ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
1801 — 1850

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
Αλέξης Πολίτης

ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ
Παναγιώτης Αντωνόπουλος, Βασιλική Παλαιοχώρη, Αλέξης Πολίτης

συνεργασία
Ηρώ Βαμβακίδου

ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

–§Καισάριος Δαπόντες, Καθρέπτης Γυναικών, Λιψία 1766

σελ. 78-79: (αρχ.) Κόρη Ηχώ, αντιλαλιά, οπού ’σαι γεννημένη.| μαζί με όλα τα βουνά, και συναναθρεμμένη, 26 δίστιχα. ☺Γ. Σ. Φουρφουρής [=Γ. Π. Σαββίδης], Φαναριώτικες ηχολογίες ή «ποιήματα με αντίλαλο»; (ένα παραμελημένο στιχουργικό παιχνίδι). ©

–Ιωάννης Εμμανουήλ [Καστοριανός], Ωδάριον, Εφημερίς,Βιέννη, (1.1.1797)

σελ. 15-16: Ωδάριον συγχαριστικόν εις το Νέον Έτος προσφωνηθέν τοις ομογενέσι τε και φιλοπάτρισιν, υπό Ιωάννου Εμμανουήλ του Καστοριανού, (αρχ.) Υιόν μεν τρώγει πάλιν, ο Κρόνος παλαιόν | Η δε μεγάλη μήτηρ, γεννά νέον υιόν, 39 ομοιοκατάληκτα δίστιχα. ☺Νίκος Βέης (Bees), Πειραϊκά Γράμματα, 2, τχ. 3 (Σεπτ. 1942) 130-133. ☻ Γιάννης Κόκκωνας, «Ίχνη του Ιωάννη Εμμανουήλ, συντρόφου του Ρήγα σε μαθηματάριο του 18ου αιώνα», υπό έκδοση (ελληνικά και αγγλικά) στο Χειρόγραφα της Γενναδείου Βιβλιοθήκης.

–♠[Ιερόθεος ιεροδιάκων εκ Σμύρνης], Δανιήλ Πελοποννήσιος, Ευχρηστοτέρα Ορθόδοξος Ομολογία…, Βενετία 1801, [Ηλιού 1801.18, ΓΜ *62]# Π.Κ. ΑΡΒ. 2966\17821

σελ. 10-11: Στίχοι Δωδεκασύλλαβοι, κατά τους ιάμβους,(ακροστιχίδα: Δανιήλ Δημητζάν), σελ. 11: Εις την Θεοτόκον (αρχ.) Πάντων Δέσποινα και ελπίς Χριστιανών, 9 στ. σελ. 12: Οκτάστιχον επίγραμμα ηρωελεγείον Ιεροθέου Ιεροδιακόνου προς τον Ανθολογήσαντα την παρούσαν επίτομον Ορθόδοξον ομολογίαν, σελ. 13-14: Του Αυτού Στίχοι Μακρά και Βραχέα μη μετρούντες, ήτοι πολιτικοί δωδεκασύλλαβοι, σελ. 15: Στίχοι έτεροι του αυτού Κατ’ αφαίρεσιν του πρώτου Γράμματος της τελευταίας λέξεως προαγομένων των δύο στίχων. Προς τον αναγιγνώσκοντα.

Νικόδημος Αγιορείτης, Εις δόξαν… Εγχειρίδιον συμβουλευτικόν…, Βενετία 1801 [Ηλιού 1801.13, ΓΜ 58]ΠΚ Αρβ. 2963

σελ. (2): Επίγραμμα ηρωοελεγείον εις τον… Ιωαννίνων, Κύριον Ιερόθεον τον Νάξιον.

–**♠Πολυζώης Κοντός, Εποποιία εις τας Αριστείας του Ήρωος Ναπολεόν Βοναπάρτε...,Παρίσι 1802, [Ηλιού 1802.22, ΓΜ 124 – Ηλιού Ι*8]

σελ. (2): Ηρωικόν Επίγραμμα,[Υπογραφή: J.B. Gail,Professeur de Littérature Grecque au Collège de France (ακολουθεί γαλλική μετάφραση)], σελ. (6)-47: Εποποιία εις τας Αριστείας του Ήρωος Βοναπάρτε-Poème Epique sur les Exploits du Héros Bonaparte, [έμμετρο κείμενο σε αρχαία ελληνική γλώσσα και πεζή γαλλική μετάφραση, σε αντικριστές σελίδες]. ☻Ο K. Iken, Leukothea, τ. Β΄, Λιψία, 1825, σ. 178 παραδίδει τον γαλλικό τίτλο με διαφορές [...] Στηριγμένη σ΄αυτή την αναφορά η Ar. Camariano Cioran […] έχει υποστηρίξει ότι υπάρχουν δυο εκδόσεις της Εποποιίας.

–♠Αμβρόσιος Πάμπερις, Ποίημα καρκινικόν..., Βιέννη 1802, [Ηλιού 1802.51, ΓΜ*165]ΕΒΕ. Ν.Φ. 859

σελ. III-IV: Έμμετρη αφιέρωση στον τσάρο Αλέξανδρο Α΄ [υπογράφει: Αμβρόσιος Ιερομόναχος ο Πάμπερις], σελ. V-VI: Προδιοίκησις, σελ. VII: Επίγραμμα βαρώνου Λάγγεμφελδ, κυρίου Χριστόδουλου Κυρλάνδ.σελ. 1-55: Ηθοποιΐα Καρκινική. σελ. 143-145: Επιγράμματα.  

–♠Antonio Genovesi, Στοιχεία Μεταφυσικής..., Βενετία 1802, [Ηλιού 1802.52, ΓΜ*166]ΕΒΕ. ΦΛΣ 801

σελ. ια΄-ιη΄: Επιγράμματα, [Υπογράφουν: Ιερόθεος ιεροδιάκονος Σμυρναίος, και μαθητής της εν Χίω Σχολής, και Νεκτάριος ιεροδιάκονος Μυτιληναίος και Αγιοταφίτης και μαθητής της εν Χίω Σχολής.] ©

–Ανώνυμος Η Θυσία του Αβραάμ..., Βενετία 1803, [Ηλιού 1803.38, Ηλιού Ι 14=Α1358]

σελ. (2): Τα πρόσωπα όπου μιλούσι, σελ. 3-48: το κείμενο. ©

–♠Χριστόφορος Περραιβός, Ιστορία Σύντομος του Σουλίου και Πάργας..., Παρίσι 1803, [Ηλιού 1803.45, ΦΜ *212]Π.Κ. ΠΑΠΑΚ. 122542

σελ. 3-8: προλογικό κείμενο, σελ. 9-12: Ανδρέας Ιδρωμένος, Εξάστιχα Ηρωελεγεία εις τα του Σουλίου Όρη, [Υπογραφή: Ανδρόνικος ολύνθιος Τορωναίος.] ☻Αναδημοσύευση και μετάφραση: Χριστόφορος Περραιβός, Άπαντα, επιμ. Μ. Μ. Παπαϊωάννου, Αθήνα 1956, 31-32. ©

–[Αθανάσιος Πάριος], Απολογία Χριστιανική..., Λιψία 1805, [Ηλιού 1805.12, ΓΜ *316]ΕΒΕ. Θ. 529  

σελ. 3: Θεοδόσιος Δημητρίου ΠΠ. Αθ., Στίχοι πολιτικοί εις τον κύριον Ιωάννην Καρίπογλουν. ©

–►Παναγιώτης Κοδρικάς, Ωδή προς τον Αυτοκράτορα των Φραντζέζων [1806], Ιω. Δημάκης, «Δύο πολιτικά στιχουργήματα του Παναγιώτη Κοδρικά», Ο Ερανιστής, 10 (1972-73) 37-38

(αρχ.) Ψάλλε Μούσα των Ηρώων Ήρωα τερατουργόν, 5 δίστιχα + τμήμα ανολοκλήρωτου στίχου. ©

             

–Δημήτριος Δάρβαρης, Γραμματική Απλοελληνική, Βιέννη 1806, [Ηλιού 1806.17, ΓΜ*391]

σελ. XIV: Επίγραμμα νουθετικόν προς τους Παίδας. σελ. 382-394: Περί της κοινλής στιχουργίας. ♫

–*♠Αναστάσιος Π. Γεωργίου [Γεωργιάδης], Ειδύλλιον Εγκωμιαστικόν, Βιέννη 1806, [Ηλιού 1806.24, ΓΜ *397 και 10065] ΓΕΝ. MGL. 164

σελ. [2]: Ειδύλλιον Εγκωμιαστικόν | εις την | Αυτής Αυτοκρατορικήν Υψηλότητα | Κυρίαν Κυρίαν | Μαρίαν Παυλωβνάν, [τίτλος]· Μεγάλην ηγεμονίδα πασών των Ρωσ- | σιών, ηγεμονίδα κληρονόμον της | Σαξονοβειμαρικής ηγεμονίας | κτλ. κτλ. κτλ. | κατά την αίσιον και χαρμόσυνον των Αυτής γενεθλίων | πανήγυριν | υπό | Αναστασίου Π. Γεωργίου | Φιλιππουπολίτου. | υφ’ ου και εις την Γαλλίδα φωνήν μεταπέφρασται, [υπότιτλος]· Εν Ιένη 1806. | Εν τη τυπογραφία του Ιωάννου Μιχαήλ Μαουκέ, σελ. [3]: Éclogue Panégyrique | Dédiée | à son | altesse impériale | Marie Paulowna, [τίτλος]· Grande-Duchesse de toutes les | Russies, princesse héréditaire | de Saxe-Weimar | etc. etc. etc. | à l’ occasion des fêtes célébrées à son jour | de naissance | par | Anastase Georgiades | de Philippopolis, | traduite aussi en françois par le même, [υπότιτλος]· À Jena, 1806. | De l’ imprimerie de Jean Michel Mauke, [μετάφραση της σελ.2], σελ. [5]: À son | altesse impériale | Marie Paulowna | Grande-Duchesse de toutes les Rus- | sies, princesse héréditaire de | Saxe-Weimar. | etc. etc. etc., [αφιέρωση], σελ. [7-12]: [εισαγωγή στα γαλλικά], σελ. [13]: [ένα μότο από Λουκιαν. Δημοσθ. Εγκώμ.], σελ. [14]-40: Μούσαι | ή | Ωδή, (αρχ.) Εξ Ολύμπου Κούραι εϋστέφαν’ Ευρυνομείης, | εκ δ’ Ελικώνος Μούσαι ιοπλόκαμ’ ίστορες ωδής, 215 στ., ανομοιοκατάληκτοι, [το μέτρο ποικίλει], σελ. [15]-41: Les muses | ou | l’ ode, (αρχ.) Déjà la fille aînée de Phœbus source de la lumière en étoit à la quatrième journée du mois, [πεζή μετάφραση της ωδής στα γαλλικά], [σε αντικριστές σελ.], σελ. [43]-52: [πεζό], [ατιτλοφόρητο, αρχαιόγλωσσο, επεξηγηματικό σημείωμα περί γλώσσας και ποίησης], σελ. [53]-54: Remarque, [πεζό], [σημείωμα στα γαλλικά].

☻Αναστάσιος Π. Γεωργίου: Αναστάσιος Γεωργιάδης Λευκίας. ۩

–?*&[G.B.Viassolo], Η Περιήγησις του Αυτοκράτορος Σιγισμούνδου ήτοι Ο Λιθοξόος και ο Αόμματος. Κωμωδία μεταφρασθείσα δε και εκδοθείσα υπό Μιχαήλ Μπαλασάκη του Βυζαντίου,Βιέννη 1807, [Ηλιού 1807.28, ΓΜ 469 και τ.Β΄*469]ΕΒΕ. Ν.Φ. 4530

σελ. (2): Τα πρόσωπα [της κωμωδίας], σελ. (3)-95: το έργο, σελ. 95: [Τέλος της Κωμωδίας.] ♫

–►Ιω. Δ. Ξουρής, [Ναυμαχίες Λ. Σινιάβιν κατά των Τούρκων στον Άθω και στην Τένεδο] 1807 Δ.Ι.Ε.Ε., 1 (1883-84) 461-480

–► Ιω. Δ. Ξουρής «Περί υπερηφανείας», 1807

(αρχ.) Πρώτον αμάρτημα κακό είναι περηφανεία | είναι και μέγας χαλασμός και πρώτη απωλεία, (τελ.) Η καύκις, παρακοή, ψόγος, αλαζονεία,| οίησις και υπόκρισις και η μεγαλαυχία. [Απόσπασμα ελλιπούς ποιήματος· Σπ. Π. Λάμπρου «Κατάλοιπα μη καταγραφόμενα», Νέος Ελληνομνήμων, 17 (1923) 356.]

–Παναγιώτης Ρόδιος, «Ποίημα εις τον πλούτον», Ερμής ο Λόγιος, 1812, 133-139

(αρχ.) Βλέπων κ’ εγώ μετά χαράς φιλογενείς Σμυρναίοι, [Παρεμβάλονται 11 ιαμβικοί τρίμετροι προσωδιακοί. Το ποίημα εκφωνήθηκε στις εξετάσεις του Φιλολογικού γυμνασίου Σμύρνης, στο μάθημα νεοτέρας ποιητικής του Κωνστ. Οικονόμου. Και σχόλιο του εκδότη του Λ. Ε. για αρχαία προέλευση των «πολιτικών στίχων».] ☻Πβ. Παναγιώτης Σαβοριανάκης, Ο Παναγιώτης Ρόδιος και η εποχή του (1789-1851), Αθήνα 2003, 286-292. ©

–Ανώνυμος, «Στίχοι εις την Ζωοδόχον Πηγήν», [Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθοπούλου, Σύγγραμμα…,Κωνσταντινούπολη 1812 σελ. 2 χ.α., [Ηλιού *1812.55, ΓΜ *720]

(αρχ.) Το ύδωρ είναι άριστον και ο σοφός το λέγει | όθεν κι από τα φυσικά στοιχεία το εκλέγει, 8 δίστιχα. ©

[Λουδοβίκος Σωτήρης] Απολογία Ιστοριοκριτική… επεξεργασθείασα… υπό Αναστασίου ιερέως…, Τεργέστη 1814, [Ηλιού 1814.13, ΓΜ *797]Π.Κ. Αρβ 3035/17888

σελ. λ΄-μ΄: Αναστάσιος ιερεύς και οικονόμος Παπά Νικολάου Αμπελακιώτης, Στίχοι Ιαμβικοί εις τους αναγνώστας (αρχ.) Βίβλον ταύτην χεσί κρατών εύτοι γνώτω, 20 στ. σελ. μ΄: Γεώργιος ο και Αριστείδης Κωνσταντιάδης Παπιολάκης ο Κρης, Έτεροι στίχοι ιαμβικοί εις τον εκδότην της βίβλου (αρχ.) Όσην χάριν πάντες γνώσονταν Αχαιοί, 9 στ. σελ. μ΄-ν΄: ο ίδιος, Έτεροι ιαμβικοί εις την βίβλον (αρχ.) Μεγίστην πάς τις ωφέλειαν λαμβάνει, 8 στ.σελ. ν΄: Νικόλαος Ιερόπαις Οικονόμος Αμπελακιώτης, Έτεροι ιαμβικοί εις τον φιλοΐστορα, (αρχ.) Ει βούλει γνώναι τους σοφούς αναγνώστα, 9 στ. [☻ η αρίθμηση των σελ. κατά το αλφάβητο.]♫

–♠Βειλάνδου [=Chr. M. Wieland] Αγάθων… υπό Κ. Μ. Κούμα,Βιέννη 1814, [Ηλιού 1814.15, ΓΜ *799]

σελ. (ζ΄)-(η΄): Άνθιμος Κομνηνός, Ωδή εις τον σεβασμιώτατον γέροντα Άγιον Εφέσου και εις τον μεταφραστήν (αρχ.) Φοίβε Παιάν! | Ψάλλε του Βυζαντίου, κλεινού Διονυσίου [Καλλιάρχη].

–Ιωάννης Βηλαράς, Η Ρομεηκη Γλοσα,σ. να΄+1λ., 1814, [Ηλιού 1814.42, ΓΜ *816]ΠΚ. ΠΑΠΑΚ. 122619

 σελ. β΄: απόσπασμα πινδαρικού ύμνου και μεταφρ.: (αρχ.): Γιατ’ ηπαν η πολη πολα, σελ. γ΄- δ΄: Προς τον σοφολογιότατο κηρ Αθανασηον Ψαληδα, σελ. ε΄-η΄: Προς τους αναγνοστες [στη σελ. η΄: Ο προληψες του κοσμου, 4 δίστιχα], σελ. θ΄-ια΄: Μηκρη ορμηνια για τα γράματα, κε ορθογραφια της ρομεηκης γλοσας, σελ. ιβ΄- ιη΄: Στηχουργια ρομεηκη, σελ. ιβ΄-ιγ΄: Ημνος στον Εροτα (αρχ.) Ο τρηφεροτατ’ Ερο,| γληκο ψυχης μου πάθος.| Θνητος δεν εχη λάθος,44 στ. σελ. ιδ΄- ιε΄: Ανηξη (αρχ.) Η γληκητατη άνηξη | με τ’ ανθη στολησμενη, | ροδυστεφανομενη,32 στ. σελ. ιε΄: Μεληση (αρχ.) Φηλοπονο μεληση,| που σ’ εκαμεν η φηση | το μελη να τρηγας,18 στ. σελ. ιστ΄-ιη΄: Πουλακη (αρχ.) Πουλάκη ξένο,| ξενητεμένο.| Πουλη χαμενο, σελ. ιη΄-ιθ΄: Μεταφραση απο του Ανακρεοντα | Στου λόγου του (αρχ.) Αντα Βακχο μεσαμ’ εχο,| πλιό φροντηδες δεν κατεχο,6 δίστιχα και 1 στ. σελ. ιθ΄: Του ηδιου | Στον πλούτο (αρχ.) Αν με πλουτον ημπορουσα,| τη ζοημου ν’ αβγατησο,20 στ. σελ. κα΄-να΄: [Οι πεζές μεταφρ. του «Κρίτωνα» και απόσπασμα από Θουκυδίδη.] [◙ Αθήνα (Κουλτούρα) ± 1980.☻μεταγράφονται εδώ στην σύγχρονη ορθογραφία τίτλοι και αρχικοί στίχοι: (Γιατ’ είπαν οι πολλοί πολλά) | (Ω πρόληψες του κόσμου) | Ύμνος στον έρωτα (Ω τρυφερότατ’ Έρω, γλυκό ψυχής μου πάθος, θνητός δεν έχει λάθος)| Άνοιξη (Η γλυκυτάτη άνοιξη με τ’ άνθη στολισμένη, ροδοστεφανωμένη) | Μελίσσι (Φιλόπονο μελίσσι, που σ’ έκαμεν η φύση το μέλι να τρυγάς) | Πουλάκι (Πουλάκι ξένο, ξενιτεμένο, πουλί χαμένο) Ανακρέοντας | Στου λόγου μου (Άντα Βάκχο μέσα μ’ έχω, πλιο φροντίδες σε κατέχω) | Στον πλούτο (Αν με πλούτον ημπορούσα τη ζωή μου ν’ αβγατίσω)   ♫

–Αθαν. Χριστόπουλος, Λυρικά, Κέρκυρα 1814, [Ηλιού 1814.49, ΓΜ *818]ΒΠΑθ (ΣΒΝΦ) ΜΧ

–►Βασίλειος (Ποστέλνικος) Τζεύχαρης, Τα στιχουργικά 1814☺χφ. 19ου αι., Άγκυρα, χφ. Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως αρ.102, βλ. Paul Moreaux, Bibliothèque de la Société Turque d’Histoire, Catalogue des manuscrits grecs (Fonds du Syllogos), Άγκυρα 1964, 156-157. Πιθανός παλαιότερος κτήτωρ: Σταμάτης Κυριακός

σελ. 1: Τα στιχουργικά τα παρά του άρχοντος Ποστελνίκου Κυρίου Βασιλείου εν τες αργίες αυτού εν Βουκουρεστίω συντεθέντα τω αωιδ΄ έτει. σελ. 3-9: Περί της ανεπαισθήτου προόδου της ζωής ημών (αρχ.) Παρατηρώ, είναι καιρός, καλά τον εαυτόν-μου | ότι συμβαίνει κάτι τι π’ αλλάζει τον βαθμόν-μου, σελ. 10-16: Υπέρ γηρατείων και κατά των καταχρωμένων τούτων (αρχ.) Εις του ανθρώπου την ζωήν, σελ. 17-32: Ο Εγγλέζος αυτόχειρ. Κατά ανευχαριστείας βίου (αρχ.) Είχον προ χρόνων ικανών ιδεί εις τας γαζέτας, σελ. 33-42: Εξήγησις πόθεν και διατί ο τοσούτον όγκος του νυν καλπακίου (αρχ.) Ειπέ-μοι, σε παρακαλώ, τί τούτο το καλπάκι | τόσον μεγάλον και τρανόν μην τόχουν για δισάκι; σελ. 43-49: Ο μυλωνάς χωρίς μυαλόν,| παράδειγμα πολλά καλόν. ☻Κ. Ν. Σάθας, Ν.Φ., 617, Φ. Ηλιού, Ε.Β.1801-1818, 152-153. ©

–Ιερομόναχος Κύριλλος Καρπενησαίος [επιμ.], Στίχοι απλοί πολιτικοί, μφ. [χ.τ.,1815],[*Α943]

[Περιλαμβάνει στίχους «Περί φόβου του Θεού», «Περί ταπεινώσεως», «Περί δικαιοσύνης», «Περί ματαιότητος», «Κατανυκτικοί, από προσώπου του λέγοντος προς την εαυτού ψυχήν», «Επίγραμμα. Ηρωελεγείον προς τινά πατριώτην Ιερωμένον, τη αυτού καλοκαγαθία τε, και φιλαδελφία εποφειλόμενον».] ♫

–Ιερομόναχος Κύριλλος Καρπενησαίος [επιμ.], Στίχοι απλοί πολιτικοί, μφ. [χ.τ.,1815],[*Α943]

[Περιλαμβάνει στίχους «Περί φόβου του Θεού», «Περί ταπεινώσεως», «Περί δικαιοσύνης», «Περί ματαιότητος», «Κατανυκτικοί, από προσώπου του λέγοντος προς την εαυτού ψυχήν», «Επίγραμμα. Ηρωελεγείον προς τινά πατριώτην Ιερωμένον, τη αυτού καλοκαγαθία τε, και φιλαδελφία εποφειλόμενον».] ♫

–[Π. Κοδρικάς ή Γ. Ρουσιάδης], Τράγου κατάργησις, [Βιέννη 1817], [Ηλιού 1817.108, ΓΜ 10120]

(αρχ.) Συνέβη ποίμνη τις μικρά να χάση τον κριόν της, 192 στ. ☻Αναδημοσίευση και σχόλια, Άλκης Αγγέλου, «Η ‘‘Τράγου κατάργησις’’», Έρανος εις Αδαμάντιον Κοραήν, Αθήνα 1965, 157-192· πβ. Γιάννης Κόκκωνας, «Συγγραμματάκι παγνηδιάρικον. Ιστορία ενός φυλλαδίου του Παναγιωτάκη Κοδρικά», Μνήμων, 26 (2004) 30-31, υποσ. 63.

-*Π[λάτων] Π[ετρίδης], Διατριβή εκφωνηθείσα εις τας δημοσίας εξετάσεις, Κέρκυρα 1817, [Ηλιού 1817.32]

σελ. 28: Είναι τινές οπού μακράν ζώντες απ’ την Πατρίδα | την δόξαν κείνης κι εαυτών έχουν θερμήν φροντίδα! | Ενώ άλλοι μες στα στήθη-της στέκονται ριζωμένοι | άχρηστοι μνέσκουν ζωντανοί, ξεχνούνται πεθαμένοι, [προφανώς μετάφραση από γνωστό Λατίνο, γιατί εισάγεται με τη φράση «έγραψεν ο φιλόπατρις Ρωμαίος».] ©

–Αθανάσιος Χριστόπουλος, Λυρικά, Βιέννη 1817, [Ηλιού1817.63, ΓΜ*980] ΓΕΝ. MGL. 428.2
σελ. [1]: Λυρικά | του Ευγ. Άρχ. Καμηνάρη | κυρίου | Αθανάσιου Χριστόπουλου | νεωστί μετατυπωθέντα Εν Βιέννη 1817. σελ. 3: Στεφάνωμα (αρχ.) Χαριτωμένε ψάλτη γλυκέ μου ποιητή | του Έρωτος και Βάκχου άξιε Λατρευτή, 9 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [υπογραφή, ο Ερμής]. σελ. 4: Προσκάλεσμα (αρχ.) Νέοι νέαι μαζωχθείτε | στο περβόλι να εμβείτε | Χριστοπούλου τ’ ανθηρό, 4 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 5: Απολογία (αρχ.) Άνθρωπε! τι με κοιτάζεις;| τι γογγίζεις; τι φωνάζεις;| χωρίς να ’χεις αφορμή;, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. [7]-93: Τα Ερωτικά [υπέρτιτλος], σελ. [7]-8: Ψάλτης (αρχ.) Την άνοιξη μια μέρα | εκεί που τραγουδούσα, 8 πεντάστ. στρ., 1-4 στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 6σύλλαβος, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 5ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 9-10: Ύμνος (αρχ.) Ω Έρωτ’ ανθηρότατε,| γλυκέ, και ιλαρότατε | του κόσμου κυβερνήτη, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 10-11: Φάντασμα (αρχ.) Εις στρώμα μυρσινένιο | και τριανταφυλλένιο, 20 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 12-13: Αγκιδοφόρος (αρχ.) Εις ένα λιβαδάκι | προχθές ένα παιδάκι | περήφανο πολλά, 16 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 14-15: Σαϊτεύματα (αρχ.) Έρωτα παύσε | αν μ’ αγαπάς, 12 δίστιχα, 1ος στ. 5σύλλαβος, 2ος στ. 4σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία. σελ. 15-16: Αγκάλεσμα (αρχ.) Αφροδίτη μου κυρία,| ιλαρότατη θεά, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 16-17: Συνωμοσία (αρχ.) Νέοι, νέες, όσοι είσθε,| τι τον Έρωτα φοβείσθε,| δεν είν’ πλέον φοβερός, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 17-18: Δικαιολόγημα (αρχ.) Ο Έρωτας με λέγει,| στα πάθη μου δεν φταίγει, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 19-20: Αγκαθωμένος (αρχ.) Οι χάρες με τον Έρωτα | επήγαν να διαλέξουν, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 20-21: Ποιητής (αρχ.) Το γεύμ’ απ’ το σχολείο,| κρατώντας το βιβλίο, 18 δίστιχα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [το μέτρο ποικίλει]. σελ. 22-23: Συνειδός (αρχ.) Τ’ αποφάσισα. | Οπίσω. | Τι θα κάνεις;| θ’ αγαπήσω, 13 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 23: Απόφαση (αρχ.) Να μη φθάσω, να μη ζήσω,| αν στιγμή δεν αγαπήσω, 6 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 24: Θέληση (αρχ.) Πλούτον δεν θέλω,| δόξαν δεν θέλω, 12 δίστιχα, 5σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 25: Φλόγες (αρχ.) Φωτιά, φωτιά ν’ ανάψει | ποτήρι να σε κάψει, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 26-27: Δέσιμο, (αρχ.) Εις μι’ ανθηρή μυρσίνη | η Χάρη Ευφροσύνη | εις δάση δροσερά, 12 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 27-28: Άνοιξη (αρχ.) Να, να το αηδονάκι,| και το χηλιδονάκι, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 29-30: Φίλευμα (αρχ.) Στον κήπον των Χαρίτων | ο Έρωτάς μου ήτον, 8 πεντάστ. στρ., 1-4 στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 6σύλλαβος, 1-4 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 5ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 31-32: Παλαιστής (αρχ.) Ο Έρωτας καυχούνταν,| και δα με διηγούνταν, 18 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 32-33: Σώμα (αρχ.) Ο Πάρις Αφροδίτη | Το κάλλος σου κηρύττει, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 33-34: Αποθέωση (αρχ.) Η Αφροδίτη | σ’ είδε, και φρίττει | και απορεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 5σύλλαβοι, 3ος στ. 4σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 34-35: Άλυσος (αρχ.) Η αγάπη μ’ στον αέρα | χωρατεύοντας μια μέρα, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 35-36: Νύχτα, (αρχ.) Θεοί αστέρες φωτεροί,| της νύχτας έφορ’ ιλαροί, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 36-37: Φεγγάρι (αρχ.) Λαμπροφόρο μου φεγγάρι | ποίον ήλιον αντικρίζεις, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, πλεκτή ομοιοκαταληξία. σελ. 37-38: Φιλήματα (αρχ.) Ορκίζω σε Σελήνη | στης νύχτας τη γαλήνη, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 38-39: Αυγή (αρχ.) Λαμπρόξανθη αυγή μου,| τι έπαθες χρυσή μου;, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 39-40: Κώνωπας (αρχ.) Κλέφτη κώνωπα κι αυθάδη,| πως τολμούσες κάθε βράδυ, 14 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 41-42: Κανάρι (αρχ.) Πρόσεχε, κ’ ιδέ με χάρη | να φερθείς, χρυσό κανάρι, 20 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 43: Ταξιδεύτρα (αρχ.) Η Αφροδίτη θάλασσα | η γαληνή θεά σου, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 44: Πόθος (αρχ.) Ας γένομουν καθρέφτης! | να βλέπεσαι σ’ εμένα, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία. σελ. 45-46: Αηδόνι (αρχ.) Κίν’ αηδονάκι μου γιαλό!| κίνα, και πάνε στο καλό, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 46-47: Ήλιος (αρχ.) Ήλιε τώρα, π’ ανατέλλεις |  στον αιθέρα, φλογερά, 14 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 47-48: Φλουέρα, (αρχ.) Φιλέρημη φλουέρα | να τούτον τον αέρα, | κι’ αρχίνα να φυσάς, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 48-49: Νανούρισμα (αρχ.) Γλυκή μου Αφροδίτη | ο Έρωτας με πλήττει, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία σελ. 50: Αγρυπνία (αρχ.) Ματάκια μου σβησμένα,| στα δάκρυα πνιγμένα, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 51: Ύπνος (αρχ.) Πολυεύσπλαχνη κυρά μου | τι ξετάζεις τ’ όνομά μου;, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 52: Πετεινός (αρχ.) Αχ! εχθρέ παντοτινέ | νυχτοκράχτη πετεινέ, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 53: Παράπονα (αρχ.) Σειρήν’ αγάπη μου εσύ | ως πότε πλέον στο νησί;, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 54-55: Θρήνος, (αρχ.) Στενάξτε τριαντάφυλλα. | στενάξετε μυρσίνες, 14 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 55-56: Ψυχή (αρχ.) Στον ύπνο χθές το βράδυ | ψυχήν από τον άδη, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 56-57: Γράμμα, (αρχ.) Παντάθλιέ μου τάφε,| κοντήλι πάρ’, και γράφε, 14 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 57-58: Φήμη (αρχ.) Πλανήτρα φήμη φθονερή,| φιδογλωσσού φαρμακερή, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 58-59: Αντάμωση (αρχ.) Ψυχή μ’ αγάπη μου γλυκή, | τι μέρα τούτ’ ηδονική;, 9 τετράστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3-4 στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 60-61: Απιστία (αρχ.) Η αγάπη μου εχύθη | στα πολύπονά μου στήθη,| και δακρύζοντας γλυκά, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 61-62: Μήλα (αρχ.) Εις κήπον δροσερότατον | κρυφά προχθές εμπήκα, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 62-63: Χάρες (αρχ.) Μιαν ωραίαν αγαπούσα | και το νεύμα της ζητούσα, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 63-64: Αντιφλογιστικό (αρχ.) Στου στήθος μου το βάθος | φώλευσ’ ένα πάθος.| και πάντα με πονεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 64-65: Πληγωμένος (αρχ.) Μια ο Έρωτας μικρή | σαϊτίτσα του πικρή | σκουριασμέν’ εις την φαρέτρα, 12 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 8σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 66-67: Χαριτοδότρα (αρχ.) Εκεί μια μέρα | που τραγουδούσα, 16 δίστιχα, 5σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία. σελ. 67-68: Ευχή (αρχ.) Εις υγείαν των Ερώτων | το ποτήρι μας το πρώτον, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 68-69: Κολυμπηστής (αρχ.) Ο ΄Ερως κολυμπούσε,| κ’ εκεί όπου βουτούσε, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 69: Λύσσα (αρχ.) Ο Έρως λυσσιασμένος | μ’ εφίλησ’ ο σκασμένος,| και λύσσιαξα, κ’ εγώ, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 70-71: Πηλαλητής (αρχ.) Εις μιαν πεδιάδα | εβγήκαν στην αράδα, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 71-72: Καβαλάρης (αρχ.) Ο τυφλός ο Έρωτας | μες τους δρόμους γέλωτας, 18 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 73-74: Χρυσός Καιρός (αρχ.) Μιάν ο Έρωτας καλήν | με πειθώ, και συμβουλήν, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 74-75: Φίλος (αρχ.) Με ορκίστηκεν ο Έρως,| και συμφώνησε μαζί, 16 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 75-76: Σύντροφοι (αρχ.) Εις βουνό εγώ, κι ο Έρως,| κ’ η Αγάπη μου μαζί, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 76-77: Μετάνοια (αρχ.) Ηθέλησα τον πλάνον | τον Έρωτα ν’ αφήσω, 14 δίστιχα, 7σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία. σελ. 78-79: Τώρα (αρχ.) Δεν θέλω να ελπίσω. | δεν θέλω να φροντίσω | το μέλλον στην ζωήν, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 79-80: Φροντίδες (αρχ.) Τι με μέλλει; Τι φροντίζω; | κι αν φροντίζω, τι ελπίζω,| και τι τάχα καρτερώ;, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 80-81: Χειμώνας (αρχ.) Η άνοιξ’, είδες, πέρασε. | Το καλοκαίρι γέρασε,| χειμώνιασε, και πάει, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. [το μέτρο ποικίλει]. σελ. 81-82: Ευθυμία (αρχ.) Ταμπούρι, Μούσ’ αρμονική,| ως πότε σιωπούμε;, 10 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 82-83: Ταμπούρι (αρχ.) Σ’ έναν κήπον σιωπώντας,| το ταμπούρι μου λαλώντας, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 83-84: Παραίτηση (αρχ.) Όταν ήμουν Έρωτα μου | εις τ’ αθώα παιδιακά μου, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 84-85: Δώρα (αρχ.) Η Αφροδίτη μια φορά | ελούστ’ εις τα λουτρά της, 14 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία [σπαστοί 15σύλλαβοι]. σελ. 85-86: Αποστάτρα (αρχ.) Βασίλισ’ Αφροδίτη | ο ουρανός σε φρίττει,| κ’ η γη σε προσκυνεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 86-87: Συμβουλή (αρχ.) Αν τον Έρωτ’ αθετήσεις,| και τους νόμους του πατήσεις,| και τολμήσεις ν’ αρνηθείς, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 87-88: Άμιλλα (αρχ.) Δυο νέες εφιλιούνταν,| και μαζί φιλοτιμιούνταν, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 88: Κρίση (αρχ.) Νέες τρεις φιλονικούσαν,| και κριτήν τους μ’ εζητούσαν, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 89: Συμβιβασμός (αρχ.) Οι γυναίκες πάντα λέγουν,| ότ’ οι άνδρες τάχα φταίγουν, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 90: Παροιμία (αρχ.) Ακούσετε γενναίοι | Της Αφροδίτης νέοι, 6 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 90-91: Γεράματα (αρχ.) Να οι τρίχες σου αρχίζουν | Αθανάσιε ν’ ασπρίζουν! | να δακρύων εποχή, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 92-93: Παρηγοριά (αρχ.) Πα! οι τρίχες μ’ αν ασπρίζουν!| μήπως τάχατε πικρίζουν;| τ’ έχ’ η άσπρη τους βαφή;, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 94: Τον Ευγενέσ. Άρχ. Μεγ. Ποστέλ. | κύριον | Ιακωβάκην Ρίζον (αρχ.) Ο Έρως της φιλίας μας, γλυκέ μου Ιακωβάκη, σ’ αφιερώνει τούτο μου τ’ απλό ποιηματάκι 4 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 95-113: Έρωτας απολογούμενος, (αρχ.) Ο Μώμος ο βαρύγνωμος, που πάντα περιπαίζει,| και ούτε άνθρωπον ποτέ, ούτε θεόν αρέζει, 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 114-130: Βακχικά [υπέρτιτλος], σελ. 114-115: Βαρελοθήκη (αρχ.) Έξω έξω τα βιβλία,| στη φωτιά η φλυαρία, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 115: Κατάρα (αρχ.) Να μη φθάσω, να μη ζήσω | αν μια μέρα δεν μεθύσω, 6 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 116-117: Μακαριότητα (αρχ.) Όταν πίνω το κρασάκι | στο χρυσό μου ποτηράκι, | και ο νους μου ζαλιστεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 117: Μεθύσι (αρχ.) Να μεθύσω! να μεθύσω | την καρδιά μου να δροσίσω, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 118-119: Κέρασμα (αρχ.) Ε! χου! ελάστε. | φέρτε, κεράστε, 12 δίστιχα, 5σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 119: Λιτανεία (αρχ.) Πτωχείας κυβερνήτρα,| πτωχών παρηγορήτρα, 6 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 119-120: Αδιαφορία (αρχ.) Οχ! ζωή μου. | Τι ζωή μου; | τι στενάζω θλιβερά, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 4σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 121-122: Φαγοπότι (αρχ.) Βάλτε φίλοι μες τη βρύση | το κρασί μας να δροσίσει | και στρωθείτε καταγής, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 122: Παρακίνηση (αρχ.) Παλικάρια τι κοιμάστε; | να ο Βάκχος σας φωνάζει, 5 τετράστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., πλεκτή ομοιοκαταληξία. σελ. 123-124: Μελωδία (αρχ.) Απ’ την πλώσκα φέρτε φίλοι | να ρουφίσω με τ’ αχείλι! | απ’ την πλώσκα το κρασί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 124-125: Μονομαχία (αρχ.) Θαυμαστοί κρασοπατέρες | τες γαβάθες, σαν μαχαίρες, | ξεσπαθώστε μια φορά, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 125-126: Σπουδή (αρχ.) Τι του κάκου κοπιάζεις;| και ανόητα σπουδάζεις,| για να μάθεις τεχνικά, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 126-127: Βαθρακός (αρχ.) Εσύ φίλε μουσικέ,| φωνακλά μου βαθρακέ, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 127: Αταραξία (αρχ.) Δυσάρεστη ψυχή μου | γαβάθιζε, και κοίμου, 6 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 127-128: Τρύγος (αρχ.) Καθαρότατες παρθένες, | με κισσόν στεφανωμένες, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία [αρκετές χασμωδίες]. σελ. 128-129: Γεμάτο (αρχ.) Φίλε Στέφανε, να ζήσεις | που διδάχνεις, ότ’ η φύσις | δεν το θέλει το Κενό, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. 129-130: Ποτήρα (αρχ.) Στέφανέ μου γεωμέτρα | που γνωρίζεις από μέτρα, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. σελ. 130: Προσταγή (αρχ.) Κεραστή καλέ μου κέρνα,| και τριγύρνα, κι απλοχέρνα | το ποτήρι μας σωστό, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. σελ. [131]-220: Αθανάσιου | Χριστόπουλου. | Δράμα ηρωικόν. | Εις την Αιολοδωρικήν Διάλεκτον σελ. [133]-136: Ήρωες. | Υπόθεσις [πεζό], σελ. [137]: Σκηνή Α΄. | (αρχ.) Ζευ θεέ κεραυνοφόρε, όπου πάντα κατοικείς | Εις τον άπειρον αιθέρα, και τον κόσμον διοικείς, κυρίως 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [τέσσερις σκηνές]. σελ. 221-239: Στιχουργική [πεζό].  ۩

–[Αθαν. Χριστόπουλος], [Αφιερωματικό ποίημα], Γεώργιος Καρατζάς, Νομοθεσία..., Βιέννη 1817, [Ηλιού προσθ.22.1817]

σελ. 1-4 χ.α.:Ύμνος, (αρχ.) Η θεά Θέμις | μ’ ελαίας κλόνον | εις τον λαμπρόν Σου | Αυθέντα θρόνον, 10 πεντάστ. στρ.☻Βλ. επανέκδοση το 1818, όπου και σχόλια.

–*Πλάτων Πετρίδης, [Απόσπασμα από τη συλλογή «Ώραι» (The Seasons) του James Thomson] Ειδοποίησις [Κέρκυρα 1817, 7-22], [Ηλιού 1817.41, ΓΜ *949]

☻Κ.Θ. Δημαράς, Ελληνικός Ρωμαντισμός, 37-38, όπου απόσπασμα 7 στ., (αρχ.) Γην έχεις εύκαρπον, και κλίθμα τόσον | συγκερασμένον, ώστε και στου θέρους.

–*Παναγιώτης Ιωαννίδης, Λόγγου Ποιμενικά τα κατά Δάφνιν και Χλόην Προοίμιον, εφημ. Φιλολογικός Τηλέγραφος, 27.2.1817, 46-47

(αρχ.) Εις ένα δάσος Λεσβικόν,| κατάρρυτον κι ηδονικόν,| γεμάτον από άνθη, 32 τρίστ. στρ. ☻Με την υπογραφή Φοιβαπόλλων ο εκ Σμύρνης. Το τέλος στην «αγγελία» έμμετρης μετάφρασης των Ποιμενικών (από: Εν Λέσβω θηρών εν άλσει…έως: τα των άλλων γράφειν) και θεατρικής απόδοσης (επίσης έμμετρης;) των Αιθιοπικών του Ηλιοδώρου. ☺ Αναδημοσίευση ολόκληρης της ενδιαφέρουσας Προκύρηξις, Ηλιού, Αγγελίες, 284-286.

–Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος, Βενετία, [Ηλιού 1817.49· πβ. και προσθ. 21.1817]

–Ζήσης Δαούτης [επιμ.], Διάφορα Ηθικά και Αστεία Στιχουργήματα,Βιέννη 1818, [Ηλιού 1818.20, ΓΜ *1037]Π.Κ. ΑΡΒ. 3070/17339
[η δεύτερη αρίθμηση μετά την κάθετο παραπέμπει στη επανέκδοση της Φραντζή] σελ. 5-6/223-224: Προς τους Αναγινώσκοντας! σελ. 7-22/51-73: [1.] Βολταίρου Μέμνων… (αρχ.) Έφθασε, δεν ηξεύρω πως, εις τόσην φαντασίαν,213 δίστιχα. σελ. 23-39/75-91: [2.] Επιστολή της Αμερικανής Ζεηλάς προς τον Γάλλον Βαλκούρ, τον παραιτήσαντα αυτήν εραστήν, προηγουμένης και της αφορμής της ερωτοληψίας (αρχ.) Της πάντοτε μοναχικής, ησύχου ερημίας,231 δίστιχα. σελ. 40-56/93-118: [3.] Περί ματαιότητος κόσμου και αθλιότητος του ανθρώπου (αρχ.) Τί μάτην ταραττόμεθα; δαυιδικώς ν’ αρχίσω,280 δίστιχα. σελ. 57/119-220: Έτερα ποιημάτια διαφόρου ύλης σελ. 57-61/119-123: [4.] (αρχ.) Εις τον τρέχοντα αιώνα,22 εξάστ. στρ. σελ. 62-63/124-126: [5.] (αρχ.) Τί κακόν θανατηφόρον, τί αφόρητος πληγή,25 δίστιχα. σελ. 64-65/127-128: [6.] (αρχ.) Μεγάλα είν’ αληθινά,16 δίστιχα. σελ. 65-66/129: [7.] (αρχ.) Όλα τα πράγματα καιρόν, πως έχουν είναι φανερόν,16 στ. σελ. 66-67/130-131: [8.] (αρχ.) Κάθε καιρού μεταβολή, κάνει μιαν νέαν αλλαγή,16 στ. σελ. 68-70/132-134: [9.] (αρχ.) Εις τον κόσμον πολλούς είδα,10 εξάστ. στρ. σελ. 70/135: [10.] (αρχ.) Τί κυκεών; Τί θόρυβος; Τι ακαταστασία;,8 δίστιχα. σελ. 71-72/136: [11.] (αρχ.) Αχ! Άνθρωπος εστάθη,| άλλος κανείς να πάθει,8 τετράστ. στρ. σελ. 72/137: [12.] (αρχ.) Εις την ξεστεριά της τύχης όλα είναι φωτερά,8 δίστιχα. σελ. 73-74/138-139: [13.] (αρχ.) Στοχάσου ότι ο τροχός,8 τετράστ. στρ. σελ. 74/140: [14.] (αρχ.) Σ’ ένα λειμώνα αρετών τέλειον και ωραίον,8 δίστιχα. σελ. 75/141: [15.] (αρχ.) Της καρδιάς κλειδί και ρίζα είναι η υπομονή,8 δίστιχα. σελ. 75-76/142: [16.] (αρχ.) Τελεία και σωστή χαρά,| και ευτυχία καθαρά,8 τετράστ. στρ. σελ. 77-78/143-144: [17.] (αρχ.) Την ακατάστατον ροπήν, και την συχνήν μετατροπήν,8 τετράστ. στρ. σελ. 78-79/145-146: [18.] (αρχ.) Καλήν καρδιάν, κ’ υπομονήν καθείς τυχαίνει να ’χει, 14 δίστιχα. σελ. 79-80/147: [19.] (αρχ.) Το λέγουν όλοι καθαρά, πως έχει πάντα η χαρά,8 τετράστ. στρ. σελ. 80-81/148-149: [20.] (αρχ.) Ο κύκλος των πραγμάτων, 8 τετράστ. στρ. σελ. 82-83/150-151: [21.] (αρχ.) Κοινή της τύχης μια αρρωστία,16 δίστιχα. σελ. 83-84/152-153: [22.] (αρχ.) Κ’ εις της τύχης την γαλήνην,10 τετράστ. στρ. σελ. 84-85/154: [23.] (αρχ.) Τύχη πάντα εναντία, αδιάκριτη, τυφλή, 8 δίστιχα. σελ. 85/155: [24.] (αρχ.) Εις το άστατον της τύχης αενάως απορώ,8 δίστιχα. σελ. 86-87/156-157: [25.] (αρχ.) Αφ’ ού τον κόσμον είδα,16 τετράστ. στρ. σελ. 88-90/158-163: [26.] (αρχ.) Τί ασυστόλως,30 τετράστ. στρ. σελ. 90/164-165: [27.] (αρχ.) Στοχάζομαι και απορώ, την τωρινήν φιλίαν,8 δίστιχα. σελ. 91/166: [28.] (αρχ.) Χωρίς αιτία με την ολότη,8 δίστιχα. σελ. 91-92/167: [29.] (αρχ.) Μιαν πιστήν αγάπην, μιαν σωστήν φιλίαν,8 δίστιχα. σελ. 92/168: [30.] (αρχ.) Πάντοτε η σταθερότης είναι πράγμα επαινετόν, 8 δίστιχα. σελ. 93-94/169-170: [31.] (αρχ.) Αν η τύχη κατατρέχει, 6 εξάστ. στρ. σελ. 94/171: [32.] (αρχ.) Καθείς αναμφιβόλως στο φυσικόν του κλίνει,8 δίστιχα. σελ. 95/172: [33.] (αρχ.) Έχω μάτια για να βλέπω, βλέποντας δε να νοώ,6 δίστιχα. σελ. 95-96/173-174: [34.] (αρχ.) Ας μην ειπεί ποτέ κανείς,8 τετράστ. στρ. σελ. 96-97/175: [35.] (αρχ.) Ποτέ κανείς ας μην ειπεί,| πως πάντοτε θα τον λυπεί,8 τετράστ. στρ. σελ. 98-100/176-177: [36.] (αρχ.) Τί στρυφνή αλληγορία,9 εξάστ. στρ. σελ. 100-103/178-181: [37.] (αρχ.) Που Ελλάς η θρυλλουμένη,| οπού δια μιαν Ελένη,16 εξάστ. στρ. σελ. 103-104/182: [38.] (αρχ.) Όποιος ευμορφιάν κοιτάζει, όποιος κάλλος προσκυνεί,12 δίστιχα. σελ. 104-105/183: [39.] (αρχ.) Μόλις έδειξεν η φύσις ένα κάλλος θαυμαστόν,7 τρίστ. στρ. [ακροστιχίδα: Μαρούκα]. σελ. 105-106/184: [40.] (αρχ.) Όσοι έρωτα σπουδάζουν, πλέον μαθηματικά,8 δίστιχα. σελ. 106/185: [41.] (αρχ.) Στόμα έμπλεον σοφίας, και απείρων αρετών, 7 δίστιχα. [ακροστιχίδα: Σοφίτζα]. σελ. 106-107/186-187: [42.] (αρχ.) Ζέφυρε όταν το στήθος της θεάς μου το ιδείς,8 δίστιχα, [ακροστιχίδα: Ζαχαρίας]. σελ. 107-108/188: [43.] (αρχ.) Τί φθορά ανθρωποκτόνος,3 εξάστ. στρ. σελ. 108/189: [44.] (αρχ.) Όταν την μορφήν σου φως μου φαντασθώ,10 δίστιχα. σελ. 109/190-191: [45.] (αρχ.) Την ώραν, π’ αξιώνομαι να σε ιδώ πουλί μου,8 δίστιχα. σελ. 109-110/192-193: [46.] (αρχ.) Ήλιε; Που τας ακτίνας,5 εξάστ. στρ. και 1 τρίστ. στρ. σελ. 111/194: [47.] (αρχ.) Εις τοιαύτην τερατώδη του προσώπου σου μορφήν,8 δίστιχα. σελ. 111-112/195: [48.] (αρχ.) Μόνη είσαι κληρονόμος Αφροδίτης κραταιάς,6 τρίστ. στρ., [ακροστιχίδα: Μαρίκα]. σελ. 112/196: [49.] (αρχ.) Αχ! Έρωτα τα βέλη σου μόνον δια το στήθος,8 δίστιχα. σελ. 113/197: [50.] (αρχ.) Ω ζέφυρε γλυκύτατε, εάν στο ριζικόν μου,6 δίστιχα. σελ. 113-114/198: [51.] (αρχ.)  Αχ! Έρωτα σκληρότατε και ποιά είν’ τα καλά σου;,8 δίστιχα. σελ. 114/199: [52.] (αρχ.) Εις ό,τι κι αν στερήθηκα, στον τόπον έβαλλ’ άλλο,6 δίστιχα. σελ. 114-115/200: [53.] (αρχ.) Αχ! Εις το τεχνούργημά σου, φύσις! Τόσην ευμορφιάν,8 δίστιχα. σελ. 115/201: [54.] (αρχ.) Όταν την αγγελόμορφον θέαν σου δεν κοιτάζω,8 δίστιχα. σελ. 115-116/202: [55.] (αρχ.) Με τ’ άπειρά σου θέλγητρα, κ’ αμίμητά σου κάλλη,8 δίστιχα. σελ. 116/203: [56.] (αρχ.) Ω οχληρόν μου λογικόν άφες με να λυπούμαι,5 δίστιχα. σελ. 116-120/204-208: [57.] (αρχ.) Αχ! Ιδού το καλοκαίρι,14 επτάστ. στρ. σελ. 120-122/209-210: [58.] (αρχ.) Όταν πιάνεις το κονδύλι,27 δίστιχα. σελ. 122-123/211: [59.] (αρχ.) Μια μέρα δεν απέρασε να μην αναστενάξω,11 δίστιχα. σελ. 123-124/212-213: [60.] (αρχ.) Σαν τι τραγούδι να σε ’πώ, φως μου να σε αρέσει;,17 δίστιχα. σελ. 124-125/214: [61.] (αρχ.) Δεν είδαν τα ματάκια μου τέτοιαν μαυροματούσαν,10 δίστιχα. σελ. 125-126/215: [62.] (αρχ.) Από μακράν σε χαιρετώ, σε κάμνω και μετάνοια,11 δίστιχα. σελ. 126/216: [63.] (αρχ.) Λάβε χρυσέ μ’ υπομονήν, και πια παρηγορήσου,9 δίστιχα. σελ. 126-127/217: [64.] (αρχ.) Ένα, οπού κατατρέχει ουρανός τε, και η γή,8 δίστιχα. σελ. 127/218: [65.] (αρχ.) Όποιος είναι πλανεμένος εις αγάπην γυναικών,8 δίστιχα. σελ. 128/219: [66.] (αρχ.) Η άνοιξις μ’ εφάνηκε εφέτος σαν χειμώνας,6 δίστιχα. σελ. 128/220: [67.] (αρχ.) Καλότυχος, που πώποτε δεν ήθελ’ αγαπήσει, 8 δίστιχα. ☺Άντεια Φραντζή, Μισμαγιά, Ανθολόγιο Φαναριώτικης ποίησης κατά την έκδοση Ζήση Δαούτη (1818).☻Ο αρ. 30 (Πάντοτε η σταθερότης…) είναι οι τελευταίοι στίχοι από τη Βοσκοπούλα των Άλπεων, μετάφραση Ρήγα, βλ. Λ. Βρανούσης, Οι πρόδρομοι, Αθήνα 1955, 293 υποσημ. ♫

–☻Παναγιώτης Γεωργίου Ρόδιος, Αγγελία έμμετρης μτφρ. των επτά τραγωδιών του Σοφοκλή· τοποχρονολογία Παρίσι, 1.9.1818, [βλ. Ερμής ο Λόγιος, 1818, 570-571·πβ. Παναγιώτης Σαβοριανάκης, Ο Παναγιώτης Ρόδιος και η εποχή του (1789-1851), Αθήνα 2003, 44-46.] ©

–Αθανάσιος Χριστόπουλος, Λυρικά του άρχοντος…, Βιέννη 1818, [Ηλιού 1818.46 ΓΜ *1063] ©

–Γ. Ρουσιάδης, Ημερολόγιον του σωτηρίου έτους 1819, 65-79,Βιέννη 1819, [ΓΜ *1160, και Β΄, 497] ☻Ο Γεώργιος Παπαγεωργίου «Ο Κοζανίτης λόγιος έμπορος Γεώργιος Ρουσιάδης», Η Κοζάνη και η περιοχή-της. Ιστορία - Πολιτισμός, Κοζάνη 1997, 378-379 θεωρεί ότι δεν έχει εντοπιστεί αντίτυπο. ©

–Γ. Ρουσιάδης, Ημερολόγιον του σωτηρίου έτους 1819, 65-79,Βιέννη 1819, [ΓΜ *1160, και Β΄, 497] ☻Ο Γεώργιος Παπαγεωργίου «Ο Κοζανίτης λόγιος έμπορος Γεώργιος Ρουσιάδης», Η Κοζάνη και η περιοχή-της. Ιστορία - Πολιτισμός, Κοζάνη 1997, 378-379 θεωρεί ότι δεν έχει εντοπιστεί αντίτυπο. ©

–►Θεόδωρος Αχιλλέως, Νέα Κίρκη 1819

[Βλ. την είδηση στο Ερμής ο Λόγιος, 1819, 876: Περί τα μέσα του Δεκεμβρίου μηνός του τρέχοντος έτους άρχεται ο τύπος γλαφυρού τινός ποιήματος, επιγραφομένου Νέα Κίρκη, ποιηθέντος υπό του εν ιατροίς Κυρίου Θεοδώρου Αχιλλέως εις την καθομιλουμένην ημών γλώσσαν, κι την ιταλικήν κατά το ανακρεοντικόν ύφος· η έκδοσις γίνεται εις Παταύιον· το αλληγορικόν αυτό ποίημα περιέχει τινά περιστατικά τα οποία θέλγουσι τον αναγινώσκοντα.] ☺ Ηλιού, Αγγελίες, 437. ©

–Ανώνυμος, «[4] Επιγράμματα… εις την μεταφράστριαν των διαλόγων του Φωκίωνος…», Ερμής ο Λόγιος, 1819, 873-874

1. (αρχ.) Ως εις νέαν Ασπασίαν σώφρονα και ευφραδή, | δράμετε μαθητιώντες φιλοσόφων οπαδοί, 6 δίστιχα, 2. (αρχ.) Ο γηραιός Ελληνισμός, ει και λιμοκτονείται,| ως Κίμων από θυγατρός ιδίας γαλουχείται, 3 δίστιχα, 3. (αρχ.) Όσα κηπεύεις ρόδα και κρίνα, Νεάνις Σούτζη Αικατερίνα, 4 τετράστ. στρ.,♠4. Ηρωοελεγείον,(αρχ.) Παρθενικήν Θρήισσαν, Αχαιΐδες άσατε κούραι, 6 στ. ☻Η Αικατερίνη Σούτσου, κόρη του ηγεμόνα Αλέξανδρου, μεταφράστρια των Διαλόγων Φωκίωνος του Mably, Ιάσι, 1819, ΓΜ *1149. ©

–Δ. Π. Γοβδελάς, «Ωδή», Καλλιόπη, 1819, 231-232

Προς τον Ευσεβέστατον, Υψηλότατον… Ηγεμόνα… Μιχαήλ Γρηγορίου Σούτζον… Επί τη αισίω και λαμπρά αυτού εν Ιασίω εισόδω…, [ακολουθεί παράθεμα Ψαλμ. ιή, εδαφ. 5.6], (αρχ.) Ήλιος λαμπρός νυν φαίνει, | εξ Εώας τε προβαίνει, εις στερέωμ’ αγλαόν, 12 εξάστ. στρ. ☻Αρνητικός σχολιασμός Δ[ημ. Γ.] Σ [Σχινά] Βυζάντιου, Μέλισσα, 1820, 213-218. ©

-Χαρίσιος Μεγδάνης, Αγγελία, 1820, [ΓΜ *10137] ©

σελ. 19-22: Γεώργιος Παπά Χαρισίου, Ευχαρίστησις προς τους συνελθόντας εις την Σχολήν εν τη Ημέρα των Εξετάσεων… (αρχ.) Ιδού πανιερώτατε, Δέσποτα, Ιεράρχα,| του λογικού ποιμνίου σου, Πάτερ, και ποιμενάρχα, 49 δίστιχα. σελ. 22: Γ. Κλήδος, Ευχαρίστησις προς τους συνδρομητάς εκ μέρους της Α΄ τάξεως (αρχ.) Αι Μούσαι και αι Χάριτες εδώ συναθροισθείτε,| τέκνων Ελλάδος της Μητρός υμών ίνα ιδείτε, 6 δίστιχα. σελ. 22-23: Εκ μέρους της Β΄ Κλάσεως σελ. 22-23: Π. Δ. Τίτος, (αρχ.) Όλ’ αι τάξεις των ανθρώπων γνωριζόντων τα καλά, 5 δίστιχα.

σελ. 23: Ηλίας Μ. Τόλιου, (αρχ.) Παλλάς Θεά η έφορος Τεχνών και της Σοφίας,| και Πολισμού, και Τάξεως, και πάσης Ευνομίας, 4 δίστιχα. σελ. 23: Παναγιώτης ο Σούφλας, (αρχ.) Έλθετ’ ω Μούσαι, έλθετε, αι απομκρυνθείσαι, 6 δίστιχα. σελ. 23-24: Γεώργιος ο Γκιούρκας, (αρχ.) Η Αμάθεια, η Μήτηρ της Αγνοίας και κακών, 9 δίστιχα. σελ. 24: Νικόλαος Δημητρίου ο Κλεισουριώτης, (αρχ.) Τέκνα τα καταχθόνια Νυκτός της Αμαθείας, 5 δίστιχα.  σελ. 24: Ο μοναχός Γαβριήλ Ζαβορδινός, (αρχ.) Ω αρχαίοι Πρόγονοί μας της παιδείας ερασταί, 3 δίστιχα. σελ. 25: Γεώργιος ο Τυφόξυλος, (αρχ.) Αδρώς ω φιλοπάτριδες κοινοί μας ευεργέται, 5 δίστιχα. σελ. 25: Χρήστος Αθανασίου ο Σμιξιώτης, (αρχ.) Χρειώδες ότι είναι εις την ζωήν το Φως, 4 δίστιχα. σελ. 25: Δημήτριος Παπά Μιχαήλ, (αρχ.) Μακράν η κακοήθεια, μακράν η δυστυχία, 2 δίστιχα. σελ. 25-26: Μανουήλ Νικολάου Ταϊκατζή, (αρχ.) Αριστουργοί περίφημοι αγαλματοποιίας, 4 δίστιχα. σελ. 56-57:♠ Νικόλαος ο Βαρκούσης, Εις τον του… αγίου Σερβίων και Κοζάνης, κυρίου Μελετίου Καστρικίου του Θεσσαλονικιέως τάφον… επίγραμμα… ιαμβικόν (αρχ.) Ο Τύμβος ουχί Τύμβος, ούδ’ ένδον νέκυς, 4 στ.σελ. 57:♠ Έτερον Σαπφικόν (αρχ.) Μούνον ων ίδμεν Νεκύων άτυμβον, 2 τρίστ. στρ. σελ. 57:♠ Εις την εν τη αγιωτάτη Επισκοπή Κοζάνης Πηγήν, την ωνομασθείασαν Καλλιρρόην, Επίγραμμα Ηρωοελεγείον (αρχ.) Είποτε και δικόρυμβος εν Ούρεσιν Εύχος αείρας, 8 δίστιχα. σελ. 71-77: ♠ Αμφιλόχιος ο Παρασκευάς, «Ερωταποκρίσεις» [Ποικίλα δίστιχα που απαντούν σε διάφορες πολιτικές ή άλλες ερωτήσεις σε ύφος χρησμών. Πολλά κατά των Γάλλων· π.χ.: 1798. Ει κυρωθήσεται η τν Γάλλων πλάνη και έως πότε. «Πολλούς γαρ πεπλάνηκεν Ελευθερία.| Πολλούς ολέθρων οφείλεις απολαύειν». Άλλο: Τι ποιεί εν Αιγύπτω ο Βοναπάρτε; «Ψυχορραγεί άπασα λογάς των Γάλλων,| εν Αιγύπτω είμαρτε τα κώλα ρίπτειν». ☻Για τον Νικόλαο Βάρκοση ή Μπάρκοση, λόγιο του 18ου αι., βλ. Γεώργιος Ζαβίρας, Νέα Ελλάς ή ελληνικόν θέατρον, Αθήνα 1872, 488-489 (ήταν ο δάσκαλος του Ζαβίρα)· Παναγιώτης Αραβαντινός, Βιογραφική συλλογή λογίων της τουρκοκρατίας, 1960, 134-136 (όπου αναδημοσίευση των δύο πρώτων κειμένων). Για τον Αμφιλόχιο Παρασκευά (±1730-αρχές 19ου αι.) βλ. Αναστάσιος Χ. Μέγας και Ν. Π. Δελιαλής, «Αμφιλόχιος Παρασκευάς», Μακεδονικά, 5 (1961-63) 417-435· πβ. Αλέξης Πολίτης, «Τέσσερις ιδιωτικές βιβλιοθήκες μέσου τύπου», Τετράδια Εργασίας Κ.Ν.Ε.-Ε.Ι.Ε., 9 (1987) 142-144, 183-193.

–[Μανουήλ Βερνάρδος (επιμ.)], Άσματα και πονημάτια διαφόρων, [ΓΜ 6695, Κοσμόπολις 1821]

σελ. 31: 1. Άσμα Α΄ (αρχ.) Νέος Άρης τώρα τρέχει, 4 εξάστ. στρ. σελ. 32-35: 2. Άσμα Β΄. Εκ των του Ρήγα Βελεστινλή (αρχ.) Όθεν είσθε των Ελλήνων, 10 εντεκάστ. στρ. σελ. 35-38: 3. Άσμα Γ΄. Του αυτού (αρχ.) Όλα τα έθνη πολεμούν, 17 πεντάστ. στρ. σελ. 38-39: 4. Άσμα Δ΄. Του αυτού (αρχ.) Ως πότε παλικάρια να ζώμεν στα στενά, 25 δίστιχα. σελ. 39-41: 5. Άσμα Ε΄ (αρχ.) Ώ Πατριώται! Για ποιους προσμένετε;, 7 δωδεκάστ. στρ. σελ. 42-44: 6. Άσμα Στ΄ (αρχ.) Ελλάς πατρίς μας θαυμαστή,10 εννιάστ. στρ. σελ. 44-46: 7. Άσμα Ζ΄. Εκ των του Μανουήλ Βερνάρδου Κ.Κ. (αρχ.) Έλληνες Πατριώται,11 εξάστ. στρ. σελ. 47-48: 8. Άσμα Η΄ (αρχ.) Ώ απόγονοι Ελλήνων, 20 τρίστ. στρ. σελ. 48-49: 9. Άσμα Θ΄. Του Μανουήλ Βερνάρδου Κρητός (αρχ.) Ώ Ελλάς αθλιεστάτη!  Ώ ταλαίπωρος Ελλάς,11 δίστιχα. σελ. 49-53: 10. Άσμα Ι΄ (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων,23 πεντάστ. στρ. και τετράστ. επωδός. σελ. 53-54: 11. Άσμα ΙΑ΄ (αρχ.) Λαμπρά Ελλάς πηγή των φιλοσόφων,14 τρίστ. στρ. σελ. 55: 12. Άσμα ΙΒ΄ (αρχ.) Γραικοί ανδρειωμένοι ορμήσατ’ ευπειθείς,18 δίστιχα. σελ. 56-57: 13. Άσμα ΙΓ΄ (αρχ.) Ώ ελληνική καρδία,8 εξάστ. στρ. σελ. 57-59: 14. Άσμα ΙΔ΄, (αρχ.) Φίλοι μου συνπατριώται,5 δωδεκάστ. στρ. σελ. 59-60: 15. Άσμα ΙΕ΄. Εκ των του Μανουήλ Βερνάρδου Κ.Κ.,(αρχ.) Ελλήνων παίδες σπεύσατε, ιδού καιρός και ώρα,11 δίστιχα. σελ. 60-61: 16. Άσμα Ιστ΄ (αρχ.) Ελλήνων παίδες δράματε με τολμηράν καρδίαν,9 δίστιχα. σελ. 61-62: 17. Άσμα ΙΖ΄ (αρχ.) Ας τρέξωμεν αδέρφια ν’ αρπάξωμεν σπαθί,17 δίστιχα. σελ. 62-64: 18. Άσμα ΙΗ΄ (αρχ.) Ιδού πάλιν νεύσει θεία,14 εξάστ. στρ. σελ. 64-65: 19. Άσμα ΙΘ΄ (αρχ.) Νέος άλλος Μιλτιάδης, 7 εξάστ. στρ. και τετράστ. επωδός. σελ. 65-66:20. Άσμα Κ΄. Αντί του ça ira (αρχ.) Nα καιρός μας ο λαμπρός,3 τετράστ. στρ. σελ. 66-67: 21. Άσμα ΚΑ΄.[Παναγιώτης Ανδρόνικος] Η Ελλάς προς τα τέκνα (αρχ.) Ώ παιδιά μου,8 εξάστ. στρ. σελ. 67-68: 22. Άσμα ΚΒ΄.[Παναγιώτης Ανδρόνικος] Τα τέκνα προς την Ελλάδα (αρχ.) Αχ Μητέρα,7 εξάστ. στρ. σελ. 69-71: *Απόσπασμα εκ των του Αλεξάνδρου Λιψίου Προφέσορος της Φιλοσοφίας, 1817 Μαρτίου 25. Εκ του Γερμανικού μεταφρασθέν από Άνθ. Γαζ.,(αρχ.) Δύω έντιμα χρέη, [πεζό]σελ. 72-74: *Τα ερείπεια της Ελλάδος. Εκ του ρωσσικού ημερολογίου, του επιγραφομένου Духу журналовъ, ήτοι πνεύμα των ημερολογίων, 1816 έτους. Μετάφρασις Κ. Αρτινού,(αρχ.) Προσαγορεύω σε τον τόπον του χρυσού αιώνος, [πεζό]. σελ. 75-82: Σάλπισμα πολεμι(σ)τήριον,(αρχ.) Αδελφοί, φίλοι, [του Κοραή].σελ. 83-88: Ποθητοί μοι Θρασύβουλε και Πελοπίδα, χαίρετε. ☺Περιγραφή και σελιδαρίθμηση από: Nestor Camariano, Chansons et opuscules patriotiques publiés à Jassy en 1821 par un hétairiste, Βουκουρέστι, 1966. ☺Περιγραφή και σελιδαρίθμηση από: Nestor Camariano, Chansons et opuscules patriotiques publiés à Jassy en 1821 par un hétairiste,Βουκουρέστι, 1966.☻Πβ. για το 1 ►Στίχοι της Αυτού Μεγαλειότητος…, 1812, και Χειρόγραφη ανθολογία Ι. Μπάκρη, προς χρονολόγηση ±1810-1850· το 2 του Αντ. Μαρτελάου· τα 3 και 4 του Ρήγα· το 14 του Κοραή. Για την απόδοση του 21 και 22 στον Παν. Ανδρόνικο, βλ. Ιω. Φιλήμων, Δοκίμιον περί Φιλικής Εταιρείας, Ναύπλιο 1834, 216.

–Σπ. Τρικούπης, Ο Δήμος, Παρίσι Νοεμ. 1821, [ΓΜ *1325]­ΓΕΝ. MGL. 259

σελ. 1-10: Ο Δήμος. Η σκηνή εις το Μεσολόγγι (αρχ.) Τί νά ’ ο ποδοβολητός, τα κούφια τα τουφέκια;, 119 δίστιχα. ☻σελ. 1, υποσημ.: Μεμπτός ας μην φανώ εις τον μουσόληπτον αναγνώστην, αν με το παραλυτικόν δεκαπεντασύλλαβον μέτρον…κλπ. Η υπόθεση απολύτως ερωτική, παντελής απουσία Τούρκων. Στίχοι παράλληλοι με δημ. τραγούδια: σελ. 1, στ. 9: Βλέπει πως είν’ ο Δήμος του στο αίμα του πνιμένος, , σελ. 3, στ. 13: Τον λόγον δεν απόσωσεν, η Φωτεινή διαβαίνει,σελ. 9, στ. 14, Να λημεριάζει πρόκρινεν όπου φωλιάζουν λύκοι [Μήπως όμως είναι η πηγή στο «Του Στέργιου»;] [Παρουσίαση: Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, φ. 9, 4.11.1825, 35-36 ©

–►Ανώνυμος, [Συλλογή βαρώνου Sack: Neugriechische Lieder aus Athen, Kypros, Zakgethos e.t.c., 1822]

φ. 1/σελ. 65-68: 1. (αρχ.) Δεύτε Έλληνες γενναίοι | δράμετε προθύμως νέοι, 19 εξάστ. στρ. + επωδός: Έλληνες άγωμεν | φώς αναλάβωμεν | το ζοφερόν της αμαθείας | να λείψει το δεινόν]. φ. 9/σελ. 69: 2. (αρχ.) Αγάπη δεν εστάθη ποτέ χωρία καημούς | Με βάσανα και πόνους και μ’ αναστεναγμούς,7 δίστιχα [πβ. με μικρές παραλλαγές: Pouqueville, Voyage en Morée, Ι, 1805, 282· Passow, αρ. 611· Aραβαντινός, Συλλογή δημωδών ασμάτων Ηπείρου, Αθήναι 1880, 362. φ. 10/σελ. 70: 3. Τραγούδια της Κύπρου (αρχ.) Ζαρίφι μου στη ζαριφιά, λιγνό μου στη λιγνότη | και ποίος δεν επιθυμεί την ιδική σου νιότη, 14 δίστιχα. φ. 12/σελ. 71-72: 4. Έτερα με ύφος πολίτικον (αρχ.) Τι εύμορφον το πόγι και μαλλιά ερωτικά | και κατάλευκα τα στήθη και τα χέρια μαλακά, 5 δίστιχα. ΄Αλλως (αρχ.) Ο καιρός αυτός που έχεις | και τυφλά τον παρατρέχεις | δεν προσμένει μον’ περνά, 4 εξαστ. στρ. + δίστιχο. φ. 15/σελ.73: 5. Έτερα κατά το ύφος των Πολιτών (αρχ.) Ήλιε τώρα π’ ανατέλλεις στον αιθέρα φλογερά | την αγάπην μου αν θα βρεις, στάσου ΄δε την μια φορά,7 δίστιχα [βλ. Αθ. Χριστόπουλος «Ήλιος», Λυρικά, ­­1970, 50-51]. φ. 21/σελ.74-75: 6. Ωδή παρακλαυσίθυρος εις διάλεκτος Ζακύνθιον (αρχ.) Άσπλαχνη κόρη μου ή πόνεσέ με | ή με το χέρι σου θανάτωσέ με, 19 δίστιχα. φ. 22/σελ. 76-77: 7. (αρχ.) Κελαϊδήσετε αηδονάκια | τα τραγούδια τα εδικά μου | και παινέστε την κυρά μου | π’ έχετε γλυκιά φωνή, 10 τετραστ. στρ. φ. 23/σελ. 78-80: 8. (αρχ.) Στοχάσου κόρη | λίγο λιγάκι | το μπουμπουκάκι | της ροδαριάς,25 τετράστ. στρ. φ. 24/σελ. 81-82: 9. (αρχ.) Εις εύμορφον περιβόλι | ευρέθηκα ο καημένος | μίαν άνοιξιν πηγαίνω | να παρηγορηθώ, 8 τετράστ. + 3 εξάστ. στρ. [πβ. χφ. συλλογή του Φιλητά, ΕΒΕ = Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού, 3, 61-62]. φ. 25/σελ. 83: 10. (αρχ.) Δύο κοπέλες μ’ αγαπούνε και τες αγαπάω κι εγώ | ποια να πάρω, ποια να αφήσω δεν ηξεύρω από τες δυό,5 δίστιχα. φ. 26/σελ. 84: 11. (αρχ.) Έφυγέ μου το πουλάκι το αηδονάκι της αυγής | όπου εκιλάιδε κι έλεγέ μου κόρη μη μ’ απαρνηθείς, 4 δίστιχα. φ. 27/σελ. 85-86: 12. (αρχ.) Έσίμωσ’ ο χειμώνας | τα χιόνια είναι στα όρη | ώ πλουμισμένη κόρη | το τι έχω να γενώ;,10 τετράστ. στρ. φ. 35/σελ. 87: 13. (αρχ.) Εκυμάτιζε στην λίμνη μία ολογάληνη βαρκούλα, 5 δίστιχα. [πβ. Σπυρ. Τρικούπη Η Λίμνη του Μεσολογγίου (Εστία. 1, 1876, 368]. φ. 35/σελ. 88: 14. (αρχ.) Πέρδικά μου πλουμισμένη που στα δάση περπατείς | βρόχια και βεργιά θα στήσω να περάσεις να πιαστείς, 1 δίστιχο + 4 στ. φ. 35/σελ. 89: 15. (αρχ.) Άλμπα γλυκιά και Κιάρα πλουμισμένη, 3 στ. φ. 36/σελ. 90: 16. (αρχ.) Μέσα στα δάση | μιαν αυγήν, 4 τετραστ. στρ. φ. 36/σελ. 91: 17. (αρχ.) Τώρα θα βαλθώ να γράψω | κόρη μου τας χάριτάς σου, 24 στ. (το μέτρο ποικίλει). φ. 38/σελ. 92-93: 18. (αρχ.) Τώρα εδώ με την κιθάρα | τραγουδώ, σου φανερώνω, 12 τετράστ. στρ. φ. 40/σελ. 94: 19. (αρχ.) Τώρα θε ν’ αρχινήσω τες χάρες σου να ειπώ, 11 δίστιχα. φ. 41/σελ. 95: 20. (αρχ.) Ελπίδες της καρδιάς μου,| σας έχασα απ’ ομπρός μου, 8 τετραστ. στρ. φ. 42/σελ. 96: 21. (αρχ.) Έρωτα, τες αρχές σου | έχεις πολλές γλυκάδες, 2 τετραστ. στρ. φ. 43/σελ. 97: 22. (αρχ.) Μη θαρρείς κι εγώ ποτέ μου έχω να υστερηθώ, 1 δίστιχο + 2 τετραστ. στρ. φ. 43/σελ. 98: 23. (αρχ.) Τα βουνά και τα λαγκάδια | που νυπιάζει ο κυνηγός, 2 τετραστ. στρ. φ. 43/σελ. 99: 24. (αρχ.) Άγριες, ήμερες και τίγρες | κατοικούνε εισέ λόγκους, 1 τετραστ. στρ. φ. 43/σελ. 100: 25. (αρχ.) Περιβόλι θα σου κτίσω με τα δέντρη τα χρυσά, 3 δίστιχα. φ. 44/σελ. 101: 26. (αρχ.) Από τα νύχια ως την κορφήν είσαι ένα περιστέρι, 8 δίστιχα. φ. 45/σελ. 102: 27. (αρχ.) Να ήξερα και είναι η γνώμη σου μπιστή ωσάν την δικήν μου, 2 δίστιχα. φ. 45/σελ. 103: 28.  (αρχ.) Όση ωραία και εύμορφη μού είσαι ωραία κυρά μου, 4 δίστιχα. φ. 46/σελ. 104: 29. (αρχ.) Και τα μεσάνυχτα ξυπνώ δια να γρικήσω αέρα | κι είδα το στήθι σου ανοιχτό κι είπα πως είναι ημέρα, 5 δίστιχα [πβ. δημοτικό της Κύπρου, Ν.Λανίτης, Νέα Εστία, τ. 33· και Fauriel, ΙΙ, 278]. φ. 47/σελ. 105: 30. (αρχ.) Αρχίζω ν’ αναφέρω δια μίαν κορασιάν, 5 δίστιχα. φ. 48/σελ. 106: 31. (αρχ.) Κι ευφτούν’ η γη που περπατείς το στόμα τση ν’ ανοίξει, 10 δίστιχα + 1 τετραστ. στρ. φ. 49/σελ. 107: 32. (αρχ.) Άσπρη, κατάσπρη μπαμπακιά και κρουσταλλένια βρύση,| πέρδικα με χρυσά πτερά, ποίος θα σε κυνηγήσει;, 13 δίστιχα. φ. 55/σελ. 108-109: 33. (αρχ.) Αρχίζω ν’ αναφέρω για ’να σκληρό πουλί, 24 δίστιχα. φ. 58/ σελ. 110-111: 34. (αρχ.) Ελπίδα της καρδιάς μου | γλυκύτατη κυρά μου | φως μου παρηγοριά μου | τώρα σ’ αφήνω γειά, 10 τετράστ. στρ. φ. 60/σελ. 112-115: 35. (αρχ.) Άνοιξ’ τα χείλη σου | να μου μιλήσεις | να μου δροσίσεις | τους στεναγμούς || με δυό λογάκια | εμπιστεμένα | δρόσισ’ εμένα | τόσους καημούς, 26 τετράστ. στρ. [επτανησιακής προέλευσης]. φ. 62/σελ. 116-118: 36. (αρχ.) Αρχίζω φως μου,| παρηγοριά μου | να φανερώνω | σε σε κυρά μου | τον πόνο που έχω | δια τ’ εσένα | και την αγάπην | στα σωθικά, 10 οκτάστ. στρ. φ. 65/σελ. 119-120: 37. (αρχ.) Είσαι όμορφη βέβαια,| είσ’ όλη ωραία | και πλέον εύμορφη νέα | δε θέλει ευρεθεί,14 τετράστ. στρ. φ. 66/σελ. 121: 38. (αρχ.) Οχ, νιφώδες περιστέρι,| πέτα κι άμε εις εκείνην | που εις την ζωήν μου χύνει | φάρμακο πολλάν πικρόν!,4 τετράστ. στρ. εναλλασσόμενες με 3 τρίστ. στρ. + 1 δίστιχο. φ. 67/σελ. 122: 39. (αρχ.) Αχ Θεέ μου, εγώ απεθαίνω | όταν ακριβέ σ’ αφήνω | ίσως δεν είναι κρίνω | έτσι ο θάνατος πικρός,6 τετράστ. στρ. φ. 68/σελ. 123: 40. (αρχ.) Χωρίς να ομιλώσι,| γρικώνται οι ερωμένοι,| η όψις τους προβαίνει | του στήθους τα κρυπτά,4 τετράστ. στρ. φ. 69/σελ. 124-128: 41. (αρχ.) Να μακρύνει | η Νερίνη | του πυρός-της του ’φηβαίου | επεθύμα | κι ηύρε κύμα | και σκιάν ενός σπηλαίου,25 εξάστ. στρ. [μτφρ. ή μίμηση ειδυλλιακής ιταλικής σκηνής μεταξύ Νερίνης και Φιλάντου]. φ. 74/σελ. 129: 42. (αρχ.) Δυό κοπέλες μ’ αγαπούνε και τες αγαπάω κι εγώ | ποία να πάρω, ποία ν’ αφήσω δεν ηξεύρω από τες δυό,10 δίστιχα. φ. 76/σελ. 130: 43. (αρχ.) Ψηλέ μου δεντρολίβανε, ποία βρύση σε ποτίζει,| οπού είσαι πάντα δροσερός κι ανθείς και λουλουδίζεις;,4 δίστιχα. φ. 76/σελ. 131: 44. (αρχ.) Γυρίζω, τρογυρίζω εις τη χαμοκέλα σου | και διάφορο δεν έχω αφ’ τη θεγατέρα σου,2 δίστιχα. φ. 76/σελ. 132: 45. (αρχ.) Να το ήξευρες ψυχή μου,| πως δια τ’ εσέ ολημέρα | στόχασες στον αέρα | κάνω ο δυστυχής,7 τετράστ. στρ. φ. 77/σελ. 133: 46. (αρχ.) Ως θωρώ, κορασιά μου, δεν βλέπεις,| δεν γιγνώσκεις καρδίας τον πόθον,| δεν ξανοίγεις ψυχής μου τον μόχθον,| πού για εσέ δοκιμάζει πικρώς,8 τετράστ. στρ. φ. 78/σελ. 134: 47. (αρχ.) Ασηκώθηκα ο καημένος μίαν αυγή με το καλό | και εις το φόρο κατεβαίνω για να ιδώ και να χαρώ,7 δίστιχα. φ. 79/σελ. 135-139: 48. Άσμα ερωτικόν (αρχ.) Έθ’ έρωτα, πού σύρεις | όλα στην συμφωνίαν,| σύρε μίαν καρδίαν | σ’ εμέ τον δυστυχή,36 τετράστ. στρ. ☺Η αρίθμηση των φύλλων στο χφ. Berolinensis Graecus 24, φ. 87, Κρατική Βιβλ. Βερολίνου, των σελ. στο Ioanna Mavrogeorgi, Neugriechische Lieder. Gesammelt vom Grafen Sack, (Romosyni) 2006 (στις σελ. 143-311 αναλυτικός σχολισμός κάθε τραγουδιού)· πβ. Σ. Β. Κουγέας, Η προς τους Ελληνας και τα δημοτικά τραγούδια των Ελλήνων αγάπη του Niebuhr, Ελληνικά, 12 (1952-1953) σελ. 277-288.

­

–►Παναγιώτης Κοδρικάς, Άσμα πολεμικόν 1822 ☺Ιω. Δημάκης, «Δύο πολιτικά στιχουργήματα του Παναγιώτη Κοδρικά», Ο Ερανιστής, 10 (1972-73) 38-39

(αρχ.) Ελάτε παλικάρια | Ελλάδος τα παιδιά | κτυπάτε για την πίστη | και για την λευτεριά, 8 τετράστ. στρ. (η πρώτη επαναλαμβάνεται ως επωδός). ©

**Νικ. Μανιάκης, Κανάρης, 1823, [Καίμπριτζ, ΓΜ *1385, Δρλ *379]

σελ. i: [αγγλικός τίτλος], σελ. iii: [ελληνικός τίτλος], σελ. v-viii To the right Honorable Frederick Earl of Guilford,[στο τέλος χρονολόγηση και υπογραφή] Trinity College Jan. 20, 1823, σελ. ix-xii: Προς τον ευγενέστατον Φρεδερίκον Κόμητα Γυιλφόρδιον,[στο τέλος χρονολόγηση και υπογραφή], σελ. 1-26: Κανάρης ποίημα απλοελληνικόν, (αρχ.) Τίν’ άνδρ’ ω Μούσ’ ή Ήρωα, ή μαχητήν άρ’ άλλον | να κελαδήσωμεν ημείς δυνάμεθα μεγάλον; | Ουκ άλλον, ή ατρόμητον και θούριον Κανάρην | ός θεραπεύει Πόντιον [=θαλασσινό] και μεγαλήτορ’ Άρην, 484 στ., σελ. 27: [μεσότιτλος], Παιάν | ή ελληνικός πολεμικός ύμνος | Μεταγλωττισθείς εκ του Αγγλικού, [σελ. 28: λευκή], σελ. 29-32: Παιάν [κλπ.], (αρχ.) Εγείρου πνεύμ’ ελληνικόν, ’ξύπνησον πνεύμ’ Ελλάδος | όπερ λαμπρόν και ζώπυρον, στα των Ηρώων στήθη | Ελευθερίας άναπτε και δύναμιν Παλλάδος, 15 τετράστ. στρ., [η αφιέρωση δίχως ιδιαίτερες πληροφορίες. Στο αντίτυπο της Γενναδείου δεμένη μαζί και η βιβλιοπαρουσίαση (κυρίως αποσπάσματα) στο Classical Journal.] ©

–*Θούριος, Die Flüchtilinge aus Griechenland, Ζυρίχη 1823, 30-31 [Δρλ. 395]

[πρλγ. του Δεύτε παίδες, βλ. Άσματα και πονημάτια, αρ.10] ©

–&K. Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός, Ασπασία, Λιψία 1823, [ΓΜ *1404]EBE. N.Φ. 985, ΓΕΝ. MGL. 194.2

σελ. α: Τραγωδία | Ελληνική | Ασπασία, [τίτλος]· Διηρημένη εις τρεις πράξεις. Συντεθείσα | μεν υπό του Κ. Ιακωβάκη Ρίζου του | και Νερουλού· Εκδίδεται δε δαπάνη των | Φιλογενών Ι. Ξ. και Κ. ππ· Εν Λειψία της Σαξονίας 1823. | εν τη τυπογραφία του Βράϊτκοπφ και Άιρτελ, σελ. γ: Τα πρόσωπα του δράματος, [κατάλογος με τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο έργο], σελ. 1: Πράξις Πρώτη. | Σκηνή πρώτη | Ασπασία, Λευκίππη και Δημοχάρης. | Προλογίζει η Ασπασία αποβάσα εις τον Πειραιά, (αρχ.) Να εξετάσω μ’ έμελλεν, ω ένδοξοι Αθήναι | αν καθώς λέγουν, αληθείς αι συμφοραί σου είναι, 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [πέντε σκηνές], σελ. 19: Πράξις Δευτέρα. | Σκηνή πρώτη. | Κτησίας, Φαίδιμος, Λευκίππη, και Μιλλήσιαι γυναίκες, (αρχ.) Η Ασπασία ήλθ’ εδώ; που είναι; μέσα; έξω; | δεν μ’ αποκρίνεται κανείς να μάθω που να τρέξω;, 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [επτά σκηνές], σελ. 37: Πράξις Τρίτη. | Σκηνή ά. | Ιπποκράτης, Δημοχάρης, και Χορός Μιλησίων γυναικών, (αρχ.) Κ’ η Ασπασία το λοιπόν νομίζει Δημοχάρη, | ότι εσάλπισ’ από χθες ο Περικλής τον Άρη;, 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [δέκα σκηνές], σελ. 58: Τέλος.

☻ Η Ασπασία είναι τραγωδία εμπνευσμένη από τον γαλλικό κλασικισμό της εποχής. Περιγραφή: Θόδωρος Χατζηπανταζής, Το ελληνικό ιστορικό δράμα, Ηράκλειο 2006, 253-254. Επανέκδοση: Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός, Θεατρικά έργα, επιμ. Βάλτερ Πούχνερ, Αθήνα 2002. ۩

–*&Γρηγόριος Παλαιολόγος, The Death of Demosthenes. A Tragedy…Translated…by Gregorios Palaiologus, Καίμπριτζ 1824 [Δρλ. 516]

 ☻Συγγραφέας ο Ν. Σ. Πίκκολος· το πρωτότυπο δεν έχει εντοπιστεί. Βλ. Μαρία Χριστίνα Χατζηιωάννου, «‘‘Ο Θάνατος του Δημοσθένους’’ του Ν. Σ. Πίκκολου και ο Γρ. Παλαιολόγος», Μνήμων, 9 (1984) 247-254. ◙ Dr. N. S. Pikkolo, Σόφια 1968 ©

–Σπυρίδων Παιδάκος, Ιστορία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος,Μεσολόγγι 1824, [ΓΜ *1433]ΕΒΕ. Ν.Φ. 847Ρ

σελ. 2: Προς τους ομογενείς, και φιλογενείς [στο τέλος υπογραφή: Σπυρίδων Παιδάκος]. σελ. 3-13: Η εκστρατεία του Ομέρ Πασά και του Ρουσίτ Πασά εναντίον της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος (αρχ.) Κονδύλι απεφάσισα στην δεξιάν να πιάσω | τον πόλεμον Μεσολογγιού δια να περιγράψω,198 δίστιχα. σελ. 14-23: Η εκστρατεία του Σκόνδρα Πασά εναντίον της ιδίας επαρχίας (αρχ.) Πάλιν κονδύλι φίλοι μου, καιρός ειν’ να κινήσω | και τους πολέμους των τουρκών καλώς να ιστορήσω,174 δίστιχα. σελ. 24: [1] (αρχ.) Σώματα τεθνεώτων | ηρώων τε των πρώτων,6 πεντάστ. στρ.[2] (αρχ.) Όργανον ηχεί | Όργανον ηχεί, | και κάθε ψυχή,10 τετράστ. στρ. ◙Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία αρ. 5, Αθήνα 1971.

