως πρώην είσαι ακμαίος, 25 δίστιχα. ☻Π. Ματαράγκας, Παρνασσός ήτοι . . ., Αθήνα 1880, 750-751· Σοφία Ματθαίου, Στέφανος Α. Κουμανούδης. Σχεδίασμα βιογραφίας, Αθήνα 264. Αυτοσχόλια, Σ. Α. Κουμανούδης, Ημερολόγιον 1845-1867, Αθήνα 2000, 98. ©

–Σ. Α. Κουμανούδης, «Επαναστάσεις», εφημ. Φίλος του Λαού  

(αρχ.) Μαλακών ασμάτων φίλε εκ καρδίας σε λυπούμαι, 4 τετράστ. στρ.

☻Π. Ματαράγκας, Παρνασσός ήτοι . . ., Αθήνα 1880, 752· Κ. Θ. Δημαράς, Ποιηταί του ΙΘ΄ αιώνα, Αθήνα 1954, 71· Σοφία Ματθαίου, Στέφανος Α. Κουμανούδης. Σχεδίασμα βιογραφίας, Αθήνα 264. ©

–Σ. Α. Κουμανούδης, [Αλκαϊκή στροφή], εφημ. Φίλος του Λαού

☻Σ. Α. Κουμανούδης, Ημερολόγιον 1845-1867, Αθ. 1990, 100.] ©

–Αναστάσιος Πνευματίκας, Η ωραία Μελπομένη και ο διπρόσωπος εραστής Νικολάκης, Κωνσταντινούπολη [Ηλιού, ΤΕ 10 477]

☻Πηνελόπη Στάθη, «Κωνσταντινουπολίτικα στιχουργήματα. ‘‘Η ωραία Μελπομένη και ο διπρόσωπος εραστής Νικολάκης’’»,  Ο Ερανιστής, 21 (1997) 352-365. Πολλά τραγούδια, ελληνικά και τουρκικά. ©

–Ανώνυμος, Α΄ Ιανουαρίου 1848 Έτος Νέον, μφ., χ.τ. [ΓΜ *4666]ΓΑ

[πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.]

–Ανώνυμος, Α΄ Ιανουαρίου 1848 Έτος Νέον Ο καπνοδοχοκαθαριστής, μφ., χ.τ. [ΓΜ *4667]

[πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.]

–Γ. Ρουσιάδης, Αυτοετερόχθονος Δουραίσου Μαυρομουσουροκοδράδα, Αθήνα, [ΓΜ 4688 Κουμανούδης 1, 140]

–Μ[ελπομένη] Χ. Κ[απετανάκη], Διηγήματα…, Αθήνα, [ΓΜ *4710]ΦΜ

[Στ.: Εννέα τας Μούσας φασίν τινές ως ολιγώρους ηνίδε και Σαπφώ Λεσβόθεν η δεκάτη.| Εγώ δε λέγω Αμαλία ενδεκάτη.]

 

–Κωνσταντίνος Θ. Τσιλιάνης, Άσμα εις την Επτάννησον, Παρίσι, [ΓΜ *4721]ΦΜ ♫

 

–Βενιαμίν επισκ. Σινά, Ελεγεία επιτυμβία και επικήδειος…Σεβαστής Σχινά, 8:14, Κων/πολη, [ΓΜ *4724] ©

 

Zήσης Σωτηρίου, Η φυγή του Μουσούρου, [Αθήνα] ΓΜ *4748]­ΓΕΝ. Κ.G. 441  ♫

–Ζήσης Σωτηρίου, Όλυμπος, μφ., Αθήνα, [ΓΜ *4795]ΦΜ

[Στ.: Όστις τυράννους δεν ψηφεί | Ελεύθερος στον κόσμο ζει.☻από Fauriel.]

 

–Ανώνυμος, Το νέον της Ελλάδος πολιτικόν δίκαιον, Ερμούπολη, μφ.[ΓΜ 4874]Κουμανούδης 1, 410 ♫

 

–Γ. Χ. Ζαλοκώστας, Το Χάνι της  Γραβιάς…Ωδή, Αθήνα, [ΓΜ *4877]ΓΕΝ MGL 881 ♫

 

–Μελέτιος Σπανδωνίδης Ιεροδ., Ωδή εις την αναγόρευσιν των νέων διδασκάλων…, μφ. Κων/πολη, [ΓΜ *4889]ΘΦΠ ♫

 

–Δημοσθένης Δ. Βαλαβάνης, «Μελαγχολικαί σκέψεις», Αποθήκη των ωφελίμων και τερπνών γνώσεων, τχ. 14 (Αύγουστος 1848) 188.ΠΚ

(αρχ.) Ο ερημίτης, το πτηνόν όπου στα σκότη άδει, | στενάζον με παράπονον ως γείτονα κοιτάζει, 4 οκτάστ. στρ. ©

–Γρηγόριος Φωτεινός, «Ύμνος εις την Υγείαν», Αποθήκη των ωφελίμων και τερπνών γνώσεων, τχ. 13 (Ιουλ. 1848) 162.