–**Σολωμός, οι στρ. 151-158  Ύμνου, «The Literary Gazette», Λονδίνο 11.9.1824

☺Λ. Δρούλια, «Η πρώτη δημοσίευση και μετάφραση των στρ. 151-158 του σολωμικού Ύμνου», Ο Ερανιστής, 12 (1975) 1-6. Μεταφραστής ο George Lee. ©

–Αθανάσιος Χριστόπουλος, Τα Λυρικά και Βακχικά, Αθήνα 1825, [ΓΜ *1528]ΓΕΝ. MGL. 428.5

σελ. [1]: Τα Λυρικά και Βακχικά | του | Αθανάσιου Χριστόπου- | λου., [τίτλος]· [ένα μότο από τον Σπ. Τρικούπη]· Εκ της Τυπογραφίας των Αθηνών | Εν έτει ΑΩΚΕ. | 1825, σελ. 3-102: Τα Ερωτικά, [υπέρτιτλος], σελ. 3-5: Ψάλτης, (αρχ.) Την άνοιξη μια μέρα. | εκεί ’που τραγουδούσα, 8 πεντάστ. στρ., 1-4 στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 6σύλλαβος, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 5ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 5-6: Ύμνος, (αρχ.) Ω Έρωτ’ ανθηρόστατε, | γλυκέ, και ιλαρότατε | του κόσμου κυβερνήτη, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 6-8: Φάντασμα, (αρχ.) Εις στρώμα μυρσινένιο | και Τριανταφυλλένιο, 20 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 8-11: Αγκιδοφόρος, (αρχ.) Εις ένα λιβαδάκι | προχθές ένα παιδάκι | περήφανο πολλά, 16 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 11-12: Σαϊτεύματα, (αρχ.) Έρωτα παύσε | αν μ’ αγαπάς, 12 δίστιχα, 1ος στ. 5σύλλαβος, 2ος στ. 4σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 12-13: Αγκάλεσμα, (αρχ.) Αφροδίτη μου κυρία, | ιλαρότατη θεά, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 13-14: Συνωμοσία, (αρχ.) Νέοι, νέες, όσοι είσθε, | τι τον Έρωτα φοβείσθε, | δεν είν’ πλέον φοβερός, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 15-16: Δικαιολόγημα, (αρχ.) Ο Έρωτας με λέγει, | στα πάθη μου δεν φταίγει, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 16-17: Αγκαθωμένος, (αρχ.) Οι χάρες με τον Έρωτα | επήγαν να διαλέξουν, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 17-19: Ποιητής, (αρχ.) Το γεύμα απ’ το σχολείο, | κρατώντας το βιβλίο, 18 δίστιχα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 19-20: Συνειδός, (αρχ.) Τ’ αποφάσισα. | οπίσω. | τι θα κάνεις; | θ’ αγαπήσω, 13 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 21: Απόφαση, (αρχ.) Να μη φθάσω, να μη ζήσω. | αν στιγμή δεν αγαπήσω, 6 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 21-23: Θέληση, (αρχ.) Πλούτον δεν θέλω, | δόξαν δεν θέλω, 12 δίστιχα, 5σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 23: Φλόγες, (αρχ.) Φωτιά φωτιά ν’ ανάψει | ποτήρι να σε κάψει, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 24-25: Δέσιμο, (αρχ.) Εις μι’ ανθηρή μυρσίνη | η Χάρη Ευφροσύνη | εις δάση δροσερά, 12 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 26-27: Άνοιξη, (αρχ.) Να να το αηδονάκι, | και το χηλιδονάκι, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 27-29: Φίλευμα, (αρχ.) Στον κήπον των Χαρίτων | ο Έρωτάς μου ήτον, 8 πεντάστ. στρ., 1-4 στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 6σύλλαβος, 1-4 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 5ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 29-31: Παλαιστής, (αρχ.) Ο Έρωτας καυχούνταν, | και δα με διηγούνταν, 18 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 31-32: Σώμα, (αρχ.) Ο Πάρις Αφροδίτη | Το κάλλος σου κηρύττει, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 32-33: Αποθέωση, (αρχ.) Η Αφροδίτη | σ’ είδε, και φρίττει | και απορεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 5σύλλαβοι, 3ος στ. 4σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 34-35: Άλυσος, (αρχ.) Η αγάπη μ’ στον αέρα | χωρατεύοντας μια μέρα, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 35-36: Νύχτα, (αρχ.) Θεοί αστέρες φωτεροί | της νύχτας έφορ’ ιλαροί, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 36-37: Φεγγάρι, (αρχ.) Λαμπροφόρο μου φεγγάρι | ποίον ήλιον αντικρίζεις;, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 37-38: Φιλήματα, (αρχ.) Ορκίζω σε Σελήνη | στης νύχτας τη γαλήνη, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 38-39: Αυγή, (αρχ.) Λαμπρόξανθη αυγή μου, | τι έπαθες χρυσή μου;, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 39-41: Κώνωπας, (αρχ.) Κλέφτη κώνωπα κι αυθάδη, | πως τολμούσες κάθε βράδυ, 14 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 41-43: Κανάρι, (αρχ.) Πρόσεχε, κ’ ιδέ με χάρη | να φερθείς, χρυσό κανάρι, 20 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 43-44: Ταξιδεύτρα, (αρχ.) Η Αφροδίτη θάλασσα | η γαληνή θεά σου, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία πλεκτά, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 44-45: Πόθος, (αρχ.) Ας γένομουν καθρέφτης! | να βλέπεσαι σ’ εμένα, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 45-47: Αηδόνι, (αρχ.) Κίν’ αηδονάκι μου γιαλό! | κίνα, και πάνε στο καλό, 16 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 47-48: Ήλιος, (αρχ.) Ήλιε τώρα π’ ανατέλλεις | στον αιθέρα φλογερά, 14 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 48-49: Φλουέρα, (αρχ.) Φιλέρημη φλουέρα | να τούτον τον αέρα, | κι’ αρχίνα να φυσάς, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 50-51: Νανούρισμα, (αρχ.) Γλυκή μου Αφροδίτη | ο Έρωτας με πλήττει, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 51-52: Αγρυπνία, (αρχ.) Ματάκια μου σβησμένα, | στα δάκρυα πνιγμένα, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 52-53: Ύπνος, (αρχ.) Πολυεύσπλαχνη κυρά μου | τι ξετάζεις τ’ όνομά μου;, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 54: Πετεινός, (αρχ.) Αχ! εχθρέ παντοτινέ | νυχτοκράχτη πετεινέ, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 55: Παράπονα, (αρχ.) Σειρήν’ αγάπη μου εσύ | ως πότε πλέον στο νησί;, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 56-57: Θρήνος, (αρχ.) Στενάξτε τριαντάφυλλα | στενάξτε μυρσίνες, 14 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 57-58: Ψυχή, (αρχ.) Στον ύπνον χθές το βράδυ | ψυχήν από τον Άδη, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 58-60: Γράμμα, (αρχ.) Παντάθλιέ μου τάφε, | κοντήλι πάρ’, και γράφε, 14 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 60-61: Φήμη, (αρχ.) Πλανήτρα φήμη φθονερή, | φιδογλωσσού φαρμακερή, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα και 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 61-63: Αντάμωση, (αρχ.) Ψυχή μ’ αγάπη μου γλυκή, | τι μέρα τούτ’ ηδονική;, 9 τετράστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3-4 στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 63-64: Απιστία, (αρχ.) Η αγάπη μου εχύθη | στα πολύπονά μου στήθη, | και δακρύζοντας γλυκά, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 64-65: Μήλα, (αρχ.) Εις κήπον δροσερότατον | κρυφά προχθές εμπήκα, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 66-67: Χάρες, (αρχ.) Μιαν ωραία αγαπούσα | και το νεύμα της ζητούσα, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 67-68: Αντιφλογιστικόν, (αρχ.) Στου στήθος μου το βάθος | εκώλευσ’ ένα πάθος. | και πάντα με πονεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 68-70: Πληγωμένος, (αρχ.) Μια ο Έρωτας μικρή | σαϊτίτζα σου πικρή | σκουριασμέν’ εις την φαρέτρα, 12 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 8σύλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 70-72: Χαριτοδότρα, (αρχ.) Εκεί μια μέρα | που τραγουδούσα, 16 δίστιχα, 5σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 72-73: Ευχή, (αρχ.) Εις υγείαν των Ερώτων | Το ποτήρι μας το πρώτον, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 73-74: Κολυμπηστής, (αρχ.) Ο ΄Ερως κολυμπούσε. | κ’ εκεί όπου βουτούσε, 10 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 74-75: Λύσσα, (αρχ.) Ο Έρως λυσσασμένος | μ’ εφίλησ’ ο σκασμένος, | και λύσσαξα κ’ εγώ, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 75-76: Πηλαλήτης, (αρχ.) Εις μιαν πεδιάδα | εβγήκαν στην αράδα, 16 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 77-78: Καβαλάρης, (αρχ.) Ο τυφλός ο Έρωτας | μες τους δρόμους γέλωτας, 18 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 79-80: Χρυσός Καιρός, (αρχ.) Μιάν ο Έρωτας Καλή | με πειθώ, και συμβουλή, 12 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 80-81: Φίλος, (αρχ.) Με ορκίστηκε ο Έρως, | και συμφώνησε μαζί, 16 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 82-83: Σύντροφοι, (αρχ.) Εις βουνό εγώ, κ’ ο Έρως | κ’ η Αγάπη μου μαζί, 12 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 83-84: Μετάνοια, (αρχ.) Ηθέλησα τον πλάνον | τον Έρωτα ν’ αφήσω, 14 δίστιχα, 7σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 84-85: Τώρα, (αρχ.) Δεν θέλω να ελπίσω. | δεν θέλω να φροντίσω | το μέλλον στην ζωήν, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 86-87: Φροντίδες, (αρχ.) Τι με μέλλει; Τι φροντίζω; | κι αν φροντίζω, τι ελπίζω, | και τι τάχα καρτερώ;, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 87-88: Χειμώνας, (αρχ.) Η άνοιξ’, είδες, πέρασε. | Το καλοκαίρι γέρασε, | χειμώνιασε, και πάει, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 88-89: Ευθυμία, (αρχ.) Ταμπούρι, Μούσ’ αρμονική, | ως πότε σιωπούμε;, 10 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 89-90: Ταμπούρι, (αρχ.) Σ’ έναν κήπον σιωπώντας, | το ταμπούρι μου λαλώντας, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 91: Παραίτηση, (αρχ.) Όταν ήμουν Έρωτα μου | εις τ’ αθώα παιδιακά μου, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 92-93: Δώρα, (αρχ.) Η Αφροδίτη μια φορά | ελούστ’ εις τα λουτρά της, 14 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 93-94: Αποστάτρα, (αρχ.) Βασίλισ’ Αφροδίτη | ο ουρανός σε φρίττει, | κ’ η γη σε προσκυνεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 7σύλλαβοι, 3ος στ. 6σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., [αρκετές χασμωδίες], σελ. 94-95: Συμβουλή, (αρχ.) Αν τον Έρωτ’ αθετήσεις, | και τους νόμους του πατήσεις, | και τολμήσεις ν’ αρνηθείς, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 95-96: Άμιλλα, (αρχ.) Δυο νέες εφιλιούνταν, | και μαζί φιλοτιμιούνταν, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 96-97:Κρίση, (αρχ.) Νέες τρεις φιλονικούσαν, | και κριτήν τους μ’ εζητούσαν, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 97-98: Συμβιβασμός, (αρχ.) Οι γυναίκες πάντα λέγουν, | ότ’ οι άνδρες τάχα φταίγουν, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 98-99: Παροιμία, (αρχ.) Ακούσατε γενναίοι | Της Αφροδίτης νέοι, 6 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 99-100: Γεράματα, (αρχ.) Να οι τρίχες σου αρχίζουν | Αθανάσιε ν’ ασπρίζουν! | να δακρύων εποχή, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 100-102: Παρηγοριά, (αρχ.) Πα! οι τρίχες μ’ αν ασπρίζουν! | μήπως τάχατε πικρίζουν; | τ’ έχ’ η άσπρη τους βαφή;, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 103-126: Βακχικά, [υπέρτιτλος], σελ. 103-104: Βαρελοθήκη, (αρχ.) Έξω έξ’ τα βιβλία. | στη φωτιά η φλυαρία, 12 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 104-105: Κατάρα, (αρχ.) Να μη φθάσω, να μη ζήσω | αν μια μέρα δεν μεθύσω, 6 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 105-106: Μακαριότητα, (αρχ.) Όταν πίνω το κρασάκι | στο χρυσό μου ποτηράκι, | και ο νους μου ζαλιστεί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 106-107: Μεθύσι, (αρχ.) Να μεθύσω! να μεθύσω | την καρδιά μου να δροσίσω, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 107-108: Κέρασμα, (αρχ.) Ε! χου! ελάστε. | φέρτε, κεράστε, 12 δίστιχα, 5σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 108-109: Λιτανεία, (αρχ.) Πτωχείας κυβερνήτρα, | πτωχών παρηγορήτρα, 6 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 109-110: Αδιαφορία, (αρχ.) Οχ! ζωή μου. | τι ζωή μου; | τι στενάζω θλιβερά, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 4σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 111-112: Φαγοπότι, (αρχ.) Βάλτε φίλοι μες τη βρύση | το κρασί μας να δροσίσει | και στρωθείτε κατά γης, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 112-113: Παρακίνηση, (αρχ.) Παλικάρια τι κοιμάστε; | να ο Βάκχος σας φωνάζει, 5 τετράστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 113-114: Μελωδία, (αρχ.) Απ’ την πλώσκα φέρτε φίλοι | να ρουφίσω με τ’ αχείλι! | απ’ την πλώσκα το κρασί, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 114-115: Μονομαχία, (αρχ.) Θαυμαστοί κρασοπατέρες | τες γαβάθες, σαν μαχαίρες, | ξεσπαθώστε μια φορά, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 116-117: Σπουδή, (αρχ.) Τι του κάκου κοπιάζεις; | και ανόητα σπουδάζεις; | για να μάθεις τεχνικά, 8 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 117-118: Βαθρακός, (αρχ.) Εσύ φίλε μουσικέ, | φωνακλά μου βαθρακέ, 8 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 118: Αταραξία, (αρχ.) Δυσάρεστη ψυχή μου | γαβάθιζε και κοίμου, 6 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 119: Τρύγος, (αρχ.) Καθαρότατες παρθένες, | με κισσόν στεφανωμένες, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [αρκετές χασμωδίες], σελ. 120: Γεμάτο, (αρχ.) Φίλε Στέφανε, να ζήσεις | που διδάχνεις, ότ’ η φύσις | δεν το θέλει το Κενό, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 121: Ποτήρα, (αρχ.) Στέφανέ μου γεωμέτρα | που γνωρίζεις από μέτρα, 8 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 122: Προσταγή, (αρχ.) Κεραστή καλέ μου κέρνα, | και τριγύρνα, και απλοχέρνα | το ποτήρι μας σωστό, 6 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 123-126: Το τραγούδι του Τυρταίου, | Μεταφρασμένον από τον Κυρ. Σπυρίδωνα Τρικούπην, (αρχ.) Τι τιμή στο Παλικάρι!  | όταν πρώτο στη φωτιά, 30 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], [αρκετές χασμωδίες. Βλ. Παράρτημα.].☻«Το μικρό αυτό βιβλίο σε σχήμα 32ο, που μοναδικό του αντίτυπο σώζεται σήμερα στην Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, είναι αξιοσημείωτο όχι μόνο γιατί είναι το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στην Αθήνα, αλλά και γιατί είναι το μόνο που τυπώθηκε στο σύντομο διάστημα που η Αθήνα ήταν ελεύθερη πριν από την άλωση του Κιουταχή το 1826»: Ελένη Τσαντσάνογλου, «Ένα άγνωστο χειρόγραφο του Χριστόπουλου», Ελληνικά, 22 (1969), σελ. 210. Τα τυπογραφικά στοιχεία σε πολλά σημεία του βιβλίου είναι ισχνά, δυσκολεύοντας την ανάγνωση. Ανακρεοντισμός, ποιήματα-θεμέλιο της νεότερης ελληνικής ποίησης.  ۩

–►Παν. Κοδρικάς, Δοκίμιον, 1825 ΕΒΕ. Χφ ©

☻Αλέξης Πολίτης, Η ανακάλυψη των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, Αθήνα 198, 159-160.

–►{Σολωμός, Μάρκος Μπότσαρης}1825, ©

–►{Θεοδ. Αλκαίος, «Τα Ψαρά», ημιτελές έπος, 1825,

(αρχ.) Ω ουρανόθρονε Θεέ, ω πανσθενής ουσία, | Συ ο ων εκ τριών, και εξ ων τρία, οψίγονη έκδ., Θεόδ. Αλκαίος, Η άλωσις των Ψαρών. Τραγωδία εις τρεις πράξεις, Αθήνα 1853, 43-82 [ΓΜ *5975 και *6139]ΓΕΝ. Ind. 1044.2.· στη σελ. 82 σχόλιο: «Το σχέδιον τούτο εγράφη εντός της ναυαρχίδος των Ψαριανών ολίγον μετά την πτώσιν της νήσου», ☻Δείγματα: Γ. Βαλέτας, Θ. Αλκαίος, Αθήνα 1971, 56-58. ©

–**[Συλλογή δημοτικών ασμάτων με ρωσική μτφρ. του N. Gneditch Πετρούπολη 1825], [ΓΜ *1533]

[Επιλογή από τον Fauriel.]

–►«Ύμνος Μεσολογγίου, τον οποίον έψαλλον οι απλοί Έλληνες μετά την πτώσιν αυτού» 1826, Αμβρόσιος Φραντζής, Επιτομή της ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος, Β΄, Αθήνα, 1839, 424-426, 426-429.

(αρχ.) Αποκλεισμός μεγάλος εξ όλων των μερών | φέρει το Μεσολόγγι εις τον απελπισμόν, 21 δίστιχα.©

–**Carl Iken, Eunomia, II, 1827, [Δρλ. 1274] (Ελληνικά κείμενα) Romaische Lieder mitgeheilt aus dem Munde geborener Griechen, von einem reisenden Kaufmann aus der Levante, und von einem griechischen Seekaptitan aus Ipsara.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΗΜΜΑΤΟΣ:

☻σελ. 144-145: του Ιακωβάκη Ρίζου Νερουλού.

–** Th. Kind, Εunomia III, Τραγώδια κλέφτικα, ιστορικά, ερωτικά και άλλα ποιήματα των νεώτερων Ελλήνων, Λιψία 1827, [ΓΜ *6710]

σελ. iii-xxxii: Vorwort. σελ. 1: Τραγώδια κλέφτικα, ιστορικά, ερωτικά και άλλα ποιήματα των νεώτερων Ελλήνων. Kriegerische* [σε υποσημ. η ερμηνεία του: κλέφτικα], historische… σελ. 2 (62) [Ρ. 136]: Ι (αρχ.) Ανέβηκα στον Όλυμπον και κοίταξα τριγύρω, 13 στ. σελ. 4 (62) [Ρ. 16β]: ΙΙ. Ο θάνατος του Ζήδρου (αρχ.) Πωλάκι πάγησ’ κι έκατσε στου Ζήδρου το κεφάλι, 14 στ. σελ. 6-8 (63-64) [Ρ. 75]: ΙΙΙ. Του Φώτη, υιού του Ζήδρου (αρχ.) Λαλούν τ’ αηδόνια στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια, 18 στ. σελ. 8 (64) [Ρ. 59]: ΙV. Του Λάζου (αρχ.) Τρεις περδικούλαις κάθοντο εις την Μηλέαν απάνω, 11 στ. σελ. 10-12 (64-65) [Ρ. 77]: V. Του Νικοτσάρα (αρχ.) Περνά το Νίκος, πέρνα το αυτό το μονοπάτι, 17 στ. σελ. 12-14 (65) [Ρ. 24α]: VI. Του Παππά (αρχ.) Ανάθεμά σε βρέ παππά , παππά ’πο την Πουλιάναν, 14 στ. σελ. 14-16 (66-67) [Ρ. 112]: VII.Του Τσελίου (αρχ.) Πωλί μου, πόθεν έρχεσαι και πουθά καταβαίνεις, 17 στ. σελ. 16-18 (67-68) [Ρ. 228]: VIII. Του Ανδρείου Γεωργάκη (αρχ.) Πολλές μανούλες θλίβονται, και όλες παρηγοριούνται, 21 ½ στ. [από Voutier, 1826, αρ. 1, σελ. 194-196]. σελ. 20-22 (68-70) [Ρ. 229]: ΙΧ.Τραγώδιον της Μονεμβασίας (αρχ.) Διαβάτε απ’ την Μονεμβασιάν απ’ το Παλαιοκαστρίτζι, 17 στ. [από Voutier, αρ. 2, σελ. 198-200]. σελ. 22-24 (70-71) [Ρ. 232]: X. Τραγώδιον του Βραχωρίου (αρχ.) Τρία πουλάκια κάθονταν ψηλά στον Παλιοπύργον, 15 στ. [από Voutier, αρ. 3, σελ. 202-204]. σελ. 24-28 (71-74) [Ρ. 251]: ΧΙ.Ο θάνατος του Μάρκου Βώσαρη (αρχ.) Τρία πουλάκια κάθοντο πέρα στα λιβαδάκια, 29 στ. σελ. 28-30 (72-74) [Ρ. 253]: ΧΙΙ.Τραγώδιον του Ανατολικού (αρχ.) Πουλάκι αναστέναξεν στον Άγιον Νικόλα, 23 ½ στ. [από Voutier, αρ. 5, σελ. 212-214]. σελ. 32-36 (74): ΧΙΙΙ.Τραγώδιον του Κολοκοτρώνη (αρχ.) Παιδιά Ελλήνων τι καρτερείτε, 53 στ. [του Στ. Κανέλου]. σελ. 36 (74-75) [Ρ. 220]: ΧΙV.Τραγώδιον διά τον λοιμόν τον συμβάντα εις το 1814 έτος εις Ραψάνην και Τύρναβον (αρχ.) Όλαι αι χώραι μόλευσαν, κι όλαι παρηγορούνται, 13 στ. σελ. 38 (75-76): XV.Εις έαρ (αρχ.) Ω ζωογόνε άνοιξις, χαριεστάτη ώρα, 10 στ. [από Κ. Μάνο, 1801] σελ. 40 (76): XVI. Η αηδών και το τρυγόνι (αρχ.) Το φιλέρημον τρυγόνι, 16 στ., σελ. 42 (76-77) [Ρ. 609]: XVII (αρχ.) Σ’ ωραίον περιβόλι με άνθη στολισμένον, 12 στ. σελ. 44 (76-77) [Ρ. 589]: XVIII (αρχ.) Ένα σάββατον βράδυ, μιάν Κυριακή ταχύ, 10 στ. σελ. 46 (76-77): XIX (αρχ.) Ψυχή αθλία | τι δυστυχία | Ακαταπαύστως σε τυραννεί, 8 τρίστ. στρ. [πβ. Voutier, αρ. 6, σελ. 216-218]. σελ. 48 (77-82): ΧΧ (αρχ.) Βούλομαι μιαν, βούλομαι δυο, βούλομαι τρείς και πέντε, 14 ½ στ. [από Stackelberg, 1826, αρ.1, σελ. 114]. σελ. 50-52 (77-82): ΧΧΙ. Κλέφτικον τραγώδιον (αρχ.) Σαββάτο μέρα πίναμεν , την Κυριακ’ όλη μέρα, 27 ½ στ. [από Stackelberg, αρ. 2, σελ. 114· με κριτικό υπόμνημα όπου πρλγ. του Fauriel]. σελ. 54 (77-82): ΧΧΙΙ (αρχ.) Αγάπη δεν εστάθη ποτέ χωρίς καημούς, 4 δίστιχα, [από Stackelberg, αρ. 5, σελ. 116]. σελ. 56 (77-82): ΧΧΙΙΙ (αρχ.) Ποιός είδε πράσινο δενδρί;, 20 στ. [από Stackelberg, αρ. 7, σελ. 119]. σελ. 58-60 (77-82): ΧΧΙV (αρχ.) Ακούσατε τι έγινε στα Ιάνινα στην λίμνη;, 9 δίστιχα + επωδός [από Stackelberg, αρ. 6, σελ.117-118]. σελ. 62-82: Anmerkungen [σχόλια για τα τραγούδια]. σελ. 83-142: Worterklärungen, [ερμηνευτικά, πραγματικά, ετυμολογικά]. σελ. 143-148: Beilage über Neugriechische Musik, aus dem Werke des Freih. von Stackelberg über den Apollotempel zu Bassae in Arcadien , S. 20-21. σελ. 149-150: Verbesserungen [τυπογρ. λάθη.] ☻ο πρώτος αριθμος: σελ. κειμένου, ο δεύτερος σε ( ): σελ. σημειώσεων, τρίτος σε [ ]: συλλ. Passow.

–►[Δημήτριος (Αργυριάδης;) Αργυρίου Παπά Ρίζου, Έπαινος στον μητροπ. Σερρών Πορφύριο Λέσβιο 1827], Δημ. Αργυρίου Παπα Ρίζου, Πύρραμος και Θίσβη, Βιέννη, 1836, [ΓΜ *2717] 173-174.

(αρχ.) Παλαιόθεν εχρησμώδει η Πυθία των Σερρών | έλευσιν του πλανήτου κ’ επιφάνειαν κομήτου | Όστις να την ανυψώσει εις υπέρτατον βαθμόν, ?? δίστιχα. [Σχόλιο·«Η παρούσα ακροστιχίς συνετέθη κατά το 1827 έτος, και μελισθείσα παρά του μελωδικοτάτου Σταμούλη Π. Ζαρκινού, εψάλλετο εν Σέρραις πανδημεί και με γενικόν ενθουσιασμόν διότι επήνει Αρχιερέα του οποίου την στέρησιν θρηνεί εισέτι η πόλις των Σερρών». Υποσημείωση στο ποίημα: «Τω σεβασμιωτάτω και φιλομούσω Γέροντι πρώην Σερρών νυν δε Μυτιλήνης Κυρίω*[=Προφυρίω]». Ακροστιχίδα: Πορφυρίω Λεσβίω.] ©

–Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός, «Εις εαυτόν», Jacovaky Rizo Néroulos, Cours de littérature grecque moderne, Γενεύη, 21828, 189-191.

(αρχ.) Πού είναι εκείνος ο καιρός όταν κι εγώ ευδαίμων, 24 δίστιχα. ☻Αποσπάσματα· ολόκληρο το ποίημα δημοσιεύθηκε το 1876.  

–[Αλεξ. Σούτσος], Ο Ι. Κάπο Δ’ Ίστριας απολογούμενος, [μφ., σάτιρα], 1830, [ΓΜ *1963]

☻Βλ. Πανόραμα της Ελλάδος, 1833 ©

–[Αλέξανδρος Σούτσος], [απόσπασμα από:«Ο περί ελευθεροτυπίας κανονισμός»], εφημ. Απόλλων, 6.5.1831, 70

(αρχ.) Είν’ ελεύθερος ο τύπος φθάνει μόνον να μη βλάψεις, 5 στ. ☻ βλ. Πανόραμα της Ελλάδος, τχ.α΄, 1833, 4-6.

–Αλέξανδρος Σούτσος, «Ο Ι. Κάπο δ’ Ίστριας απολογούμενος», εφημ. Απόλλων, Παράρτημα εις τον αρ. 48-49, 26.8.1831, 206

(αρχ.) Πληρεξούσιοι του Έθνους, σεβαστόν Κριτήριόν-μου, 6 δεκάστ. στρ. ☻ βλ. Πανόραμα της Ελλάδος, τχ.α΄, 1833, 36-39.

–Αλέξανδρος Σούτσος, 2 ποιήματα, εφημ. Απόλλων, 26.8.1831, 210

1. Ο Ι. Κάπο δ’ Ίστριας δημηγορών προς τους Υδραίους (αρχ.) Κάτοικοι της νήσου Ύδρας, σκοπόν έχω, αν μπορέσω, 6 οκτάστ. στρ. 2. Ο ψωμοζήτης στρατιώτης (αρχ.) Ένας γέρος στρατιώτης με του ζήτουλα τον δίσκο, 6 οκτάστ. στρ. ☻ βλ. Πανόραμα της Ελλάδος, τχ.α΄, 1833, 40-42 και 20-22.

–*Ανώνυμος, Κατήχησις της Ιστορίας της Ελλάδος,Μάλτα 1831, [ΓΜ *2085]ΓΕΝ, ΛΟΒ. Α 24| Ι

στο φ.τ. μόττο: Της φύσεως το καύχημα, Ελλάς φιλτάτη χαίρε! | Πάλιν σοφούς, και ήρωας τους αμιμήτους φέρε ۬ | εκείνους όπου προσκυνεί ο κόσμος και θαυμάζει,| Και τας μεγάλας αρετάς αυτών θα εκθειάζει ۬ | Εσύ μήτηρ επιστημών ήσουν, και θέλει είσαι,| Κ’ από του κόσμου τα σοφά έθνη θα προσκυνείσαι.

–Αλέξανδρος Σούτσος, Πανόραμα της Ελλάδος, 8:89, Ναύπλιο 1833, [τχ. α΄, ΓΜ *2302]ΓΕΝ, ΕΒΕ λειψό αντ.
σελ. γ΄-δ΄: Πρόλογος [Επειδή συγκεντρώθηκαν αρκετά ποιήματα, θα κυκλοφορήσει και β΄ τόμος. Τα περισσότερα ποιήματα του τ. α΄ έχουν δημοσιευτεί στην εφημ. Απόλλων ή σε χωριστά μφ.], σελ. 1-3: Πανόραμα της Ελλάδος. | Η Διογενική ζωή-μου (Συνετέθη τον Μάρτιον του 1831 έτους),[πεζό προοίμιο περί της κατάστασής-του όταν αρχίζει να γράφει], (αρχ.) Γης τρεις πήχες να με θάψουν δεν με άφησεν η τύχη | είναι μόνος θησαυρός-μου οι ελεύθεροί-μου στίχοι | ελαφρός από χρυσάφι, δεν πλαγιάζω με φροντίδες, | και ξυπνώ χωρίς ελπίδες. | Διογένης, δϊα δόξες, δϊα πλούτη δεν με μέλει | πως γυρνά η Τύχη λέγω, τον τροχόν-της όπου θέλει, 6 εξάστ. στρ., σελ. 4-6: Ο περί ελευθεροτυπίας κανονισμός ή το τυποκτόνον ψήφισμα του Ι. Καποδίστρια. (Τον Μάιον του 1831), [πεζό προοίμιο],(αρχ.) Ένας Γερουσιαστής-μας με το στόμα γελαστό, | Σούτσ’ ελεύθερε, με είπε, συγχαρίκια σε ζητώ, 5 οκτάστ. στρ. σελ. 7-9:  Ο Υπουργηματικός του Ι. Καποδίστρια (Τον Μάιον του 1831), [πεζό προοίμιο], (αρχ.) Στου Ναυπλιού τους ξενοδόχους συχνοχάφτω καταΐφι, | κούρκες, όρνιθες, ροσμπίφι | και ζυμαρικά που στάζουν γάλα, βούτυρο και μέλι, 6 εξάστ. στρ., σελ. 10-12:  Ο επιστάτης των εθνικών Οικοδομών επί Ι. Καποδίστρια (Τον Μάιον του 1831), [πεζό προοίμιο],(αρχ.) Φοίνικες και ταλαράκια το πουγκί-μου κουδουνίζει,| και το στόμα-μου σαμπάνιες και ρυζόγαλο μυρίζει, 6 εξάστ. στρ., σελ. 13-16: Ο κατάσκοπος του Ι. Καποδίστρια (Τον Μάιον του 1831), [πεζό προοίμιο],(αρχ.) Τους καιρούς του Κυβερνήτου, στην Ελλάδα όποιος ζει, | καλά πρέπει να προσέχει με ποιον βρίσκεται μαζί, 7 οκτάστ. στρ., σελ. 17-19: Ο απόμαχος Ρουμελιώτης (Τον Μάιον του 1831), [πεζό προοίμιο],(αρχ.) Εις τον γέρον Όλυμπόν-τους, κοντά σ’ ένα κυπαρίσσι, | ένας γέρος Ρουμελιώτης | με τους φίλους-του το βράδυ κάθησε να τραγουδήσει, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 20-22: Ο ψωμοζήτης στρατιώτης (Τον Ιούνιον του 1831α),[α Το παρόν ποιημάτιον είχε συντεθεί κατ’ αυτόν τον μήνα, και περιεφέρετο χειρόγραφον μέχρι του Αυγούστου, ότε εξεδόθη δια του Απόλλωνος], [πεζό προοίμιο], (αρχ.) Ένας γέρος στρατιώτης με του ζήτουλα τον δίσκο | στο ραβδί-του ακουμβισμένος και με το σακί στον ώμο, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 23-25: Ο Ι. Καποδίστριας εις το συμβούλιό-του (Τον Ιούνιον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Καλώς ήλθετε…Καθήστε…Ήθελα να σας λαλήσω·| Περί Συνελεύσεώς-σας | και περί Συντάγματός-σας, 3 δεκαοκτάστιχα, [σελ. 25: ειρωνική υποσημ. για απέχθεια προς Σύνταγμα· ο γιατρός του μιλά για ιδιοσυγκρασία (γαλλικά constitution), ο Καποδίστριας δεν θέλει ν’ ακούει τη λέξη], σελ. 26-28: Η αναφορά-μου προς τον Ι. Καποδίστρια (Τον Ιούνιον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Αρχηγέ σοφέ του έθνους, στην εγκύκλιόν-σου είδα, | πως ζητείς του καθενός-μας να συμβουλευθείς τα φώτα, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 29-31: Ο Γερουσιαστής του Ι. Καποδίστρια (Τον Ιούλιον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Τέσσαρες φορές τον μήνα το πολύ συνεδριάζω, | και τες άλλες μέρες χάσκω και τα γράσια-μου στοιβάζω, 6 εξάστ. στρ., σελ. 32-35: Η μυστική εγκύκλιος του Ι. Καποδίστρια (Τον Αύγουστον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Έκτακτοι επίτροποί-μου και διοικηταί του Κράτους, | ευρισκόμεθα εις ζάλες, εις καιρούς κρισιμοτάτους, 8 οκτάστ. στρ., σελ. 36-39: Ο Ι. Καποδίστριας απολογούμενος επ’ Εθνικής Συνελεύσεως (Τον Αύγουστον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Πληρεξούσιοι του Έθνους, σεβαστόν Κριτήριόν-μου, | να σας δώσω ήλθα λόγον των νομίμων πράξεών-μου, 6 δεκάστ. στρ., σελ. 40-42: Ο Ι. Καποδίστριας δημηγορών προς τους Υδραίους (Τον Αύγουστον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Κάτοικοι της νήσου Ύδρας, σκοπόν έχω, αν μπορέσω, | μ’ ένα-δύο τάγματά-μου εις την πόλιν-σας να πέσω, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 43-47: Τα τελευταία ψηφίσματα του Ι. Καποδίστρια (Τον Σεπτέμβριον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Του Μαρόκου πολιτεία. |  Κυβερνήτης Κόντε Νάννες, του ποτέ Τόνη Μαρία | Θεωρούντες πως ο πλούτος εις τας χείρας των μεγάλων | γίνεται πηγή σκανδάλων, 5 δεκαεξάστιχα που αρχίζουν με τους ίδιους στίχους ως τίτλο, [αναφέρονται τα ονόματα του (Γεώργ.) Σταύρου, (Ανδρέα) Παπαδόπουλου (-Βρετού), Ιω. Γεννατά, (Γεώργ.) Αινιάνα, (Κων.) Μεταξά, (Γεώργ.;) Γλαράκη, κ.ά.], σελ. 48-53: Μονόλογος ενός των δύο τυραννοκτόνων Μαυρομιχαλαίων (Τον Σεπτέμβριον του 1831),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Όταν ζούσαν εις ημέρας δουλικάς οι Αθηναίοι, | δύο ήρωες γενναίοι, Ο Αρμόδιος ο ένας, άλλος ο Αριστογείτων, 7 δεκάστ. στρ., [στο κάτω μέρος της σελ. η αγγλική μετάφραση του Ed. Masson], σελ. 54-59: Ο ψευδοκυβερνήτης της Ελλάδος Αυγουστίνος Καποδίστριας από το πλοίον της φυγής-του (Τον Μάρτιον του 1832),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Δεν μπορώ εις το κακόν-μου κι εις την λύπην-μου ν’ ανθέξω· | Να με πουν, «Απ’ την Ελλάδα Εξοχώτατέ-μου, έξω!», 10 οκτάστ. στρ., [σελ. 57: σε υποσημ. αναφορά στο κάψιμο των βιβλίων του Κοραή· πρωτοστατεί ο Α. Παπαδόπουλος(-Βρετός)], σελ. 60-63: Ο συνταγματικός Ρουμελιώτης (Τον Μάιον του 1832),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Γύρισε η άνοιξίς-μας, και μ’ αυτήν μαζί γυρνά | η γλυκειά ελευθερία στης Ελλάδος τα βουνά, 8 δεκάστ. στρ., σελ. 64-68: Το τραγούδι του συνταγματικού (Τον Ιούλιον του 1832),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Στα πεύκια-σου τα κόκκινα, τα λουλουδοκλαδένια, | χορεύω, Καποδίστρια, χωρίς σκοτούρα κι έννοια, 8 δεκάστ. στρ., [σελ. 66: υποσημ. με σχόλιο για την ανυπότακτη συμπεριφορά των Ελλήνων· και η νομοθεσία θα έπρεπε να είναι ανάλογη], σελ. 69-76: Σάτιρα, [γαλλικο μότο από Voltaire] (Τον Αύγουστον του 1832),[πεζό προοίμιο], (αρχ.) Λυτρώθησαν οι Έλληνες από την τυραννίαν, | κι αντί να κτίσωσι Ναός εις την Ελευθερίαν, 20 δίστιχα, σελ. 77-89: Προς την Α. Μ. τον βασιλέα της Ελλάδος Όθωνα (Τον Ιανουράριον του 1833), [πεζό προοίμιο], (αρχ.) Η Ελλάς μετά δουλείαν, Βασιλεύ, πολλών αιώνων | μετά σου ανέβη πάλιν εις της δόξης-της τον θρόνον, 77 δίστιχα, [στο κάτω μέρος της σελ. μετάφραση στα γαλλικά], σελ. 89: Τέλος του Α΄. Μέρους,[Οι στροφές ποικίλλουν· ένας ή δύο στ. είναι συντομότεροι. Από τη σελ. 69 αλλάζει το χαρτί και τα τυπογραφικά στοιχεία.] ©

–Αλέξανδρος Σούτσος, Πανόραμα της Ελλάδος, 8:δ΄+100 [τχ. β΄, Ναύπλιο1833, ΓΜ *10267]ΓΕΝ.

σελ. γ΄-δ΄: Πρόλογος, σελ. 1-4: Πανόραμα της Ελλάδος | Το ξεφάντωμα του Συνταγματικού, (αρχ.) Εξημέρωσε το Πάσχα σήμερα του ‘Οθωνός-μας, | και η εορτή ακόμα του πτωχού Συντάγματός-μας, 8 οκτάστ. στρ., [υποσημ. Συνετέθη …26.3.1832], σελ. 5-6: Ο σπουδαρχίδης αποτυχών, (αρχ.) Σαν την γάτα την βρεγμένη, φίλοι-μου, αναχωρώ· | με τους Γερμανούς να κάμω προκοπήν δεν ημπορώ, 4 δεκάστ. στρ., σελ. 7-8: Ο μωρόπιστος άνδρας,(αρχ.) Η γυναίκα-μου Μαρούκα έχει κόκκινα χειλάκια, | τριανταφυλένιαν όψη και γλυκά-γλυκά ματάκια, 6 εξάστ. στρ., σελ. 9-11: Αι παρεξηγήσεις, (αρχ.) Τί κακό τί δυστυχία! | να μην είναι εις τον κόσμον ένα σφάλμα, μια κακία, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 12-13: Ο ευγενής, (αρχ.) Ξώρισε τους τίτλους όλους η Τροιζήν απ’ την Ελλάδα. | Ποίος όμως τους αφήνει;, 5 οκτάστ. στρ., σελ. 14-16: Ο νεοφερμένος εις το Ναύπλιον στρατιωτικός, (αρχ.) «Τέρατα, σημεία θέλεις! Του πουλιού ζητείς το γάλα; | Στην πρωτεύουσά-μας τρέξε»· μ’ έγραφε μια φιλενάδα, 7 οκτάστ. στρ., σελ. 17-19: Η πτωχή φουστανέλα,(αρχ.) Όλος-μου ο πλούτος είναι, παλιό ένα κρεβατάκι | κι ένα του καιρού του Νώε κλειστό κι άδειο σεντουκάκι, 6 εξάστ. στρ., σελ. 20-22: Ο ζηλιάρης γέρος,(αρχ.) Όσο είχα μαύρες τρίχες έφευγα την υπανδρείαν | και τα βάσανά-της όλα, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 23-24: Η ανδρογυναίκα, (αρχ.) Υψηλή ’μαι, κι έχω άνδρα χαμηλόν σαν σαμιαμίθι | και θρεμμένον σαν ροβίθι, 5 εξάστ. στρ., σελ. 25-27: Ο καυχησιάρης (αρχ.) Σούτσε-μου, δεν ξεύρω άλλο ζώον πλέον συγχαμένο | από άνθρωπον που θέλει μοναχός-του να τιμάται, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 28-30: Ο γλυκοφάγος εφημεριδογράφος,(αρχ.) Τον προπερασμένον μήνα σ’ έναν υπουργόν-μας είπα· | Εντροπή δεν έχεις πλέον; Σ’ εσηκώθηκεν η τσίπα, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 31-33: Ο γλυκοφάγος εφημεριδογράφος προς τους συνδρομητάς-του, (αρχ.) Φίλτατοι συνδρομηταί-μου, μυρωδιά με ήλθ’ αχρεία, πως εις του λουτρού σε λίγο θα μ’ αφήσετε τα κρύα, 5 οκτάστ. στρ., σελ. 34-37: Η κρίσις του οπλαρχηγού Θ. Γρίβα, ή ο κατήγορός-του παραιτούμενος, (αρχ.) Έφθασεν η ολεθρία, η δικάσιμος ημέρα,| κι άρχισε να με μυρίζει μήπως δεν τα βγάλω πέρα, 6 δεκάστ. στρ., σελ. 38-40: Ο φιλήδονος,(αρχ.) Η μικρά πρωτεύουσά-μας όσο πάγει κάθε μέρα | γένεται ωραιοτέρα, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 41-43: Ο χωρίς υπούργημα Ναπαίος, (αρχ.) Στην Ελλάδα ζει ακόμα | έν απελπισμένος Κόμμα, | όπου εύχεται ο κόσμος να χαλάσει ολικώς, 6 εξάστ. στρ., σελ. 44-46: Η αηδία της ζωής, (αρχ.) Τί πλήξις! Άλας η ζωή να είχε καν ολίγο! | Α! Α! Α! Το στόμα-μου τρεις πιθαμές τ’ ανοίγω, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 47-49: Ο Θεός, (αρχ.) Ο Θεός ενθρονισμένος στο ουράνιον παλάτι, | τας ηνίας των αστέρων εις τας χείρας-του εκράτει, 6 οκτάστ. στρ., [μτφρ. του Beranger], σελ. 50-52: Η πρώτη Απριλίου ή η ημέρα του ατιμωρήτου ψεύδους, (αρχ.) «Είναι πρώτη Απριλίου· η δική-μας είν’ ημέρα· | να σκορπίζομεν τα λόγια ημπορούμεν στον αέρα, [μιλάει ένας υπουργός], 6 εξάστ. στρ., [σελ.50: υποσημ.: Συντέθηκε 1.4.1831. Τα ποιήματα που δημοσιεύονται από τη σελ. αυτή κ.ε. είναι όσα επιτρέπονται ύστερα από το «Διάταγμα περί Τύπου», γι’ αυτό και λείπουν τα καλύτερα], σελ. 53-54: Εις τον σκύλον-μου, (αρχ.) Με σαλεύει την ουρά-του…Νά ’τος ο καλός-μου σκύλος· | Σκύλε-μου, εσύ ’σαι ο μόνος ο ειλικρινής-μου φίλος, 5 εξάστ. στρ., σελ. 55-57: Ο γέρος καπετάνος, (αρχ.) Ξαπλωμένος τες προάλλες εις της Λιάκουρας τους λόφους | με την πλόσκα-μου στο χέρι, | εφαντάσθηκα πως ήμουν με τους γέρους-μου συντρόφους, 5 οκτάστ. στρ., σελ. 58-60: Η συνέλευσις των λογίων, (αρχ.) Η ελευθερία πάλιν επανήλθε στην Ελλάδα,| και γλυκύς και γαλανός | την ηρωικήν Ελλάδα στεφανώνει ουρανός, 5 εξάστ. στρ., [αναφέρονται: Κοραής, Βαρδαλάχος, Βενιαμίν (Λέσβιος), Βάμβας Thenard, (Κων.) Οικονόμος, Πίκκολος, Καΐρης, και οι «τόσοι νέοι, του Λωκίου (Locke) του Κουζίνου (V. Cousin) και του Κάνδου (Kant) μαθηταί». σελ. 58, υποσημ.: Συνετέθη μετά την κατάλυσιν της κερκυραϊκής τυραννίας. σελ. 59, υποσημ. περί Κοραή: Ο αθάνατος γέρων έζη ακόμα], σελ. 61-76: Επιστολή προς τον βασιλέα της Ελλάδος Όθωνα,(αρχ.) Επάτησες, ω Βασιλεύ, το έδαφός-μας μόλις, | και μόλις της Ναυπλίας-μας σ’ απέλαυσεν η πόλις, 86 δίστιχα. [Εξιστόρηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Αναφέρονται οι: Αθανάσιος (Χριστόπουλος), (Ιακ.) Ρίζος(-Νερουλός), Ρήγας, Περδικάρης, Κάλβος, Σαλομός (=Σολωμός), (Παναγιώτης Σούτσος), (Αλέξανδρος Σούτσος). Έπειτα περί παιδείας πριν την Επανάσταση: Καποδίστριας, Σελεπής (=Ιω. Τσελεπής), Βαρδαλάχος, Βάμβας, Βενιαμίν Λέσβιος, (Κων.) Οικονόμος, (Στεφ.) Οικονόμος, Καΐρης, Κοκκινάκης, Κούμας, (Κυριάκος) Καπετανάκης, (Μανουήλ) Καπετανάκης, Ευανθία Καΐρη, Πολυζωίδης, (Ιω.) Γεννάδιος, Πίκκολος, «Σχινάδες» (στα σχόλια τιμάται ιδιαίτερα ο Μιχ. Δημ. Σχινάς, που πέθανε 1813 στο Βουκουρέστι και κατέλειπε ποίηση), (Αθαν.) Βογορίδης. Μνημονεύονται οι παραστάσεις του Voltaire και του Alfieri· η Γερμανία τιμάται για τους Gessner, Wieland, Klopstock, Goethe, Schiller – «τ’ απλοϊκά και τίμια της Γερμανίας ήθη» θα διαδοθούν στην Ελλάδα από την γυναίκα του Άρμανσπεργ· αναφορά στον Λουδοβίκο της Βαυαρίας (Καθείς-μας…αναγιγνώσκει…του εστεμμένου Ποιητού, κλπ.. Οι Μούσες καλούν στην Ελλάδα τους: Βάμβας, Κούμας, Πίκκολος, Ασώπιος, Μανούσος για ν’ ανοίξουν «σοφάς Ακαδημίας» (=Πανεπιστήμιο) και προτρέπεται ο Κοραής να μας «χειραγωγεί» από μακριά. Στις σελ. 70-76 βιογραφούνται σύντομα οι λόγιοι· ορισμένες πληροφορίες άγνωστε από αλλού], σελ. 77-79: Το όνειρόν-μου, ή ο εις Δραγατσάνι θυσιασθείς Ιερός λόχος, (αρχ.) Εις του ύπνου τα αγκάλας ανεπαύετο η πόλις· | ήτον ώρα μεσανύκτων, και ο λύχνος του θαλάμου, 6 εξάστ. στρ., [αναφορά στον αδελφό-του Δημήτριο (Σούτσο)], σελ. 80-82: Εις την Ελευθερίαν, [υποσημ. Εσυντέθη προ της ελεύσεως του Βασιλέως Όθωνος], (αρχ.) Συ δεν είσαι οπού είδα τόσον θαυμαστήν κι ωραίαν, | εις τους ώμους με χλαμύδα κι εις την χείρα με ρομφαίαν;, 6 εξάστ. στρ., σελ. 83-84: Το τυφλωμένο και εις κλουβί κλεισμένο αηδόνι,[υποσημ. αναφορά στην σκληρότητα των ανθρώπων], (αρχ.) Στο κλουβί φυλακωμένο, αηδόνι-μου, θρηνείς | και την μουσικήν φωνήν-σου άρχισες να λησμονείς, 5 εξάστ. στρ., σελ. 85-87: Εις τον παλαιόν χιτώνα-μου,(αρχ.) Φιλοσόφει! Μη λυπήσαι, φόρεμά-μου γηραλέον! | Είχομεν την εποχήν-μας, ήμουν νέος κι ήσουν νέον, 6 εξάστ. στρ., [Beranger], σελ. 88-89: Εις το Σύνταγμα,(αρχ.) Σύνταγμα!…Εις τους τυράννους όνομα κεραυνοβόλον! | Έγινες εις την Ελλάδα των απατεώνων θύμα, 6 εξάστ. στρ., σελ. 91-100: Σάτυρα,[υποσημ. Συνετέθη τον τελευταίον Σεπτέμβριον,[1833], (αρχ.) Τάκα, τάκα! –Ποίος είναι; –Είμ’ εγώ, και άνοιξέ-με. | –Είσ’ εσύ! Και ποίος είσαι; Τ’ όνομά-σου χάρισέ-με, 204 στ., [σελ. 91, υποσημ. για την παροιμία «Ας πάγει στο Κάιρο» = στον διάβολο. Ο επισκέπτης είναι η Τύχη· ο Σούτσος όμως αγαπά την Ελευθερία· στη σελ. 93 η Τύχη του λέει: Τούτ’ η γλώσσα θα σε φάγει…Βερανζέρος ή Βυρών | να μας γένεις εφαντάσθης.] ©

–*Ludwig, Της Αυτού Μεγαλειότητος . . . Ποιήματα περί Ελλάδος, μτφρ. Α. Ρ. Ραγκαβή, Ναύπλιο 1833, [ΓΜ *2323]ΕΒΕ. Ν.Φ. 3609, ΓΕΝ. MGL. 827 και Ind 743

σελ. 1: Προς την Ελλάδα, [στη σελ. 5 αναφορά στην Αγία Σοφία: «Σταυρός της Αγίας Σοφίας θέλει λάμψει εις ελευθέρους λαούς»], σελ. 6: Προς τους Έλληνας, σελ. 8: Προσφώνησις εις τους Έλληνας (εις το θέρος 1822), σελ. 11: Εις την βροχήν. | Επιθυμία. | Προς τον Όμηρον, σελ. 12: Τα διακριτικά χρώματα της Ελλάδος. | Περί Ελλάδος. | Ο Ερυθρός Σταυρός, σελ. 14: Προς την Ελλάδα (την τρίτην άνοιξιν της αναγεννήσεώς-της), σελ. 17:Άσμα Φθινοπωρινόν. Προς τους Έλληνας, σελ. 19: Προς την Ελλάδα (εις το τέταρτον έτος της ελευθερίας-τους), σελ. 21:Μετά την πτώσιν των Ψαρών, σελ. 25: Προς τους Έλληνας (την άνοιξιν του 1825), σελ. 28: Προσφώνησις εις τους Έλληνας (μετά την εισβολήν του Ιβραΐμη εις την Πελοπόννησον), σελ. 31: Εις το καύσιμον των τουρκικών πλοίων, σελ. 33: Εις του Νεοκάστρου την άλωσιν, σελ. 34: Μεσολόγγι (μετ’ αποκρουσθείσαν έφοδον), σελ. 36: Προς τους Έλληνας (αναβάς εις τον θρόνον), σελ. 37: Παρηγορία προς τους Έλληνας (τον Απρίλιον του 1826), σελ. 39: Θρήνος των Ελλήνων (την άνοιξιν του 1826), σελ. 41: Όταν απεδείχθη ψευδής η άλωσις του Μεσολογγίου, σελ. 42: Επιφώνημα εις το Μεσολόγγι, σελ. 43: Εις του Μεσολογγίου την δευτέραν άλωσιν από τους Έλληνας, σελ. 44: Τα αγάλματα του Παρθενώνος εις την Αγγλίαν, σελ. 47: Της Κορίνθου οι χρυσοί ίπποι (1806), σελ. 50:Ρώμη και Αθήναι, σελ. 51: Η σημερινή γενεά (1808), σελ. 53: Το σωθέν. | Τώρα και άλλοτε, σελ. 54: Μεσημβρία και άρκτος, σελ. 55: Αίσθημα βασιλέως (κατά το 1829), σελ. 57: Η Οδοιπορία-μου κατά την επικράτειαν. (Τεμάχιον εις τα 1829), σελ. 58: Προς εμέ ως Βασιλέα (τη 5 Νοεμβρίου 1825). ☻Όλες οι μεταφράσεις σε πεζό. Β΄ έκδ. 1860, ΓΜ *8467. Άλλη Νεοελληνική μτφρ.: Σοφοκλής Καρύδης Μετάφραση στα αρχαία ελληνικά: Ludovici Batavorum Regis Carmina ad Graecos in linguam grecam convertit Dr Joannes Franzius, Στουτγάρδη 1830, 47 σελ. ΓΜ *1954, ΓΕΝΝ (προς σελ. 39-45, σημειώσεις για τα μέτρα, μτφρ.) ©

–Παναγιώτης Σούτσος, Ποιημάτιον, 1833,[ΓΜ *10267] ΓΕΝ, Δαμ. Κυριαζής

–♠ Δ. Κ. Βυζάντιος, Τω μεγαλειωτάτω και Γαληνοτάτω Βασιλεί της Ελλάδος Όθωνι, μφ. Ναύπλιο 1833, [ΓΜ *10271]ΓΕΝ, Δαμ. Κυριαζής

(αρχ.) Τύπος καλλονής και αρετής υπάρχων,| Ώφθης ως αστήρ φαεινός εν Ελλάδι, 70 τρίμετροι τροχαϊκοί στ. Με ακροστιχίδα που αναπαράγει τον τίτλο. [με την ένδειξη: 1Εν Ναυπλίω, 11 Μαρτίου 1833.☺Εμμ. Ν. Φραγκίσκος, «Δ. Κ. Βυζάντιος και ‘‘Βαβυλωνία’’. Ερμηνευτικές δοκιμές και μαρτύρια βίου», Τετράδια Εργασίας, 20 (2008 52.]

–**Ανώνυμος, [Τετράστιχο], εφημ. Τριπτόλεμος, 2.12.1833, σελ. 136

Όλα τ’ ανθρώπινα δεινά ο θάνατος γιατρεύει.| Αλλά εκεί που βρίσκεται κανείς ας μη σαλεύει. | Παρά τον μαύρον θάνατον, κάλλιο ταλαιπωρία.| Σύμβολον όλων των θνητών είν’ η φιλοζωία, 2 δίστιχα. του Lafontaine (αρχ.) La mort vient tout guerir.

–*Ανώνυμος, Εκ των του Λόρδου Βύρωνος, Ελεγείον γραφθέν εις το μνημονευτήριον (Album)της Κ. . ., εφημ. Τριπτόλεμος, 6.12.1833, σελ. 139-140

(αρχ.) Το βαρύ αυτό και χαύνον των κυαναυγών ματιών-σου, 14 δίστιχα. ☻Ετοιμάζω ειδικό σχόλιο γι το κείμενο. ©

–Ιάκ. Ρίζος Νερουλός, Ωδή εις τους Έλληνας, εφημ. Τριπτόλεμος, 13 και 20.12.1833, σελ. 148, 151-152

(αρχ.) Άγριος τίγρις, δεινόν θηρίον, 53 τετράστ. στρ. Προηγείται εκτενές σχόλιο, όπου ο Ιακ. Ρίζος Νερουλός αποκαλείται  ο κλασικότερος ποιητής της εποχής μας [αναφέρονται και ο Χριστόπουλος, ο Σολωμός, ο Αλεξ.(;) Σούτσος, αλλά ο Ι.Ρ.Ν. ανώτερος.]

–Η. Χριστοφίδης [επιμ.], Στίχοι ηρωϊκοί και ερωτικοί . . . , Αίγινα 1834, [ΓΜ *2424]­ΕΒΕ. Ν.Φ. 488

σελ. 3-5: (πρόλογος), Φίλτατος ανθούσα της προς Ελλάδος Νεολaία! Εν Αιγίνη τη 27 Αυγούστου 1834. Ο εκδότης,(υπογραφή)#, σελ. 7-83: Στίχοι ηρωικοί, σελ. 7-16: Ρήγα Θούριος,(αρχ.) Ως πότε παλικάρια,46 τετράστ. στρ., σελ. 16-18: Η Ελλάς προς τα τέκνα της,(αρχ.) Ώ παιδιά μου ορφανά μου,8 τετράστ. στρ. και τρίστιχη επωδός, [Παναγιώτης Ανδρόνικος], σελ. 19-20: Τα τέκνα προς την Ελλάδα,(αρχ.) Ώ! Μητέρα μου μιάν ημέρα,7 τετράστ. στρ. και δίστιχη επωδός, [Παναγιώτης Ανδρόνικος], σελ. 21-22: Προς τους Έλληνας υπέρ πατρίδος,(αρχ.) Παιδιά του Ηρακλέως,9 τετράστ. στρ., σελ. 23-30: Ο ενθουσιασμένος υπέρ της πατρίδος στρατιώτης,(αρχ.) Ώ λυγηρόν και κοπτερόν σπαθί μου,25 εξάστ. στρ., [Κοκκινάκης], σελ. 31-33: Οι Έλληνες εμβαίνουν εις την πατρίδος μάχην (αρχ.) Η σάλπιγξ μας κράζει αδέλφια καιρός,8 εξάστ. στρ., σελ. 33-36: Ο Ιππεύς στρατιώτης,(αρχ.) Στην μέση το σπαθί μου,8 εξάστ. στρ. [=Α. Ρ. Ραγκαβής], σελ. 36-39: Χορός στρατιωτών, (αρχ.) Η νύκτα σωπαίνει, το τόπι δεν βροντά,6 εννιάστ. στρ., σελ. 39-41: Ο ελεύθερος Έλλην, (αρχ.) Μαύρ’ είν’ η νύκτα στα βουνά,10 πεντάστ. στρ., [=Α. Ρ. Ραγκαβής], σελ. 42-43: Γνώμη έλληνος προς την Ελλάδα διά την Ελευθερίαν της,(αρχ.) Ελλάς τερπνή πατρίς Ηρώων και θεών,8 τετράστ. στρ., σελ. 44-45: Ο πατριώτης στρατιώτης και η ερωμένη του,(αρχ.) Ο πατριώτης εις την μάχην τρέχει,2 εντεκάστ. στρ., σελ. 45-49: Άλωσις της Τριπολιτσάς,[=Fauriel 2,58], σελ. 49-50: Αιχμαλωσία του Κιαμίλ μπέη,[=Fauriel 2,62], σελ. 50-53: Εις την πολιορκίαν του Ναυπλίου,(αρχ.) Τρείς τουρκοπούλες κάθουνταν εις τ’ Αναπλιού την πόρτα,37 στ., σελ. 54-55: Του Μεσολογγίου,(αρχ.) Νάμουν πουλί να πέτουνα να πήγαινα του ψύλου,10 στ., σελ. 55-59: Ο θάνατος του Διάκου,[=Fauriel 2,34], σελ. 59-60: Θρήνος εις τον Μάρκον Βότσαρη,(αρχ.) Έλληνες! Κλαύσωμεν άνδρα γενναίον, 18 στ., σελ. 60-66: Καταδρομή του Τοπάλη κατά τα Ψαρά,(αρχ.) Τοπάλ-πασάς υψώθη στο Ντοβλέτη του,31 δίστιχα, σελ. 66-68: Ναυμαχία εις το στενόν της Σάμου,(αρχ.) Στα χίλια οκτακόσια και στα εικοσιτρία,9 δίστιχα, [Π.β. Ρ. 254α], σελ. 68-69: Προς την Ελλάδα,(αρχ.) Ώ σεπτή Ελλάς,3 τετράστ. στρ. και εννιάστ. επωδός, σελ. 69-74: Στίχοι ενθουσιαστικοί εις τους Έλληνας, (αρχ.) Ώ γενναίοι Έλληνες φίλοι πατρίδος, 11 οκτάστ. στρ., [=Κλεάνθης], σελ. 74-75: Ο Υπέρ της Ελλάδος μαχόμενος Στρατιώτης,(αρχ.) Λαμπρός ποτέ φωσφόρος των νυκτών, 3 τετράστ. στρ. και εξάστ. επωδός, [☻μτφρ. από γαλλικά: L’ astre, βλ. Α. Πολίτης, Κατάλοιπα Fauriel…, 1980, 86· ίσως του Kλεάνθη, βλ. Κ. Πώπ, Βύρων 2 (1876) 199α], σελ. 75-77: Άσμα εις τον Καραϊσκάκη,(αρχ.) Η νίκη τρέχουσα με στεφάνους,8 πεντάστ. στρ., [=Κλεάνθης αρ. 9], σελ. 77-80: Οι Έλληνες κατά της τυραννίας,(αρχ.) Λαοί γραικών Ελλήνων κλάδοι,5 εξάστ. στρ., μια εννιάστ. και δίστιχη επωδός, σελ. 80-81: Μυρολόγιά? Μιάς Ηπειρώτιδος,[=Γαζής, 1828], σελ. 81-83: Μία Ελληνίς εις περιβόλιον ευρισκομένη, και θρηνωδούσα τον ερωμένον της ερωτηθείσα αποκρίνεται,(αρχ.) Μίαν νιάν απάντησα σ’ ένα περιβόλι,6 εξάστ. στρ., σελ. 84-128: Eρωτικά, σελ. 84-86 Περιστατικόν συνάντημα νέου με νέαν,(αρχ.) Μιάν βραδιά ηθέλησα ναύγω στο σεργιάνι,7 εξάστ. στρ., [η 5η στρ. λείπει], σελ. 86-89: Έτερον ερωτικόν εις αυτόν ήχον,(αρχ.) Αιωνίως έχασα,4 δεκάστ. στρ., σελ. 89: Η ερωμένη προς τον Ερωμένον της,(αρχ.) Άχ άσπλαχνε λυπήσου,2 τετράστ. στρ., σελ. 89-90: Η ερωμένη προς τους γονείς της,(αρχ.) Γονείς μου μην λυπάσθε, 3 τετράστ. στρ., σελ. 90-91: Ο Ερωμένος προς ανθρώπους,(αρχ.) Άνθρωποι λυπηθείτε,2 τετράστ. στρ., σελ. 91: Οι άνθρωποι δεικνύουν τον τάφον της ερωμένης προς αυτόν,(αρχ.) Ιδέ εδώ τον τάφον,3 τετράστ. στρ., σελ. 91-93: Ο Ερωμένος προς το νεκρόν σώμα της ερωμένης του,(αρχ.) Λάβ’ ακριβή μου κόρη, 6 τετράστ. στρ., σελ. 93-94: Το νεκρόν σώμα της Ερωμένης προς τον ερωμένον της,(αρχ.) Στον τάφον μην σιμώνεις,4 τετράστ. στρ., σελ. 94: Ο Ερωμένος προς τον τάφον,(αρχ.) Τάφε σκληρέ που κρύπτεις,2 τετράστ. στρ., σελ. 95-97: Παράπονον Ερωμένου προς Ερωμένην,(αρχ.) Έως πότε το κακόν θέ να τρέχει, 46 στ., σελ. 97-103: Δυστυχισμένου Εραστού εις την φυλακήν, (αρχ.) Πόθεν ν’ αρχινήσω,18 εξάστ. στρ., σελ. 103-106: Πως διαφέρει το τρυγόνι από το Αηδόνι,(αρχ.) Το φιλέρημον Τρυγόνι, 18 τετράστ. στρ., σελ. 106-107: Διάταγμα Ερωμένου προς τα πουλιά, (αρχ.) Κοιλαδίσετε πουλάκια,4 τετράστ. στρ., σελ. 107-109: Αποχωρισμός Ερωμένου από Ερωμένην,(αρχ.) Τι μεγάλη δυστυχία,7 επτάστ. στρ., σελ. 109-111: Προς την νέαν Θεανώ,(αρχ.) Τα μάτια σου τα μαύρα, Θεανώ,4 εξάστ. στρ., σελ. 111-115: Πουλί πλανεμένον εκ της φολεάς του ταλανίζεται, και τέλος με απάτην αιχμαλωτίζεται,(αρχ.) Πουλάκι ξένο, ξενιτευμένο,20 τετράστ. στρ., σελ. 115-120: Ερωτευμένος αποτεινόμενος εις Ερωμένην,(αρχ.) Είσ’ εύμορφη κόρη,22 τετράστ. στρ., σελ. 120-125: Νέος κινδυνεύων ν’ αποθάνει, εκθέτει την κατάστασίν του παραπονούμενος εις την ερωμένην του,(αρχ.) Δεν λυπήσε να ’ποθάνω,24 τετράστ. στρ., σελ. 125-127: Ερωμένος μυρολογών την διά συκοφαντίαν φαρμακωθήσαν ερωμένην του,(αρχ.) Τα τραγούδια με τάλεγες όλα,40 στ., [=Σολωμός], σελ. 127: Έπαινος, [πέντε αστικά δίστιχα], σελ. 128: Στεναγμοί Ερωμένου,(αρχ.) Εις την αρχήν των τραγωδιών,4 τετράστ. στρ., [|> 1838 (πανομοιότυπη σε περιεχόμενα και σελιδαρίθμηση).] ©

–[Ευφροσύνη Λιδωρίκη;], Άσμα εκφωνηθέν εν τη εις Άμφισσαν εισόδω της Α. Μ. παρά της Ευφροσύνης, θυγατρός κ. Α. Λοιδωρίκη, εφημ. Η Εποχή, 7/19.10.1834, 16

(αρχ.) Βασιλεύ χαριτωμένε, σοι το χαίρε προσφωνούμεν,| αι νεάνιδες Αμφίσσης, δέχθητε παρακαλούμεν, 5 δίστιχα + 3 στ. ☻Τόνια Κιουσοπούλου, Η εφημερίδα Η Εποχή, Ναύπλιο 1834-1835, Αθήνα 1986, 5. ©

–Fedor Possart, Neugriechiesche Grammatik…, Λιψία 1834 [ΓΜ *2353]

σελ. V-Χ: Vorrede [τοποχρονολογία: Μόναχο, Οκτ. 1833]. σελ. 1-8: Einleitung [σελ 7-8: βιβλιογραφία]. σελ. 9-226: [Γραμματική]. σελ. 227-248: Προγυμνασίαι εις την μετά των φίλων συνομιλίαν σελ. 249-254: Register [ευρετήριο λέξεων]. σελ. 255-: Neugriechisches Lesenbuch für Anfänger σελ. 257-293: Uebungen zum Uebersetzen [από πολλούς νεοέλληνες συγγραφεις· σελ. 230-232: «Περί Γερμανίας»]. σελ. 293-326: II. Abtheilung | Poetische Theil σελ. 293-294: I. (αρχ.) Γραικοί, Γραικοί, Γραικοί, στ’ άρματα Γραικοί, ξυπνάτε,| Γραικοί από τον ύπνον τον βαθύ, 1 ενάστ. + 4 εξαστ. στρ.[βλ. Νικ. Αργυριάδης 1835. Εδώ προηγείται σχόλιο για την «ωραία μελωδία», και ότι προέρχεται από χφ. του υπολοχαγού Ιωάννη Αντωνιάδη στο Μόναχο, μέσω του φοιτητή Keil στη Χάλλη]. σελ. 295-296: ΙΙ. Ύμνος εις τον θάνατον του Μάρκου Μπότσαρη (αρχ.) Κλαύσωμεν, Έλληνες, άνδρα γενναίον, 5 τρίστ. στρ. [Προηγείται σχόλιο, ότι ο φοιτητής Keil το παρέλαβε από τον Χρήστο στο Μόναχο, ένα από τα πιο πιστά παλικάρια του Μπότσαρη· αναφορά και στη θλιβερή μελωδία]. σελ. 296-299: [Σχόλιο για τον Ρήγα]. σελ. 299-301: (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, 4 οκτάστ. στρ. + επωδός [βλ. Byron, 1812]. σελ. 301-302: [Σχόλιο για τον Αθανάσιο Χριστόπουλο και βιβλιογραφικά (αναφορά στην έκδ. Θεοχαρόπουλου)]. σελ. 302-303: Ι. (αρχ.) Θεοί, αστέρες φωτεροί, 5 τετραστ. στρ. σελ. 304-305: ΙΙ. Μακαριότητα (αρχ.) Όταν πίνω το κρασάκι, 8 τρίστ. στρ. [Ακολουθεί η πεζή γαλλ. μτφρ. του Θεοχαρόπουλου]. σελ. 305: [Σχόλιο για τον Γεώργιο Σακελλάριο]. σελ. 306: Αθλιότης αντί μακαριότητος (αρχ.) Όταν πίνεις το κρασάκι, 8 τρίστ. στρ. σελ. 307-308: Άσμα με στροφάς επιφθεγματικάς εις το Έαρ, μελοποιηθέν υπό του Φιλίππου Θετταλομάγνητος (αρχ.) Το έαρ μ’ άνθη και πρασινάδας, 7 εξάστ. στρ. [προηγείται παραπομπή στην εφημ., βλ. Φίλιππος Ιωάννου, 1828]. σελ. 309-326: Poesieen in verschiedenen Dialekten aus Fauriel’s Chants de la Grèce moderne σελ. 309-310: I. Γραφή των Κλεφτών του Βάλτου. σελ. 310-311: ΙΙ. Ανδρίκος [προηγείται μικρό σχόλιο]. σελ. 312: Suliotenlied. Πόλεμοι του Σουλίου (αρχ.) Μην προσκυνάτε βρε παιδία, ραϊάδες μην γενήτε. σελ. 312-313: ΙV. (αρχ.) Η περιστερούλα η νύφη μας. σελ. 313: (αρχ.) Εβγάτ’ αγόρια στον χορόν, κοράσια στα τραγούδια. σελ. 313-315: V. Θάνατος του Κίτσου Μπότσαρη. σελ. 316-317: VΙ. Το σταμνί τσακισμένον. σελ. 318-319: VΙΙ. Cyprisches Wiegenlied (αρχ.) Νανά, νανά, το υιούδι μου. σελ. 319-321: VΙΙΙ. Το μάθημα του Νάννου. σελ. 321-324: ΙΧ. Η νυκτερινή περπατησία. σελ. 324-326: Χ. Αναγνωρισμός (αρχ.) Πίνω το, μάνα, το κρασί, πίνω το να μεθύσω. σελ. 327-346: Wörterbuch. σελ. 347: Zusätze und Verbesserungen. [Σε όλα τα κείμενα υποσημειώσεις με ερμηνείες γλωσσικές και πραγματολογικές.]

–Kωνσταντίνος Τόμπρας, Κωνσταντίνος Ιωαννίδης [επιμ.], Άσματα διαφόρων ποιητών,Ναύπλιο 1835, [ΓΜ* 2450]

σελ. 3-60: Άσματα ηρωικά, σελ. 3-4: ♠Επίκλησις Διός, (αρχ.) Ζεύ Θεέ! Θεών τε και ανδρών ομού, πάντων βασιλεύ, 35 στ., σελ. 4-8: Έτερα, (αρχ.) Ως πότε παλικάρια να ζώμεν στα στενά, 53 δίστιχα, σελ. 8-10: Έτερα, (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, 11 εξάστ. στρ., 1 οκτάστ. και 1 επτάστ. στρ., σελ. 11-13: Έτερα, (αρχ.) Ώ γενναίοι Έλληνες, φίλοι πατρίδος, 9 οκτάστ. στρ., σελ. 13-15: Παρακέλευσις προς τους Έλληνας, (αρχ.) Τί καρτερείτε, φίλοι και αδελφοί;, 8 εξάστ. στρ., σελ. 15-16: Έτερα, (αρχ.) Ποιά Ελληνική καρδία να θωρεί μ’ αδιαφορία, 14 τετράστ. στρ., σελ. 17-18: Επίκλησις των Μουσών, (αρχ.) Μουσών χορεία εκ της Ελλάδος, 10 τετράστ. στρ., σελ. 18: Προτροπή εις μίμησιν προγονικών αρετών, (αρχ.) Μία μόνη εις τον κόσμον, είναι μόνη η αρετή, 6 δίστιχα, σελ. 18-21: Προτρεπτικόν εις την παιδείαν, (αρχ.) Δεύτε Έλληνες γενναίοι, δράμετε προθύμως νέοι, 19 εξάστ. στρ., σελ. 21-22: Παρακέλευσις εις τον πόλεμον, (αρχ.) Παιδιά του Ηρακλέους δράμετε, και σπαθιά, 9 δίστιχα, σελ. 22: Η Ελλάς προς τα τέκνα της, (αρχ.) Ώ παιδιά μου ορφανά μου, σκορπισμένα ’δω κ’ εκεί, 8 τετράστ. στρ., σελ. 23: Τα τέκνα προς την Ελλάδα, (αρχ.) Ώ! Μητέρα μιαν ημέρα μην λυπήσε θα χαρείς, 7 τετράστ. στρ., σελ. 23-27: Έλλην προς τους ομογενείς, (αρχ.) Φίλοι μου συμπατριώται, 8 δεκαεξάστ. στρ., σελ. 28: Έτερα, (αρχ.) Γραικοί, Γραικοί, εις τα άρματα Γραικοί, 31 στ., σελ. 29-30: Προς την Ελλάδα, (αρχ.) Λαμπρά Ελλάς! Πηγή των Φιλοσόφων, 8 πεντάστ. στρ., σελ. 30-31: Παραμυθία προς την Ελλάδα, (αρχ.) Ελλάς ωραία, γη δοξασμένη, μήτηρ ηρώων τε και θεών, 7 πεντάστ. στρ. και 1 τετράστ. στρ., σελ. 31-35: Σύνθεσις Ν. Σερουΐου Κείου, (αρχ.) [Ωδή Α΄] Πάλιν άρχισε εκ νέου, | Παρνασσός να πρασινίζει, 8 τετράστ. ωδές με τρίστ. επωδό και εξάστ. παρεπωδό, σελ. 36: Ο υπέρ Πατρίδος μαχόμενος Στρατιώτης, (αρχ.) Λαμπρός ποτέ φωσφόρος των νυκτών, 25 στ., σελ. 36-37: Τραγώδιον της Μονεμβασίας, (αρχ.) Διαβάτ’ απ’ την Μονεμβασιά, απ’ το Παλαιοκαστρίτσι, 17 στ., σελ. 37-38: Άλωσις της Τριπολιτσάς, (αρχ.) Ήτον μέρα βροχερή, και νύκτα χιονισμένη, 38 στ., σελ. 39: (Του ανδρείου Γεωργάκη), (αρχ.) Πολλαί μανούλαι θλίβονται κ’ όλαι παρηγορούνται, 21 στ., σελ. 39-40: Αιχμαλωσία του Κιαμήλ-Μπέη, (αρχ.) Πήραν τα κάστρα, πήραν τα, πήραν και τα δερβένια, 12 στ., σελ. 40-41: Ο θάνατος του Διάκου, (αρχ.) Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα, 42 στ., σελ. 41-44: Άσμα εις τους εν Χίω πυρπολητάς ήρωας, (αρχ.) Άλλος ήρωας εφάνη, ως μέγας Ηρακλής, 36 δίστιχα, σελ. 44-45: Εις την πολιορκίαν Ναυπλίου, (αρχ.) Τρείς Τουρκοπούλες κάθονταν εις τ’ Αναπλιού την πόρτα, 31 στ., σελ. 45-46: Θρήνος εις τον Μάρκον Βότσαρην, (αρχ.) Έλληνες! Κλαύσωμεν άνδρα γενναίον, 18 στ., σελ. 46: Έτερος εκ μέρους του αδελφού του, (αρχ.) Ώ φίλτατ’ αδελφέ μου! Πως άρα να θρηνήσω, 26 στ., σελ. 47-49: Άσμα Μεσολογγίου εις ήχον ηρωικόν, (αρχ.) Να ήμουν πουλί να πέταγα να πήγαινα του ψήλου, 62 στ., σελ. 49-51: Καταδρομή του Τοπάλ-πασά κατά των Ψαρών, (αρχ.) Τοπάλ-πασάς υψώθη στο Ντοβλέτη του, 53 στ., σελ. 51: Ναυμαχία εις το στενόν της Σάμου, (αρχ.) Στα χίλια οκτακόσια και εις τα εικοσιτρία, 9 δίστιχα, σελ. 51-52: Άσμα εις τον Καραϊσκάκην, (αρχ.) Η νίκη τρέχουσα με στεφάνους στας Πεδιάδας της Αττικής, 8 τετράστ. στρ., σελ. 53-54: Ωδή εις την Ελευθερίαν, (αρχ.) Τί αστραπαί εις την Δύσιν και βρονταί! Τί τρομερά, 28 δίστιχα, σελ. 54-59: Έλλην ενθουσιών, (αρχ.) Ώ λιγηρόν και κοπτερόν σπαθί μου, 78 δίστιχα, σελ. 59-60: Τραγώδιον ηρωελεγείον νέον, (αρχ.) Σάββατον ’μέραν πίναμεν, την Κυριακ’ όλην ’μέραν, 28 στ., σελ. 61-102: Ευτράπελα διαφόρων ερωτόληπτων ποιητών, σελ. 61: [Στρατιώτης φιλόπατρις, αναχωρών δια τον πόλεμον, και αποχαιρετών την ερωμένην του, λέγει], (αρχ.) Η ώρα ήλθεν, έχε υγείαν! Μα θρηνωδίαν αναχωρώ, 15 στ., σελ. 61-62: Μοιρολόγι μιας Ηπειρώτιδος, (αρχ.) Αχ!…είθε να γένουμουν πουλί, ψηλά να απετούσα, 4 δίστιχα, σελ. 62-63: Νέα Ελληνίς εις περιβόλι θρηνωδούσα τον ερωμένον της, ερωτάται υπό τινός νέου, (αρχ.) Μίαν νέαν απήντησα εις ένα περιβόλι, 6 πεντάστ. στρ., σελ. 63: Ελευθέρωσις της γυναικός του Λιάκου, (αρχ.) Σαν τί τρομάρα, οπού ειδά’γώ στου Λιάκου την γυναίκα, 9 στ., σελ. 63-64: Ο αναγνωρισμός, (αρχ.) Μαλαγματένιος αργαλειός κ’ ελεφαντένιον κτένι, 32 στ., σελ. 64-65: Κυνηγός και πέρδικα, (αρχ.) Μια πέρδικα ’καυχήσθηκε σ’ Ανατολή, σε Δύση, 10 στ., σελ. 65-66: Χάρες, (αρχ.) Μιάν ωραίαν αγαπούσα, 12 δίστιχα, σελ. 66: Σχετλιασμός, (αρχ.) Ψυχή αθλία! Τι δυστυχία, 16 στ., σελ. 66-67: Τραγώδιον κλέπτικον κατά το, Κάπου βροντάν μωρ’ Πανουριά, (αρχ.) Ποιός είδε πράσινο δενδρί, 10 δίστιχα, σελ. 67-68: Ερωμένος παραπονούμενος και ικετεύων, (αρχ.) Αιωνίως έχασα το φως των οφθαλμών μου, 12 δίστιχα, σελ. 68-70: Ερωμένη λέγει προς τον ερωμένον της, (αρχ.) Αχ άσπλαγχνε! Λυπήσου ζωήν μου την αθλίαν, 4 στ., ∟ Η ιδία προς τους γονείς της, (αρχ.) Γονείς μου! Μη λυπείσθε, διότι αποθνήσκω, 6 στ., ∟ Ο ερωμένος προς τους ανθρώπους, (αρχ.) Άνθρωποι λυπηθείτε, ένα που αποθαίνει, 4 στ., ∟ Οι άνθρωποι δεικνύουσιν εις αυτόν τον τάφον (αρχ.) Ιδέ εδώ τον τάφον, αυτό είναι το χώμα, 6 στ., ∟ Ο ερωμένος προς το νεκρόν σώμα της ερωμένης του, (αρχ.) Λάβ’, ακριβή μου κόρη! Φόρον συνηθισμένον, 12 στ., ∟ Το νεκρόν σώμα της Ερωμένης προς τον ερωμένον της, (αρχ.) Στον τάφον μην σιμώνεις που κρύπτει μου το σώμα, 8 στ. ∟ Ο Ερωμένος προς τον τάφον, (αρχ.) Τάφε σκληρέ που κρύπτεις νέαν που της προσφέρω, 4 στ., σελ. 70-72: Παράπονα δυστυχούς εραστού εις την φυλακήν, (αρχ.) Πόθεν ν’ αρχινίσω, φως μου! Να θρηνήσω, 18 τετράστ. στρ., σελ. 72-73: Χωρισμός, (αρχ.) Όλος ο κόσμος είναι σκοτεινός, 9 δίστιχα, σελ. 73: Έτερον, (αρχ.) Όταν την μορφήν σου φως μου, να φαντασθώ, 9 δίστιχα, σελ. 74-75: Διαφορά τρυγόνος και αηδόνος, (αρχ.) Το φιλέρημον τρυγόνι δεν ομοιάζει με τ’ αηδόνι, 9 τετράστ. στρ., σελ. 75-76: Αποχωρισμός ερωμένου από ερωμένην, (αρχ.) Τί μεγάλη δυστυχία, 7 επτάστ. στρ., σελ. 76-77: Εις νέαν Θεανώ, (αρχ.) Τα  μάτια σου τα μαύρα, Θεανώ, 4 πεντάστ. στρ., σελ. 77-78: Ερωμένου εγκώμια του κάλλους της ερωμένης του, (αρχ.) Δεν θέλω ημπορέσει παντελώς, 5 πεντάστ. στρ., σελ. 78-81: Πουλί πλανεμένον εκ της φωλέας του ταλανίζεται, και τέλος με απάτην αιχμαλωτίζεται, (αρχ.) Πουλάκι ξένο, ξενιτευμένο, 20 τετράστ. στρ., σελ. 81: Αναχώρησις Ξανθούλας, (αρχ.) Μην είδες την Ξανθούλαν; – την είδα ’ψες αργά, 8 δίστιχα, σελ. 81-83: Ερωμένος μοιρολογών δια την συκοφαντίαν φαρμακευθοίσαν ερωμένην του, (αρχ.) Τα τραγούδια με τάλεγες όλα, 40 στ., σελ. 83: Άσμα μετ’ ακροστιχίδος κατά τον Α΄του διστίχου, (αρχ.) Αγγελικήν έχειν μορφήν και θειοτάτην χάρη, 11 δίστιχα, σελ. 83-102: Διάφορα ερωτικά και επαινετικά άσματα, σελ. 83-84: [άτιτλο], (αρχ.) Φαρέτραν έμπλεων με τόξα, φως μου, 15 στ., σελ. 84: Έτερον, (αρχ.) Μόνη είσαι ’πού κατ’ έτος τες καρδιές ζωογονείς, 16 στ., σελ. 85: Έτερον, (αρχ.) Ήλπιζα και πάλ’ ελπίζω με ελπίδα σταθερή, 9 δίστιχα, σελ. 85-86: Έτερον, (αρχ.) Πλιά ινσάφι κάμε, φως μου! Άδικα να τυραννείς, 6 δίστιχα, σελ. 86-87: Αν στα πέρατα του κόσμου, 18 δίστιχα, σελ. 87: Έτερον, (αρχ.) Έχεις φως μου! Κάλλος, νούρι, θέλγητρα ερωτικά, 3 τετράστ. στρ., σελ. 87-89: Έτερον, (αρχ.) Πανδαμάτωρ είν’ ο έρως, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 89: Έτερον, (αρχ.) Με το αχ! Θεν’ αποθάνω, και το παν θα στερηθώ, 4 δίστιχα, σελ. 89-90: Έτερον, (αρχ.) Τρέξατ’, Έρωτες, ελάτε, 6 πεντάστ. στρ., σελ. 90-92: Έτερον, (αρχ.) Οίκος είναι των Χαρίτων το αγγελικόν σου Σώμα, 10 τετράστ. στρ., σελ. 92: Δίστιχα εις τινά κύρια ονόματα. Εις Πηγήν, (αρχ.) Πηγή από τα νάματα που βλύεις θε να πίνω, 8 δίστιχα, σελ. 93-94: Προς την θλιβερώς απομακρυνθείσαν της ψυχής μου πεφιλημένην, (αρχ.) Εις λειμώνας και εις δάση, 3 δωδεκάστ. στρ., σελ. 94: Έτερον, (αρχ.) Το ωραίον πρόσωπόν σου σχηματίζει ουρανόν, 8 δίστιχα, σελ. 94-96: Έτερον, (αρχ.) Το τρυγόνι που πονεί, 19 δίστιχα, σελ. 96-97: Παράπονον Ερωμένου προς Ερωμένην, (αρχ.) Έως πότε το κακόν θε να τρέχει, 45 στ., σελ. 97-98: Έτερον, (αρχ.) Σμαράγδου την σκληρότητα η λίθινος καρδιά σου, 6 δίστιχα, σελ. 98: Έπαινος ωραιότητος, (αρχ.) Είσαι όντως ένα τέρας! Ένα κάλλος θεϊκόν, 9 δίστιχα, σελ. 99: Εις αναχώρησιν Ερωμένης, (αρχ.) Φεύγεις, γλυκιά μ’ αγάπη! Κι εμέ τον δυστυχή, 6 τετράστ. στρ., σελ. 99-100: Παράπονα, (αρχ.) Εις τας ακοάς σου πότε θε να φθάσουν, ουρανέ, 8 δίστιχα, σελ. 100-101: Εις αναχώρησιν ερωμένου, (αρχ.) Ήλθ’ η ώρα να μισεύσω λακταρίζω και δειλώ, 9 δίστιχα, σελ. 101: Έτερον, (αρχ.) Ν’ αφήσω θέλω τον κόσμον τούτον, 8 στ., σελ. 101-102: Αστασία και ματαιότης, (αρχ.) Ως πότε λύπη να κυριεύει;, 6 πεντάστ. στρ., σελ. 103-128: Βακχικά Αθανασίου Χριστόπουλου και Αντιβακχικά Γεωργίου Σακελλάριου, σελ. 103: [Βακχικά], Βαρελοθήκη, (αρχ.) Έξω, έξω τα βιβλία, 12 δίστιχα, σελ. 104: [Αντιβακχικά], Βιβλιοθήκη αντί Βαρελοθήκη, (αρχ.) Έξω, έξω τα κροντήρια, 12 δίστιχα, σελ. 105: Κατάρα, (αρχ.) Να μη φθάσω, να μη ζήσω, 6 δίστιχα, σελ. 105: Κατάρα, (αρχ.) Να μη ζήσω, να μη φθάσω, 6 δίστιχα, σελ. 105-106: Μακαριότητα, (αρχ.) Όταν πίνω το κρασάκι, 12 δίστιχα, σελ. 106-107: Άθλιότης, αντί Μακαριότης, (αρχ.) Όταν πίνεις το κρασάκι, 12 δίστιχα, σελ. 107-108: Μεθύσι, (αρχ.) Να μεθύσω! Να μεθύσω, 4 τετράστ. στρ., σελ. 108: Μεθύσι, (αρχ.) Να μεθύσω; Να μεθύσεις, 4 τετράστ. στρ., σελ. 108-109: Κέρασμα, (αρχ.) Έ! Χού! Ελάστε, 12 δίστιχα, σελ. 109-110: Κέρασμα, (αρχ.) Έ! χού! Ελάστε, 12 δίστιχα, σελ. 110: Λιτανία, (αρχ.) Πτωχείας κυβερνήτρα, 6 δίστιχα, σελ. 111: Δίωγμα αντί Λιτανείας, (αρχ.) Πλουσίων η πενία, 6 δίστιχα, σελ. 111-112: Αδιαφορία, (αρχ.) Ωχ! Ζωή μου, 10 τρίστ. στρ., σελ. 112-113: Αδιαφορία, (αρχ.) Ωχ! Ζωή μου, 10 τρίστ. στρ., σελ. 113-114: Φαγοπότι, (αρχ.) Βάλτε, φίλοι! Μέσ’ τη βρύση, 4 εξάστ. στρ., σελ. 114-115: Μελέτη αντί φαγοποτίου, (αρχ.) Εδώ κοντά στη βρύση, 13 δίστιχα, σελ. 115-116: Παρακίνηση, (αρχ.) Παλικάρια τί κοιμάστε;, 5 τετράστ. στρ., σελ. 116: Παρακίνησις, (αρχ.) Νέοι! Διά τί  κοιμάσθε; 10 δίστιχα, σελ. 116-117: Μελωδία, (αρχ.) Απ’ την πλόσκα φέρτε φίλοι, 8 τρίστ. στρ., σελ. 117-118: Κατά της Μελωδίας, (αρχ.) Ρίξετε την πλόσκα φίλοι, 8 τρίστ. στρ., σελ. 118-119: Μονομαχία, (αρχ.) Θαυμαστοί κρασοπατέρες, | τες γαβάθες, ’σαν μαχαίρες, 4 εξάστ. στρ., σελ. 119-120: Τοιχομαχία αντί Μονομαχίας, (αρχ.) Θαυμαστοί κρασοπατέρες, | δεν χρειάζεσθε μαχαίρες, 5 εξάστ. στρ., σελ. 120-121: Σπουδή, (αρχ.) Τί του κάκου κοπιάζεις, | και ανόητα σπουδάζεις, 4 εξάστ. στρ., σελ. 121-122: Σπουδή, (αρχ.) Τί του κάκου κοπιάζεις, | και αναίσχυντα σπουδάζεις, 4 εξάστ. στρ., σελ. 122: Βαθρακός, (αρχ.) Εσύ φίλε μουσικέ, | φωνακλά μου βαθρακέ, 4 τετράστ. στρ., σελ. 122-123: Βαθρακός, (αρχ.) Εσύ φίλε μουσικέ, | φωναρά μου βαθρακέ, 3 εξάστ. στρ. και 1 τετράστ. στρ., σελ. 123-124: Αταραξία, (αρχ.) Δυσάρεστη ψυχή μου! | γαβάθιζε, και κοίμου, 6 δίστιχα, σελ. 124: Αταραξία, (αρχ.) Ψυχή μου μη λυπήσαι, 13 δίστιχα, σελ. 125: Τρύγος, (αρχ.) Καθαρότατες παρθένες, | με κισσόν στεφανωμένες, 8 δίστιχα, σελ. 125-126: Θέρος αντί του Τρύγου, (αρχ.) Καθαρότατες παρθένες! | με μυρτιάν στεφανωμένες, 10 δίστιχα, σελ. 126: Γεμάτο, (αρχ.) Φίλε Στέφανε, να ζήσεις, 3 εξάστ. στρ., σελ. 127: Ποτήρα, (αρχ.) Στέφανέ μου γεωμέτρα, 8 δίστιχα, σελ. 127-128: Προσταγή, (αρχ.) Κεραστή καλέ μου, κέρνα, 6 τρίστ. στρ.☻Για την ταύτιση των συγγρ. βλ. το excel.©

–Ανδρέας Κορομηλάς [επιμ.], Ανθολογία ή συλλογή ασμάτων Hρωϊκών και Ερωτικών, Αθήνα 1835, [Γ.Μ 2747 ΓΕΝΝ MGL 546]