(αρχ.) Σε υμνώ και μακαρίζω, μακαρία, ερασμία, | παμβασίλεια υγεία, 12 δίστιχα. ©

–Θ…, Σκλάβα Ψαρριανή, ή μυθιστόρημα τραγικόν έμμετρον και πεζόν, 8:110, Αθήνα, [10551]UH. MG. 1251. 1 ©

–Ι. Ισίδωρος Σκυλίτσης, Η Μυρτιά. Διήγημα έμμετρον (Βallade), 4:8, Σμύρνη, [ΓΜ *4745]ΓΕΝ. MGL. 861          

σελ. 2: [η παρτιτούρα], σελ. 3-7: [κείμενο], (αρχ.) Της Μυρτιάς το τραγούδι θα ψάλλω· | είναι, φίλοι, σκοπός θλιβερός, 15 εξάστ. στρ., αβαβαβ (το β σε όλο το ποίημα σταθερή ομοιοκαταληξία), [η Μυρτιά ερωτεύεται άπιστο εραστή· αυτοκτονεί· ένα χρόνο μετά ο εραστής σκοτώνεται από ατύχημα· η ψυχή της Μυρτιάς μεσιτεύει | σταυρωμένη στον Πλάστην εμπρός], σελ. 8: [κατάλογος έργων και μτφρ. Ι. Ι. Σκυλίτση, πεζά και έμμετρα.] ©

 

1 8 4 9

–Ι. Ι. Σκυλίτσης, «Πού να είναι! τί να κάμνει! Νέον ασμάτιον», μφ. Σμύρνη [ΓΜ 10572]

☻πβ. και Χρ. Σ. Σολομωνίδης, Η δημοσιογραφία…, ό.π., 154. ©

–Ι. Π. Σεριφ. [Παπαδόπουλος Σερίφιος], Όρασις Σταυρού…, Αθήνα, [ΓΜ 5008]ΦΜ ♫

 

–Σπυρίδων Κάλλος, Το άσμα της Τρίτης Σεπτεμβρίου 1843, Λονδίνο, [ΓΜ 5081 ­Κουμανούδης 1, 446]

 

–Διονύσιος Σολωμός, Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Ζάκυνθος, [ΓΜ *5094+Γ΄546] ©

–Ανώνυμος, Ύμνος εις την Κοντέσσαν Μαρίναν Λογοθέτου, Αθήνα, [ΓΜ *5095]ΙΜΚ ♫

 

–Ι. Καρατσούτσας, Ωδή εις τον Κάρολον Αλβέρτον, Αθήνα, [ΓΜ *5101]ΕΒΕ. Ν.Φ. 643 ♫

 

–Δ. Ι. Λάκων, Υμέναιος εις τους γάμους της…, 8:14+φ. 1.α.α., Αθήνα, [ΓΜ *10578]ΛΕΥ ♫

 

–Δ. Κατακουζηνός, Ύμνος εις την Α. Μ. Βασιλέα της Ελλάδος Όθωνα τον Α΄, σ. 4, [ΓΜ 10579]

[Στίχοι και μουσική.]

–Νικόδημος Ιεροδιάκ. Τενεδίου, Ύμνος εις την αναγόρευσιν των δέκα διδασκάλων…, μφ., [Κων/πολη; Χάλκη;], [* Α 76]μικροφιλμ ΚΝΕ-ΕΙΕ ♫

–Ν. Σταμένης, Ο Κουκουβόμυαλος μετά των 48 ταξειδίων του Γέρω Σπανού, Σμύρνη, [ΓΜ 5000+Γ΄546]

 

–?[Ν. Σταμένης;], Ο λύκος της Σμύρνης, Σμύρνη, [ΓΜ 5002Κουμανούδης 1, 440] ©

–Διονύσιος Σολωμός, [15 περίπου ποιήματα], εφημ. Αιών, αρ. 932 (15.1.1849), 933 (19.1849), 945 (5.3.1849), 948 (17.3.1849)

αρ. 932: Ο θάνατος της ορφανής [βλ. Άπαντα, 59-60]. Η φαρμακωμένη [βλ. Άπαντα, 139-146]. Γαλήνη [βλ. Άπαντα, 69]. αρ. 933: Ο θάνατος του βοσκού [βλ. Άπαντα, 60-61]. Εις μοναχήν [βλ. Άπαντα, 145-149]. αρ. 945: Η Ξανθούλα [βλ. Άπαντα, 65-66]. Η Ευρυκόμη [βλ. Άπαντα, 59]. Αίνιγμα [βλ. Άπαντα, 69]. [Αποσπάσματα από τον Λάμπρο δεν έχω ταυτίσει ποια]. Το όνειρο [βλ. Άπαντα, 51-53]. αρ. 948: [Μετάφραση της Ωδής του Πετράρχη· βλ. Άπαντα, 311-314].☻βλ. Διον. Σολωμός, Άπαντα, επιμ. Λίνος Πολίτης, Αθήνα 21961, 321 κ.ε.

–Αντώνης Φατσέας, Ο θεομπαίκτης παιδαγωγός ή η επτανησιακή ελευθεροτυπία, Αθήνα [ΓΜ *4993]ΠΚ

σελ. 31: Ο πλάτανος της Ριζαρείου σχολής (αρχ.) Ο Υμηττός εχιόνισε, είν’ κάτασπρ’ η Πεντέλη, 8 τρίστ. στρ.