[πρώτη σελιδαρίθμηση] σελ. 1-56: Ηρωικά σελ. 1-4: Άσμα πολεμιστήριον των εν Αιγύπτω περί ελευθερίας μαχωμένων Γραικών (αρχ.) Φίλοι μου συμπατριώται, δούλοι νά ’μεθα ως πότε, 9 οκτάστ. στρ. [=Κοραής 1800] σελ. 5-9: Προτροπή εις την παιδείαν (αρχ.) Δεύτε Έλληνες γενναίοι, δράμετε προθύμως νέοι,| εις τον θείον Παρνασσόν, 19 τετράστ. στρ. + επωδός, [του Ν. Γ. Πίκκολου,ֹπβ. Joss], σελ. 10-14: Ελπίδες της Ελλάδος (αρχ.) Ως πότε παλικάρια, να ζώμεν στα στενά,| μονάχοι, σαν λεοντάρια, στες ράχες, στα βουνά, 46 δίστιχα [Χριστόφ. 1834, αρ. 1] σελ. 15-16: Ως εκ μέρους Μητρός, της Ελλάδος, καλούσης τα τέκνα της, (αρχ.) Ω παιδιά μου ορφανά σκορπισμένα δω κ’ εκεί, | Υβρισμένα, διωγμένα απ’ τα έθνη πανοικί, 20 στ. + επωδός [Χριστόφ. 2], σελ. 17-18: Ως εκ μέρους των τέκνων προς την Μητέρα Ελλάδα (αρχ.) ΄Ω μητέρα μιαν ημέραν, μη λυπείσαι, θα χαρείς,| τους σκοπούς μας τους κρυφούς μας θα ιδείς, και θ’ απορείς, 8 δίστιχα και επωδός [Χριστόφ. 3] σελ. 19-20: Προτροπή προς τους Έλληνας υπέρ της Ελευθερίας (αρχ.) Τί καρτερείτε φίλοι και αδελφοί;, 28 στ. [πβ. Joss], σελ. 21: Όμοιον (αρχ.) Παιδιά Ηρακλέους, ορμάτε με σπαθιά, 9 δίστιχα [Χριστοφ. 4], σελ. 22-25: Όμοιον (αρχ.) Ώ γενναίοι Έλληνες, φίλοι πατρίδος, 88 στ., [Χριστοφ. 21, τουֹΚλεάνθη], σελ. 26-30: Ενθουσιασμός του Στρατιώτου υπέρ πατρίδος (αρχ.) Ώ λυγιρόν και κοπτερόν σπαθί μου, 102 στ., σελ. 31-33: Ευχή (αρχ.) Πάτερ Ζεύ, θεών τε και θνητών ομού πάντων βασιλεύ, 35 στ., [πβ. Τόμπρας, 1835, 3], σελ. 34-36: Ο του Διάκου απότομος και τραγικός θάνατος από τον Ομέρ-Βριόνην (αρχ.) Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα, 42 στ. [Χριστοφ. 16], σελ. 37-38: Άλωσις της Τριπολιτσάς (αρχ.) Ήταν ημέρα βροχερή και νύκτα χιονισμένη, 38 στ. [Χριστοφ. 12], σελ. 39: Θρήνος εις την άλωσιν της Τριπολιτσάς, και την αιχμαλωσίαν του Κιαμίλ-Μπέη, (αρχ.) 12 στ. [Χριστοφ. 13], σελ. 40-41: Παράπονα τριών νεανίδων Τούρκων κατά του Σουλτάν Μαχμούτ και του Φρουρίου της Ναυπλίας, (αρχ.) Τρεις Τουρκοπούλες κάθουνταν εις τ’ Αναπλιού την πόρτα, 31 στ. [Χριστοφ. 14], σελ. 42: Αντίστασις του Μεσολογγίου κατά των Τούρκων και υπεράσπισις αυτού, (αρχ.) Νάμουν πουλί να πέτουνα, να πήγαινα του ψήλου, 10 στ. [Χριστοφ. 15], σελ. 43-45: Άλωσις των Ψαρών και ναυμαχία κατά τον Γέροντα (αρχ.) Τοπάλ-πασάς υψώθη εις το Ντοβλέτι του, | να βγει να πολεμήσει με το νομπέτι του, 22 δίστιχα και 9 στ. [Χριστοφ. 18], σελ. 46-48: Ως εκ μέρους του Ιβραΐμ-πασά επί τω πυρπολισμώ των πλοίων του εις Μοθωκόρωνα (αρχ.) Ώ ματαιότης κόσμου, ώ ριζικόν ’δικόν μου, 17 τρίστ. στρ., σελ. 49: Ναυμαχία κατά Σάμον (αρχ.) Στα χίλια οκτακόσια, και στα εικοσιτρία, | Τοπάλ-πασιά του κάμανε ότι του κάνει χρεία, 9 δίστιχα, [Χριστοφ. 17], σελ. 50: Θρήνος εις τον Μάρκον Βότσαρη (αρχ.) Έλληνες! Κλαύσωμεν άνδρα γενναίον | τον Μάρκον Βότσαρην ήρωα νέον, 18 στ., [Χριστοφ. 17], σελ. 51-52: Έτερον εις αυτόν, (αρχ.) Ώ φίλτατ’ αδελφέ μου πώς άρα να αρχίσω, 30 στ., σελ. 53-54: Ο Στρατιώτης ενθουσιασμένος δια μάχην, (αρχ.) Λαμπρός ποτέ φωσφόρος των νυκτών | εφώτιζε σκηνάς τας Ελληνίδας, 20 στ. και επωδός, [Χριστοφ. 22], σελ. 55-56: Άσμα εις τον Καραϊσκάκην (αρχ.) Η νίκη τρέχουσα με στεφάνους |  στας πεδιάδας της Αττικής, 41 στ., [Χριστοφ. 23] [δεύτερη σελιδαρίθμηση], σελ. 1-19: Κλέφτικα τραγώδια, σελ. 2: Του Ολύμπου (αρχ.) Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος, τα δυο βουνά μαλώνουν, 17 στ., [=F.Ι, 138], σελ. 3: Tελευταίος αποχαιρετισμός του κλέφτη (αρχ.) Ροβόλα κάτω στον γιαλόν…, 11 στ., [=F.Ι, 50], σελ. 4: Το μάθημα του Νάννου, (αρχ.) Εβγήκ’ ο Νάννος στα βουνά, ψηλά στα κορφοβούνια, 13 στ., [=F.Ι, 76], σελ. 5: Γραφή των κλεφτών του Βάλτου, (αρχ.) Κάτω στου βάλτου τα χωριά, 16 στ., [=F.Ι, 84], σελ. 6: Ο Κίτσος και η μητέρα του, (αρχ.) Του Κίτσ’ η μάνα κάθονταν στην άκρη στο ποτάμι, 13 στ., [=F.Ι, 98], σελ. 7: Του Ανδρίκου, (αρχ.) Τ’ Ανδρίκ’ η μάνα θλίβεται, τ’ Ανδρίκ’ η μάνα κλαίει, 10 στ., [=F.Ι, 114], σελ. 8: Ο Ιώτης πληγωμένος, (αρχ.) Τρία πουλάκια κάθονταν στης Παναγιάς τον πύργον, 11 στ., [=F.Ι, 126], σελ. 9: Του Ιωάννη Σταθά, (αρχ.) Μαύρον καράβι έπλεε στα μέρη της Κασάνδρας, 13 στ., [=F.Ι, 14], σελ. 10: Του Στέργου, (αρχ.) Κι αν τα δερβένια τούρκεψαν, τα πήραν Αρβανίτες, 7 στ., [=F.Ι, 128], σελ. 10-11: Του Λιάκου, (αρχ.) Προσκύνα, Λιάκο, τον Πασάν, προσκύνα τον Βεζίρην, 19 στ., [=F.Ι, 134], σελ. 11-12: Ελευθέρωσις της γυναικός του Λιάκου, (αρχ.) Τί ’ν’ το κακόν που γίνεται στου Λιάκου την γυναίκα;, 11 στ., [=F.Ι, 138], σελ. 12: Του Δίπλα, (αρχ.) Τον Δίπλαν φίλοι έλεγαν, και τον παρακαλούσαν, 11 στ., [=F.Ι, 158], σελ. 13-14: Θάνατος του Βελή Γκέκα, (αρχ.) Στες δεκαπέντε του Μαιού, στες είκοσι του μήνα, 21 στ., [=F.Ι, 172], σελ. 14: Του Νικοτσάρα, (αρχ.) Ο Νικοτσάρας πολεμά με τρία βιλαέτια, 12 στ., [=F.Ι, 192], σελ. 15: Οι Αρβανίτες εις το Ανάπλι, (αρχ.) Μιαν προσταγήν μεγάλην προστάζει ο βασιλέας, 15 στ. [=F.Ι, 220], σελ. 15-16: Της Τσαβέλαινας, (αρχ.) Ένα πουλάκι κάθονταν απάνω στο γεφύρι, 9 στ., [=F.Ι, 284], σελ. 16-17: Του πολέμου των Σουλιωτών, (αρχ.) Στα μέσα στα Τσερίτσανα, την άκρ’ από το Σούλι, 15 στ., [=F.Ι, 286], σελ. 17-18: Του πολέμου των Σουλιωτών, (αρχ.) Μια παπαδιά εφώναξεν από τον Αβαρίκον, 27 στ., [=F.Ι, 292], σελ. 19-41: Διάφορα τραγώδια, σελ. 20-21: Ο Ναύτης, (αρχ.) Ποιος κόρην έχ’ ανύπανδρην, να την πανδρεύψ’ αν θέλει, 27 στ., [=F.ΙΙ, 104], σελ. 21-22: Ο ξενιτευμός, (αρχ.) Τώρα Μαϊά, τώρα δροσιά, τώρα το καλοκαίρι, 17 στ., [=F.ΙΙ, 126], σελ. 22-25: Η αρπαγή, (αρχ.) Ως καθόμουν και έτρωγα εις μαρμαρένιαν ταύλαν, 60 στ., [=F. , 2, 140], σελ. 25: Της Ιαννούλας, (αρχ.) Όλες οι νιες πανδρεύονται και παίρνουν παλικάρια, 9 στ., [=F.ΙΙ, 160], σελ. 25-26: Ο ύπνος του ανδρείου, (αρχ.) Τώρα τα πουλιά, τώρα τα χελιδόνια, 18 στ., [=F.ΙΙ, 160], σελ. 26-28: Η νυκτερινή περπατησιά, (αρχ.) Μάνα με τους εννεά σου υιούς, και με τη μια σου κόρη, [=F.ΙΙ, 406], σελ. 28: Η κατάρα του αγαπητικού, [=F.ΙΙ, 414], σελ. 29: Της απίστου γυναικός, [=F.ΙΙ, 370], σελ. 30: Της καλής τραγουδίστριας, [=F.ΙΙ, 396], σελ. 31: Το σταμνί τσακισμένον, [=F. , 2, 412], σελ. 31-32: (αρχ.) Όλες οι μελαχρινές, κ’ η μαυρομάτες-με τες ελιές γεμάτες όλες φιλί μου δώσανεֹ και μία δεν μου το δίνει- πολύν καημόν μ’ αφήνει, 10 στ. και το τσάκισμα, σελ. 32-33: Άλωσις Μπερατίου, [=F.ΙΙ, 4], σελ. 33-34: Του Αλή πασά, [=F.ΙΙ, 350], σελ. 35-38: Παράπονα των ανύπανδρων γυναικών, (αρχ.) Ετοιμασμέναι πρό πολλού ακόμη δεν μπορούμεν, 54 δίστιχα, σελ. 39-40: Η δικαία εκδίκησις, (αρχ.) Τραγουδιστής πολλά εύμορφος νέον εύμορφο ερωτεύθη, 47 στ., [του Γ.Τερτσέτη], σελ. 41-76: Ερωτικά τραγώδια, σελ. 42-43: Τα μάτια της ερωμένης (αρχ.) Ακριβή μου φιλενάδα, 8 τρίστ. στρ., σελ. 43: Κυνηγός προς τα πουλιά (αρχ.) Μην φοβείσθε ωραία πουλάκια, 4 τετράστ. στρ., [πβ. Χριστοφ. 39], σελ. 44: Περιπάτημα, (αρχ.) Για περπάτησ’ ακριβή μου, 6 τετράστ. στρ., σελ. 45-46: Ανησυχία της νυκτός, (αρχ.) Ο ήλιος βασιλεύει, το σκότος αρχινάει, 14 δίστιχα [Βηλαράς]. σελ. 46: Όνειρον (αρχ.) Είδα απόψε σ’ όνειρό μου, Φύλλι, σ’ είχα στο πλευρό μου, 11 στ. [Βηλαράς], σελ. 47-48: Άνοιξις, (αρχ.) Η γλυκυτάτη άνοιξη, 8 τετράστ. στρ., [Βηλαράς], σελ. 48-49: Χαρακτήρ του έρωτος, (αρχ.) Ποιός λέει σκληρόν τον έρωτα, και τον κακολογάει, 13 δίστιχα, σελ. 49-50: Απώλεια του χρόνου, (αρχ.) Θωρώ σου Χλόη, κι’ άδικα θέλ’ απομαρανθούν, 7 δίστιχα, [Βηλαράς], σελ. 50-52: Ξενία (αρχ.) Πουλάκι ξένο, ξενιτεμένο, κυνηγημένο που να σταθώ, 40 στ. [Βηλαράς] σελ. 53: Φιλήματα (αρχ.) Ορκίζω σε σελήνη στης νύχτας τη γαλήνη, 12 στ. [Χριστόπουλος], σελ. 53-54: Σαΐτευμα (αρχ.) Έρωτα παύσε, αν μ’ αγαπάς, 12 στ. [Χριστόπουλος] σελ. 54: Πόθος (αρχ.) Ας γένομουν καθρέπτης! Να βλέπεσαι σ’ εμένα, 4 δίστιχα [Χριστόπουλος] σελ. 55-56: Φροντίδες, (αρχ.) Τί με μέλλει, τί φροντίζω;, 8 τρίστ. στρ. [Χριστόπουλος] σελ. 56: Ψυχή (αρχ.) Στον ύπνο χθές το βράδυ ψυχήν από τον Άδη, 10 στ. [Χριστόπουλος] σελ. 57: Μήλα (αρχ.) Εις κήπον δροσερώτατον κρυφά προχθές εμβήκα, 6 δίστιχα[Χριστόπουλος] σελ. 57-58: Αγρυπνία (αρχ.) Ματάκια μου σβησμένα, 20 στ. [Χριστόπουλος] σελ. 58-59: Αγκιδοφόρος (αρχ.) Εις ένα λιβαδάκι, προχθές ένα παιδάκι, 32 στ. [Χριστόπουλος] σελ. 59-60: Αγκαθωμένος (αρχ.) Οι χάρες με τον έρωτα επήγαν να διαλέξουν, 6 δίστιχα [Χριστόπουλος]. σελ. 60: Απόστασις, (αρχ.) Συχνά περιπλανώμενος στην παραθαλασσίαν, 6 δίστιχα, σελ. 61-64: Εραστής εις την εξορίαν (αρχ.) Πόθεν ν’ αρχινήσω, 30 τρίστ. στρ., [πβ. Χριστοφ. 37], σελ. 64-65: Αηδόνι (αρχ.) Κίν’ αηδονάκι μου γιαλό, 8 τετράστ. στρ. [Χριστόπουλος]. σελ. 65-66: Παράκλησις, (αρχ.) Αιωνίως έχασα το φώς των οφθαλμών μου, 5#[4] πεντάστ. στρ., σελ. 66-67: Θρηνολογία, (αρχ.) Τα τραγούδια μου τα ’λεγες όλα, 12 τετράστ. στρ., [Δ.Σολωμός], σελ. 68: Αποχωρισμός της Ξανθούλας, (αρχ.) Την είδες την Ξανθούλαν; την είδα χθές αργά, 14 στ., [Δ. Σολωμός], σελ. 68-69: Χαρακτήρ τριγώνος και Αηδώνος, (αρχ.) Το φιλέρημον Τριγώνι δεν ομοιάζει με το Αηδόνι, 36 στ., [πβ. Χριστοφ. 38], σελ. 70-71: Παράπονα, (αρχ.) Εις το τρυφερόν σου στήθος χύνοντας δακρύων πλήθος, 28 στ., σελ. 71: Νυκτερινόν τραγούδι, (αρχ.) Εις του βουνού τους πρόποδας στην λάμψιν της σελήνης, 4 δίστιχα, σελ. 71-72: Έτερον, (αρχ.) Τι ωραίον φεγγαράκι, τί ερωτική βραδυά, 3 δίστιχα, σελ. 72: Στρατιώτης εραστής, (αρχ.) Η ώρα ήλθεν, έχε υγείαν, με θρηνωδίαν αναχωρώ, 5 στ. και δίστιχη επωδός, σελ. 73: Θεανώ, (αρχ.) Τα μάτια σου τα μαύρα Θεανώ, 4 πεντάστ. στρ., [Χριστοφ. 41], σελ. 74-75: Αποχωρισμός, (αρχ.) Τι μεγάλη δυστυχία! δεν είναι ελπίς καμία, 7 τετράστ. στρ., σελ. 75: Αγκάλεσμα, (αρχ.) Αφροδίτη μου κυρία, ιλαρότατη θεά, 6 δίστιχα, #[Χριστόπουλος], σελ. 76: Συμβιβασμός, (αρχ.) Αι γυναίκες πάντα λέγουν, οτ’ οι άνδρες τάχα φταίγουν, 10 στ., [τέλος του πρώτου μέρους], [στο πίσω εξώφυλλο : Ειδοποίησις. Εκδίδεται μετ’ ολίγον και το δεύτερον μέρος της παρούσης ανθολογίας, περιέχον ομοίως εκλογήν φιλοπονημάτων των σημαντικοτέρων ποιητών της Ελλάδος. Ευρίσκονται δε αμφότερα (...) Τιμάται (...).]☻Για την ταύτιση των συγγρ. βλ. το excel.©

–& Δημ. Γουζέλης, Η μεγαλοφιλία Φιντία και Δάμωνος… δράμα, Ναύπλιο 1835 [ΓΜ *2494]

μότο: Πιστή φιλία και καλή άνδρας αθανατίζει,| το δε φρονείν τυραννικώς κάκιστα απανθρωπίζει. ☻Το κείμενο αμφίβολο αν έμμετρο.

–Α[ναστάσιος] Γ[εωργιάδης] Λ[ευκίας], Ωδή, Αθήνα 1835, μφ. [ΓΜ *2588]ΓΕΝ. MGL. 164

σελ. [1]: Ωδή Πανηγυρική | Κατά την ευτυχή εις Αθήνας άφιξιν | του Γαληνοτάτου Βασιλέως της Βαυαρίας | Λουδοβίκου του Πρώτου. | (Κατά την Αγγλικήν (God save the king) στιχουργηθείσα), (αρχ.) Χαίρε Μονάρχα της Βαυαρίας | Λουδβίκε, κράζει μετ’ ευθυμίας | γη Ελληνίς, 10 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 10σύλλαβοι, 3ος στ. 4σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ. ☻­Μίμηση αγγλικών ύμνων προς βασιλείς. ۩

–&Δ. Κ. Βυζάντιος, Η Βαβυλωνία, ή η κατά τόπους διαφθορά της Ελληνικής γλώσσης. Κωμωδία, Ναύπλιο 1836, [ΓΜ *2652]

[αντιγράφουμε τα αποσπάσματα το κειμένου από την έκδοση του Ερμή, Αθήνα, 1972, σε επιμέλεια Σπύρου Ευαγγελάτου, που αποτελεί μεταγραφή των πρωτότυπων εκδόσεων της Βαβυλωνίας].

σελ. 90: [Πράξη Α΄, Σκηνή ΣΤ΄], (αρχ.) ΧΙΟΣ – Σ’ ώργιον περιβολάκι με τ’ άνθη στολισμένο, | μιάν άνοιξη διαβαίνω να παρηγορηθώ, 3 δίστιχα, 1ος, 2ος και 5ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος στ. 14σύλλαβος, 4ος στ. 13σύλλαβος, 6ος στ. 7σύλλαβος, ο 2ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 4ο και τον 6ο στ., στον 3ο στ. εσωτερική ομοιοκαταληξία · (αρχ.) ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ – Τέ ν’ αρχινήσω, α ντουντούμ | να σε παινέσω, α κουζούμ, 1 εξάστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 91: (αρχ.) ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ – Πέντε ποντικοί βαρβάτοι μου χαλάσαν το κρεβάτι, | κι άλλοι τρεις μουνουχισμένοι μου το σάχναν οι καημένοι, 1 τετράστ. στρ., 1ος στ. 16σύλλαβος, 2ος και 3ος στ. 17σύλλαβοι, 4ος στ. 8σύλλαβος, 1-2 στ. ανομοιοκατάληκτοι, 3-4 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· (αρχ.) ΚΡΗΣ – Όντας σε πρωταγάπησα ήτανε ραμαζάνι, | κ’ εκόλλησ’ η αγάπη μας σα μέλι στο τηγάνι, 1 τετράστ. στρ., 1ος και 2ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος και 4ος στ. 8σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· (αρχ.) ΑΛΒΑΝΟΣ – (αρχ.) Τρία πουλάκιες κάθουνται στου Διάκου στο ταμπούργια, | τ’ όνα τηράει τη Ρούμελη... γιού... και τ’ άλλο το Ντερβένιες, 1 τετράστ. στρ., ανομοιοκατάληκτοι στ., [το μέτρο ποικίλει]· (αρχ.) ΚΥΠΡΙΟΣ – Γεμίζω το γαλλούνιν μου καπνόν που το πουντζίν μου, | πυρκοολλώ, κι αμάν αμάν, πυρκοολλώ κι αφτένω το, 1 τετράστ. στρ., 1-2 στ. 15σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 4ος στ. 5σύλλαβος, 1ος και 3ος στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 2ος και 4ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, σελ. 92: [Πράξις Α, Σκηνή Ζ΄], (αρχ.) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ Ζεύ, μακάρων και ανθρώπων συ γονεύ, | ύψιστε σταυθμεύ, και διανομεύ. | Επίτριψον, επίτριψον τους σε κακαγορούντας, 1 τρίστιχο, 1ος στ. 11σύλλαβος, 2ος στ. 10σύλλαβος, 3ος στ. 15σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3ος στ. ανομοιοκατάληκτος, σελ. 140-142: [Πράξη Δ΄, Σκηνή ΙΣΤ΄], (αρχ.) ΧΙΟΣ – Του Λοκαντιέρη το κρασί τίποτις εν αρχίζει, | εν είν’ αφ’ το πολύ καλό, | ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ – κεφάλι μου ζαλίζει, [σε όλη τη σκηνή, οι διάλογοι γίνονται με 15σύλλαβους στίχους, ομοιοκατάληκτους]. ۩

–&Δημήτριος [Αργυριάδης] Αργυρίου Παπά Ρίζου, Πύρραμος και Θίσβη [τραγωδία],Βιέννη 1836, [ΓΜ *2717]ΕΒΕ. Ν.Φ. 885

σελ. 3 χ.α.: Ιαμβικόν,[αρχαϊκό τετράστιχο], 3 χ.α.: Όμοιον ως εκ των αναγινωσκόντων,[αρχαϊκό τεράστιχο], [υπογραφή: Ο εξ Ελευθεροχωρίου της Θεσσαλίας Αλέξιος Δημητρίου Ξάνθος], σελ. 12 χ.α.: [υπογραφή προλόγου: Εν Κωνσταντινουπόλει 12 Απριλίου 1836], σελ. α΄: [αφιέρωση: Αργύριος Δημητρίω χαίρειν (στο τέλος) Έρρωσο ο πατήρ σου Αργύριος Παπα Ρίζου]. σελ. β΄: Επίγραμμα ιαμβικόν [υπογραφή: Ο αυταδελφός σου Αθανάσιος Αργυρίου Παπα Ρίζου]. σελ. 1: [αρχή της τραγωδίας]. σελ. 145: [τέλος της τραγωδίας· όλη σε πεζό]. σελ. 147: [μεσότιτλος] Ποιήματα τινά συντεθέντα μεν υπό Δημητρίου Αργυρίου του Ρίζου Σιατιστέως. Μελισθέντα δε υπό του Μουσικολογιωτάτου κυρίου Σταμούλη Ζαρκινού. σελ. 148: [μότο] Έστι τις κάκ τούτων ωφέλεια.σελ. 149-150: Α΄ Παράδοσις (αρχ.) Άχ! Αδύνατον εστάθη φώς μου να αντισταθώ,7 δίστιχα. σελ. 150: Β΄ Χωρισμός. Παράπονα. Ακροστιχίς. Δημήτριος (αρχ.) Δεν εφάνη άλλο πάθος ’σαν τον χωρισμόν στην γη,9 δίστιχα. σελ. 150-151: Απόκρισις,(αρχ.) Άχ! Το έξευρεις πώς ’πεθαίνω, δεν είν’ χρεία να στο πώ,6 δίστιχα. σελ. 151: Γ΄ Απελπισία. Ακροστιχίδες Χαράλαμπος και Δημήτριος (αρχ.) Χαριεστάτη αύρα, ζέφυρε ποθητέ,10 δίστιχα. σελ. 152: Δ΄,(αρχ.) Σ’ έτυχεν άρα στην φύσιν να ιδείς τέτοιο συμβάν,10 δίστιχα. σελ. 152-153: Ε΄ Εναντιότης και δυσαρέσκεια (αρχ.) Ώ καρδιά μ’ τι παραδέρνεις και φιλίαν σταθεράν,7 δίστιχα, σελ. 153: Στ΄ Μετάνοια και παραίτησις (αρχ.) Αναλάμπει εξαισίως την καρδίαν μου ένα φως,18 στ., σελ. 154:Ζ΄ Βωμός (αρχ.) Ζωήν όταν την ζει τινάς,32 στ. σελ. 155: Η΄ Ακροστιχίδα: Εμμανουήλ (αρχ.) Επειδή ο χωρισμός γίνεται εξαφνικός,9 δίστιχα. σελ. 155-156: Θ΄ Μονωδία (αρχ.) Χάνω το οτ’, επιποθώ με στέρησιν τελείαν,12 δίστιχα. σελ. 156-157: Ι΄ Ακροστιχίδα: Εμμανουήλ (αρχ.) Εσύ σελήνη μου θεά,10 τετράστ. στρ. σελ. 158: ΙΑ΄ Εγκώμιον Αστρονομικόν (αρχ.) Δορυφόρον ως πλανήτας δύο προς φωτεινούς,5 δίστιχα. σελ. 158-159: ΙΒ΄Ευαισθησία (αρχ.) Μελαγχολεί όλον το παν μαζί με την καρδιάν μου,11 δίστιχα. σελ. 159: Ανθίστασις και Έπαινος (αρχ.) Η Αφροδίτη η θεά μαζί με τον υιόν της,11 δίστιχα. σελ. 160: Α΄, (αρχ.) Να ο φωσφόρος | ο ζωηφόρος,8 τετράστ. στρ. σελ. 160-161: Β΄,(αρχ.) Να κουρασμένοι | και ιδρωμένοι, 12 τετράστ. στρ. σελ. 161: Γ΄ (αρχ.) Ένα πουλάκι | το τρυγονάκι,6 τετράστ. στρ. σελ. 161: Δ΄ (αρχ.) Πικρόν τρυγόνι | Γιατί οι πόνοι;,4 τετράστ. στρ. σελ. 162: Άνοιξις. Ακροστιχίς, Δημήτριος και Αναστασία (αρχ.) Άνοιξις ποθητή μου | νά έφθασες χρυσή μου,24 δίστιχα. σελ. 162-163: Ακροστιχίς: Γλίτωσέ με. Άχ (αρχ.) Γαληνότατε κομήτα | φωτεινότατε πλανήτα,10 τρίστ. στρ. σελ. 163: Ακροστιχίς: Νάννος (αρχ.) Νά πλέον εις ένα πάθος | Μβήκα μέγα και σκληρόν,7 τετράστ. στρ. σελ. 163-164: Ακροστιχίς: Πηνελόπη (αρχ.) Πώς άρα μίαν καρδίαν | εις την μαλαγχολίαν,28 δίστιχα. σελ. 165: Κίνδυνος θανάτου (της νόσου προβαινούσης η νέα λέγει) (αρχ.) Να οδεύω εις τον άδην θύμα έρωτος σκληρού,5 δίστιχα, σελ. 165: (προβαίνοντος του κινδύνου η νέα λέγει), (αρχ.) Χάρε Πές μ’ εν αληθεία!

Τί σε έπταισ’ η αθλία, 5 τρίστ. στρ. σελ. 166: (ο δε νέος περίλυπος ανακράζει) (αρχ.) Μη θρηνείς αγαπημένη! | Έσο πιά φχαριστημένη,4 τρίστ. στρ., σελ. 166: (η δε νέα λέγει) (αρχ.) Νά καιρός να αποθάνω, 2 τρίστ. στρ. σελ. 166-167: [Ιωάννου Βατρίνου, ποιήματα τρία] Α΄ Θρήνος και θυσία (αρχ.) Φώς μου, ο χωρισμός σου,6 τετράστ. στρ. [Βατρίνος προεγγράφεται για δύο σώματα· τόπος: Κωνσταντινούπολη, βλ. Πίνακα συνδρομητών]. σελ. 167-168: Β΄ Θρήνος και παρηγορία (αρχ.) Επειδή η πεπρωμένη,14 τρίστ. στρ. σελ. 169-170: Γ΄ Σύγκρισις (αρχ.) Χρυσό μου τρυγονάκι,8 πεντάστ. στρ. σελ. 171: [μεσότιτλος] Τω Σεβας μιωτάτω και φιλομούσω Γέροντι πρώην Σερρών νυν δε Μιτυλήνης Κυρίω Κυρίω Πορφυρίω Λεσβίω κτλ. κτλ., σελ. 173-174: Τω σεβασμιωτάτω και φιλομούσω γέροντι πρώην Σερρών νυν δε Μιτυλήνης Κυρίω,(αρχ.) Παλαιόθεν εχρησμώδει η Πυθία των Σερρών,20 στ.,[Ακροστιχίς Πορφυρίω Λεσβίω], σελ. 175-176: Τω σοφώ Σερρών Διδασκάλω Κυρίω Αργυρίω Παπά Ρίζου,(αρχ.) Άκουσμ’ αγλαόν τωόντι ήδη προ καιρού σχεδόν,15 δίστιχα, [Ακροστιχίς: Αργύριος ο Ρίζου Ω. ֹ Υπογραφή : ο υποκλινέστατος μαθητής σου Γεώργιος Χ. Γρούτσιου], σελ. 177-189: [Επιστολή απολογητική του εκδότου της τραγωδίας Πύρραμος και Θίσβη], Προς τον “αυτάδελφον” Ν. Αργυριάδη, σελ. 191-194: [Παρένθετο δωδεκάφυλλο: ολόκληρη η δεύτερη σελίδωση του Νεώτατα προς Ελλάδος προς προς Ασίας τρόπαια, Λιψία 1835, (βλ. Παροράματα???) το οποίο τυπώθηκε με επιμέλεια Νικολάου Αργυριάδη, δηλαδή του αδερφού του Δημητρίου Αργυρού Παπά Ρίζου. Να σημειωθεί πως ο Δημήτριος υπογράφει τον πρόλογο Εν Κωνσταντινουπόλει· δεν επιμελήθηκε λοιπόν το τύπωμα της τραγωδίας του. Ακόμη στην Eπιστολή Απολογητική, κτλ. (σελ. 177-189) υπάρχουν δύο υποσημειώσεις με τα αρχικά Ν.Α., προφανώς Νικόλαος Αργυριάδης. Μήπως λοιπόν ο τελευταίος επιμελήθηκε το τύπωμα και πρόσθεσε στη βιβλιοδεσία (στο ενδιάμεσο του 13ου τυπογραφικού φύλλου) το δωδεκάφυλλο που είχε ήδη τυπώσει στη Λιψία; Άλλωστε τα έξι πρώτα φύλλα του δωδεκάφυλλου (που ενδέχεται να κυκλοφόρησε και αυτοτελώς) κατέχονται από ένα ποίημα του Δ(ημητρίου) Α(ργυρίου) Ρίζου]. σελ. 195-201: Λόγος επικήδειος εις τον Σοφώτατον Κ. Μ. Κούμαν (...) παρά Υπατίου Αυγερινού (...). σελ. 202-205: Κατάλογος τον φιλοκάλων συνδρομητών. © 

–*&Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, Ποιήματα,Αθήνα 1836, [ΓΜ *2708]ΕΒΕ. Ν.Φ. 971, ΓΕΝ. MGL 828, ΠΚ

[Ο πρώτος τόμος περιέχει έμμετρη μτφρ. του Κίννα του Κορνηλίου και της Φαίδρας του Ρακίνα ۬ στο εξώφυλλο αναγράφεται το έτος 1837. Ο δεύτερος τόμος περιέχει έμμετρη μτφρ. της Ζαΐρας του Βολταίρου και διάφορα άλλα πρωτότυπα.]

–Κωνσταντίνος Τόμπρας, Κωνσταντίνος Ιωαννίδης [επιμ.], Άσματα ηρωικά, κλέφτικα, ερωτικά…,Ναύπλιο 1837, [ΓΜ *2755]­ΕΒΕ. Ν.Φ. 374
σελ. 3-98: Μέρος Πρώτον. Ηρωικά, σελ. 3-4: ♠Επίκλησις του Διός, (αρχ.) Ζεύ Θεέ! Θεών τε και ανδρών ομού, πάντων βασιλεύ, 35 στ., σελ. 4-6: Ηρωικόν, (αρχ.) Ως πότε παλικάρια να ζώμεν στα στενά, 17 δίστιχα, σελ. 6-9: Όρκος κατά του τυράννου, (αρχ.) Ώ βασιλεύ του κόσμου! Ορκίζομαι εις σύ, 36 δίστιχα, σελ. 9-13: Έτερον, (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, | άνδρες φίλοι των κινδύνων, 11 επτάστ. στρ. και 3 εξάστ. στρ., σελ. 13-16: Έτερον, (αρχ.) Ώ γενναίοι Έλληνες, φίλοι πατρίδος, 9 οκτάστ. στρ., σελ. 16-18: Παρακέλευσις προς τους Έλληνας, (αρχ.) Τί καρτερείτε, φίλοι και αδελφοί;, 48 στ., σελ. 18-22: (αρχ.) Ποιά Ελληνική καρδία | με θωρεί μ’ αδιαφορία, 14 εξάστ. στρ., σελ. 22-24: Επίκλησις των Μουσών, (αρχ.) Μουσών χωρία εκ της Ελλάδος, 40 στ., σελ. 24: Προτροπή εις μίμησιν προγονικών αρετών, (αρχ.) Μία μόνη εις τον κόσμον, είν’ μόν’ η αρετή, 6 δίστιχα, σελ. 25-29: Προτρεπτικόν εις την παιδείαν, (αρχ.) Δεύτε Έλληνες γενναίοι, | δράμετε προθύμως νέοι, 18 εξάστ. στρ., 1 επτάστ. στρ. και επωδός, σελ. 30: Παρακάλευσις εις τον πόλεμον, (αρχ.) Παιδιά του Ηρακλέους δράμετε, και σπαθιά | κρατείετε μ’ ένα χέρι, με τ’ άλλο την φωτιά, 9 δίστιχα, σελ. 30-31: Η Ελλάς προς τα τέκνα της, (αρχ.) Ώ παιδιά μου ορφανά μου, σκορπισμένα ’δω κ’ εκεί, 9 δίστιχα και δίστιχη επωδός, σελ. 31-32: Τα τέκνα προς την Ελλάδα, (αρχ.) Ώ μητέρα! Μιάν ημέρα μη λυπάσαι θα χαρείς, 7 δίστιχα και δίστιχη επωδός, σελ. 32-39: Έλλην προς τους ομογενείς, (αρχ.) Φίλοι μου συμπατριώται, | δούλοι να ’μεθα ως πότε, 64 δίστιχα, σελ. 39-41: Προς την Ελλάδα, (αρχ.) Λαμπρά Ελλάς! Πηγή των φιλοσόφων, 8 πεντάστ. στρ., σελ. 41-43: Παραμυθία προς την Ελλάδα, (αρχ.) Ελλάς ωραία, γη δοξασμένη, μήτηρ ηρώων τε και θεών, 7 πεντάστ. στρ. και 1 τετράστ. στρ., σελ. 43-45: Οι Έλληνες εμβαίνουν εις την της πατρίδος μάχην, (αρχ.) Η σάλπιγξ μας κράζει ۬ αδέλφια! Καιρός, 24 δίστιχα, σελ. 45-47: Ο ιππεύς στρατιώτης, (αρχ.) Στην μέση το σπαθί μου, 8 εξάστ. στρ., σελ. 47-49: Χορός στρατιωτών, (αρχ.) Η νύκτα σωπαίνει, το τόπι δεν βροντά, 53 στ., σελ. 50-52: Ο ελεύθερος Έλλην, (αρχ.) Μαύρ’ είν’ η νύκτα εις τα βουνά, 10 πεντάστ. στρ., σελ. 52: ♠Προς την Ελλάδα, (αρχ.) Ω σεπτή Ελλάς, φιλτάτη πατρίς, 20 στ., σελ. 53-54: Οι Έλληνες κατά της τυραννίας, (αρχ.) Λαοί Γραικών, Ελλήνων κλάδοι! Μας κράζει η ελευθερία, 2 επτάστ. στρ. και 4 οκτάστ. στρ., σελ. 54-58: Ωδαί, συντεθείσαι υπό Ν. Σερουΐου του Κείου. Ωδή Α΄, (αρχ.) Πάλιν άρχισεν εκ νέου Παρνασσός να πρασινίζει, [όλη η σύνθεση περιλαμβάνει 8 τετράστ. ωδές με τρίστ. επωδό και εξάστ. παρεπωδό], σελ. 59-60: Ο υπέρ πατρίδος μαχόμενος στρατιώτης, (αρχ.) Λαμπρός ποτε φωσφόρος των νυκτών, 3 δεκάστ. στρ., σελ. 60: Της Μονεμβασιάς, (αρχ.) Διαβάτ’ απ’ τη Μονεμβασιά, απ’ το Παληοκαστρίτσι, 17 στ., σελ. 61-62: Άλωσις της Τριπολιτζάς, (αρχ.) Ήτον ημέρα βροχερή, και νύκτα χιονισμένη, 38 στ., σελ. 62-63: Του ανδρείου Γεωργάκη, (αρχ.) Πολλαί μανούλαι θλίβονται κι όλαι παρηγοριούνται, 22 στ., σελ. 63-64: Αιχμαλωσία του Κιαμήλ-μπέη, (αρχ.) Πήραν τα κάστρα, πήραν τα, πήραν και τα δερβένια, 12 στ., σελ. 64-66: Ο θάνατος του Διάκου, (αρχ.) Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα, 42 στ., σελ. 66-69: Άσμα εις τους εν Χίω πυρπολιστάς ήρωας, (αρχ.) Άλλος ήρωας εφάνη, ως ο μέγας Ηρακλής, 36 δίστιχα, σελ. 69-70: Εις την πολιορκίαν του Ναυπλίου, (αρχ.) Τρεις Τουρκοπούλες κάθονταν εις τ’ Αναπλιού την πόρτα,#, σελ. 70-71: Θρήνος εις τον Μάρκον Βότσαρην, (αρχ.) Έλληνες κλαύσωμεν άνδρα γενναίον, 18 στ., σελ. 71-72: Έτερος εκ μέρος του αδελφού του, (αρχ.) Φίλτατ’ αδελφέ μου, πως άρα να θρηνήσω, 26 στ., σελ. 73-75: Άσμα Μεσολογγίου εις ήχον ηρωικόν, (αρχ.) Νάμουν πουλί να πέταγα, να πήγαινα του ψήλου, 62 στ., σελ. 75-77: Καταδρομή του Τοπάλ-πασά των Ψαρών, (αρχ.) Τοπάλ-πασάς υψώθη εις το Ντοβλέτι του, 22 δίστιχα, σελ. 77-78: Περί του ελληνικού στόλου, (αρχ.) Εις του Γέροντα τον κάβο, 9 δίστιχα, σελ. 78-79: Ναυμαχία εις το στενό της Σάμου, (αρχ.) Στα χίλια οκτακόσια και εις τα εικοσιτρία, 9 δίστιχα, σελ. 79-81: Άσμα εις τον Καραϊσκάκην, (αρχ.) Νίκη τρέχουσα με στεφάνους στας πεδιάδας της Αττικής, 8 τετράστ. στρ., σελ. 81-83: Ωδή εις την Ελευθερίαν, (αρχ.) Τί αστραπαί στην δύσιν και βρονταί! τί τρομερά, 28 δίστιχα, σελ. 83-90: Έλλην ενθουσιών, (αρχ.) Ω λιγυρόν και κοπτερόν σπαθί μου, 78 δίστιχα, σελ. 90-94: Εις τον Ιερόν Λόχον. Α. Κάλβου, (αρχ.) Ας μη βρέξει ποτέ, 14 πεντάστ. στρ., σελ. 94-98: Ωδή εις τον Κυβερνήτην της Ελλάδος Ιω. Α. Καποδίστριαν, (αρχ.) Νύν η πρόρρησις μαντείου, 10 δεκάστ. στρ., σελ. 99-120: Μέρος Δεύτερον. Κλέπτικα, σελ. 99: Επιγραφή του σπαθιού του Κοντο-ιάννη, (αρχ.) Όποιος τυράννους δεν ψηφεί, 1 τετράστ. στρ., σελ. 99-100: Πόλεμος του Σουλίου, (αρχ.) Ένα πουλάκι κάθονταν επάνω εις το γεφύρι, 9 στ., σελ. 100-101: Πόλεμος του Σουλίου, (αρχ.) Μια παπαδιά εφώναξε από τον Αβαρίκον, 27 στ., σελ. 101-102: Πόλεμος του Σουλίου, (αρχ.) Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν, 12 στ., σελ. 102: Του Στέριου, (αρχ.) Κι αν τα δερβένια τούρκεψαν, τα πήραν Αρβανίτες, 7 στ., σελ. 102-103: Του Λιάκου, (αρχ.) Προσκύνα, Λιάκο, τον πασά, προσκύνα τον βεζύρη, 19 στ., σελ. 103-104: Του Μπουκουβάλα, (αρχ.) Τ’ είν’ ο αχός που γίνεται και ταραχή μεγάλη;, 13 στ., σελ. 104: Του Ιάννη Στάθη, (αρχ.) Μαύρο καράβι έπλεε εις τα μέρη της Κασσάνδρας, 13 στ., σελ. 105: Του Ολύμπου, (αρχ.) Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος, τα δυο βουνά μαλώνουν, 17 στ., σελ. 105-106: Ο Τάφος του Δήμου, (αρχ.) Ο ήλιος εβασίλευε, κι ο Δήμος διατάζει, 15 στ., σελ. 106-107: Γραφή των κλεπτών του Βάλτου, (αρχ.) Κάτω εις του Βάλτου τα χωριά, 16 στ., σελ. 107-108: Ο Κίτσος και η μητέρα του, (αρχ.) Του Κίτσ’ η μάνα κάθονταν στην άκρη στο ποτάμι, 13 στ., σελ. 108: Ελευθέρωσις της γυναικός του Λιάκου, (αρχ.) Σαν τί τρομάρα, ’που είδα ’γω στου Λιάκου την γυναίκα, 9 στ., σελ. 108-109: Του Γεωργάκη, (αρχ.) Αρηά, αρηά τα ρίχνουνε οι κλέφτες τα τουφέκια, 13 στ., σελ. 109-110: Θάνατος του Βελή Γκέκα, (αρχ.) Ο Βελή Γκέκας έτρωγε σ’ ενός παπά το σπίτι, 23 στ., σελ. 110-111: Του Νικοτσάρα, (αρχ.) Ο Νικοτσάρας πολεμά με τρία βιλαέτια, 12 στ., σελ. 111-113: Θάνατος του Γεωργάκη και Φαρμάκη, (αρχ.) Ήρθεν η άνοιξη πικρή, το καλοκαίρι μαύρον, 44 στ., σελ. 113-115: Οι δυο αδελφοί, (αρχ.) Πραγματευτής κατέβαινεν από τα κορφοβούνια, 31 στ., σελ. 115-118: Η αρπαγή, (αρχ.) # καθόμουν και έτρωγα εις μαρμαρένιαν ταύλαν, 61 στ., σελ. 118-120: Του Αλή Πασά, (αρχ.) Σουλτάν Μαχμούτης πρόσταξε σεφέρι του Βεζύρη, 28 στ., σελ. 121-183: Μέρος Τρίτον, Ερωτικά, σελ. 121-122: [Στρατιώτης φιλόπατρις, αναχωρών δια τον πόλεμον, και αποχαιρετών την ερωμένην του, λέγει], (αρχ.) Η ώρα ήλθεν, έχε υγείαν, 4 τετράστ. στρ., σελ. 122: Μοιρολόγιον μιας Ηπειρώτιδος, (αρχ.) Αχ!…και να γένουμουν πουλί, ψηλά να απετούσα, 4 δίστιχα, σελ. 122-124: Νέα Ελληνίς, θρηνωδούσα τον ερωμένον της εις περιβόλι, ερωτάται υπό τινός νέου, (αρχ.) Μίαν νέαν απήντησα εις ένα περιβόλι, 18 δίστιχα, σελ. 124-125: Ο αναγνωρισμός, (αρχ.) Μαλαγματένιος αργαλειός κ’ ελεφαντένιον κτένι, 32 στ., σελ. 125-126: Χάριτες, (αρχ.) Μιάν ωραία αγαπούσα, 12 δίστιχα, σελ. 127: Σχετλιασμός, (αρχ.) Ψυχή αθλία! τί δυστυχία, 16 στ., σελ. 127-128: Τραγώδιον κατά το, κάπου βροντάν μωρ’ Πανουριά, (αρχ.) Ποιός είδε πράσινο δενδρί, 10 δίστιχα, σελ. 128-129: Ερωμένος παραπονούμενος και ικετεύων, (αρχ.) Αιωνίως σ’ έχασα, φως των οφθαλμών μου, 4 εξάστ. στρ., σελ. 129-132: Ερωμένη λέγει προς τον ερωμένον της, (αρχ.) Άσπαγχνε! Λυπήσου ζωήν μου την αθλίαν, 4 στ.,∟ Η ιδία προς τους γονείς της, (αρχ.) Γονείς μου! Μη λυπείσθε, διότι αποθνήσκω, 6 στ., ∟ Ο ερωμένος προς τους ανθρώπους, (αρχ.) Άνθρωποι λυπηθείτε, ένα ’που αποθαίνει, 4 στ., ∟ Οι άνθρωποι δεικνύουσιν εις αυτόν τον τάφον, (αρχ.) Ιδέ εδώ τον τάφον, αυτό είναι το χώμα, 6 στ., ∟ Ο ερωμένος προς το νεκρόν σώμα της ερωμένης του, (αρχ.) Λάβ’, ακριβή μου κόρη! Φόρον συνηθισμένον, 12 στ., ∟ Η σκιά της ερωμένης προς τον ερωμένον, (αρχ.) Στον τάφον μην σιμώνεις που κρύπτει μου το σώμα, 8 στ., ∟ Ο Ερωμένος προς τον τάφον, (αρχ.) Τάφε σκληρέ που κρύπτεις νέαν που της προσφέρω, 4 στ., σελ. 132-134: Παράπονα δυστυχούς εραστού εις την φυλακήν, (αρχ.) Πόθεν ν’ αρχινίσω, φως μου! Να θρηνήσω, 108 στ., [οι σελ. 135-136 λείπουν], σελ. 138-140: Αποχωρισμός ερωμένου από ερωμένην, (αρχ.) Τί μεγάλη δυστυχία, 7 επτάστ. στρ., σελ. 140-141: Εις νέαν Θεανώ, (αρχ.) Τα μάτια σου τα μαύρα, Θεανώ, 4 πεντάστ. στρ., σελ. 141-142: Ερωμένου εγκώμια του κάλλους της ερωμένης του, (αρχ.) Δεν θέλω ημπορέσει παντελώς, 5 πεντάστ. στρ., σελ. 143-146: Πουλί πλανεμένον εκ της φωλέας του ταλανίζεται, και τέλος με απάτην αιχμαλωτίζεται, (αρχ.) Πουλάκι ξένο, ξενιτευμένο, 20 τετράστ. στρ., σελ. 146-147: Αναχώρησις Ξανθούλας, (αρχ.) Μην είδες την Ξανθούλαν; – την είδα ’ψες αργά, 8 δίστιχα, σελ. 147-149: Ερωμένος μοιρολογών δια την συκοφαντίαν φαρμακευθοίσαν ερωμένην του, (αρχ.) Τα τραγούδια με τάλεγες όλα, 40 στ., σελ. 149-150: Άσμα μετ’ ακροστιχίδος κατά τον Α΄του διστίχου, (αρχ.) Αγγελικήν έχειν μορφήν και θειοτάτην χάρη, 11 δίστιχα, σελ. 150-183: Διάφορα ερωτικά και επαινετικά άσματα, σελ. 150: [άτιτλο], (αρχ.) Φαρέτραν έμπλεων με τόξα, φως μου, 15 στ., σελ. 151: Έτερον, (αρχ.) Μόνη είσαι ’πού κατ’ έτος τες καρδιές ζωογονείς, 8 δίστιχα, σελ. 151-152: Έτερον, (αρχ.) Ήλπιζα και πάλ’ ελπίζω με ελπίδα σταθερή, 9 δίστιχα, σελ. 152-153: Έτερον, (αρχ.) Πλιά ινσάφι κάμε, φως μου! Άδικα να τυραννείς, 6 δίστιχα, σελ. 153: Έτερον, (αρχ.) Έχεις φως μου! Κάλλος, νούρι, θέλγητρα ερωτικά, 6 δίστιχα, σελ. 153-155: Έτερον, (αρχ.) Πανδαμάτωρ είν’ ο έρως, 6 οκτάστ. στρ., σελ. 156-157: Έτερον, (αρχ.) Τρέξατ’, Έρωτες, ελάτε, 4 εξάστ. στρ. και 1 πεντάστ. στρ, σελ. 157-159: Έτερον, (αρχ.) Οίκος είναι των Χαρίτων το αγγελικόν σου Σώμα, 10 τετράστ. στρ., σελ. 159: Έτερον, (αρχ.) Το ωραίον πρόσωπόν σου σχηματίζει ουρανόν, 8 δίστιχα, σελ. 159-161: Έτερον, (αρχ.) Το τρυγόνι που πονεί, 19 δίστιχα, σελ. 161-163: Παράπονον Ερωμένου προς Ερωμένην, (αρχ.) Έως πότε το κακόν θε να τρέχει, 40 στ., σελ. 163: Έτερον, (αρχ.) Σμαράγδου την σκληρότητα η λίθινος καρδιά σου, 6 δίστιχα, σελ. 164: Έπαινος ωραιότητος, (αρχ.) Είσαι όντως ένα τέρας! Ένα κάλλος θεϊκόν, 9 δίστιχα, σελ. 164-165: Εις αναχώρησιν Ερωμένης, (αρχ.) Φεύγεις, γλυκιά μ’ αγάπη! Κι εμέ τον δυστυχή, 6 τετράστ. στρ., σελ. 166: Παράπονα, (αρχ.) Εις τας ακοάς σου πότε θε να φθάσουν, ουρανέ, 8 δίστιχα, σελ. 166-167: Εις αναχώρησιν ερωμένου, (αρχ.) Ήλθ’ η ώρα να μισεύσω λακταρίζω και δειλώ, 9 δίστιχα, σελ. 167-168: Τόξευμα, (αρχ.) Έρωτα! Παύσε αν μ’ αγαπάς, 6 δίστιχα, σελ. 168-169: Παράπονα, (αρχ.) Εις το τρυφερόν σου στήθος, 7 εξάστ. στρ., σελ. 170: Έτερον, (αρχ.) Ήλιε τώρα ’π’ ανατέλλεις στον αιθέρα φλογερά, 7 δίστιχα, σελ. 170-171: Έτερον, [Παν. Σούτσος], (αρχ.) Τί ωραίο φεγγαράκι! Τι ερωτική βραδιά, 4 δίστιχα, σελ. 171: Έτερον, (αρχ.) Συχνά περιπλανώμενος στην παραθαλασσίαν, 6 δίστιχα, σελ. 171-172: Έτερον, (αρχ.) Ευτυχείς δια να ζείτε, ερασταί! Τον έρωτά σας, 5 δίστιχα, σελ. 172-173: Έτερον, (αρχ.) Μόλις έδειξεν η φύσις ένα κάλλος θαυμαστόν, 7 τρίστ. στρ., σελ. 173: Έτερον, (αρχ.) Στόμα έμπλεων σοφίας, και απείρων αρετών, 7 δίστιχα, σελ. 174: Έτερον, (αρχ.) Δύο πράγματα θαυμάζω εις τον κόσμον εξ αρχής, 6 δίστιχα, σελ. 178-179: Η καρδιά της Μπιμπίκας, (αρχ.) Βαρειά καρδιά! Σκληρή καρδιά! Γιατί αναστενάζεις;, 22 στ., σελ. 179-180: Αρχαί παρακμής, (αρχ.) Μέσ’ τα βουνά τα σκοτεινά οι άνεμοι σφυρίζουν, 6 δίστιχα, σελ. 180: Συνέντευξις, (αρχ.) Γλυκοφέγγει, και τ’ άστρο της αυγούλας, 4 τετράστ. στρ., σελ. 181: Άσμα #, (αρχ.) Ω φίλοι αυγής! Ιδού η ώρα, 18 στ., σελ. 181-182: Αστασία και ματαιότης, (αρχ.) Ως πότε λύπη να κυριεύει;, 6 πεντάστ. στρ., σελ. 183: Τάξις και μέτρον του ύπνου, (αρχ.) Υπνώττει, λέγουν, ως ώραν μιαν, 8 δίστιχα, σελ. 184-216: Βακχικά Αθανασίου Χριστόπουλου και Αντιβακχικά Γεωργίου Σακελλάριου, σελ. 184: [Βακχικά], Βαρελοθήκη, (αρχ.) Έξω, έξω τα βιβλία, 5 δίστιχα, σελ. 185: [Αντιβακχικά], Βιβλιοθήκη αντί Βαρελοθήκη, (αρχ.) Έξω, έξω τα κροντήρια, 12 δίστιχα, σελ. 186-187: Κατάρα, (αρχ.) Να μη φθάσω, να μη ζήσω, | αν μια μέρα δεν μεθύσω, 10 δίστιχα, σελ. 187-188: Κατάρα, (αρχ.) Να μη ζήσω, να μη φθάσω, | αν μεθύσω και ξεράσω, 6 δίστιχα, σελ. 188-189: Μακαριότητα, (αρχ.) Όταν πίνω το κρασάκι, 21 στ., σελ. 189-190: Άθλιότης, αντί Μακαριότης, (αρχ.) Όταν πίνεις το κρασάκι, 12 δίστιχα, σελ. 190-191: Μεθύσια, (αρχ.) Να μεθύσω! Να μεθύσω, | την καρδιά μου να δροσίσω, 4 τετράστ. στρ. και 1 πεντάστ. στρ., σελ. 191-192: Μεθύσι, (αρχ.) Να μεθύσω; Να μεθύσεις, 4 τετράστ. στρ., σελ. 192-193: Κέρασμα, (αρχ.) Έ! Χού! Ελάστε, 10 δίστιχα, σελ. 193-194: Κέρασμα, (αρχ.) Έ! χού! Ελάστε, 12 δίστιχα, σελ. 194-195: Λιτανεία, (αρχ.) Πτωχείας κυβερνήτρα, 10 δίστιχα, σελ. 195: Δίωγμα αντί Λιτανείας, (αρχ.) Πλουσίων η πενία, 6 δίστιχα, σελ. 196: Αδιαφορία, (αρχ.) Ωχ! Ζωή μου, 8 τρίστ. στρ., σελ. 197-198: Αδιαφορία, (αρχ.) Ωχ! Ζωή μου, 10 τρίστ. στρ., σελ. 198-199: Φαγοπότι, (αρχ.) Βάλτε, φίλοι! Μέσ’ τη βρύση, 22 στ., σελ. 199-200: Μελέτη αντί φαγοποτίου, (αρχ.) Εδώ κοντά στη βρύση, 25 στ., σελ. 200-201: Παρακίνηση, (αρχ.) Παλικάρια τί κοιμάστε;, 5 τετράστ. στρ., σελ. 201-202: Παρακίνησις, (αρχ.) Νέοι! Διά τί  κοιμάσθε;, 10 δίστιχα, σελ. 202-203: Μελωδία, (αρχ.) Απ’ την πλόσκα φέρτε φίλοι, 7 τρίστ. στρ., σελ. 203-204: Κατά της Μελωδίας, (αρχ.) Ρίξετε την πλόσκα φίλοι, 8 τρίστ. στρ., σελ. 204-205: Μονομαχία, (αρχ.) Θαυμαστοί κρασοπατέρες, | τες γαβάθες, σαν μαχαίρες, 4 πεντάστ. στρ., σελ. 205-207: Τοιχομαχία αντί Μονομαχίας, (αρχ.) Θαυμαστοί κρασοπατέρες, | δεν χρειάζεσθε μαχαίρες, 7 εξάστ. στρ. και 1 πεντάστ. στρ., σελ. 208: Σπουδή, (αρχ.) Τί του κάκου κοπιάζεις, | και ανόητα σπουδάζεις, 4 εξάστ. στρ., σελ. 209: Σπουδή, (αρχ.) Τί του κάκου κοπιάζεις, | και αναίσχυντα σπουδάζεις, 12 δίστιχα, σελ. 210: Βαθρακός, (αρχ.) Εσύ φίλε μουσικέ, | φωνακλά μου βαθρακέ, 4 τετράστ. στρ., σελ. 211: Βαθρακός, (αρχ.) Εσύ φίλε μουσικέ, | φωναρά μου βαθρακέ, 11 δίστιχα, σελ. 212: Τρύγος, (αρχ.) Καθαρότατες παρθένες, | με κισσόν στεφανωμένες, 8 δίστιχα, σελ. 213: Θέρος αντί του Τρύγου, (αρχ.) Καθαρότατες παρθένες! | με μυρτιάν στεφανωμένες, 10 δίστιχα, σελ. 214: Γεμάτο, (αρχ.) Φίλε Στέφανε, να ζήσεις, 3 εξάστ. στρ., σελ. 214-215: Ποτήρα, (αρχ.) Στέφανέ μου γεωμέτρα, 8 δίστιχα, σελ. 215-216: Προσταγή, (αρχ.) Κεραστή καλέ μου, κέρνα, 6 τρίστ. στρ. ☻Για την ταύτιση των συγγρ. βλ. το excel.©

–Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβής, Διάφορα Ποιήματα, Αθήνα 1837, [ΓΜ *2774]ΓΕΝ. MGL. 814, Π.Κ. ΠΠΚ. 122831

σελ. α: Διάφορα | Ποιήματα | του | Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή. [τίτλος] | Εξεδόθησαν | υπό | Α. Κορομηλά· | Αθήναι,| εκ της τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά | κατά την οδόν του Ερμού αριθ. 215. | 1837, σελ. γ: Προς τον εκδότην, [πεζό, σχόλιο για το προοίμιο που ακολουθεί], σελ. γ-κβ: Προοίμιον, [πεζός διάλογος, όπου ο ποιητής υπερασπίζεται τις αρχές του γαλλικού ρομαντισμού], σελ. κγ: Φροσύνη. Ποίημα Δραματικόν, [υπέρτιτλος], [μότο από Sterne], σελ. 1-226: (αρχ.) Όπως αν έχει, αδελφή, προσθέτεις ή αφήνεις, | Νομίζω τους χριστιανούς αδίκως πως τους κρίνεις, έμμετρο θεατρικό έργο, σε πέντε πράξεις, κυρίως 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 227-242: Η | πρώτη πράξις | των | Φοινισσών |του | Ευριπίδους | Μετάφρασις, (αρχ.) Ήλιε, όστις προχωρών εν μέσω των αστέρων | Ελαύνεις άρμα πάγχρυσον επάνω των αιθέρων, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 243: Διάφορα, [μεσότιτλος], σελ. 245-253: Σκέψεις της ερημίας, (αρχ.) Η σελήνη χρυσοβάφει τον ορίζοντα μας μόλις, | Κ’ έγω φεύγων τους ανθρώπους και τας πολυκρότους πόλεις, [το μέτρο ποικίλει], [ρομαντικό, ερωτικό ποίημα], σελ. 254-262: Τα μνήματα, [μότο: Death is in the world. | Byron, Caϊn], (αρχ.) Με παραπέτασμα θολόν καλύπτετ’ η σελήνη. | Ο νυκτικόραξ των κρημνών την φωλεάν αφήνει, 34 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 4ος και 5ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος και 6ος στ. στις μονές στρ. 8σύλλαβοι και στις ζυγές στρ. 7σύλλαβοι, 1-2 στ. ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 263-272: Αθανασία,  [μότο: Τίς δ’ οιδεν ει ζην τουθ’, ο κέκληται θανειν, | Τό ζην δέ θνήσκειν εστί; | Ευριπ. Φρίξος], (αρχ.) Δι’ άλλους μορμολύκειον επίφοβον αν είσαι, | Μετάβασις, εξόντωσις, ή όπως αν καλήσαι, 36 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 4ος και 5ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος και 6ος στ. στις μονές στρ. 7σύλλαβοι και στις ζυγές στρ. 8σύλλαβοι, 1-2 στ. ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 273-275: Το δείπνον των κλεπτών. | Σκοπός. Ο χορός των κυνηγών του Βέβερ, (αρχ.) Εις δάση κ’ εις βράχους κ’ εις άγριον σκότος, | Εδώ που δεν φθάνει τυράννου σπαθί, 6 δεκάστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 12σύλλαβοι, 2ος, 4ος, 7ος και 10ος στ. 11σύλλαβοι, 5ος, 6ος, 8ος και 9ος στ. 6σύλλαβοι, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-6 στ. ομοιοκαταληξία, 7-10 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 276-278: Θούριον Άσμα. | Σκοπός. Frisch auf Cammaraden, (αρχ.) Η Σάλπιγξ μας κράζ’ είναι, φίλοι, καιρός. | Ιδέτ’ αι σημαίαι πως πνέουν, 8 εξάστ. στρ., 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-6 ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 279-280: Ύμνος εις την εις Ελλάδα έλευσιν της Α. Μ. του Βασιλέως της Βαυαρίας. 1835, (αρχ.) Του Ελληνικού εδάφους | Ότ’ επέβαινεν ο Κέκρωψ νόμους και θρησκείαν φέρων, 28 στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 280-281: Ύμνος ψαλείς εις την έλευσιν της Α. Μ. της Βασιλίσσης από τα παρά τω Κ. Ίλλ υπότροφα κοράσια, (αρχ.) Με στέμμ’ απ’ άνθη θάλλοντα | Και με τα στήθη πάλλοντα, 4 εξάστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., 1-2 στ. ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 282-283: Προς ενθύμησιν εις το λεύκωμα νέας φίλης, (αρχ.) Εις του κόσμου την πορείαν απαυδήσας οδοιπόρος, | Πριν ο ήλιος μου δύσει ζητώ σκέπην να καθήσω, 42 στ., 16σύλλαβοι, πλεκτή, σταυρωτή και ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 283: Εις το λεύκωμα της Κ. Μ. Τ. | Μετάφρασις εκ των του Βύρωνος, (αρχ.) Καθώς συχνά ονόματα αποθανόντων φίλων | Μας σταματούν εις μάρμαρον μεμονωμένων τάφων, 2 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 284: Απόσπασμα. | Προς τον Κ. Α. Σούτζον, επιστρέφων αυτώ ποίημα τι, (αρχ.) Του ποιητικού πυρός σας κ’ εγώ άλλοτε σπινθήρα | Είχα αισθανθεί τα βάθη της καρδιάς μου να καίει, 5 στ., 16σύλλαβοι, 2-5 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, ο 1ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο και τον 4ο στ., σελ. 284-285: Έτερον. | Προς τον αυτόν, στέλλων αυτώ εισιτήριον εις την Ακρόπολιν των Αθηνών, (αρχ.) Οπόταν εις τον Υμητόν προβεί γαληνιαία | Η αργυρά σελήνη, 23 στ., κυρίως 15σύλλαβοι, [το μέτρο ποικίλει], [ανολοκλήρωτο ποίημα], σελ. 287: Δημοτικά, [μεσότιτλος], σελ. 289-291: Ο ιππεύς. | Σκοπός: Auf grün belaubter Haide, (αρχ.) Στην μέσην το σπαθί μου, | Το άλογο μαζί μου, 8 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 4ος και 5ος στ. 7σύλλαβοι, 3ος και 6ος στ. 6σύλλαβοι, 1-2 στ. ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 291-293: Ο κλέφτης. | Σκοπός των Ληστών του Σχιλλέρου, (αρχ.) Μαυρ’ ειν’ η νύχτα στα βουνά, | Στους βράχους πέφτει χιόνι, 10 πεντάστ. στρ., 1ος, 3ος και 4ος στ. 8σύλλαβοι, 2ος και 5ος στ. 7σύλλλαβοι, ο 1ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο και τον 4ο στ., 2-5 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, 293-296: Ο Συνταγματικός | ή | Η ημέρα του Ισθμού. | Σκοπός. La Parisienne, (αρχ.) Κλονείτ’ η γη, βογκούν οι κάμποι, | Αναστενάζουν τα βουνά, 7 δεκάστ. στρ., 1ος, 3ος, 5ος και 6ος στ. 9σύλλαβοι, 2ος, 4ος και 10ος στ. 8σύλλαβοι, 7ος και 8ος στ. 5σύλλαβοι, 9ος στ. 13σύλλαβος, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-9 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [5ος και 6ος στ. ομοιοκαταληκτούν και με τον 10ο στ.], σελ. 296-298: Αναχώρησις. | Σκοπός. Oime gia salpa l’ ancora, (αρχ.) Η ώρα του θανάτου μου, την ήκουσα, σημαίνει. | Πηγαίνεις, και πηγαίνεις, 7 εξάστ. στρ., 1ος και 4ος στ. 15σύλλαβοι, 2ος, 3ος, 5ος και 6ος στ. 7σύλλαβοι, 1-2 στ. ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 298-300: Ο Μάιος. | Σκοπός. Schone Minka, (αρχ.) Μάιε μου χρυσομάλλη, | Ήλθες, και τ’ αηδόνι ψάλλει, 7 οκτάστ. στρ., 1ος, 2ος, 3ος, 5ος, 6ος και 7ος στ. 8σύλλαβοι, 4ος και 8ος στ. 5σύλλαβοι, 1-3 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 5-7 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 4ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 8ο στ., σελ. 300-301: Ατολμία. | Σκοπός. Quanto mai felice siete, (αρχ.) Στην κιθάρα τραγουδούσες | Σαν ανοίξεως αηδόνι, 4 οκτάστ. στρ., 1ος, 2ος, 3ος, 5ος, 6ος και 7ος στ. 8σύλλαβοι, 4ος και 8ος στ. 7σύλλαβοι, δίστηλο, 1-3 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, ο 2ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 6ο στ., ο 4ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 8ο στ. και 5-7 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 301-303: Άσμα. | Σκοπός: Jungfernchor, (αρχ.) Βαριά καρδιά, πικρή καρδιά | Γιατί αναστενάζεις;, 6 οκτάστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 8σύλλαβοι, 2ος, 4ος, 6ος, 7ος και 8ος στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 4σύλλαβος, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 303-305: Ο ψάλτης, (αρχ.) Μονάχος ο ψάλτης πηγαίνει, γυρνά, | Μονάχος, στον κόσμο μονάχος, 5 εννιάστ. στρ., 1ος, 3ος, 5ος, 7ος και 8ος στ. 11σύλλαβοι, 2ος, 4ος, 6ος και 9ος στ. 9σύλλαβοι, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 6-9 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 1ο και τον 3ο στ. στην 1η, 2η και 5η στρ., και με τον 7ο και 8ο στ. στην 3η και 4η στρ., σελ. 306-310: Ωδή. Προς τον ποιητήν Αθανάσιον Χριστόπουλον εις την εις Ελλάδα αφιξίν του, (αρχ.) Επέρασ’ ο χειμώνας, | Ανέλυσε το χιόνι, 11 δεκάστ. στρ., 1ος, 2ος, 3ος, 4ος, 6ος, 7ος, 8ος και 9ος στ. 7σύλλαβοι, 5ος και 10ος στ. 6σύλλαβοι, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 6-9 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 10ο στ., σελ. 311-316: Η ταξιδεύτρια, (αρχ.) Κόρη με τα χρυσά μαλλιά στους κρυσταλένιους ώμους, | Που τρέχεις ολομόναχη της ερημιάς τους δρόμους;, 140 στ., 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 317: Δήμος κ’ Ελένη. | Αποσπάσματα δημοτικού ποιήματος, [μεσότιτλος], σελ. 319: Προσφώνησις. Εις την Κ...., (αρχ.) Των στίχων μου ανθόλευκη, ατμοπλασμένη Μούσα, | Χρυσή σκιά στο ύφασμα του βίου μου πλεγμένη, 14 στ., 15σύλλαβοι, 1-4 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, 5-8 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, 9-12 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [9ος και 11ος στ. ομοιοκαταληκτούν και με τον 13ο στ.], [10ος και 12ος στ. ομοιοκαταληκτούν και με τον 14ο στ], σελ. 321-356: Ελένη και Δήμος, [τίτλος], Α. Τα περίχωρα του Σαραγιού, [υπότιτλος], (αρχ.) Κρύψε, βοσκέ, την κάϊδα σου και παύσε τα τραγούδια. | Στα άστρα τα παράθυρα του σαραγιού γιαλίζουν, μακροσκελές ποίημα που αποτελείται από 9 μέρη, κυρίως 15σύλλαβοι στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 357: Σημειώσεις, [σημειώσεις για το ποίημα], σελ. 359: Αι φυλακαί | ή | η κεφαλική ποινή. | Διήγημα, [μεσότιτλος], σελ. 361-397: Αι φυλακαί | ή | η | κεφαλική ποινή, [πεζό διήγημα], σελ. 399: Περί της αρχαίας ελληνικής προσωδίας. Και αντιπαράθεσις αυτής προς την νέαν, [μεσότιτλος], σελ. 401-438: Περί της αρχαίας ελληνικής προσωδίας και αντιπαράθεσις αυτής προς την νέαν, [δοκίμιο μετρικής], σελ. 439-440: Πίναξ, [τα περιεχόμενα του βιβλίου], σελ. 443: Παροράματα, [διορθώσεις λέξεων]. ☻Ρομαντική ποίηση, την οποία υποστηρίζει θεωρητικά με τον πρόλογο του στη Φροσύνη. Γλώσσα δημοτική, αφού προσπαθεί να αναδείξει την λαϊκή παράδοση, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ποίημα Ο κλέφτης.  ۩

–*[Ν. Μανδρικάρδης], Λόρδος Βύρων, Η Ζουλέϊκα και η κατάρα της Αθηνάς,Αθήνα 1837, [ΓΜ *2807]­ΓΕΝ. By. 84 ♫

–?*&Ανώνυμος, Η Περίεργος [δράμα], Λαμία 1837, [ΓΜ *2814]ΓΕΝ. MGL. 356.1 ♫

–Χαράλαμπος Ολύμπιος, Τα παρά τον Ευρώταν, Αθήνα 1837, [ΓΜ *2900]ΓΕΝ. MGL. 768

σελ. [α΄]: Τα | παρά τον Ευρώταν | ήτοι | ποιημάτια σκιαγραφούντα περίεργα | ανέκδοτα. | Υπό | Χαραλάμπους Ολυμπίου, [τίτλος]· [ένα τετράστ. μότο από Πιττακ. Μυτιλ.Εν Αθήναις, | εκ της τυπογραφίας Α. Αγγελίδου. | Κατά την οδόν Ερμού εις Καπνικαρέαν. | 1837, σελ. [β΄]: [ένα πεζό μότο από Συμπλίκ.], σελ. [γ΄]-ή: Προς τους αναγνώστας, [πεζό], [υπογραφή Εν Αθήναις, τη 25 Αυγούστου 1837. | Χαραλάμπης Ολύμπιος], σελ. [1]-9: Διάλογος | Γιάννη και Χαριλάου, [πεζό], σελ. 10-50: Χρυσούν Ρόπαλον, (αρχ.) Εξ Ολύμπου, ω Διώνη, | Καλλιόπη μούσα, φίλη, 317 δίστιχα, κυρίως 8σύλλαβα, ζευγαρωτή και πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 51-52: Ο Ηρακλής προς τον θεατήν, (αρχ.) Αγαθός ανίσως είσαι, | Ό,τι βλέπεις τόξον, βέλη, 10 δίστιχα, 8σύλλαβα, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 53-66: Κωμική παράστασις | Της 24 Ιανουαρίου 1837, εν Σπάρτη, [πεζό], σελ. 65-66: (αρχ.) Κορφιωτάκης ο Ταμίας, | Αναιδείαν ενδυμένος, 11 στ., [το μέτρο ποικίλει]· (αρχ.) Και να μην ξαναπατήσεις | Εις το σπίτι μ’ όσο ζήσεις, 1 δίστιχο, 8σύλλαβο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 67-88: Προς φίλον επιστολή εις | Παρισίους, (αρχ.) Φίλε Σούτσε, Ποιητή! | Τι τα Λεξικά σκαλίζεις, 296 στ., κυρίως 7σύλλαβοι και 8σύλλαβοι, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 89-92: Τέρας, (αίνιγμα), (αρχ.) Εις την κοίλην ταύτην χώραν | Την κητώεσσαν της σφαίρας, 21 δίστιχα, 8σύλλαβα, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 93-96: Βήμα, (αρχ.) Στέντορος είθε να είχον | Στήθος και δείνην φωνήν, 25 δίστιχα, κυρίως 7σύλλαβοι και 8σύλλαβοι στ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 97-103: Ο κακότυχος δικηγόρος Σπάρτης. | (Τον Ιούνιον του 1836), (αρχ.) Ξένος. Τάκα, τάκα· | Υπηρέτης· Τι ζητείς;, 162 στ., κυρίως ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 104-112: Επιστολή προς φίλον, | Τον Ιούνιον του 1837, (αρχ.) Ω αστασία οχληρά | του ανθρωπίνου γένους, 42 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. [115]: Παρηχήματα Λυρικά | υπό | Χαραλάμπους Ολυμπίου, [τίτλος]· [ένα δίστιχο μότο από Πλούτ. συγκρ. Θησ. και Ρωμύλ.Εν Αθήναις, εκ τη τυπογραφίας Α. Αγγελίδου. | Κατά την οδόν Ερμού εις Καπνικαρέαν. | 1837, σελ. 117-118: Αθήναι ή προσφώνημα, (αρχ.) Ω Πλωτήρες, μη ζητείτε | Εις την θάλασσαν Σειρήνας, 11 δίστιχα, 8σύλλαβα, πλεκτή και ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [120]: (αρχ.) Μουσάων άρχωμαι, Απόλλωνος τε Διός τε. | Εκ γαρ Μουσάων και εκηβόλου Απόλλωνος, [1 επτάστ. μότο στα αρχαία ελληνικά, ανυπόγραφο], σελ. 121-124: Ύμνος εις Απόλλωνα, (αρχ.) Λαμπρότατε Λητούς υιέ, | Γόνε Διός, Φοίβε κλεινέ, 13 τετράστ. στρ., 7σύλλαβοι και 8σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 125-131: Συμβουλή, (αρχ.) Νέα μου, τι περιμένεις; | Τι τα κάλλη σου μαραίνεις; | Πότε πλέον θα χαρείς;, 36 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ.

7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 132-133: Εκλείψεις, (αρχ.) Ροδοδάκτυλε θεά μου! | Άγγελε πιστέ ημέρας, 6 τετράστ. στρ., 8 σύλλαβοι στ., 1ος και 3ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, 2ος και 4ος στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 134-137: Μεταμορφώσις, ή ηθοποιία | ερωτόληπτου, (αρχ.) Ξένιε, φίλε ξένων! | Προστάτ’ αδικουμένων, 33 δίστιχα, 7σύλλαβα, ζευγαρωτή και πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 138-139: Μακαρισμός, (αρχ.) Καλότυχος που ήμουν, | Αν ήμουν αηδονάκι, 19 δίστιχα, 7σύλλαβα, πλεκτή και ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 140-142: Δίκη Έρωτος, (αρχ.) Αθάνατ’ Αφροδίτη! | Να πάλι μ’ αντικρίζει, 20 δίστιχα, 7σύλλαβα, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 142: Αίνιγμα, (αρχ.) Άκρος-τύχης είμαι φίλος, | Και η τύχη με προσφέρει, 1 τετράστ. στρ., 8σύλλαβοι στ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 143-144: Διαβεβαίωσις, (αρχ.) Αμφιβάλλεις ότι μόνη | Διευθύνεις τας ηνίας, 11 δίστιχα, 8σύλλαβα, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 145-150: Ηθοποιία παθητική, (αρχ.) Αν αι λύπαι δε με λείπουν | Ούτε μιαν καν στιγμήν, 50 δίστιχα, 1ος στ. 8σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [σπαστοί 15σύλλαβοι], σελ. 151-152: Ανθηφόρος, (αρχ.) Την αγάπην μου την είδα | Εις τον κήπον παρ’ ελπίδα, | Μέσα στ’ άνθη τα καλά, 12 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 8σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 153-157: Ρόδον Δώρον, (αρχ.) Ρόδον εύοσμον εκράτει | Μια νέα εις το χέρι, 47 δίστιχα, 8σύλλαβα, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 158-159: Ευφροσύνη, (αρχ.) Τώρα που μ’ έχεις | Εις το πλευρόν σου, 6 πεντάστ. στρ., 1-4 στ. 5σύλλαβοι, 5ος στ. 4σύλλαβος, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, ο 5ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 5ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 160-171: Διάλογος ψυχής και καρδιάς, (αρχ.) Ελπίζεις έτι, ω Ψυχή; | Αλλ’ όμως κ’ αν ελπίζεις, 89 δίστιχα, κυρίως 8σύλλαβοι και 9σύλλαβοι στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. [172]: Εσφαλμένων Διόρθωσις, [πεζό, διορθώσεις λέξεων]. ۩

–**Παναγιώτης Σούτσος, Ύμνος – Hymne, 16:σ. 1. α.α.+10, 1837, [ΓΜ 10338]

(αρχ.) Η εικών της πόση χάρις, τί βασιλικόν το βλέμμα. ☻ Ύμνος προς τη βασίλισσα Αμαλία, σε δεκαπεντασύλλαβους, με γερμανική μετάφραση.

–**Ν. Σ. Πίκκολος, Φιλομούσου πάρεργα, Παρίσι 1838, [ΓΜ *3066]EBE. N.Φ. 898Η, ΓΕΝ. ΜGL. 909

ΔΕΣ ΜΟΝΟ: σελ. 319: Εις*****, [ελληνικό ποίημα του Πίκκολου για τον Αθαν. Βογορίδη], (αρχ.) Ψυχρός είσαι και πανούργος κ’ ερπετός, ωσάν το φίδι.

–Ουαλέριος Καλλίγερος [επιμ.], Ο Αυλός ήτοι απάνθισμα εξ ανεκδότων καί-τινων άλλων ποιηματίων, 8:77+(6), Σμύρνη 1838, [­ΓΜ *3004]

σελ. 3-50: Μέρος πρώτον | Εκ των του Δημητρίου Παπαδάκη, σελ. 3-4: Ο Α. Σούτσος εις την Σμύρνην,(αρχ.) Ανελπίστως εις την Σμύρνην ο Αλέξανδρός μας φθάνει,5 εξάστ. στρ., σελ. 5-6: Το εις την Ελλάδα ταξίδιόν-μου,(αρχ.) Εις νυκτοπορούντος πλοίου εκαθήμην ποτέ πρώραν,6 οκτάστ. στρ., σελ. 7: Ο δάφνινος στέφανος, (αρχ.) Δεκαέξ φορές η φύσις ενεκρώθη κι εγεννήθη,20 στ., σελ. 8-9: Η στοά, (αρχ.) Όλ’ αι μάχαι των προγόνων στην Ποικίλην-των Στοάν ήσαν εζωγραφισμέναι,6 οκτάστ. στρ., σελ. 10: Το κονδύλι-μου,(αρχ.) Εις ένα λιβαδάκι | κατέβηκεν ο Έρως,6 τετράστ. στρ., σελ. 11: Τα τρία δώρα,(αρχ.) Σ’ ένα κήπον ανθισμένον, φίλοι, την προχθές εμβαίνω,20 στ., σελ. 12-13: Ο υποκριτής,(αρχ.) Τας δυο κόρας των ματιών-μου μ’ υαλιά σεμνώς σκεπάζω, 5 εξάστ. στρ., σελ. 14-15: Η πρώτη του Μαΐου ή Ύμνος εις την Ελλάδα,(αρχ.) Ήλθ’ η πρώτη του Μαΐου, και η άνοιξις γυρνά,1 οκτάστ. + 5 εξάστ. στρ., σελ. 16: Η πρώτη απάντησις,(αρχ.) Γλυκειά Σελήνη έλαμπε, πουλάκια κελαδούσαν, 14 στ., σελ. 17: Η 10 Φεβρουαρίου, ή αι της Ελλάδος επίσημοι ημέραι σελ. 21:  Η αταραξία σελ. 23: Ο κτύπος του ωρολογίου σελ. 25:  Η εξοχή σελ. 26:  Η γένεσίς μου σελ. 27: Το ερωτικόν παράλιον σελ. 28: Ο υμέναιος του Όθωνος σελ. 30: Το Μουσείον της Σμύρνης [οι σελ. 17-30 λείπουν από το αντίτυπο, αλλά σημειώνονται στα περιεχόμενα], σελ. 32: Η κιθάρα-της,(αρχ.) Όταν παίζεις την κιθάραν στο αρμονικόν-σου χέρι,2 εξάστ. στρ. + 1 οκτάστ. στρ., σελ. 33-34: Η απιστία, ή ο έρως οδηγός,(αρχ.) Ήνοιξε προχθές τα πτερά-του το μικρόν παιδί ο Έρως,5 ομοιοκατάληκτες εξάστ. στρ., σελ. 35-36: Η αυτοχειρία του Γ. Πώπ,(αρχ.) Εις τον κόσμον κανείς πόθος να κρατήσει δεν ημπόρει την ζωήν-του,48 στ., σελ. 37-38: Ο χειμών, (αρχ.) Πίπτει χιών εις τα βουνά, τα σύννεφα σκορπίζουν,5 εξάστ. και 4 τετράστ. στρ., σελ. 39-40: Ο ποταμός Μέλης,(αρχ.) Σεβάσμιος, αργά-αργά οπίσ’ από τον Πάγον,6 οκτάστ. στρ., σελ. 41-42: Το φθινόπωρον, [είναι απομίμησις του περιφήμου γάλλου ποιητού Αλφόνσου Δελαμαρτίνου],(αρχ.) Χαίρετε, δάση, μ’ αραιούς κλόνους στεφανωμένα,6 εξάστ. στρ., σελ. 43-44: Οι μελαγχολικοί ήχοι-μου, (αρχ.) Σας ελύπησα, ω φίλοι, μ’ ελεγεία και με θρήνους,6 ομοιοκατάληκτες εξάστ. στρ., σελ. 45-48: Αι τελευταίαι-μου τέρψεις,(αρχ.) Στης Ιωνίας τας τερπνάς κι ωραίας παραλίας,96 στ., σελ. 49-50: Η έρημος,(αρχ.) Κρημνισμένος εις την γην, | μακρυσμένος απ’ τους ανθρώπους,2 οκτάστ. στρ. + 2 δωδεκάστ. στρ., σελ. 51-77: Μέρος δεύτερον, σελ. 51-53: Θούριον άσμα | Σκοπός Frisch auf Cammaraden, (αρχ.) Η σάλπιγξ μας κράζ’ είναι φίλοι καιρός,8 εξάστ. στρ., σελ. 54-56: Ο συνταγματικός ή η ημέρα του Ισθμού | Σκοπός la Parisienne, (αρχ.) Κλονείτ’ η γη, βογκούν οι κάμποι,7 δεκάστ. στρ., σελ. 57-59: Το δείπνον των κλεπτών | Σκοπός Ο χορός των κυνηγών του Βέβερ, (αρχ.) Εις δάση κι εις βράχους κι εις άγριον σκότος,6 δεκάστ. στρ., σελ. 60-61: Ύμνος, εις την Ελλάδα έλευσιν της Α. Μ. του Βασιλέως της Βαυαρίας. 1835,(αρχ.) Ότ’ επέβαινεν ο Κέκρωψ νόμους και θρησκείαν φέρων,6 τετράστ. στρ. + 1 τρίστ. στρ., σελ. 61-62: Ύμνος, ψαλείς εις την έλευσιν της Α. Μ. της Βασιλίσσης από τα παρά τω κ. Ιλλ υπότροφα κοράσια,(αρχ.) Με στέμμ’ από άνθη θάλλοντα, | και με τα στήθη πάλλοντα,4 εξάστ. στρ., σελ. 63: Εις το λεύκωμα της κ. Μ. Τ. Μετάφρασις εκ των του Βύρωνος, (αρχ.) Καθώς συχνά ονόματα αποθανόντων φίλων,2 τετράστ. στρ., σελ. 63-64: Ατολμία | Σκοπός Quanto mai felice siete,(αρχ.) Στην Κιθάρα τραγουδούσες | σαν ανοίξεως αηδόνι,4 οκτάστ. στρ., σελ. 65-66: Ο ψάλτης | Εκ των του Α. Ρ. Ραγκαβή, (αρχ.) Μοναχός, ο ψάλτης πηγαίνει, γυρνά,1 οκτάστ. στρ. + 4 εννιάστ. στρ., σελ. 67-68: [Αλεξ. Σούτσος], Η συνέλευσις των λογίων,(αρχ.) Η Ελευθερία πάλιν επανήλθε στην Ελλάδα,5 οκτάστ. στρ., σελ. 69-70: Εις την Ελευθερίαν,(αρχ.) Συ δεν είσαι οπού είδα τόσην θαυμαστήν κι ωραίαν,6 εξάστ. στρ., σελ. 71-72: Το τυφλωμένο και εις κλουβί κλεισμένο αηδόνι | Εκ των του Α. Σούτζου,(αρχ.) Στο κλουβί φυλακωμένο, αηδόνι-μου θρηνείς,5 εξάστ. ομοιοκατάληκτες στρ., σελ. 73-77: Τα ερείπα της παλαιάς Σπάρτης, (αρχ.) Κύλα, της Σπάρτης ποταμέ! Τα ρεύματά-σου κύλα,19 εξάστ. στρ. [Μετά τα περιεχόμενα, πίνακας με τα ονόματα των χορηγών του βιβλίου.] ☻Για την ταύτιση των συγγρ. βλ. το excel.© ©

–♠Γεώργιος Πολυζωΐδης Κοντός, Ποίημα εις τας αριστείας του… Αυτοκράτορος… των Ρωσσιών Νικολάου, μφ., Γαλάτσι 1838, [ΓΜ *3028]­ΙΕΕΕ

[σε στίχους ομηρικούς], (αρχ.) Ιέμενος κατά μοίραν αείδειν άσπετ’ άεθλα.

–Η. Χριστοφίδης [επιμ.], Στίχοι ηρωικοί και ερωτικοί, Αθήνα 1838, [ΓΜ *3041]ΓΕΝ. MGL. 547