 

1 8 5 0

–Ι. Ι. Σκυλίτσης, [«Προς τον Λαμαρτίνο»], Εφημερίς της Σμύρνης, 21.7.1850 = Πανδώρα, 1 (1850-51) 264

(αρχ.) Σ’ έχομεν λοιπόν ω κύκνε της των Γάλλων Κασταλίας, 10 τετράστ. στρ. ☻Βλ. και Κ. Θ. Δημαράς, Σύμμικτα, Α΄, Αθήνα 2000, 291-292 και 370-371. ©

 

–Σπυρίδων Γ. Μαλάκης, Άσμα Αι ημέραι του Στρατοδικείου, 8:22, Κεφαλλονιά, [ΓΜ *5132]ΛΟΒ. Κ 1\ ΙΙ, ΙΕΕΕ  ♫

–[Ιωάννης Πετριτσόπουλος;], Διάλογοι. Γεωργός και μεταπράτης, [Κέρκυρα] [ΓΜ *5145+Γ΄546]ΦΜ ♫

σελ. 11-16: «Περί του πολιτικού συστήματος των Ιονίων νήσων», σελ. 25-120: [άλλοι στιχουργημένοι διάλογοι].

 

–Ηλίας Τανταλίδης, Έλεγος εις τον…πρίγκιπα Τηλέμαχον Χαντζερή, 8:12, Κων\πολη, [ΓΜ *5166]ΕΒΕ. Ν.Φ. 532, ΓΕΝ Βiogr. 554 ♫

 

–Ι. Α. Αραβαντινός, Ο Κρασοπατέρας, 4:4, Κεφαλλονιά, [ΓΜ *5251· πβ. *5176, 5184+Γ΄546]ΙΕΕΕ ♫

–Σοφοκλής Καρύδης, «Εις Έρωτα», Πανδώρα, 1 (1850-51) 119

(αρχ.) Εις ρόδα μίαν μέλισσαν | υπνώτουσαν ο Έρως. ☻Δεν βρήκα παραπομπή σε αρχαία έκδοση· είναι αυτό που μεταφράζει και ο Σ. Μενάρδος, Στέφανος, β΄ έκδ.1971· α΄εκδ. 1924, σελ. 146. ©

–Σοφοκλής Καρύδης, «Εις Έρωτα» Πανδώρα 1 (1850-51) 143

(αρχ.) Εσήμαινον μεσάνυκτα,| Η Άρκτος προς το μέρος, (υπογρ. Σ. Κ.) [Το αρχαίο κείμενο: Μεσονυκτίοις πόθ' ώραις,| στέφεθ’ ηνίκ’ Άρκτος ήδη· Bergk, Poetae Lyrci Graeci, III, σ. 315 αρ. 31.] ©

–Ι. Μ. Ραπτάρχης, Ο διανομεύς… «Τηλέγραφος Βοσπόρου», μφ. Κων/πολη, [Ηλιού ΤΕ4 Α2951]

(αρχ.) Έρχομαι συνοδευμένος με ευχάς κι εφημερίδας. ☻Αναδημοσιεύεται στο Ι. Μ. Ραπτάρχης, Ανάμικτα, Αθήνα 1862, 83. ©

–Ιω. Καρασούτσας, «Με τα δόλιά-σου χείλη. Νέον ασμάτιον», μφ., Σμύρνη, [ΓΜ 10605] ©

 

–Ι. Ι. Σκυλίτσης, «Ένα βράδυ σ’ ενθυμούμαι. Ασμάτιον νέον», μφ., Σμύρνη, [ΓΜ 10606] ©

–Ι. Ι. Σκυλίτσης, «Η μαύρη γη…», μφ., Σμύρνη, [ΓΜ 10607] ©

 

–Πάνος Ηλιόπουλος, «Η αύρα», Πολυξένη

(αρχ.) Εσπερία-μου αύρα αθώα. ☻Αναδημοσιεύται στην β΄ έκδ. της Αιματωμένης λίμνης, Αθήνα, 1869 (μαζί με άλλα ποιήματα του ίδιου) και από εκεί σε ποικίλες ανθολογίες. (Πληροφ. Λάμπρος Βαρελάς). Βλ. και Ανέστης Κωνσταντινίδης, Ελληνική ανθολογία, Αθήνα 1892, 269.