ΤΟ ΛΗΜΜΑ ΩΣ ΕΧΕΙ. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ

☻Για την ταύτιση των συγγρ. βλ. το excel.©

–Φ. Σ. [εκδότης], Τραγουδάκια Κωνσταντινουπολίτικα…, Σμύρνη 1838, [ΓΜ *3064]ΓΕΝ. MGL. 932
σελ. [1]: Τραγουδάκια | Κωνσταντινουπολίτικα, Σμυρναίικα | και Ελληνικά | εκδοθέντα υπό Φ. Σ., [τίτλος]· Εν Σμύρνη. | Εκ της Εμπορικής τυπογραφίας η Ηώς. | Διευθυνομένης υπό Σ. Αυλονίτου. | 1838, σελ. [3]-32: Μέρος Α. | Τραγουδάκια | Κωνσταντινουπολίτικα, [υπέρτιτλος], σελ. [3]-4: Ελπίς, (αρχ.) Ό,τι έργον κι αν θελήσει, ο καθείς να ενεργήσει, | στης ελπίδος ν’ αποβλέπει τον λιμένα πάντα πρέπει, 8 δίστιχα, 16σύλλαβοι στ., εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 4-5: Καταστροφή, (αρχ.) Πάλιν βλέπω φοβερίζει ο Κομήτης μου δεινά, | γιατί στον συνηθισμένο δρόμον τώρα δεν κινά, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 5-6: Ανταμοιβή, (αρχ.) Στην αγάπην η κακία, εις τους όρκους απιστία, | εις τα λόγι’ απροσεξία· εύμορφη αντιμισθία, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, εσωτερική και ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 6: Απελπισία, (αρχ.) Όσα μ’ έλεγες τα είδα, μια γυμνή πως είν’ ελπίδα, | λόγοι μον’ συνηθισμένοι, και ψευτιά καλλωπισμένη, 8 δίστιχα, 16σύλλαβα, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 7: Υπομονή, (αρχ.) Της χαράς κλειδί και ρίζα είναι η υπομονή, | δια τούτο όποιος νοιώθει δεν τυχαίνει ν’ ατονεί, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 7-8: Ελπίς αναγεννωμένη, (αρχ.) Απ’ εκεί που με αέρα, εναντίον και σφοδρόν, | έπλεον στης δυστυχίας το ακένωτον νερόν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 8-9: Ακροστιχίς Κατήγκω, (αρχ.) Κάθε ώραν την χρυσήν μου, τύχην θα ευχαριστώ, | που μ’ αξίωσε να εύρω ένα πρόσωπον πιστό, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, 1-4 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 5-20 στ. εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 9-10: Εις την ιδίαν, (αρχ.) Κατάλαβα την γνώμην σου, τώρα και την καρδιά σου, | πώς να με κάψεις ο σκοπός, ήτον εις την φωτιά σου, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 10-11: Ναζιρές, (αρχ.) Δεν σε έχω εδικόν μου εις τα πάθη μου γιατρόν μου, | μήτε πλέον φανερώνω, τον κρυμμένον μου τον πόνο, 8 δίστιχα, 16σύλλαβα, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 11-12: Ακροστιχίς Μαριώρα, (αρχ.) Μάτια εύμορφα ωραία, τόξα έρωτος οξέα, | μάτια ιλαρά με νάζι, κάθε βλέμμα σας με σφάζει, 8 δίστιχα, 16σύλλαβα, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 12-13: Εις την ιδίαν, (αρχ.) Μέσα στα τριαντάφυλλα ότι μπορεί να γίνει, | να ανατείλει έξαφνα μια λαμπρά Σελήνη, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 13: Εις την ιδίαν, (αρχ.) Με κάλλη σε εστόλισεν εξαίσια η φύσις, | και ήλιον λαμπρότατον ανέτειλεν η δύσις, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 14: Αποτυχία, (αρχ.) Με τες ελπίδες έφθειρα το άνθος της ζωής μου, | παρά καιρόν εχάθηκα, εκόπ’ η δύναμίς μου, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 14-15: Μακάμ Πεγιατί, (αρχ.) Μετά την στέρησιν σου, και αναχώρησίν σου, | στοχάσου τι συμβαίνει, σ’ εμένα πλια να γένει, 8 δίστιχα, 14σύλλαβα, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 15-16: Ακροστιχίς Μαριώγκα, (αρχ.) Μόλις το ηξιώθηκα κ’ εγώ στον κόσμ’ επάνω, | μίαν ημέραν ήσυχα πλέον να ανασάνω, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 16-17: Μονωδία, (αρχ.) Ο κύκλος των πραγμάτων, με δρόμον κινημάτων, | στρέφεται ανωμάλων, εις ένα και εις άλλον, 8 δίστιχα, 14σύλλαβα, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 17-18: Μοναξιά, (αρχ.) Μια καρδία φλογισμένη, μια καρδία πολυπαθής, | μια καρδία ερωμένη, μια καρδία εμπαθής, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 18-19: Μακάμ Εβίτς, (αρχ.) Όποιος πλιο αποφασίσει, για να αντιπολεμήσει | και με τύχην εναντίαν να κηρύξει εκστρατείαν, 8 δίστιχα, 16σύλλαβα, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 19: Μακάμ Μουσταάρ, (αρχ.) Όταν αναθυμίασες των στεναγμών πληθύνουν, | σύννεφον λύπης σκέπασμα εις την καρδία μ’ συστήνουν, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 20: Μακάμ Ράστι, (αρχ.) Παντοτινές καταδρομές πολέμους και συχνές ορμές | τριγύρω μου κοιτάζω, ποσώς δεν ησυχάζω, 8 δίστιχα, οι μονοί στ. 16σύλλαβοι, οι ζυγοί στ. 14σύλλαβοι, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 20-21: Μαγνητισμός, (αρχ.) Προσώπου κάλλος, μαγνήτης άλλος, ελκυστικός, | ψυχάς βιάζει, τας υποτάσσει, δυναστικώς, 7 δίστιχα, 14σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 21-22: Αστρονομία, (αρχ.) Όσοι έρωτα σπουδάζουν πλέον μαθηματικά, | και των πλανητών τα κάλλη βλέπουν αστρονομικά, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 22-23: Μετεμψύχωσις, (αρχ.) Πως είναι μετεμψύχωσις, ποτέ δεν το θαρρούσα, | κ’ εκείνους οπού το ’λεγαν, τους επεριγελούσα, 10 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 23-24: Σελήνη, (αρχ.) Σελήνη λάβε έλεος, και πλιο μην ανατέλλεις, | και με την παρουσίαν σου θάνατον μη με στέλλεις, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 24-25: Σφαίρα, (αρχ.) Σφαίρα τάχα θα γυρίσεις, κ’ εις εμένα μιαν φοράν, | να χαρίσεις αντί πάθη, ευτυχίαν και χαράν;, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 25-26: Κρυφός Παροξυσμός, (αρχ.) Ως πότε η σκληρότης η υπερβολική, | στην άσπλαχνον ψυχήν σου, φως μου θα κατοικεί;, 10 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 26-27: Μακάμ Ράστ, (αρχ.) Τέλεια και σωστή χαρά, και ευτυχία καθαρά, | πώποτε δεν εδόθη, κανείς δεν ηξιώθη, 8 δίστιχα, οι μονοί στ. 16σύλλαβοι, οι ζυγοί στ. 14σύλλαβοι, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 27: Μακάμ Νιγρίζ, (αρχ.) Την ακατάστατον ροπήν, και την συχνήν μετατροπήν, | της τύχης μου κοιτάζω, κ’ έτζι δεν ησυχάζω, 8 δίστιχα, οι μονοί στ. 16σύλλαβοι, οι ζυγοί στ. 14σύλλαβοι, εσωτερική ομοιοκαταληξία, σελ. 28: Αψηφησία, (αρχ.) Αχ! Δεν το πίστευα ποτέ, έτζι να καταντήσω, | χωρίς αγάπης αμοιβήν, τόσον να σ’ αγαπήσω, 8 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 29: Εγκώμιον, (αρχ.) Άστρον μου λαμπρόν τα πλήθη, των χαρίτων σου τα τόσα, | τα τερπνά και ευπρεπή, 5 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 16σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 7σύλλαβοι, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 30: Απιστία Ερωμένης, (αρχ.) Ετέργιαζε το κίνημα, εκείνο εις εμένα; | Δεν το ’λπιζα δεν το ’λπιζα πόπωτε εις εσένα, 4 τετράστ. στρ., 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 30-31: Εις ερωμένην υπανδρευομένην με άλλον, (αρχ.) Ήλθε πια ο θλιβερός | ο του χωρισμού καιρός· | κ’ εις εμένα ειν’ ποινή, | είναι και αφανισμός, 6 δίστιχα, 14σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [τομή στην 7η συλλαβή], σελ. 32: Όμοιον, (αρχ.) Μύθος κατεστάθη πλέον η αθλία μου ζωή, | επειδή όλα τα πάθη, 4 τετράστ. στρ., 1ος στ. 15σύλλαβος, 2ος και 3ος στ. 8σύλλαβοι, 4ος στ. 7σύλλαβος, σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [33]-64: Μέρος Β. | Τραγουδάκια | Σμυρναίικα, [υπέρτιτλος], σελ. [33]-35: Εισαγωγή, (αρχ.) Προσέχετε νεάνιδες να μην απατηθείτε· | Εις των ανδρών το άστατον ποτέ μην πιστευθείτε | Δια να μην χαθείτε, 17 τρίστ. στρ., 1-2 στ. 15σύλλαβοι, 3ος στ. 7σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 35-37: Η Αθωότης ηδικημένη, (αρχ.) Εις πεδιάδα, | Με πρασινάδα, 8 τετράστ. στρ., 1-2 στ. 5σύλλαβοι, 3ος στ. 10σύλλαβος, 4ος στ. 9σύλλαβος, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3ος και 4ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, σελ. 37: Απελπισία, (αρχ.) Μιαν φλόγα έχω μέσα στο στήθος, | ήτις με καίει παντοτινά, 3 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 10σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 9σύλλαβοι, πλεκτή ομοιοκαταληξία, και 1 δίστιχο, 1ος στ. 10σύλλαβος, 2ος στ. 9σύλλαβος, ο 1ος στ. ανομοιοκατάληκτος, ο 2ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 2ο και 4ο στ. της προηγούμενης στρ., σελ. 38-40: Σκοπός Jungfernchor, (αρχ.) Βαριά καρδιά! Πικρή καρδία! | Γιατί αναστενάζεις;, 6 οκτάστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 8σύλλαβοι, 2ος, 4ος, 6ος, 7ος και 8ος στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 4σύλλαβος, κυρίως πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 40: Περιδιαβάζουσα εις δάσος, (αρχ.) Τι ωραίο φεγγαράκι. Τι ερωτική βραδιά! | Ήσυχα το αεράκι πνέει μέσα στα κλαδιά, 4 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 41: Μοιρολόγι της, (αρχ.) Γλυκοφέγγει, και τ’ άστρο της αυγίτσας | Σημαδεύει πως ήλιος προβαίνει, 4 τετράστ. στρ., κυρίως 10σύλλαβοι και 11σύλλαβοι στ., 1ος και 4ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, 2-3 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 41-42: Απάντησις του Ερωμένου, (αρχ.) Σε περιβόλι μβαίνω μια σχόλη | κ’ εκεί στα χόρτα που περπατούσα, 12 στ., ανομοιοκατάληκτοι, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 42-43: Ανάμνησις της Ερωμένης | Σκοπός. Quanto mai felice siete, (αρχ.) Στην κιθάρα τραγουδούσες | Σαν ανοίξεως αηδόνι, 4 οκτάστ. στρ., 1ος, 2ος, 3ος, 5ος, 6ος και 7ος στ. 8σύλλαβοι, 4ος και 8ος στ. 7σύλλαβοι, δίστηλο, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 43-45: Η Ερωμένη ονειρεύεται αναχώρησιν του Ερ. | Σκοπός. Oϊme gia salpa l’ ancora, (αρχ.) Η ώρα του θανάτου μου, την ήκουσα, σημαίνει. | Πηγαίνεις, και πηγαίνει | Μαζί σου κ’ η ψυχή μου, 14 τρίστ. στρ., 1ος στ. 15σύλλαβος, 2-3 στ. 7σύλλαβοι, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 3ος στ. των μονών στρ. ομοιοκαταληκτεί με τον 3ο στ. των ζυγών στρ., σελ. 45-46: Παράπονον, (αρχ.) Αν δεν πονείς κανένα, λυπήσου καν εμένα | που θα σε στερηθώ, 10 δίστιχα, 1ος στ. 14σύλλαβος, 2ος στ. 6σύλλαβος, οι μονοί στ. ανομοιοκατάληκτοι, οι ζυγοί στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 46-49: Τω όντι Χωρισμός, (αρχ.) Η ώρα η εσχάτη ακούω να κτυπά· | Τα σπλάχνα μου θερίζει, το στήθος μου τρυπά, 35 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 50-51: Από τον Ερωμένον. | Αύρα Άγγελος, (αρχ.) Στάσου Αύρα γλυκυτάτη, ειπέ που οδοιπορείς; | Στάσου, που με τόσην βίαν; προς τι μέρος προχωρείς;, 16 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 51-52: Χωρισμός, (αρχ.) Όλος ο κόσμος είναι σκοτεινός, | Όταν εις το μέσον, φως μου! ειν’ ο χωρισμός, 9 δίστιχα, 1ος στ. 10σύλλαβος και 11σύλλαβος, 2ος στ. 13σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 52: Εις αναχώρησιν Ερωμένου, (αρχ.) Ν’ αφήσω θέλω τον κόσμον τούτον, | Να πάγω να ζήσω εις τα βουνά, 4 δίστιχα, ανομοιοκατάληκτοι στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 53: Απόστασις, (αρχ.) Συχνά περιπλανώμενος στην παραθαλασσίαν, | Άλλον δεν έχω σύντροφον, ειμή την αθυμίαν, 6 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 53-55: Προς την θλιβερώς απομακρυνθείσαν της | ψυχής μου πεφιλημένην, (αρχ.) Εις λειμώνας και εις δάση, | Η σκιά σου με σκιάζει, 18 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [χωρισμένα σε 3 δωδεκάστ. στρ.], σελ. 55-57: Γράμμα, (αρχ.) Αν στα πέρατα του κόσμου | Μείνω, φως μου! μοναχός μου, 18 δίστιχα, 8σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 57: Μονωδία, (αρχ.) Μες στα βουνά τα σκοτεινά οι άνεμοι σφυρίζουν, | Κ’ οι καλαμιές στες ερημιές σαλεύουν και γυρίζουν, 6 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 58-59: Θρηνόγελως, (αρχ.) Οπόταν μετά φίλων | Και τέρψεων ποικίλων, 10 εξάστ. στρ., 1-4 στ. 7σύλλαβοι, 5ος στ. 6σύλλαβος, 6ος στ. 2σύλλαβος, 1-4 στ. δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 60-61: Η ευχή, (αρχ.) Εις μακρυσμένον μέρος, | Να ζούσα ελευθέρως, 40 δίστιχα, 7σύλλαβα, δίστηλο, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 61-62: Επιστροφή. | Σκοπός. Amis la matinée est belle, (αρχ.) Ω φίλοι αυγής! ιδού η ώρα, | Μας κράζει στην ακρογιαλιά, 2 οκτάστ. στρ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 62-63: Μετά την απόλαυσιν του ποθουμένου, (αρχ.) Ευχαριστώ φίλον τέκνον της Αφροδίτης. | Υμνολογώ την μητέρα και το παιδί της, 14 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 64: Το ταξίδι και το τέλος των. | Σκοπός. Collin dit à sa mére, (αρχ.) Ήτον καλοκαιράκι αυγή χαροποιά, | Όταν η Καλλιόπη πήγε σ’ ακρογιαλιά, 8 δίστιχα, 13σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [65]-80: Μέρος Γ΄. | Ελληνικά, σελ. [65]-66: Ο Δήμος, (αρχ.) Όποιος τυράννους δεν ψηφεί, | Κ’ ελεύθερος στον κόσμον ζει, 5 τετράστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 66-67: Η ερωμένη, (αρχ.) Αυτά τα μάτια, Δήμο, τα ’μορφα, | Τα φρύδια τα γραμμένα, 6 δίστιχα, 1ος στ. 10σύλλαβος, 2ος στ. 7σύλλαβος, ανομοιοκατάληκτοι στ., σελ. 67-68: Μετά την αναχώρησιν του εραστού. | Μονωδία της, (αρχ.) Ο ήλιος βασιλεύει το σκότος αρχινάει, | Και το λαμπρό της θώρι η μέρα αποσκολνάει, 9 δίστιχα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 68: Η Κατάρα, (αρχ.) Χρυσόν, λαμπρόν φεγγάρι μου που πας να βασιλέψεις, | Χαιρέτα μου τον αγαπώ, τον κλέφτη της αγάπης, 14 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, σελ. 69-72: Ο δείπνος των Κλεπτών. | Σκοπός. Ο χορός των κυνηγών του Βέβερ, (αρχ.) Εις δάση κ’ εις βράχους κ’ εις άγριον σκότος, | Εδώ που δεν φθάνει τυράννου σπαθί, 6 δεκάστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 12σύλλαβοι, 2ος, 4ος, 7ος και 10ος στ. 11σύλλαβοι, 5ος, 6ος, 8ος και 9ος στ. 6σύλλαβοι, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-6 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 7-10 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 72-73: Ο Δήμος και ο μαύρος του, (αρχ.) Στο Βαρδάρη, στο Βαρδάρη, | Και στου Βαρδαριού τον κάμπον, 18 στ., 8σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [λείπει ο 18ος στ.], σελ. 73: Μοιρολόγι της, (αρχ.) Αχ! είθε να γενόμουν πουλί, ψηλά να απετούσα, | Να εύρισκα τον σταυραϊτό και να τον ερωτούσα, 4 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 74-80: Η Ταξιδεύτρια, (αρχ.) Κόρη με τα χρυσά μαλλιά στους κρυσταλλένιους ώμους, | Που τρέχεις ολομόναχη της ερημιάς τους δρόμους, 70 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 81: Ποικίλα, [μεσότιτλος], σελ. [82]-97: Ποικίλα. | Δημοτικά, [υπέρτιτλος], σελ. [82]: Το όνειρον του Δήμου, (αρχ.) Δεν στο είπα Δήμο, μια φορά, δεν στο είπα τρεις και πέντε | «Χαμήλωσε το πόσι σου· σκέπασε τα τζαπράζια, 14 στ., ανομοιοκατάληκτοι, [το μέτρο ποικίλει], [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 84: Ο Τάφος του Δήμου, (αρχ.) Ο ήλιος εβασίλευε, κι ο Δήμος διατάζει· | «Σύρτε, παιδιά μου, στο νερόν, ψωμί να φάτ’ απόψε, 15 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 86: Του Ζαχαρία, (αρχ.) Τ’ ειν’ το κακόν που γένεται τούτο το καλοκαίρι; | Τρία χωριά μας κλαίονται, τρία κεφαλοχώρια, 10 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 86, 88: Του Πλιάσκα, (αρχ.) Κοίτετ’ ο Πλιάσκας, κοίτεται στην έρημην την βρύσιν | Με τα ποδάρια στο νερόν πάλε νερόν γυρεύει, 14 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 88, 90: Του Γεωργάκη, (αρχ.) Αραιά, αραιά τα ρίχνουνε οι κλέφτες τα τουφέκια, | Ότ’ είν’ οι μαύροι μετρητοί, ότ’ είν’ οι μαύρ’ ολίγοι, 13 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 90, 92: Θάνατος του Βεληγκέκα, (αρχ.) Στες δεκαπέντε του Μαϊού, στες είκοσι του μήνα, | Ο Βελή Γκέκας κίνησε να πάει στον Κατσαντώνην, 21 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 92, 94: Πόλεμοι του Σουλίου, (αρχ.) Τρία πουλάκια κάθονταν στον Αϊηλιάν στην ράχην. | Το ’να τηράει τα Ιάννινα, τ’ άλλο το Κακοσούλι, 10 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 94, 96: Πόλεμοι του Σουλίου, (αρχ.) Αχός βαρύς ακούεται, πολλά τουφέκια πέφτουν. | Μήνα εις γάμον ρίχνονται; μήνα κ’ εις χαροκόπι;, 12 στ., 15σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. 96: Τραγούδι του γάμου, (αρχ.) Από τα τρίκορφα βουνά | Ιεράκι έσυρε λαλιά, 7 στ., 8σύλλαβοι, ανομοιοκατάληκτοι, [γαλλική μτφρ. στη δεξιά σελ.], σελ. [98]-112: Στρατιωτικά, [υπέρτιτλος], σελ. [98]-100: Θούριον Άσμα. | Σκοπός Frisch auf Cammaraden, (αρχ.) Η σάλπιγξ μας κράζ· είναι, φίλοι, καιρός· | Ιδέτ’ αι σημαίαι πως πνέουν, 8 εξάστ. στρ., 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-6 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 101-103: Ο Ιππεύς. | Σκοπός. Auf urün belaubter Haide, (αρχ.) Στην μέσην το σπαθί μου, | Το άλογο μαζί μου, 8 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 4ος και 5ος στ. 7σύλλαβοι, 3ος και 6ος στ. 6σύλλαβοι, 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 103-107: Ο Συνταγματικός. | ή Η ημέρα του Ισθμού. | Σκοπός. La Parisienne, (αρχ.) Κλονείτ’ η γη, βογκούν οι κάμποι, | Αναστενάζουν τα βουνά, 7 δεκάστ. στρ., 1ος, 3ος, 5ος και 6ος στ. 9σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 8σύλλαβοι, 7ος και 8ος στ. 5σύλλαβοι, 9ος στ. 12σύλλαβος, 10ος στ. 7σύλλαβος, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-9 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 10ος στ. ανομοιοκατάληκτος, σελ. 107-108: Η φυλακή της νυκτός. | Σκοπός. L’ astre de nuit, (αρχ.) Λαμπρός πτέ φωσφόρος των νυκτών | Εφώτιζε σκηνάς τας Ελληνίδας, 24 στ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 108-109: Άσμα εις τον ήχον. | Veillons au salut de l’ empire etc., (αρχ.) Ιδού ο της δόξης καιρός | Ιδού η λαμπρά εποχή, 4 δεκάστ. στρ., 1ος, 2ος, 3ος, 4ος, 8ος, 9ος και 10ος στ. 8σύλλαβοι, 5ος και 7ος στ. 4σύλλαβοι, 6ος στ. 9σύλλαβος, 1-8 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 9-10 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. [110]-112: Ο ψάλτης, (αρχ.) Μονάχος ο Ψάλτης πηγαίνει, γυρνά | Μονάχος, στον κόσμο μονάχος, 1 οκτάστ. στρ. και 4 εννιάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 113: [πεζό], [υπογραφή ο εκδότης Φ. Σ.].  ۩☻Για την ταύτιση των συγγρ. βλ. το excel.©

–Ρήγας, Θούριος

[Armand Carrel], Επιτομή της [ι]στορίας των Νέων Ελλήνων [Résumé de l’histoire des Grecs modernes, Παρίσι, 1825, 21829] μεταφρασθείσα υπό Αναστ. Γ. Κωνσταντά , Βουκουρέστι 1838, [ΓΜ *2961] 164-167 (υποσημ.) ΓΕΝΝ Ind.9 ☻Αντλεί από την Ανθολογία Κορομηλά, 1835, ενώ ο Carrel από τον Fauriel. ©

–Γεώργιος Παράσχος, [άγνωστο ποίημα], εφημ. Σωκράτης ☻Πληροφορία από την εφημ. Φήμη, 28.9.1938, βλ. Γλυκερία Πρωτοπαπά-Μπουμπουλίδου, Γεώργιος Παράσχος, Ιωάννινα 1977, 11.

–Αμβρόσιος Φραντζής, [Τρία ποιήματα], Επιτομή της ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος, Α΄, Αθήνα 1839, [ΓΜ *3128]

[1] σελ. 424-426: «Ύμνος Μεσολογγίου, τον οποίον έψαλλον οι απλοί Έλληνες μετά την πτώσιν αυτού», (αρχ.) Αποκλεισμός μεγάλος εξ όλων των μερών | φέρει το Μεσολόγγι εις τον απελπισμόν, 21 δίστιχα☻βλ. 1826. [2] σελ. 426-429: Δημ. Αινιάν, «Ωδή εις το Μεσολόγγι», (αρχ.) Αίματα μάχαι, σφαγή και φόνος | ανδρεία τόλμη και καρτερία, 24 τετράστ. στρ. ☻Αναδημοσίευση από Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 10.4.1826, [3] σελ. 457-459: Ανώνυμος, «Άσμα ψαλλόμενον μετά την πολιορκίαν του Νεοκάστρου» (αρχ.) Τα μάθατε τί γίνηκε τον φετεινόν τον χρόνον | οπ’ έφερεν εις την Τουρκιάν ένα μεγάλον πόνον. | Απόφασις ελληνική | άπαντες όντες μια ψυχή, 35 δίστιχα, ποικίλα μέτρα ☻ βλ. 1821. ©

–Ν. Σ. Πίκκολος, Παρηγορήματα, Λιψία 1839 [Α *1464]

◙στον συλλογικό τόμο, N. S. Piccolo, Σόφια 1968 ☻ V. Beševliev, Serta Neogreca, (1975) ©

–Ηλίας Τανταλίδης, Παίγνια ή ποιημάτια διάφορα, 8:δ΄+5-230, Σμύρνη 1839, [ΓΜ *3181]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1109, ΓΕΝ. MGL. 874

ΔΕΣ ΜΟΝΟ:

σελ. 144: Εις την αυτήν, (αρχ.) Δασμόν εις Έρωτα πιστόν και συ φιλοφροσύνην | προσφέρεις, Φώς-μου, προσφιλή κι εγώ φιλώ-Φροσύνη,

–[Κωνσταντίνος Μάνος], «Η άνοιξις», Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων, 3 (Σμύρνη 1839) 125

(αρχ.) Ω ζωογόνε άνοιξις, χαριεστάτη ώρα, 10 στ. ☻πβ. 1801 και Kind, Εunomia III, 1827, 75-76. ©

–►Σ. Α. Κουμανούδης, «Προς Βασίλειον Οικονομίδην, απαγγείλαντά-μοι πολλά δημοτικά άσματα» 1840 ☺Αρχείο Κουμανούδη, ΕΒΕ, φακ. 27 1141, αρ. 2, Σοφία Ματθαίου, Σ. Α. Κουμανούδης, Ρέθυμνο, 2004, 70, πβ. και 343

☻Σονέτο. ©

–Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Διάφορα Ποιήματα, Β΄, Αθήνα 1840, [ΓΜ *3287]ΕΒΕ. Ν.Φ. 965Η

σελ. γ: Η Παραμονή | Δράμα, [μεσότιτλος], [με ένα πεζό μότο από Σ. Τρικούπης, επιτάφιος εις Α. Ζαήμην], σελ. 1-234: (αρχ.) Ο ουρανός τι γαλανός! Τι καθαρά εσπέρα | Του έαρος αρώματα ποτίζουν τον αέρα, έμμετρο θεατρικό έργο σε πέντε πράξεις, κυρίως 15σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 235: Ο Λαοπλάνος, [μεσότιτλος], [ένα μότο από Virg. Aen. II. 44], σελ. 237-331: Ο Λαοπλάνος. | Άσμα πρώτον, [ένα μότο από Byron, Giaour], (αρχ.) Τ’ ακροκεραύνια βουνά κοιμώνται εις το σκότος, | Και μόνος άγριος βοά συρίζων εις στροβίλους, πέντε άσματα, 15σύλλαβοι στ., σταυρωτή, ζευγαρωτή και πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 332-338: Σημειώσεις, [πάνω στο ποίημα], σελ. 339: Διάφορα, [μεσότιτλος], σελ. 341: Α.|  Οι διανομείς | των | εφημερίδων, [υπέρτιτλος], σελ. 341-343: Ο διανομεύς της εφημερίδος | Ο Σωτήρ. | 1. Ιανουαρίου 1837, [τίτλος], (αρχ.) Κύριοί μου, διανέμων τας ευχάς του νέου έτους, | Και να τας υποδεχθείτε ευμενώς παρακαλών, 7 τετράστ. στρ., 1 επτάστ. στρ. και 1 τετράστ. στρ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει], σελ. 344-345: Προς τους Συνδρομητάς της Αθηνάς | Ο διανομεύς αυτής. | Κατά την 1. Ιανουαρίου | 1838, (αρχ.) Επεθύμουν, Κύριοι μου, εις του έτους την αρχήν | Να μοιράσω από μίαν εις καθένα σας ευχήν, 4 επτάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 346-347: Ο διανομεύς | του | ταχυδρόμου. | Την 1 Ιανουαρίου 1838, (αρχ.) Ακατάπαυστα γυρίζων εις των Αθηνών τους δρόμους, | Φέρω νέα και ειδήσεις και μοιράζω Ταχυδρόμους, 4 εξάστ. στρ., 16σύλλαβοι στ., 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία (1η  και 3η στρ.) και πλεκτή ομοιοκαταληξία (2η και 4η στρ.), σελ. 347-349: Ο διανομεύς της εφημερίδος | Ο αιών (α). | Κατά την 1 Ιανουαρίου 1840, (αρχ.) Λοιπόν ήλθε το Σαράντα που ανήγγελλον χρησμοί, | Όμως μήτε διατρέχουν τα ουράνια κομήται, 4 εξάστ. στρ., 16σύλλαβοι στ., 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία (1η και 2η στρ.) και σταυρωτή ομοιοκαταληξία (3η και 4η στρ.), 5-6 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 350: Αφ’ ου σε είδα. | Άσμα. | Σκοπός: Adelheide του Beethoven, (αρχ.) Μαύρη κ’ έρημος και του τάφου γείτων | Η νεότης μου πριν σ’ ιδώ ήτον, 4 τετράστ. στρ., 1-3 στ. 11σύλλαβοι, 4ος στ. 5σύλλαβος, 1-3 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, ο 4ος στ. επαναλαμβάνεται σε κάθε στρ., [Σαπφική στρ.], σελ. 351: Ο έρως. | (Sonetto), (αρχ.) Ιδέ ω φίλη μου! Το παν διακοσμών ο πλάσας, | Την γην μας κατεσκεύασεν από δακρύων ζύμην, 2 τετράστ. στρ. και 2 τρίστ. στρ., [σονέτο], 15σύλλαβοι στ., σταυρωτή ομοιοκαταληξία (1η και 2η στρ.), ο 9ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 11ο και τον 13ο στ. και ο 10ος στ. ομοιοκαταληκτεί με τον 12ο και τον 14ο στ., σελ. 351-352: Ο Βουρκόλακας. | Εκ του Γέτου, κατά τον σκοπόν του πρωτοτύπου, (αρχ.) Ποιοί είναι που στ’ άγριο σκότος γυρνούν; | Υιός και πατέρας το δάσος περνούν, 8 τετράστ. στρ., 11σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 353-354: Η χαρά. | Εκ του Γέτου, κατά τον σκοπόν του πρωτοτύπου, (αρχ.) Ζητώ την χαράν ποτ’ εδώ ποτ’ εκεί· | Που είναι, ειπέτε με, που κατοικεί;, 6 τετράστ. στρ., 11σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 354-355: Ασμάτιον. | Σκοπός. Du, du liegst mir im Herzen, (αρχ.) Σε, σε όπου πηγαίνω | Σε, σε όπου σταθώ, 6 τετράστ. στρ., 1ος, 3ος και 4ος στ. 7σύλλαβοι, 2ος στ. 6σύλλαβος, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 356-358: Ode | Sur la mort de Miaulis par P. Soutzo. | Traduite du Grec, (αρχ.) Non, il n’ est pas tombé, lorsqu’ armé de la foudre | Il chassait devant lui cent vaisseaux orgueilleux;, 15 τετράστ. στρ., πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 358-360: À Mlle F. M. F. S., qui m’ avait adressé des vers sur la mort, (αρχ.) Pourquoi ce cri d’ allarme à l’ heure où l’ on espère? | Qui peut t’ avoir dicté ces paroles de mort?, 13 τετράστ. στρ., πλεκτή και σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 360-361: À Mme la Princesse C. G. sur un volume de Poésies, (αρχ.) Je t’ avais rencontrée à l’ heure enchanteresse | Où la vie en riant prend son premier essort, 9 στ., 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5ος, 6ος και 8ος στ. ομοιοκαταληξία, 7ος και 9ος στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 361-362: La larme. | Chanson. | (air. Une Larme), (αρχ.) Le coeur qui souffre, | Le coeur que tord un souvenir, 3 οκτάστ. στρ., 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-8 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 362-364: La jeune fille et la mort. | Romance. | (air d’ une romance du meme nom), (αρχ.) L’ éclat de mon aurore | Commence à se ternir, 8 τετράστ. στρ., σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 365: Einiges aus Alexander Souzto. [sic] | Uebersetzungen, [μεσότιτλος], [ένα ανυπόγραφο αρχαιοελληνικό μότο], 367-389: Einiges aus Alexander Soutzo. | Uebersetzungen, σελ. 367-369: Der neue Diogenes, (αρχ.) Eine Spanne eignes Landes hab’ ich nicht zu meinem Grabe, | Und die freigestimmte Leier ist noch Alles, was ich habe, 6 εξάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 370-372: Die Presse, (αρχ.) Ein Staatsrath Kommt zu mir und sagt mit zuckersüssem Munde: | “Nun freigesinnter, lieber Freund, Glück auf zur frohen Kunde, 5 οκτάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 372-375: Der Fresser, (αρχ.) Bei den besten Wirthen speis’ ich, und ich werde dick und fett. | Meinen Tisch bedecken reichlich Zuckerwerk und seltne Brühen, 6 εξάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 375-377: Der Aufsehen der oeffrentlichen Geboeude, (αρχ.) Kuchen duften meine Lippen, die ich mit Champagner wasche, | Und ich haeufe die Ducaten in der rundgeschwoll’nen Tasche, 6 εξάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 378-382: Der Spion, (αρχ.) Wer sich in dieser schlimmen Zeit aufhaelt in griech’schen Landen | Der nehme sich recht sehr in Acht, mit wem er spricht und was er spricht;, 7 οκτάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 382-385: Der Bettler-Soldat, (αρχ.) Ein bejahrter armer Blinder, ein Soldat in frühern Tagen, | Mit dem Quersack auf den Schultern, und mit seinem Bettlerstabe, 6 οκτάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 385-389: Der Veteran, (αρχ.) Auf Olympus grauen Hoehen, als die Abendsonne sank, | Unter düstrer Tannen Schatten, 6 οκτάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 391: Της Ομήρου Οδύσσειας το Α. (Μετάφρασις.), [μεσότιτλος], σελ. 393-394: Προσημείωσις, [πεζό], σελ. 395-398: Νεοφύτω Δούκα | ευ πράττειν, (αρχ.) Συ εις το σμήνος των νέων αρχαίος και ήθη και τρόπους, | Τρέφων με τ’ άνθη τον νουν, του καλού, προϊόντο των πάλαι, 82 στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 399-413: Της | Ομήρου | Οδύσσειας Α΄, (αρχ.) Ψάλλε τον άνδρα, θεά, τον πολύτροπον, όστις τοσούτους | Τόπους διήλθε, πορθήσας της Τροίας την ένδοξον πόλιν, 444 στ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 414: Παροράματα Διορθώσεις, [διορθώσεις λέξεων]. ☻Ρομαντική ποίηση, με έκδηλα τα σημάδια του Βυρωνισμού, ιδίως στον Λαοπλάνο, που έχει ως θέμα την εποχή των Ορλωφικών.  ۩

–* Κ. Π. [Κωνστ. Παπαρρηγόπουλος], Γεωργίου Γκερίνου [Maurice de Guérin], «Κένταυρος», Ευρωπαϊκός Ερανιστής, 3, 1841, 73-82.

☻Πρόκειται για το πεζοτράγουδο Centaure, που δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο του ποιητή από την George Sand στη Revue de deux mondes, το 1840. Προφανώς από το μικρό όνομα της Σάνδης προέκυψε και το σφάλμα να αποδοθεί το Γεώργιος ως βαπτιστικό του ποιητή. ☺Ανατύπωση, Άννα Κατσιγιάννη, «Μορφικές μεταρρυθμίσεις στην ελληνική ποίηση του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα», Παλίμψηστον, 5 (1987) 177-178. Νεότερη μτφρ. και παρουσίαση του ποιητή: Σωτήρης Σκίπης, «Mauric de Guerin» και «Κένταυρος», Νέα Εστία 45 (1949) 10-12, 12-17. ©

–Kωνσταντίνος Χαντσερής [επιμ.], Ελληνικός Νέος Παρνασσός ή απάνθισμα …,Αθήνα 1841, [ΓΜ *3470]ΚΝΕ-ΕΙΕ, EBE NΦ 900, ΓΕΝ ΜGL 913

ΔΕΣ ΜΟΝΟ:

σελ. 9-10: Ο Επιτάφιος του Ιησού Χριστού,(αρχ.) Επί ξύλου εκρεμάσθης ο εις το κενόν κρεμάσας | Και την γήν και τας θαλάσσας, 26 στ.

σελ. 48-49: Ο εις Δραγατσάνι θυσιασθείς Ιερός Λόχος,(αρχ.) Εις του ύπνου τας αγκάλας ανεπαύετο η πόλις ۬ Ήτον ώρα μεσονύκτων και ο λύχνος του θαλάμου,6 εξάστ. στρ.

σελ. 50-51: Ο ασκητής,(αρχ.) Κατά την λίμνην Μοίριδα, εις τ’ όρος του Λιβάνου | Και εις αυτάς τας δροσεράς πηγάς του Ιορδάνου,

σελ. 54-56: Ο τραγικός θάνατος νεανίδος θύματος της οθωμανικής δεσποτείας,(αρχ.) Ιδέτε το οικτρότατον της τυραννίας θύμα ۬ | Μη μ’ εκλαμβάνετε σκιάν που έσχισε το μνήμα,27 δίστιχα, [Αλ. Ρίζος Ραγκαβής, Παραμονή],

σελ. 64-65: Η παραλία του Ελλησπόντου, (αρχ.) Ως εκ μιάς και της αυτής γαστέρος γεννηθείσαι | Δύο παρθένοι δίδυμοι, κατά τα κάλλη ίσαι,

σελ. 66-68: Τα ερείπια των Αθηνών εις τας χείρας των Οθωμανών,(αρχ.) Να του γέρου Μαραθώνος η μεγάλη πεδιάς! | Εις τον νούν οπόσας φέρει ενθυμήσεις παλαιάς, 15 δίστιχα και 2 τετράστ. στρ.

σελ. 132-133: Ο Σωκράτης περί αθανασίας ψυχής διαλεγόμενος, (αρχ.) Τι λοιπόν σημαίνει θνήσκω; θλω τον ποταπόν δέσμόν μου, | Τον υμέναιον τον φαύλον της γής ταύτης με το όν μου,

–[Αντώνιος Μάτεσης], Εις τον θάνατον της Αγγελικής [Μακρή], Παρίσι 1841, [ΓΜ *3468]ΓΕΝ. MGL. 726

σελ. [1]: Εις τον θάνατον | της Αγγελικής, [τίτλος]· Εν Παρισίοις, | εκ της τυπογραφίας | του Ε. Δουβεργέρ. | ΑΩΜΑ΄, σελ. [3]-19: Εις τον θάνατον | της Αγγελικής. | Μαίου 15 Ε. Π. 1841, (αρχ.) Ω πόσον εις τον κόσμον | Φέρει χαρά, ηδονήν | Στες κόρες να ταιριάζει | Τ’ όνομα εις την ψυχήν, 96 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. ανομοιοκατάληκτοι, 2ος και 4ος στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, [το μέτρο ποικίλει].۩

­–?*Ματθαίος Γεωργίου Κάλλος, Περί μνημείων ποίημα Ούγου Φοσκόλου,Κέρκυρα 1841, [ΓΜ *3517]ΕΒΕ ΝΦ 4588C  ♫

–Γεώργιος Παράσχος, Ο ελεύθερος κυνηγός, εφημ. Μέλισσα, 19.7.1841, 219-220☻βλ. Γλυκερία Πρωτοπαπά-Μπουμπουλίδου, Γεώργιος Παράσχος, Ιωάννινα 1977, 11.

–Ν. Σαλτέλης, Ο Κυδωνιάτης, 8:(12)+[α-ω, αα-θθ=42]+(2)+208, Αθήνα [=Σμύρνη 1842] [ΓΜ *3678+Γ΄541]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1011, ΓΕΝ. MGL. 855

ΔΕΣ ΜΟΝΟ:

σελ. 122-138: Μέρος Β΄. Ναυάγιον,(αρχ.) Πλήθος ημερών παρήλθεν. Εις την θάλασσαν την λείαν | του Αιγαίου, αι Κυκλάδες συνορχούντο μ’ αρμονίαν, [σ’ έναν απόκρημνο βράχο ασκητεύει γέρος, ποιητής και φιλόσοφος. Πιο κάτω δώδεκα γυναίκες, παρθένες και μητέρες έχουν βρει καταφύγιο. Τρικυμία · ένα πλοίο ναυαγεί. Το άλλο πρωί ο γέρος, που είναι και ιερέας, βρίσκει έναν ναυαγό ετοιμοθάνατο· του λέει να εξομολογηθεί. Αρχίζει ο νεανίας: «Ήμουν πάντα ευαίσθητος, ο έρωτας με πίεζε. Πήγα στην επανάσταση (Ναύπλιο, Μεσολόγγι, Αθήνα). Εκεί ένας άλλος νεανίας μου δίνει ένα γράμμα, το διαβάζω, είναι του άντρα της Ελένης: «Δεν έχω πια γυναίκα και κόρη. Ο λόγος είναι η φυγή-σου, Καλλία». Ο ναυαγός συνεχίζει: παραφρόνησα, περιπλανήθηκα, πήγα στην Ευρώπη και μάλιστα στη Γαλλία: αναφορά Γκιζό, Θιέρσο, Ουγκώ, Λαμαρτίνο. Ανάβει πάλι ο πόθος της ελευθερίας, μπαρκάρει για την επαναστατημένη Ελλάδα, και πνίγεται. Ο ιερέας ετοιμάζεται να τον κοινωνήσει· κατεβαίνει μία μορφή μαύρη που προσεύχεται. Ο Καλλίας ακούει τη φωνή-της και αναγνωρίζει την Ελένη κι αυτή αυτόν. Ζητά τον ασπασμό-της για να πεθάνει πιο ήρεμα. Του αφηγείται τα πάθη-της], σελ. 139-141: Μέρος Γ΄. Τάφοι,(αρχ.) Ελθέ, Μούσα! Τας κοιλάδας της ωραίας αυτής νήσου, [είναι η Τήνος. Η Ελένη κλαίει στον τάφο του καλού-της. Μετά πεθαίνει και την θάβουν πλάι-του], σελ. 143-151: Σημειώσεις εις το ποίημα, [πραγματικά και ιστορικά σχόλια για πρόσωπα ( Βενιαμίν Λέσβιος, Γρ. Σαράφης, Ευστράτιος Πίσσας (γι’ αυτόν πολλά). Ροβεσπιέρος· πληροφορίες από Θιέρσο. Σχόλιο για τον Μεσσία του Π. Σούτσου (σελ. 151): αν και αυστηρώς επικριθέν παρ’ άλλων, προσφέρω εγώ ακέραιον σέβας]

–Ανώνυμος, Ο διανομεύς του Αιώνος δια την 1ην του έτους 1842, μφ. 1842, [ΓΜ*10409]ΓΑΚ, Βλαχ. 90

(αρχ.) Νέον τέκνον του ο χρόνος εις τα τέκνα του προσθέτει.

–Α. Κ., Ο κομήτης. Τα άπαντα του Συντάγματος, Αθήνα 1843, [ΓΜ * 3864]ΕΒΕ. ­Ν.Φ. 675Ε, ΓΕΝ. Κ.G. 387

σελ. 3-14: Ουράνια φαινόμενα, (αρχ.) Κομήτη! Πώς εφάνηκες εις τον ορίζοντά-μας! | Τί την ουράν-σου άπλωσας πάνω στα χώματά-μας, [ποικίλα μέτρα. Υποκεφάλαια: Ανάλυσις των θαυμάτων, Περιφρόνησις, Ο χαρακτήρ του Έλληνος, Ωμότης και απάτη, Ενέργεια νόμων και οι κυριότεροι σκοποί, Οργανισμός, Έξοδα ταξιδίου, Ο λογιστής {διάλογος με Άρμανσπεργκ}, Αμοιβή εκδουλεύσεων, Προς τον αναγνώστην, Προβιβασμός, Η αδικία, Ο ταμίας {διάλογος με διαφόρους}, Μέτρα του υπουργείου, Η φρόνησις και γενναιότης των Ελλήνων], σελ. 15-24: Το ενύπνιον του Γραφ,[ποικίλα μέτρα· σατιρικός τόνος. Διάλογος Γραφ με τον υπηρέτη-του. Από σελ. 18 κ.ε. αλλάζει θέμα· κεφάλαια: Η ηώς της 3ης Σεπτεμβρίου, Ο βασιλεύς, Η φωνή των λαών, Η αγαπητή-μας Βασίλισσα, Η επιτροπή, Ο βασιλεύς, Ύμνος εις το Σύνταγμα, Διάλυσις λαού και στρατιωτικών, Έπαινος προς άπαντας τους Έλληνας, Γενική συμβουλή, Προς τους αντιπροσώπους του Έθνους, Όρκος των Ελλήνων], [στο τέλος ένδειξη: Ακολουθεί {πβ. 1844}.] ☻Το πρώτο ποίημα αναπαράγεται στο Αρχείον του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη, Β΄, Αθήνα 1907, 541-543· περιλαμβάνει και τα ονόματα πολλών αξιωματικών που συμμετείχαν στο κίνημα της Γ΄ Σεπτεμβρίου. ©

–Ζ., Άσμα, ή οι Οστρογότθοι…, Αθήνα 1843, [ΓΜ *3749+Γ΄541]ΓΕΝ.  

[Γράφτηκε στην Αθήνα για την εθνοσωτήριο μέρα της 3ης  Σεπτεμβρίου 1843.]

–&Αλέξανδρος Σούτσος, O Πρωθυπουργός και ο ατίθασος ποιητής Δράματα πολιτικά, Βρυξέλλες 1843, [ΓΜ *3867]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1063Χ, ΓΕΝ. MGL. 543 ♫

☻Ελίζα-Άννα Δελβερούδη, Ο Αλέξανδρος Σούτσος. Η πολιτική και το θέατρο, Αθήνα 1997, 44-75.

–Α. Ι. Ν. Τω πατριώτη κ.κ. Μακρυγιάννη. Η τρίτη Σεπτεμβρίου 1843, μφ. αβιβλιογράφητο

(αρχ.) Η Ελλάς ιδού και πάλιν τας δυνάμεις της λαμβάνει | και λαούς και θρόνους πάλιν εις μεγάλας σκέψεις βάνει!, 16 δίστιχα. Στο τέλος Αθήναι 8 8μβρίου 1843 ☻Αναδημοσιεύεται στο Αρχείον στρατηγού Μακρυγιάννη, επιμ. Ι. Βλαχογιάννης, Β΄, Αθήνα 1907, 540-541 από δικό του αντίτυπο.

Πανηγυρισμός εν Λονδίνω…της 25 Μαρτίου. Φυλλάδιον … Εν ώ προσετέθη η εις την 25 Μαρτίου του Π. Σούτσου ωδή. Εκδοθέν υπό Περικλέους Ρ. Αλεξανδρίδου, Λονδίνος 1843 [ΓΜ *3869]ΓΕΝΝ☻Πβ. ΓΜ 3868.

–*&Ζ. Μ[Ζαχαρίας Μαυρουδής;]., Βρούτος τραγωδία… Βολταίρου, Βουκουρέστι 1844, [ΓΜ *3953]ΦΣΠ ♫

–D. H. Sanders, Das Volksleben Neugriechen, Μάνχάιμ 1844[ΓΜ *3959]ΦΜ

[Περιέχει δημοτικά τραγούδια.]

–**Παναγιώτης Σούτσος, Ωδή εις την εικοστήν πέμπτη Μαρτίου,Μπρεσλάου 1844 , [ΓΜ *4046]ΓΕΝ. MGL. 485 ♫

☻Με γερμανική μτφρ. του Αύγουστου Θεοδώρου Πεύκερ. Πβ. ΓΜ 3868.

–*& Ζ. Μ.[Ζαχαρίας Μαυρουδής;], Σεμίραμις Τραγωδία… Βολταίρου, Βουκουρέστι 1844, [ΓΜ *4075]ΦΣΠ ♫

–*&Κ. Π. Υάκινθος, Ιφιγένεια η εν Αυλίδι…Ρακίνα, Σμύρνη 1844, [ΓΜ 4003+Γ΄542] ©

–Ανώνυμος, Το ανάθεμα του έθνους κατά του Υπουργείου Μαυροκορδάτου, 1844 [αβιβλιογ.]

☻Το μνημονεύει ο Ι. Βλαχογιάννης ως «Παράρτημα» [εφημερίδας;] και αναπαράγει 6 δίστιχα, Στρατηγού Μακρυγιάννη Απομνημονεύματα, Β΄, Αθήνα 21947, 178-180.

–Αλέξανδρος Σούτσος, Ποιητικόν Χαρτοφυλάκιον, Αθήνα 1845, [ΓΜ *4212]ΕΒΕ. Ν.Φ. 1058, ΓΕΝ. MGL. 467, ΠΟΛ.