1 8 5 1

–**M. De Marcellus, Épisodes littéraires en Orient, Παρίσι

τομ. Ι, σελ. 63-64: Ζωήτσα (αρχ.) Αυγήτσα θε να σηκωθώ, 9 στ. [αντιγραφή από Ευλάμπιο 1843· στη σελ. 56 η μτφρ. και σημείωση πως του το τραγούδισε το 1817 (;) η «Φρόσω», καθώς και πως αναφέρεται στη γυναίκα του Φώτου Τζαβέλα, επίσης από Ευλάμπιο]. σελ. 121-122: [τουρκικό τραγούδι, μτφρ. και νότες]. σελ. 189: (αρχ.) Το στήθος μου κατήντησε | βασάνων κατοικία, 1 τετράστ. στρ. [σελ. 171-172 μτφρ., το τραγουδα η «Φρόσω»]. (αρχ.) Φέρω συμφορές φορά | Φέρω, δεν τες προσφέρω, 1 τετράστ. στρ. [με σχόλιο ότι προέρχεται από Ευριπίδη, Άλκηστις, στ. 626· σελ. 172 μτφρ.] σελ. 190-194: Απόφασις (αρχ.) Δύο κοπέλες μ’ αγαπούνε | Και τες αγαπώ κ’ εγώ | Ποιά να πάρω, ποια ν’ αφήσω | Δεν ηξεύρω ’πό τες δύο, 32 στ., [προηγείται μικρό σχόλιο, ακολουθεί μτφρ. και νότες· πβ. Ανώνυμος 1822· για τη μουσική Ν. Αργυριάδης, 1835], σελ. 222-225: Η ωραία του κάστρου, (αρχ.) Όσα κάστριά κ’ αν είδα | Κ’ όσα λόγιασα, | Σαν της ωραίας το κάστρον, | Δεν αλόγιασα, 17 τετράστ. στρ. και 1 εξάστρ. στρ. [από Kind, 1833].  τομ. ΙΙ, σελ. 77-78: (αρχ.) Θάρρεψα πως η αγάπη μας | Ήτανε περιβόλι | Να κάμει άνθη και κάρπους | Να σοι τη δώσω όλη, 3 τετράστ. στρ., [προηγείται μικρό σχόλιο και μτφρ.], σελ. 196: Εγώ είμαι εκείνο το πουλί | Το παραπονεμένο, | Όπου θολώνει το νερό | Και πίνει, το καημένο, 1 τετράστ. στρ. [σχόλια: παρόμοια ιδέα Αισχύλος Ευμενίδες, στ.695, και ότι το τραγουδούν στη Μήλο, ακολουθεί μτφρ.]

1 8 5 2

–Θ. Γ. Πεφάνης, Άσμα πολεμηστήριον, Κεφαλλονιά, [*Α1306]ΓΕΝ. Φ 69,4 ♫

 

–Β. Β. Ι. Π., Ο Κατατρεγμός της Πατρίδος από τους ΡιζοΡπάστας, 8:8, [*10653]ΔΑΚ ©

1 8 5 3

–Αθανάσιος Χριστόπουλος, [4 Ποιήματα και 4 μεταφράσεις από Όμηρο και Σαπφώ] Ελληνικά αρχαιολογήματα, Αθήνα, 1853

1. σελ. ρθξ΄: Βεβαίωσις, [βλ. 1833], 2. σελ. ρνδ΄-ρνε΄: Δίας σάτυρος, [βλ. 1819], 3. σελ. ρνζ΄: (αρχ.) Έλα ζωγράφε | πιάσε, να ζήσεις, | μίαν ωραίαν | να ζωγραφίσεις, 36 στ. ☻Μίμηση του ανακρεοντικού αρ. 16. βλ. Λυρικά, έκδ. Ελένη Τσαντσάνογλου, ό.π., 128. 4. σελ. ροθ΄: (αρχ.) Γεννιούμαι· τί πεθαίνω; | Πεθαίνω· τί γεννιούμαι;, 12 στ. ☻Κατά πληροφορία του εκδότη, ο Χριστόπουλος το προόριζε για επιτάφιο επίγραμμά-του, ό.π., 129. σελ. 175-181: [μεταφράσεις], 1. Ιλιάδας Α΄ (αρχ.) Την έχθραν ψάλλε την κακήν, θεά, του Αχιλλέως, 518 στ., Σαπφούς ωδαί, 2. (αρχ.) Ω θυγατέρα σεβαστή του Δία, δολοπλέχτρα, 22 στ., 3. (αρχ.) Με φαίνεται ισόθεος ο άνδρας είν’ εκείνος, 9 στ., 4. (αρχ.) Έλ’, Αφροδίτη, κέρασε με τα χρυσά ποτήρια, 3 στ. ©

 

–Πέτρος Μιχαλόπουλος Σπαρτιάτης, Προς τους συμπολίτας-μου ορθοδόξους, Ερμούπολη, 8:8, [ΓΜ 10693]UHarv ©

1 8 5 4

–Α. Δάνδολος, Μία φωνή του Καστριώτη, Κέρκυρα, [#*Α 214]ΔΒΚ

[στίχοι]

 

1 8 5 5

[Hobhouse], Travels in Albania and other provinces of Turkey in 1809 & 1810, 2Λονδίνο

τ. ΙΙ, σελ. 4: (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, 4 οκτάστ. στρ. + επωδός [βλ. Byron, 1812]. σελ. 6-7: In fact, in the French army there were some Greek soldiers whose patriotism was roused and kept alive by the muse of Polyzois, the new Tyrtaeus. His song of nine stanzas in trochaics is called  Άσμα πολεμιστήριον [ακολουθούν λίγοι στίχοι από το ψευδώνυμο κείμενο του Κοραή, 1801 (αρχ.) Φίλοι μου συμπατριώται, κλπ.] σελ. 495: δείγματα από τη μτφρ. Του Νικολάου Λουκάνου, Ομήρου Ιλιάς, Βενετία 15 (αρχ.)  Ώμοι Αχιλλεύς ακούσειςσελ. 496-497: Romaic Echo Song (αρχ.) Ηχώ, πέμς τάχα ποίον, είν’ εκείνο το παιδίον,| οπού ρίπτει ελευθέρως σαϊτιές εις κάθε μέρος; (ΕΡΩΣ), 10 δίστιχα κείμενα. σελ. 497: Cotzakias (αρχ.) Τον ουρανόν κάνω χαρτί…, 3 δίστιχα. [από Pouqueville, 1803, 287-288].  Κόρη μαλαματένια μου… [από Pouqueville, 1803, 273-274].

 

1 8 5 6

–Ιωάννης Δ. Καρασούτσας, Απόκρισις προς τον ποιητήν Λαμαρτίνον συγγραφέα τουρκικής ιστορίας, Αθήνα, 8: (2)+16, ΓΕΝ. MGL. 696.2

σελ. [α]: Απόκρισις | προς τον | ποιητήν Λαμαρτίνον | συγγραφέα τουρκικής ιστορίας. | Υπό | Ιωάννου Καρασούτσα, [τίτλος]· [ένα μότο από την Ιστορία Τουρκική ΛαμαρτίνουΑθήνησι, | τύποις Νικολάου Αγγελίδου. | Οδός Ερμού παρά τη Καπνικαρέα. | 1856, σελ. 1-12: Απόκρισις | προς τον ποιητήν Λαμαρτίνον | συγγραφέα Τουρκικής ιστορίας, | Ποίημα | Ιωάννου Καρασούτσα, [μότο «Ω καιροί! Ω ήθη!»], (αρχ.) Λοιπόν των Τούρκων αληθώς τας αρετάς θαυμάζων, | Με νήφοντα τον λογισμόν, και αληθώς σπουδάζων, 274 στ., 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [2 παραπομπές στις σελ. 3 και 9 και 1 παραπομπή στις σελ. 7, 8 και 10], σελ. 13-15: Le peuble-brute | et | les journalistes ses defenseurs, | par | Jean Carassoutza, (αρχ.) Si je pouvais jamais dans un élan soudain | Résumer dans ma voix: interpréte divin, 68 στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 16: Σημειώσεις, [σημειώσεις στις παραπομπές του ποιήματος, ο αρ. ζ΄ αναφέρεται στον Φαλμεράυερ, βλ. το χωρίο στη σελ. 10]. ☻Ο Καρασούτσας επικρίνει το έργο του Λαμαρτίνου Τουρκική Ιστορία, στο οποίο ο γάλλος συγγραφέας εκδηλώνει τα φιλοτουρκικά του αισθήματα. © +  ۩

1 8 5 7

–Αργ. Γ. Καράβας, «Η εκδίκησις του Αχιλλέως», Εγχειρίδιον της νεοελληνικής γλώσσης, Β΄, Σμύρνη, [ΓΜ *7175] Πβ. ΓΜ *4543

σελ. δ΄-ια΄: Ωδή συγχαρητική, (αρχ.) Ω λαοί της ευρωπαίας και ασιανής Τουρκίας, | παρά πατρικής τωόντι κυβερνήσεως αισίας, [Έπαινος της σουλτανικής κυβέρνησης], σελ. 79-122?: Η εκδίκησις του Αχιλλέως, ☻Στον Πρόλογο λόγος περί μετρικής και ποιητικής, σχολιασμός προβλημάτων ενδογλωσσικής μτφρ. Παράφραση δύο Α και Β Ιλιάδας, προετοίμαζε και άλλες από αρχαία κείμενα βλ. Susana Lugo Miron, ό.π., 70-71· αποσπάσματα από Εκδίκησις… και Ιλιάδα, 74-79. ©

 

1 8 5 8

–Εμμανουήλ. Ο έμπορος ποιητής. Ποίημα αποβληθέν εκ …, Ερμούπολη, 8:ι΄+58, [ΓΜ*7662]ΕΒΕ. Ν.Φ. 535, Π.Κ. 214028, ΒΓΕρμ  

{Σφαγές Χίου 1822, αφιέρωση στον Τανταλίδη, πβ. P. Moullas, Les concours poétiques de l’Université d’Athènes, Αθήνα 1989, 117 και 148.} ©

 

1 8 6 1

–[Οι υδρονομείς Αθηνών], [Νέον Έτος], Αθήνα [*Α1318]ΓΕΝ. Φ 69, 3

[Στίχοι]

 

–Αλέξανδρος Ζωηρός, Δράματα δύο και λυρική ποίησις, Ερμούπολη, 8:136, [ΓΜ *8528]ΑΠΘ., INS Br.82.22

σελ. 3-16: Πρόλογος, [Έκπτωση των αναγνωστικών ηθών, καταγγελία μυθιστορημάτων, ανάγκη εθνικού θεάτρου, περί των παραστάσεων των έργων-του. Ο συγγρ. (1842-1917) είναι γιατρός. Τοποχρονολογία: Ερμούπολη, Μάρτιος 1861], σελ. 17-69: Α΄. Είς απόγονος του Τιμολέοντος. Ήτοι, Πατρίς, μήτηρ, έρως. Δράμα εις πέντε πράξεις, [πεζό], σελ. 71-109: Β΄. Οι τριακόσιοι. Ήτοι, Ο χαρακτήρ του αρχαίου Έλληνος. Δράμα εις τρεις πράξεις, [πεζό], σελ. 111-136: Γ΄. Λυρική ποίησις, [ψευδότιτλος], σελ. 113-115: Φωνή δεσμώτου, (αρχ.) Φθινοπώρου ην εσπέρα· χλιαρά, γλυκεία αύρα, 7 δεκάστ. στρ., [τοποχρολολογία: 20.10.1859, εν τη Φυλακή], σελ. 116-117: Η φωνή του Πανελληνίου, (αρχ.) Ω πατρίς-μου, φιλτάτη πατρίς-μου, 4 οκτάστ. στρ., σελ. 117-118: Πατρίς και μνηστή, (αρχ.) Τρομερούς, μεμακρυσμένους, αντελάλουν τα όρη κρότους, 4 οκτάστ. στρ., [χρονολ: Ιούλιος 1860], σελ. 119: Η πρώτη συνάντησις, (αρχ.) Ωραία ήτον έαρος αστεραυγής εσπέρα, 3 δεκάστ. στρ, [χρονολ: Μάρτιος 1860], σελ. 120-121: Εωθινόν άσμα, (αρχ.) Ω, μην κοιμάσαι, ξύπνησε, | ψυχή χαριτωμένη, | ο κόσμος Σε το άστρον-του, | ποθεί και περιμένει. | Οι κρίνοι, τα τραντάφυλλα, 3 δωδεκάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1860], σελ. 122-123: Του έρωτος το πυρ, (αρχ.) Δεν τρέχω ν’ ακροάζομαι | στα δάση την εσπέρα, 4 δεκάστ. στρ., σελ. 123-124: Η χελιδών, (αρχ.) Χελιδών τεθλιμμένη | ποία λύπη σε μαραίνει;, 6 εξάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1860], σελ. 125-127: Αναμνήσεις και ευχή, (αρχ.) Αι στιγμαί του έαρός-μου | έρημοι και μαύραι τρέχουν, 3 δεκατριάστ. στρ., [χρονολ: Αύγ. 1860], σελ. 127-128: Όναρ ο βίος, (αρχ.) Λησμονημένη κι άγνωστος | πριν ήτον η ζωή-μου, 2 δεκατετράστ. στρ., σελ. 128-129: Τον θάνατον ζητώ, (αρχ.) Με λύπας και με βάσανα | παρέρχετ’ η ζωή-μου, 4 οκτάστ. στρ., σελ. 129-132: Το δάκρυ, (αρχ.) Οπόταν βλέμμα έρωτος | ή λόγος-τις φιλίας, 8 δεκάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1860], σελ. 133-134: Η βαρκούλα, (αρχ.) Τρέχα, πέτα, ω βαρκούλα, | μας προσμένει η ξανθούλα, 5 οκτάστ. στρ., [χρονολ: Σεπτ. 1860], σελ. 134-135: Όρκος, (αρχ.) Πατρίς φιλτάτη, έδαφος θείον, | του έαρός-μου ωραίον όναρ, 4 οκτάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1854], σελ. 136: Η εξωκείλασα (κατά τον V. Hugo), (αρχ.) Ω, ποτέ μην εξυβρίσεις την αθλίαν ήτις πίπτει, 10 δίστιχα, [χρονολ: Ιούνιος 1859]. ☻Ν. Α. Βέης, «Το τραγούδι ‘‘Ω, μη κοιμάσαι! Ξύπνησε ψυχή χαριτωμένη’’ και ο ποιητής-του», Νέα Εστία, 21 (1937) 164-166. ©

–Εμμανουήλ, Ο aπόστολος Σωφρόνιος, 8:ις΄+66, Ερμούπολη, [ΓΜ *8779]ΕΒΕ. Ν.Φ. 535c, ΔΒΘεσ

σελ. ε΄: Τω σοφώ σιωνίτη πατρί και καθηγητή Διονυσίω Κλεόπα ανατίθησιν | Ο Γράψας****  σελ. ς΄: [μότο, από Όμηρο] … αμύνεσθαι περί πάτρης, σελ. ζ΄-ις΄: Σεβαστέ Πάτερ και Καθηγητά Κ. Δ. Κλεόπα κ.τ.λ. εις Κύπρον, [πρόλογος], σελ. 1-66: [Το κείμενο· σε εξάστιχα. Πολλά εξάστιχα σημειώνονται μόνο με αποσιωπητικά.] ©

 

1 8 6 2

–Αλέξανδρος Ζωηρός, Δράματα δύο και λυρική ποίησις, 2Κέρκυρα, 8:136, [ΓΜ *8955]ΚΝΕ Φ.4253

☻βλ. 1861. Η έκδοση δεν έχει, όσο ξέρω, ενταχθεί στην Ιονική Βιβλιογραφία. ©

 

1 8 6 4

–Α. Ρίζος, λοχαγός του μηχανικού, Άσμα, Ερμούπολη, [Κ. Α. Διαμάντης, Τα περιεχόμενα των Γ.Α.Κ., 14α, Αθήνα 1975, 608, αρ. 30.] ©

 

1 8 6 6

?Κ. Βελεφάντης, Ο Τάνταλος, 8:η΄+ 14, Ερμούπολη [ΗΠ1866.367, ΠΠ323] ©

–Δημοσθ. Ν. Λυμπέριος, Απόκρυφα Σύρου. Μυθιστορία, Α΄,8:2+76, Ερμούπολη, [ΗΠ1866.42]

σελ. 13: (αρχ.) Οπόταν νέφη άχροα τον Ουρανόν σκιάσουν | κι η Γη μανδύαν ενδυθεί πικράς μελαγχολίας, 8 στ., πλεχτή ομοιοκαταληξία, [τραγούδι που συνθέτει η ηρωίδα Πηνελόπη, την κατηγορούν ως άπιστη και έχει σχεδόν τρελαθεί], σελ. 55: (αρχ.) Ω λουλούδι του Μαΐου, | δροσερό και μυρωμένο, | πλάσμα είσαι αγαπημένο | εις αυτή τη γειτονιά, 4 στρ., [το τραγουδάει ερωτευμένος.] ©

–Αλέξ. Ι. Σαλβατώρ, Σάλπισμα εθνεγερτήριον…υπέρ των αγωνιζομένων Ελλήνων, 8:14, Ερμούπολη [ΗΠ1866.435, ΠΠ335] ©

 

1 8 6 9

–Ν. Λογάδης, Παράλληλον φιλοσοφίας και χριστιανισμού…, Ερμούπολη [ΗΠ 1869.412] ΠΚ σελ. 126-128: Ωδάριον ηθικόν (αρχ.) Α, το εράσμιόν μου ον,| το πάγγλυκυ και ποθεινόν, 44 στ. [|< 1830]

1 8 7 1

–*Κωνσταντίνος Οικονόμος, Τα σωζόμενα φιλολογικά συγγράμματα, Αθήνα, 1871, Π.Κ. ΑΡΒ. 2608

σελ. 102-160: Πλουτάρχου Σόλων και Ποπλικόλας και σύγκρισις αυτών (ανέκδοτοι), [τίτλος], σελ. 102: [μτφρ.], (αρχ.) ωσάν γενναίος αθλητής ερχόμενος εις χείρας, 1 στ., 15σύλλαβος, σελ. 103: [μτφρ.], (αρχ.) Πολλά μανθάνων πάντοτε μαθήματα γηράσκω, 1στ., 15σύλλαβος· [μτφρ.], (αρχ.) Ίσα πλουτεί και ο πλουτών άργυρον και χρυσίον | Και ίππους ημιόνους τε και πλήθος χωραφιών, 1 εξάστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· [μτφρ], (αρχ.) Θέλω χρήματα να έχω, πλην δεν θέλω μ’ αρπαγήν· | Ως το ύστερον ο άρπαξ κέρδισε Θεού οργήν, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 104: [μτφρ.], (αρχ.) Καλοί πεινούν, κακοί πλουτούν, το βλέπω, δεν διστάζω· | Πλην αλλ’ εγώ την αρετήν με πλούτον δεν αλλάζω, 1 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· [μτφρ.] (αρχ.) Ω Ζευ, Κρονίδη Βασιλεύ, πρώτα παρακαλώ σε | Στους νόμους τούτους αγαθήν τύχην και δόξαν δώσε, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· [μτφρ.], (αρχ.) Τα μαύρα σύννεφα γεννούν χιόνα και χαλάζι, | Και η λαμπρά η αστραπή φρικτήν βροντήν τινάζει, 1 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 108: [μτφρ.], (αρχ.) Κήρυξ εκ της Σαλαμίνος ήλθον της περικαλλούς | Αντί λόγων πεζών στίχους να σας ψάλλω ομαλούς, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 109: [μτφρ.], (αρχ.) Άμε να εξιλεώσεις με θυσίας ευαγείς | Τους εφόρους του νησίου ήρωας, και μη αργείς, 1 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 114: [μτφρ.], (αρχ.) Κάθου στης πρύμνης το μέσον να κυβερνάς το τιμόνι· | Πολλοί εκ των Αθηναίων σε βοηθούσι και μόνοι, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 115: [μτφρ.], (αρχ.) Αν εφείσθην την πατρίδα και δεν θέλησα να γίνω | Σκληρός τύραννος, την δόξαν την πολλήν μου να μολύνω, 1 τετράστ. στρ., 16σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· [μτφρ.], (αρχ.) Δε ήτο βαθύς ο Σόλων, ούτε φρόνιμα βουλεύθη· | Ο Θεός καλά τον δίδει, και αυτός δεν τα εδέχθη, 1 οκτάστ. στρ., 16σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 117: [μτφρ.], (αρχ.) Όσοι με μωράς ελπίδας ήσαν τότε χαυνωμένοι, | Τώρα με στραβοκοιτάζουν ως εχθρόν των χολιασμένοι, 1 δίστιχο, 16σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· [μτφρ.], (αρχ.) Δεν εκράτει τον θυμόν του, ουδ’ εσήκωνε κεφάλι, | Έως ου το παν ταράξας το ανθόγαλα εκβάλει, 1 δίστιχο, 16σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 119: [μτφρ.], (αρχ.) Εις μεν τον Δήμον έδωκα ισχύν την αρκετήν του· | Δεν σμίκρυνα, δεν ηύξησα, φύλαξα την τιμή του, 1 εξάστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 121: [μτφρ.], (αρχ.) Καλός είσαι κακόμοιρε, και πρέπει σοι και γάμος, 1 στ., 15σύλλαβος, σελ. 126: [μτφρ.] (αρχ.) Τας Κύρβεις τώρα Σόλωνος και Δράκοντος φλογίζουν, | Και εις τας παρεστίας των κριθάρι καψαλίζουν, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 127: [μτφρ.], (αρχ.) Εις τα έργα τα μεγάλα δύσκολον ν’ αρέσ’ εις όλους, 1 στ., 16σύλλαβος· [μτφρ.], (αρχ.) Εις τας εκβολάς του Νείλου στον αιγιαλόν Κανώβου, 1 στ., 16σύλλαβος· [μτφρ.] (αρχ.) Συ μεν και η γενεά σου ευτυχώς να κατοικείς | Εις την πόλιν των Σολίων κ’ εις μακρόν να διοικείς, 1 εξάστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 132: [μτφρ.], (αρχ.) Γλώσσαν βλέπετε και λόγους του πανούργου του ανδρός, | Χωρίς να παρατηρείτε και τι πράττει φανερώς, 1 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 133: [μτφρ.], (αρχ.) Εάν επάθετε κακά δι’ άκραν σας δειλίαν, | Μη αναφέρετ’ εις θεούς την των δειλών αιτίαν, 1 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· [μτφρ.], (αρχ.) Πολλά μανθάνων πάντοτε μαθήματα γηράσκω, 1 στ., 15σύλλαβος·  [μτφρ.], (αρχ.) Αφροδίτης έργα τώρα, Διονύσου και Μουσών, | Ταύτα θέλω. Ταύτα τέρπουν τους ανθρώπους περισσόν, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 148: [μτφρ.], (αρχ.) Συ φιλάνθρωπος δεν είσαι αλλά κακόν πάθος έχεις, | Χαίρεις εις το να χαρίζεις, μόνον δια να σκορπίζεις, 1 δίστιχο, 16σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 157: [μτφρ.], (αρχ.) Άκλαυστον θάνατον μισώ, θέλω σαν τελευτήσω, | Δάκρυα εις τους φίλους μου και στεναγμούς ν’ αφήσω, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 158: [μτφρ.], (αρχ.) Τότε ο δήμος πειθαρχεί καλώς και διοικείται, | Άν μητ’ εξαπολύηται, μήτε στενοχωρείται, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 160-190: Σημειώσεις εις τον Σόλωνα, [τίτλος], σελ. 165: [μτφρ. δίστιχου του Πλαύτου, Bachid. Act. iv. Scen. 7. v. 16] Μωρέ, μωρέ, ανόητε! Δεν ξεύρεις πως πωλείσαι; | Κοντά στον λίθον στέκεσαι, κ’ ο κήρυξ διαλαλεί σε;, 1 δίστιχο, 15σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. ۩

 

1 8 7 2

Νέον έτος 1872, μφ. [Βιβλιοθ. Βαφία, αρ. 254]

(αρχ.) Νέον έτος εις του βίου αναβαίνει την σκηνήν, | και ανοίγει έναντί-μας νέου δράματος σελίδας, 3 τεράστ. στρ., [Οι κλητήρες της Δημαρχίας ζητούν ενίσχυση με την ευκαιρία της πρωτοχρονιάς.] ©

 

ΑΧΡΟΝΟΛΟΓΗΤΑ

–Φίλιππος Λούζης, Η συκοφαντηθείσα σύζυγος, χ.τ., χ.χ. [ΓΜ *10015]

 

[Ιωάννης Καρατζάς και Αθαν. Ψαλίδας], Έρωτος αποτελέσματα ήτοι Ιστορία ηθικοερωτική με πολιτικά τραγούδια, Βιέννη (=Κωνσταντινούπολη) ±1800-1815 [Λ.Χ. 179-1975 70· Ηλιού ΤΕ4 1554] [1792|<]

–?[Ανώνυμος], Σάτηρα κατά της Μαυρέτας Πυλαρινού και Διονυσίου Δελλαπόρτα, μφ. χ.τ., χ.χ.  [ΓΜ *10031]

–[Στέφανος Κανέλος], Το άσμα του Κολοκοτρόνη, χ.τ., χ.χ. [ΓΜ*10033]

(αρχ.) Παιδιά Ελλήνων τί καρτερείτε;, 6 εννιάστ. στρ.

διεύθυνση επικοινωνίας: politis@phl.uoc.gr