σελ. α΄-ι΄: Πρόλογος, [πεζό], σελ. 1-27: Διθύραμβος εις τον λαόν της ελευθέρας και δούλης Ελλάδος, (αρχ.) Κι’ αν δεν είναι στόμα ένα, | όπου ως χαιρετισμόν, 34 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 8σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 28-39: Σημειώσεις, [20 υποσημ. για γεγονότα και το ποίημα], σελ. 40-45: Εμβατήριον άσμα κατά της αγγλικής επεμβάσεως (1), [ένα μότο από τον Παλμερστόν, ένα από τον Πηλ και ένα από τον Αβερδίνο], (αρχ.) Εμπροστά! μ’ ανδρείο βήμα, | Και στην μέση το σπαθί, το ποίημα χωρίζεται σε 3 μέρη, καθένα απ’ αυτά αποτελείται από 1 εξάστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 8σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 7σύλλαβοι, 5ος και 6ος στ. 16σύλλαβοι, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-6 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία· και 4 οκτάστ. στρ., 1ος - 4ος στ. 8σύλλαβοι, 5ος και 6ος στ. 4σύλλαβοι, 7ος και 8ος στ. 16σύλλαβοι, 1-4 στ. πλεκτή ομοιοκαταληξία, 5-8 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 46-53:Σημειώσεις, [10 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 54-57: Το νυκτερινό συνέδριον, (αρχ.) Ήτον ώρα μεσανύκτων και ο θάλαμος γεμάτος· | Οι φωστήρες μας Ζωγράφος, Μεταξάς, Μαυροκορδάτος, 8 οκτάστ. στρ., 1-6 στ. 16σύλλαβοι, 7-8 στ. 8σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 58-63: Σημειώσεις, [2 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 64-67: Η καθαρή αλήθεια, (αρχ.) Έβαλε της Σικελίας ένας τύραννος εις μάτην | Εις το πέτρινο γουδί του Ζήνωνα τον Ελεάτην, 8 οκτάστ. στρ., όλοι οι στ. 16σύλλαβοι, εκτός του 6ου στ. 8σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 68-70: Σημειώσεις, [2 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 71-73: Οι καλοθεληταί της Ελλάδος, (αρχ.) Από το Ταμείο έξω χθες λαλούσα... Με αμάξι | Είδα πρώτα εμπροστά μου τον Κωλέττην να πετάξει, 8 εξάστ. στρ., 1-4 στ. 16σύλλαβοι, 5ος και 6ος στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 74-77: Ο βουλευτής του 1845, (αρχ.) Αδελφοί Επαρχιώτες, έρχουμαι να σας ειπώ | Εις τους δώδεκ’ αυτούς μήνας, όπου τον μισθόν κτυπώ, 6 δεκάστ. στρ., 1-5 στ. 15σύλλαβοι, 6ος στ. 7σύλλαβος, 7ος και 8ος στ. 3σύλλαβοι, 9ος και 10ος στ. 8σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 78-81: Η αυτοχθονία, (αρχ.) Ο Ζωγράφος κρυφανοίγων την ωραία του καρδίαν | Εις τον Ρήγαν Παλαμήδην προχθές είπε κατ’ ιδίαν, 8 οκτάστ. στρ., 16σύλλαβοι στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 82-86: Σημειώσεις, [2 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 87-90: Η ατελεύτητη εξομολόγησις, (αρχ.) Έζωσαν τον Παλαμήδην αφ’ ου είδαν αι Αθήναι | Ότι τούρκικη πραγμάτεια η Αυτοχθονία είναι, 10 εξάστ. στρ., όλοι οι στ. 16σύλλαβοι, εκτός του 4ου στ. 8σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 91-92: Σημειώσεις, [5 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 93-96: Το αιματωμένον φάντασμα (1), (αρχ.) Έλαμπε εις τες κολώνες του Διός του Ολυμπίου | Η σελήνη, δωδεκάτη σήμαινε μεσονυκτίου, 10 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 5ος και 6ος στ. 16σύλλαβοι, 3ος και 4ος στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 97-100: Σημειώσεις, [2 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 101-104: Επιστολή πρώτη | Μιχαήλ Σχινά του Θεολόγου (1), (αρχ.) Μιχαήλ Σχινάς ικέτης, πιστός λάτρης του Κυρίου | Και θερμός εις τας Αθήνας κήρυξ του Ευαγγελίου, 10 εξάστ. στρ., [το μέτρο ποικίλει], σελ. 105: Σημειώσεις, [2 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 106-108: Αναφορά ενός βουλευτού της πλειονοψηφίας, (αρχ.) Σεβαστέ, να τα ειπούμε κάππα άλφα ιώτα και! | Σας περνούν ιδέαι όντως αντισυνταγματικαί, 8 εξάστ. στρ., 1ος, 2ος, 5ος και 6ος στ. 15σύλλαβοι, 3ος και 4ος στ. 16σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 109-112: Ο καταδιωγμός των λογίων, (αρχ.) Ειν’ αυτό λοιπόν τ’ ωραίον όνειρον μας τόσων χρόνων; | Είν’ αυτό το Σύνταγμά μας, άθλον τόσων μας αγώνων;, 8 οκτάστ. στρ., 1ος, 2ος, 5ος και 6ος στ. 16σύλλαβοι, 3ος, 4ος, 7ος και 8ος στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 113-114: Σημειώσεις, [2 σημ. πάνω στο ποίημα], σελ. 115-117: Ο θάνατος του ετερόχθονος αγωνιστού, (αρχ.) Ο μαυροφόρος Μακεδών με βήμα λυπημένο, | Με το μακρύ τουφέκι του στον ώμον κρεμασμένο, 6 οκτάστ. στρ., όλοι οι στ. 15σύλλαβοι, εκτός του 7ου στ. 7σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 118-120: Ο λαός των Αθηνών, (αρχ.) Ο λαός με είπε· «Ζήτω η δημοτική σου λύρα! | Των μεγάλων εις το στόμα την πολιτικήν επήρα, 8 εξάστ. στρ., όλοι οι στ. 16σύλλαβοι, εκτός του 6ου στ. 8σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 121-124: Ο σημαιοφόρος του αγώνος, [ένα μότο από τη Νέα διακοίνωσις του Αβερδίνου, ένα μότο από το Εκ της Ελπίδος και ένα μότο από το Εκ της αναμορφώσεως], (αρχ.) Στην καμένη μου καλύβα με συντρόφους παλαιούς μου | Έπινα γλυκό κρασί, 8 οκτάστ. στρ., όλοι οι στ. 16σύλλαβοι, εκτός του 2ου και του 3ου στ. 7σύλλαβοι, 1-4 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, 5-8 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 125: Πίναξ των εμπεριεχομένων. ☻Πολιτικού περιεχομένου ποιήματα. Επικρίνεται η αγγλική ανάμειξη στην Ελλάδα. Σατιρίζονται Έλληνες πολιτικοί.  ۩

–Αναστάσιος Κ. Γιαννόπουλος, Μεσολογγιεύς,  Τα τρόπαια του Θεοδώρου Γρίβα, Αθήνα 1845, [ΓΜ *4255]ΓΕΝ. Κ.G. 390

σελ. 3 χ.α.: [αφιέρωση στον Κωλέτη από συγγρ.], σελ. 1-2: [Κείμενο αφιέρωσης], σελ. 5-8: ♠Τα τρόπαια του Θεοδώρου Γρίβα, [μότο: Αδάπανον αρετής έπαθλον ο έπαινος], (αρχ.) Δεύρο, κλυτόμοχθε Θεά, φρονήσεως μεγάλης | Κατάβηθι απ’ Όλυμπον, κά άρξον ίνα ψάλεις | προγονικόν αρχέτυπον, Ηρώων κορυφαίον, | Πανελληνίου έρεισμα, και κλέος των γενναίων, 54 δίστιχα, σελ. 9-35: Αι μάχαι,[υποκεφάλαια: Η πόρθησις του Αγρινίου, Η μάχη του Κομπότη, Η μάχη του Πέτα, Η άλωσις της Άρτας, Η μάχη του Αετού, Η μάχη εις Αχελώον ποταμόν, Η μάχη Γηροκομείου {στην Πάτρα}, Αι δύο Θεαί στέφουσαι τον Θεόδωρον Γρίβαν], [με διάφορα σχόλια, έγγραφα, παραπομπές στον Όμηρο, κλπ.], σελ. 36-50: Διάφοροι ωδαί αναφερόμεναι εις τον Θεόδωρον Γρίβαν, σελ. 36-38: Το σέβας των Ελλήνων,(αρχ.) Αι Μούσ’ εξ Ελικώνος, | Κι η φήμη δε συμφώνως | με σάλπιγκ’ αργυρά, 10 εξάστ. στρ., σελ. 38-39: Η νίκη, (αρχ.) Μετά τόσους δε πολέμους | και τυφωνικούς ανέμους | και βαρβάρους διωγμούς, 14 τρίστ. στρ., σελ 39-40: Ο στέφανος,(αρχ.) Γρίβα, αετέ του έθνους, | λέων άτρομε γενναίε, | Δέξου την ευγνωμοσύνην | της πατρίδος-σου και χαίρε, 6 τετράστ. στρ., σελ. 40-43: Η καταστροφή των επτά πασιάδων εις τον Αετόν,(αρχ.) Η σάλπιγξ κράζει, | Άρης φωνάζει, | και προσκαλούν, 13 εξάστ. στρ., σελ. 43-44: Ο Θεόδωρος Γρίβας την 2 Αυγούστου του 1821 έτους μετά του Καρατσά κυριεύει το Γηροκομείον, (αρχ.) Γρίβας Θεόδωρος, άνδρας γενναίος | και μη φοβούμενος ως θαρραλέος | το πλήθος των Τουρκών, | έχων τινάς Γραικών | εκ των τολμηρών, 8 πεντάστ. στρ., σελ. 44-45: Η τυραννοκτόνος Ακαρνανία,(αρχ.) Αι τιμαί δε των στεφάνων | εκ τροπαίων κατ’ εχθρών | εις τα μέρη Ακαρνάνων | τόπον έλαβον λαμπρόν, 9 τετράστ. στρ., σελ. 45-46: Η αμφιρρεπής διάγνωσις, (αρχ.) Ποίος είναι εκεί πέρα | με την σπάθην εις την χέρα | εις το μέσον των στρατών, 4 εξάστ. στρ., σελ. 46-48: Ο Απόλλων ζηλότυπος,(αρχ.) Τίς τροπαιούχος | ήρως σκηπτρούχος | εξακουστός;, 10 εξάστ. στρ., σελ. 48-50: Οι πληρεξούσιοι και Βουλευταί των Ακαρνάνων,(αρχ.) Αι ακτίνες του Ηλίου | λάμψασαι με θαυμασμόν | εις την Τρίτην Σεπτεμβρίου | έδειξαν προορισμόν, 11 τετράστ. στρ., σελ. 50: ♠Θεόδωρος Γρίβας,(αρχ.) Θανάτους φρικαλέους τίς ο περιφρονών; |Ελλήνων τας προόδους αείποτε φρονών;, 7 δίστιχα, σελ. 51-58: ♠Η Μεσολογγιάς,[μότο 4 στ., (αρχ.): Χαίτε πατρίς! μετ’ άεθλα μετ’ άλεα πικρά τυράννων], (αρχ.) Ανθοστεφείς-μου Μούσαι | τον Όλυμπον οικούσαι | ελθήτε αρωγοί, 36 εξάστ. στ., [στη στρ. 15 ενσωματώνει 2 δίστιχα από Θούριο Ρήγα], σελ. 59: [ποίημα που σχηματίζει τυπογραφικά ρόμβο που αποτελείται από δύο τρίγωνα με 16 πεζές αράδες το πάνω και 16 το κάτω, τυπωμένες ανάστροφα], (αρχ.) Ο | Άρης | Προστάζει, σελ. 60-63: [συνδρομητές.] ©

–*& Κ. Π. Υάκινθος, Ανδρομάχη Τραγωδία του Ι. Ρακίνα, Σμύρνη 1845, [ΓΜ *4111]ΓΕΝ MGL 552 ♫

–Κ. Λεβίδης, Ιστορία του Ιούδα της Ελλάδος, 1845, μφ. [ΓΜ *4160]ΙΕΕΕ

Έμμετρος λίβελλος κατά του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.

–Ανώνυμος, Νέον Έτος 1845, [Αθήνα] μφ. [ΓΜ *4183]ΓΕΝ. ♫

☻Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι, υπογρ. Ο διανομεύς του «Φίλου του Λαού»

1845. Άνοιξέ-μας… [Αθήνα 1845] μφ. [ΓΜ *4264]

☻Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.

1845. Ο διανομεύς του Ανεξάρτητου…1845 μφ.[ΓΜ *4265]

☻Πρωτοχρονιάτικοι στίχοι.

Γυμνάσματα ποιητικά και ρητορικά, συντεθέντα…επί των δημοσίων εξετάσεων…του 1845 υπό των μαθητών της πρώτης κλάσεως της υπό των Κωνσταντίνου Ροδέ και Αθανασίου Περλεγούδη διευθυνομένης σχολής, 8:55, Σμύρνη 1845, [ΓΜ*6842]ΛΕΥ

σελ. 11-24: Αυτοχειρίασις της Λουκρητίας υπό Γεωργίου Πολυδώρου, σελ. 25-31: Κατηγορία Θήβης υπό Γεωργίου Νικολαΐδου, σελ. 33-39: Υπεράσπιση Θήβης υπό Αλεξάνδρου Νικολαΐδου, σελ. 41-49: Θάνατος Μαρίας Στούαρτ υπό Δημοσθένους Πατεράκη, σελ. 50-55: [Έκτορος Ψύχα], Περί των προς τους γονείς οφειλομένων χρεών ©

1 8 4 6

–{♠Φρειδερίκος Γυίλφορδ, Αικατερίνη ειρηνοποιώ. Ωδή πινδαρική…,Αθήνα 1846, [ΓΜ *4274]ΕΒΕ. Β.Ε.Ι. 905}

–Αλέξανδρος Κατακουζηνός, Παίγνια ποιητικά. Μέρος δεύτερον,Αθήνα 1846, [ΓΜ *4407+Γ΄543]ΛΕΥ ♫

–Αργύριος Θ. Διαμαντόπουλος, Ωδή… προς τον πρίγκιπα της Βαυαρίας Λουϊτπόλδον,Αθήνα 1846, [ΓΜ 4488 Κουμανούδης 1, 354]

–Γ. Τ. [Τερτσέτης], Απλή Γλώσσα, Συλλογή ποιημάτων και διηγήσεων, Αθήνα 1847, [ΓΜ *4507]ΓΕΝ. MGL. 929, ΚΝΕ (ΕΙΕ Φ. 6635) [σ. στ – 7-103 - # χ.α .]

σελ. γ: [Παράθεμα από Πλάτωνα, Αλκιβιάδη 110ε], σελ. ε-στ: Αφιέρωσις: Αφιερώνω εις σε, ώ Κορνηλία, σελ. 7-8: Τραγούδι πολέμου,(αρχ.) Τί τιμή στο παλικάρι, όταν πρώτο εις την φωτιά,15 δίστιχα, [του Σπ. Τρικούπη], σελ. 9: Εις τον Αποσπερίτην,(αρχ.) Ώ αποσπερίτη της αγάπης άστρο,11 στ., [μτφρ. Ειδυλλίου ιστ΄του Βίωνα], [= Βαλ. 73], σελ. 9-11: Τραγούδι των Αθηναίων 2 Φεβρουαρίου 1837,(αρχ.) Ξανθομαλλούσα ωραιόστομη | Νέα της Γερμανίας, 30 στ., [= Βαλ. 73], σελ. 11-12: Η φλόγα,(αρχ.) Κοράσιο η φλόγα,[= Βαλ. 74, με πρόλ. από χφ.], σελ. 13-15: Η Αγλαΐα,(αρχ.) Της βυζάστρας σου απ’ τον κόρφο,11 τετράστ. στρ., [#του Σπ. Τρικούπη], [= Βαλ. 74], σελ. 15-17: Η πλάνη του χορού ο χορός ήτον το βάλς, (αρχ.) Ψές που χόρευαν οι νέες,7 τετράστ. στρ., σελ. 17-18: Οι τέσσερες Λεμονιές,(αρχ.) Τέσσερες ειν’ οι Λεμονιές,17 δίστιχα, [= Βαλ. 73. Κατά Βαλ. Δημοτικό], σελ. 19-23: Η Ραχούλα της Αίγινας,(αρχ.) Η αυγή γλυκοφωτίζει, 19 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 76], σελ. 23-24: Το άστρο της αυγής και το τριαντάφυλλο,(αρχ.) Αυγή χάραμα ξυπνώ,6 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 77], σελ. 25-28: Η Αναστασία,(αρχ.) Ώ άνθη που στολίζετε κοράσιο αποθαμένο,75 στ., [= Βαλ. 77, πβ. χφ. Brunet de Presle], σελ. 28-31: Ο Ιμπραΐμης και ο Κιουταχής,(αρχ.) Ο Ιμπραΐμης κίνησε να πάει στο Μισολόγγι,46 στ., [= Βαλ 80], σελ. 31-32: Η διαθήκη του Μπάϋρον,(αρχ.) Η καρδιά μου καιρός είναι ανερώτευτη να ζει, 14 δίστιχα, [= Βαλ. :# ֹ μτφρ. Τρικούπη, Ελλ. Χρονικά], σελ. 32-35: Η Λίμνη,(αρχ.) Εις την λίμνην κυματούσε,11 τετράστ. στρ. [= Βαλ. 80 #Σπ. Τρικούπη?], σελ. 35-37: Η δικαία εκδίκησις,(αρχ.) Τραγουδιστής πολλά εύμορφος νέον εύμορφον ερωτεύθη,48 στ.,[= Βαλ. 81, Κορομηλάς, ε9#], σελ. 37-39: Τα μάτια της ερωμένης,(αρχ.) Ακριβή μου φιλενάδα,8 τρίστ. στρ., [= Βαλ. 82, Κορομηλάς, 41], σελ. 39-40: Κυνηγός πρός τα πουλιά,(αρχ.) Μη φοβήσθε ωραία πουλάκια,4 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 83, Κορομηλάς, 42], σελ. 40-41: Περπάτημα,(αρχ.) Για περπάτησε ακριβή μου,12 δίστιχα, [= Βαλ. 83, Κορομηλάς, 43], σελ. 41-43: Η απιστία,(αρχ.) Αφού η άστατη Ευφροσύνη, 30 στ., [= Βαλ. 83], σελ. 43-50: Εις την Γλυκερίαν,(αρχ.) Πλειά της νιότης σου απερνάει,31 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 84], σελ. 50-52: Η Καρυδιά,(αρχ.) Εις τον έρωτα αφιερώνω,7 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 86], σελ. 52-54: Ίχνος,(αρχ.) Ως φυτεύουν εις τες γάστρες,9 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 87], σελ. 54-56: Επιγραφή κήπου,(αρχ.) Περιβόλι τερπνό είμαι, 8 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 87], σελ. 56-62: Άσμα διά νέαν ωραίαν όπου ενδυόταν το μοναχικό σχήμα και εκλειόταν εις Μοναστήριον,[=Σολωμός], σελ. 62-63: Αγάπη,(αρχ.) Καθώς ήβλεπα χυμένα, 5 τετράστ. στρ., [= Βαλ. 88], σελ. 65-66: Εις την Ανθήν,(αρχ.) Ως φιλόστοργος πατέρας, σελ. 67-70: Ελεονώρα του Bürger, (αρχ.) Μία φορά ήτον μία γυναίκα, σελ. 71-89: Τιμωρία και μετάνοια, (αρχ.) Μήνυμα της νυκτός εφάνη, σελ. 91-100: Αναφορά εις την Βουλήν,(αρχ.) Είναι, Κύριοι Βουλευταί, είς, σελ. 101: Αναγνώσται, σελ. 104: Πίναξ.    

☻Πβ. Άγγελος Βλάχος, Ανάλεκτα, Β΄, 93. ©

–Γεώργιος Πανταζής [επιμ.], Καλλιόπη, Αθήνα 1847, [ΓΜ 4562+Iliou 196]

–Αλέξανδρος Β΄ [επιμ.], Επανθούσα, ήτοι στίχοι διάφοροι… και τινα οθωμανικά σαρκια μετα των μανέδων αυτών,Κων/πολη 1847, [Ηλιού *782, Α 2838]ΜΧ ♫

Ο Ορφεύς ή Συλλογή διαφόρων ασμάτων,Αθήνα 1847, [Παπ. *223]ΒΒ (Η 6 Ορφεύς)

σελ. 3-55: Άσματα ηρωϊκά, σελ. 56-92: Μέρος Δεύτερον Κλέπτικα τραγώδια, σελ. 93-139: Άσματα ερωτικά, σελ. 140-142: Πίναξ των εμπεριεχομένων.

–♠*Χριστοφ. Φιλητάς, Ιλίου πέρσις ήτοι Π. Ουιργιλίου Μάρωνος Αινειάδος βιβλίον το δεύτερον, 8:32, Κέρκυρα 1847, [ΓΜ *4557]ΔΒΕρμ.

σελ. 1: Φιλολογικών Παρέργων | Δεύτερον, σελ. 3: [τίτλος], σελ. 5-6: Υπόθεσις, σελ. 7-32: [κείμενο], (αρχ.) Πάντες εσίγησαν, ατενείς επί τ’ όμματα ίσχον, | κλισμού δ’ ώδε πατήρ Αινείας ήρξατ’ απ’ άκρου, 803 στίχοι εξάμετροι, ισάριθμοι των ρωμαϊκών. ©

–Επαμ. Φραγκούδης, Ο Θέρσανδρος, Αθήνα 1847, [ΓΜ *4599]

σελ. 51-52: [Του Όλυμπου, από F.] σελ. 53-56: [Θετική αναφορά στα δημ. τρ. και παράθεση 5 κυπριακών (πιθανότατα λόγιες ανακατασκευές) [1] (αρχ.) Σίντας περάσεις τα βουνά και πας εις την Κυθρέαν, 21 στ. [2] (αρχ.) Δυο περιστέρια κάτασπρα στ’ αβγά τους καθισμένα, 13 στ. [3] (αρχ.) ’λάφι μου χρυσοκέρατο, ίντά ’χεις και δακρύζεις;, 25 στ. [4] (αρχ.) Μαύρο κρεβάτι, μάνα μου, στη σάλα σ’ αντικρύζω, 28 στ. [5] (αρχ.) Ποιος έν’ καλός της μάνας μου να πά’ να πει δυο λόγια, 15 στ.σελ. 56: Η φουστανέλα μ’ αίματα εβάφηκε πολλάκις·| την φόρεσεν ο Βότσαρης και ο Καραϊσκάκης, 1 δίστιχο. [πβ. Αλ. Σούτσος, Ελληνική πλάστιγξ, 1836, 28] σελ. 68-73: [οι στρ. 35-78 του Ύμνου του Σολωμού και σχόλιο]. σελ. 81-83: [Ωδή στην 25η Μαρτίου] (αρχ.) Τί τρέμεις γη; τί τρέμετε βουνά σκελετωμένα;, 53 στ.

–Σάντος [=Σοφοκλής] Κ. Καρύδης, Ωδή· Ο Ιωάννης Κωλέττης, Αθήνα 1847, 8: 2+δ΄+8 [ΓΜ *4664]ΓΕΝ

–►Ηλίας Τανταλίδης, «Υμέναιος Νικολάω Μαυροκορδάτω και Αικατερίνη Γκίκα, εις Ιάσιον», 1847, στο: Ιδιωτικά στιχουργήματα, Τεργέστη 1860, 62-64

(αρχ.) Ο ουράνιος έρως φοιτήσας | εις την γην των Δακών λεληθώς, 11 πεντάστ. στρ. ☻Κομνηνή Δ. Πηδώνια, «Ανώνυμο επιθαλάμιο ποίημα κατά μίμησιν ποιήματος του Ηλία Τανταλίδη», Ε.Ε.Φ.Σ.Π.Θ., τχ. Φιλολογίας, 8 (1999) 179-180.

–Αναστάσιος Πνευματίκας, Η ωραία Μελπομένη και ο διπρόσωπος εραστής Νικολάκης, Κωνσταντινούπολη 1848, [Ηλιού, ΤΕ 10 477]

σελ. 48: (αρχ.) Ω έρωτα σκληρότατε, διόλου δεν με λυπήσαι, σελ. 48-49: (αρχ.) Ποίος μπορεί και δύνεται δια να τα βαστάξει, σελ. 49: (αρχ.) Κάθε πρωί ένα πουλί ήρχετο στον παχτσέ μου, σελ. ;-;: [38 δίστιχα σε διάφορα γυναικεία ονόματα], σελ. 53-54: (αρχ.) Μπιρ γιουζελέμαήλ ολτούμ,δεν έχω ησυχίαν, σελ. 54: (αρχ.) Έρωτας έχει παιχνίδια και κεντρώνει μαύρα φρύδια, σελ. 54: (αρχ.) Αφότου και εμίσεψες, ένα καλόν δεν είδα, σελ. 55: (αρχ.) Αυτό το αχ ότα το πω το στήθος μου ανιόνω, σελ. 55: (αρχ.) Τώρα ήβγε νέα μόδα, φουστανάκι από τζανφέσι, σελ. 58: Σαρκί ατζέμ ασιράν, ουσούλ αγήρ σεμαγί (αρχ.) Μπιρ γκιουζελέ μπεντέ γκιονκιούλ [η καρδιά μου είναι σε μιαν όμορφη], σελ. 59: Σαρκί πεγιατί αραπάν, Ουσούλι Σοφιάν (αρχ.) Μπιρ ντιλπερί σεβέρηκεν, μπιλμέμ νε ολτούμ [Ενώ αγαπούσα μιαν όμορφη, δεν ξέρω τι μου συνέβη], σελ. 60: Σαρκί Χουσεγινί, Ουσούλι Σεμαγί (αρχ.) Σεβτιτζεγίμ ασκηνα οϊλετίρ αμάν [Αγαπημένη μου, στον έρωτά σου έτσι είναι, αμάν], σελ. 61: Νέα οθωμανικά κοτσάκια (αρχ.) Μπουργαζήν αλτηντά νταγλάρ [Τα βουνά κάτω στην Αντιγόνη], σελ. 61: (αρχ.) Ταμπουράμ τσαλά τσαλά, αμάν σέντε [Παίζοντας συνεχώς τον ταμπουρά μου, ωχ κι εσύ], σελ. 61-62: (αρχ.) Κιοτσεή αλτήμ κατσακτάν νενή [Πήρα στα κρυφά τον χορευτή τον ναζιάρη], σελ. 62-63: Οθωμανικοί μανέδες (αρχ.) Γιαρή γιανήκ κεστή ομρούμ [Η ζωή μου πέρασε μισοκαμένη]. ☻Πηνελόπη Στάθη, «Κωνσταντινουπολίτικα στιχουργήματα. ‘‘Η ωραία Μελπομένη και ο διπρόσωπος εραστής Νικολάκης’’»,  Ο Ερανιστής, 21 (1997) 352-365. Πολλά τραγούδια, ελληνικά και τουρκικά. Εδώ σημειώνονται μόνο τα αυτοτελή, ελληνικά και τούρκικα. ©

–Μ[ελπομένη] Χ. Κ[απετανάκη], Διηγήματα…, Αθήνα 1848, [ΓΜ *4710]ΦΜ

[φ.τ.: Εννέα τας Μούσας φασίν τινές ως ολιγώρους ηνίδε και Σαπφώ Λεσβόθεν η δεκάτη.| Εγώ δε λέγω Αμαλία ενδεκάτη.]

–?Αχελωίδης, Φιλοσοφικόν άσμα ασμάτων,Αθήνα 1848, [ΓΜ 4882 Κουμανούδης 1, 399]

–♠Ν. Σ. Πίκκολος, Βλ. Τιτοβίω ανδρί αρίστω..., Παρίσι 1848, [*Α553] ©

–Θ…, Σκλάβα Ψαρριανή, ή μυθιστόρημα τραγικόν έμμετρον και πεζόν,8:110, Αθήνα 1848, [ΓΜ 10551]UH. MG. 1251. 1 ©

–Ι. Ι. Σκυλίτσης, Η Μυρτιά. Διήγημα έμμετρον (Βallade), 4:8, Σμύρνη 1848, [ΓΜ *4745]ΓΕΝ. MGL. 861

σελ. 2: [η παρτιτούρα], σελ. 3-7: [κείμενο], (αρχ.) Της Μυρτιάς το τραγούδι θα ψάλλω· | είναι, φίλοι, σκοπός θλιβερός, 15 εξάστ. στρ., αβαβαβ (το β σε όλο το ποίημα σταθερή ομοιοκαταληξία), [η Μυρτιά ερωτεύεται άπιστο εραστή· αυτοκτονεί· ένα χρόνο μετά ο εραστής σκοτώνεται από ατύχημα· η ψυχή της Μυρτιάς μεσιτεύει | σταυρωμένη στον Πλάστην εμπρός], σελ. 8: [κατάλογος έργων και μτφρ. Ι. Ι. Σκυλίτση, πεζά και έμμετρα.] ©

–&Θεόδωρος Αλκαίος, Πιττακός ο Μιτυληναίος [τραγωδία], Αθήνα 1849, [ΓΜ *5021]ΕΕΘΣ 81 ♫

☻Περιγραφή: Θόδωρος Χατζηπανταζής, Το ελληνικό ιστορικό δράμα, Ηράκλειο 2006, 279-280.

–Theodor Kind, Μνημόσυνον. Neugriechische Volkslieder…, Λιψία 1849 [ΓΜ 10569] ΠΚAnemi

☻Επανέκδ. με εισαγωγή Μ. Γ. Βαρβούνη, Θεσσαλονίκη (Κυριακίδης) 2005

–Διονύσιος Σολωμός, [15 περίπου ποιήματα], εφημ. Αιών, αρ. 932 (15.1.1849), 933 (19.1.1849), 945 (5.3.1849), 948 (17.3.1849)

αρ. 932: Ο θάνατος της ορφανής [βλ. Άπαντα, 59-60]. Η φαρμακωμένη [βλ. Άπαντα, 139-146]. Γαλήνη [βλ. Άπαντα, 69]. αρ. 933: Ο θάνατος του βοσκού [βλ. Άπαντα, 60-61]. Εις μοναχήν [βλ. Άπαντα, 145-149]. αρ. 945: Η Ξανθούλα [βλ. Άπαντα, 65-66]. Η Ευρυκόμη [βλ. Άπαντα, 59]. Αίνιγμα [βλ. Άπαντα, 69]. [Αποσπάσματα από τον Λάμπρο δεν έχω ταυτίσει ποια]. Το όνειρο [βλ. Άπαντα, 51-53]. αρ. 948: [Μετάφραση της Ωδής του Πετράρχη· βλ. Άπαντα, 311-314].☻βλ. Διον. Σολωμός, Άπαντα, επιμ. Λίνος Πολίτης, Αθήνα 21961, 321 κ.ε.

–Aλέξανδρος Σούτσος, Η Τουρκομάχος Ελλάς, Α΄,Αθήνα 1850, [ΓΜ *5198]ΕΒΕ ΝΦ 1061 ♫

σελ. γ΄-ιδ΄: Πρόλογος σελ. 1-4: Υπόθεσις σελ. 5-53: Άσμα πρώτον (αρχ.) Πολλούς αιώνας παρείδες Μούσα,| τον Ελικώνα σιωπηλόν, 133 δεκάστ.στρ.σελ. 54-84: Σημειώσεις του Α΄ άσματος σελ. 85-127: Άσμα δεύτερον (αρχ.) Εις τα ενδόμυχα κρυπτομένη | της καλλιμόρφου έξωθεν Γης, 84 δεκάστ. στρ.σελ. 128-170: Σημειώσεις του Β΄ άσματος σελ. 171-217: Άσμα τρίτον (αρχ.) Του θεοπλήκτου Κάραλη τρέχει | ο φόνος θάλασσαν και ξηράν, 88 δεκάστ. στρ.σελ. 218-220: Σημειώσεις του Γ΄ άσματος σελ. 221-253: Άσμα τέταρτον (αρχ.) Τίς την κιθάραν μου, τίς εγγίζει | αύρα την ψαύει τις μυστική, 65 δεκάστ. στρ.  σελ. 254-255: Σημειώσεις του Δ΄ άσματος. ☻Ββκρ. Πανδώρα, 1 (1850-51) 239-240· εφημ. Εφημερίς του Λαού, βλ. το επόμενο· εφημ. Αιών, 24.6.1850, υπογρ. Δ., βλ. Γ. Βαλέτας, Ο Σολωμός και οι Φαναριώτες, Μυτιλήνη 1938, 9· εφημ. Μέλλον της Ζακύνθου, αρ. 30, 27.7.1850· εφημ. Πατρίς, αρ. 80, Κέρκυρα 12/24.8.1850 (ανατυπ. Λίνος Πολίτης, Γύρω στον Σολωμό, Αθήνα 21985, 142-143).

–Ν. Σ.[Σταμένης], Νέα ερωτικά άσματα ελληνικά και τούρκικα,Σμύρνη 1850, [ΓΜ 5232 Ηλιού ΤΕ4,899]

ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

σελ. 15-16: Έτερον,(αρχ.) Πουλιά στο δάσος κελαδούν, άνθη ευωδιάζουν,16 στ.

–Αντώνιος Μανούσος [επιμ.], Τραγούδια εθνικά, Κέρκυρα 1850, [ΓΜ *5336]­ΕΒΕ. Ν.Φ. 749R

[Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί και ο β΄τόμος (ΓΜ *5337).]

–Μιλτιάδης Κ. Γκαρπολάς [επιμ.], Η λύρα του Απόλλωνος,Αθήνα 1850, [*Α 82]

Ο καθρέπτης του έρωτα, ήτοι νέα άσματα ερωτικά και αστεία,8:16, Κωνσταντινούπολη 1850, [ΓΜ *10601] ΓΒ ♫

[Ο εκδότης σημείωνε ότι το φυλλάδιο αυτό είναι το έκτο.]

Ύμνοι,16:29+1α.α., 1850 [ΓΜ *10611]

[Έκδοση των μισσιοναρίων.]

–Σοφοκλής Καρύδης, «Εις Έρωτα» Πανδώρα 1 (1850-51) 143

(αρχ.) Εσήμαινον μεσάνυκτα, | Η Άρκτος προς το μέρος, (υπογρ. Σ. Κ.) [Το αρχαίο κείμενο: Μεσονυκτίοις πόθ’ ώραις, | στέφεθ’ ηνίκ’ Άρκτος ήδη· Bergk, Poetae Lyrci Graeci, III, σ. 315 αρ. 31.] ©

–Πάνος Ηλιόπουλος, «Η αύρα», Πολυξένη, Αθήνα 1850 [ΓΜ 5274+Γ΄548-9]

(αρχ.) Εσπερία-μου αύρα αθώα. ☻Αναδημοσιεύται στην β΄ έκδ. της Αιματωμένης λίμνης, Αθήνα, 1869 (μαζί με άλλα ποιήματα του ίδιου) και από εκεί σε ποικίλες ανθολογίες. (Πληροφ. Λάμπρος Βαρελάς). Βλ. και Ανέστης Κωνσταντινίδης, Ελληνική ανθολογία, Αθήνα 1892, 269.

–**M. De Marcellus, Chants du peuple en Grèce, Παρίσι 1851

ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

σελ. 144: Η) Τραγώδιον του Κολοκοτρώνη,(αρχ.) Παιδιά Ελλήνων, τί καρτερείτε,54 στ., [= Kind. Eunomia 3, 32-36], σελ. 154: Θ) Καταδρομή του Τοπάλ πασά κατά των Ψαρών,(αρχ.) Τοπάλ πασά υψώθη εις το Ντοβλέτι του,22 δίστιχα, σελ. 162: Ι) Ναυμαχία εις το στενόν της Σάμου #[=Passow 254α], σελ. 168: ΙΑ) Το άσμα του πολέμου,(αρχ.) Παιδιά του Ηρακλέους δράμετε, και τα σπαθιά, 18 στ.,

σελ. 448: ΜΔ) [=Passow 820ֹSand. 188], σελ. 448: ΜΕ) [=Passow 1022ֹSand. 190], σελ. 448: Μς) [=Passow 1030ֹSand. 192], σελ. 448: ΜΖ) [δεν είναι δίστιχο],[=Passow 640·ֹSand. 200], σελ. 448: ΜΗ) [=Passow 1084·ֹTomm. 281],

–Θ. Γ. Π. [Πεφάνης], Άσμα προς την αυτοχειριασθείσαν Πηνελόπην Βαλσαμάκη,Κεφαλλονιά 1851, [ΓΜ *10617]ΔΑΚ ♫

–Β. Β. Ι. Π., Ο Κατατρεγμός της Πατρίδος από τους ΡιζοΡπάστας,8:8, 1852, [ΓΜ *10653]ΔΑΚ ©

–Αθανάσιος Χριστόπουλος, [4 Ποιήματα και 4 μεταφράσεις από Όμηρο και Σαπφώ] Ελληνικά αρχαιολογήματα, Αθήνα, [ΓΜ *5959] 1853

1. σελ. ρθξ΄: Βεβαίωσις, [βλ. 1833], 2. σελ. ρνδ΄-ρνε΄: Δίας σάτυρος, [βλ. 1819], 3. σελ. ρνζ΄: (αρχ.) Έλα ζωγράφε | πιάσε, να ζήσεις, | μίαν ωραίαν | να ζωγραφίσεις, 36 στ. ☻Μίμηση του ανακρεοντικού αρ. 16. βλ. Λυρικά, έκδ. Ελένη Τσαντσάνογλου, ό.π., 128. 4. σελ. ροθ΄: (αρχ.) Γεννιούμαι· τί πεθαίνω; | Πεθαίνω· τί γεννιούμαι;, 12 στ. ☻Κατά πληροφορία του εκδότη, ο Χριστόπουλος το προόριζε για επιτάφιο επίγραμμά-του, ό.π., 129. σελ. 175-181: [μεταφράσεις], 1. Ιλιάδας Α΄ (αρχ.) Την έχθραν ψάλλε την κακήν, θεά, του Αχιλλέως, 518 στ., Σαπφούς ωδαί, 2. (αρχ.) Ω θυγατέρα σεβαστή του Δία, δολοπλέχτρα, 22 στ., 3. (αρχ.) Με φαίνεται ισόθεος ο άνδρας είν’ εκείνος, 9 στ., 4. (αρχ.) Έλ’, Αφροδίτη, κέρασε με τα χρυσά ποτήρια, 3 στ.©

–[Hobhouse], Travels in Albania and other provinces of Turkey in 1809 & 1810, 2Λονδίνο 1855

τ. ΙΙ, σελ. 4: (αρχ.) Δεύτε παίδες των Ελλήνων, 4 οκτάστ. στρ. + επωδός [βλ. Byron, 1812]. σελ. 6-7: In fact, in the French army there were some Greek soldiers whose patriotism was roused and kept alive by the muse of Polyzois, the new Tyrtaeus. His song of nine stanzas in trochaics is called Άσμα πολεμιστήριον …  [ακολουθούν λίγοι στίχοι από το ψευδώνυμο κείμενο του Κοραή, 1801 (αρχ.) Φίλοι μου συμπατριώται, κλπ.] σελ. 495: δείγματα από τη μτφρ. του Νικολάου Λουκάνη, Ομήρου Ιλιάς (αρχ.)  Ώμοι Αχιλλεύς ακούσεις [αποσπάσματα από την έκδοση του 1526]. σελ. 496-497: Romaic Echo Song (αρχ.) Ηχώ, πέμς τάχα ποίον, είν’ εκείνο το παιδίον,| οπού ρίπτει ελευθέρως σαϊτιές εις κάθε μέρος; (ΕΡΩΣ), 10 δίστιχα κείμενα. σελ. 497: Cotzakias (αρχ.) Τον ουρανόν κάνω χαρτί…, 3 δίστιχα. [από Pouqueville, 1803, 287-288]. Κόρη μαλαματένια μου… [από Pouqueville, 1803, 273-274].

–[Ικέσιος Λάτρης], Πανελληνίς πόνημα στιχηρόν υπό Ευθύφρονος, 8:μ΄+160, Ερμούπολη 1855, [ΓΜ *6509]ΔΒΕρμ, Βαφ.

σελ. β΄: [Αφιέρωση στους Ερμουπολίτες, στους Έλληνες και στους φιλέλληνες], σελ. γ΄-μ΄: Προλεγόμενα, (αρχ.) Ούτε ποιητική ικανότητα επαγγέλλομαι, ούτε ποιήματα γράφω συνήθως, [στο τέλος τοποχρονολογία: Ερμούπολη, 15.3.1855], σελ 1-120: Πανελληνίς, (αρχ.) Ιδού υπέρ της αρετής και υπέρ της Πατρίδος,| ήρως και μάρτυς φύεται αήττητος ο Έλλην, ανομοιοκατάληκτοι δεκαπεντασύλλαβοι, διαιρεμένο σε 24 (Α-Ω) τμήματα, σελ. 121-160: Σημειώσεις. ☻Πεζολογία, ακραία ελληνολατρία, μεγάλο ιδεολογικό ενδιαφέρον, σχετικό με Κριμαϊκό πόλεμο. ©

–Ιωάννης Δ. Καρασούτσας, Απόκρισις προς τον ποιητήν Λαμαρτίνον συγγραφέα τουρκικής ιστορίας, Αθήνα 1856, 8: (2)+16, [ΓΜ *6863] ΓΕΝ. MGL. 696.2

σελ. [α]: Απόκρισις | προς τον | ποιητήν Λαμαρτίνον | συγγραφέα τουρκικής ιστορίας. | Υπό | Ιωάννου Καρασούτσα, [τίτλος]· [ένα μότο από την Ιστορία Τουρκική ΛαμαρτίνουΑθήνησι, | τύποις Νικολάου Αγγελίδου. | Οδός Ερμού παρά τη Καπνικαρέα. | 1856, σελ. 1-12: Απόκρισις | προς τον ποιητήν Λαμαρτίνον | συγγραφέα Τουρκικής ιστορίας, | Ποίημα | Ιωάννου Καρασούτσα, [μότο «Ω καιροί! Ω ήθη!»], (αρχ.) Λοιπόν των Τούρκων αληθώς τας αρετάς θαυμάζων, | Με νήφοντα τον λογισμόν, και αληθώς σπουδάζων, 274 στ., 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [2 παραπομπές στις σελ. 3 και 9 και 1 παραπομπή στις σελ. 7, 8 και 10], σελ. 13-15: Le peuble-brute | et | les journalistes ses defenseurs, | par | Jean Carassoutza, (αρχ.) Si je pouvais jamais dans un élan soudain | Résumer dans ma voix: interpréte divin, 68 στ., ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 16: Σημειώσεις, [σημειώσεις στις παραπομπές του ποιήματος, ο αρ. ζ΄ αναφέρεται στον Φαλμεράυερ, βλ. το χωρίο στη σελ. 10]. ☻Ο Καρασούτσας επικρίνει το έργο του Λαμαρτίνου Τουρκική Ιστορία, στο οποίο ο γάλλος συγγραφέας εκδηλώνει τα φιλοτουρκικά του αισθήματα. © + ۩

–Α. Ιατρίδης [επιμ.], Συλλογή δημοτικών ασμάτων, Αθήνα 1859, [ΓΜ *8033]

[Περιεχόμενα]. σελ. 3: Του Ανδρούτσου, σελ. 4: Του Ανδρούτσου,[πβ, σ. 52], σελ. 6: Του Θύμιου Βλαχάβα, σελ. 8: Του Καραϊσκάκη, σελ. 10: Του Μπουκουβάλα, σελ. 10: Του Μπουκουβάλα, σελ. 10: Κάτω στου Βάλτου, σελ. 11: Του μικρού Βλαχόπουλου, σελ. 12: Νύφη που κακοτύχησε, σελ. 14: Του Ζίδρου, σελ. 14: Πλούσιοι και πτωχοί, σελ. 15: Άλωσις Κωνσταντινουπόλεως, σελ. 16: Καλά τρώμε και πίνουμε, σελ. 16: Χάρος και Λεβέντης, σελ. 18: Έρως καταφρονεί δόξαν, σελ. 18: Με πάντρεψαν με γέρον, σελ. 19: Του κυρ Βοριά, σελ. 20: Βίβας και Κατσίγιαννος, σελ. 21: Τρεις αντρειωμένοι – Λυγερή, σελ. 22: Πουλί θαλασσινό – πουλί βουνού, σελ. 22: Του Βλαχοθανάση και Αλεξανδρή, σελ. 23: Μοιρολόγι Παναγιώταινας, σελ. 23: Της Ζερβοπούλας, σελ. 25: Του πραγματευτή, σελ. 26: Του Νικοτσάρα, σελ. 28: Του Νικοτσάρα, σελ. 28: Το γεφύρι της Άρτας, σελ. 30: Σουλιώτες και Αλή πασάς, σελ. 31: Της Μόσχω Τζαβέλαινας, σελ. 32: Ιωάννης Μέγας στα 1856, σελ. 34: Σκλάβος που αναστέναξε, σελ. 37: Του Καλιακούδα, σελ. 38: Ρεσούλα και Φατμέ 1821, σελ. 39: Αμελής βοσκός (σάτιρα), σελ. 40: Φωνή από μνήμα, σελ. 40: Του Λιάκου, σελ. 42: Καλώς ανταμωθήκαμεν, σελ. 42: Ντελη-γιώργης στο Λάλα, σελ. 43: Λεηλασία των κλεφτών, σελ. 44: Ληστές και Μεσολογγίτισσες, σελ. 44: Φόνος άπιστης γυναίκας, σελ. 45: Τούρκοι και Ρωμαίοι κατά Αλή, σελ. 47: Του Γκούρα, σελ. 48: Ερωμένη του ληστή Γιαννάκη, σελ. 49: Φλώρος και Αναστασιά, σελ. 49: Μάρκο Μπότσαρης, σελ. 51: Του Κατσαντώνη, σελ. 52: Του Ανδρούτσου,[πβ. 3 και 4], σελ. 53: Λουλούδω και μυλωνάς, σελ. 54: Γείτονας – γειτόνισσα, [ερωτ.], σελ. 55: Μια προσταγή μεγάλη, σελ. 56: Κόρη ταξιδεύτρα, σελ. 57: Βλάχοι μαρτυρούν κλέφτες, σελ. 57: Αρρώστια συντρόφου, σελ. 58: Επίορκος Εβραίος στο πλοίο, σελ. 59: Κοράκι κρατά κρανίο, σελ. 61: Κόρη και πειρατές, σελ. 61: Τρεις λυγερές,[ερωτικό], σελ. 62: Πνευματικός και κόρη, σελ. 62: Του Μαυριανού και αδερφής, σελ. 64: Παράβαση υπόσχεσης,[ερωτικό], σελ. 64: Του Γιώτη,[σμφρμ. με φίλημα], σελ. 65: Γέρος στρατιώτης ερωτόλ., σελ. 66: Δημήτρης και Δράκος,[ακριτικό], σελ. 67: Ήλιος αργεί,[σμφρμ. λύκος], σελ. 67: Της κόρης και του Χάρου, σελ. 68: Του ληστή Σκυλοκανάτα, σελ. 69: Κεραύνωσις πλουσίου πλεονέκτου, σελ. 69: Όλυμπος και Κίσσαβος, σελ. 70: Γέρος και κακή γυναίκα,[σατιρικό], σελ. 71: Εβριοπούλα παίρνει Ρωμιό, σελ. 72: Πανούκλα και ξενητεμένοι, σελ. 72: Της Ωριάς το κάστρο, σελ. 73: Χαραμήδες κλέβουν κορίτσια, σελ. 74: Των αρματολών Φλωρέων, σελ. 75: Του Σκυλοδήμου, σελ. 77: Της Γαβρολίμνης το στοιχειό, σελ. 77: Του Πλιάσκα, σελ. 78: Μεθώνη και Κορώνη, σελ. 79: Κόρη και στοιχειό γεφυριού, σελ. 79: Πεθερός, πεθερά (κακοί) και νύφη, σελ. 80: Λεπενιώτης και Νικόθεος, σελ. 81: Ποτάμι σέρνει αδέρφια, σελ. 82-84: Ερωτήματα Ουίλ – μοτ – Ορτον προς Καποδίστρια, σελ. 84: Κασσανδρινές στα 1821, σελ. 85: Του Βάρσου, 1835, σελ. 85: Καλά το πίνω το κρασί, σελ. 86:Ωραία βλάχα και ποιμήν, σελ. 87: Του νεκρού αδερφού, σελ. 88: Τώρα είναι Μάης (ξενιτιάς), σελ. 90: Κακά πεθερικά (σατιρικό), σελ. 91: Μάνα με καταράστηκες, σελ. 92: Κατσαντώνης, Λεπενιώτης, σελ. 93: Στοιχειωμένος σε βρύση, σελ. 94: Κιουταχής στο Μεσολόγγι, σελ. 96: Αγγελής στο ξερονήσι, σελ. 98: Του Αναπλιού, σελ. 100: Αμάραντος (ξενιτιάς). ©

–Αλέξανδρος Ζωηρός, Δράματα δύο και λυρική ποίησις, Ερμούπολη 1861, 8:136, [ΓΜ *8528]ΑΠΘ., INS Br.82.22

σελ. 3-16: Πρόλογος, [Έκπτωση των αναγνωστικών ηθών, καταγγελία μυθιστορημάτων, ανάγκη εθνικού θεάτρου, περί των παραστάσεων των έργων-του. Ο συγγρ. (1842-1917) είναι γιατρός. Τοποχρονολογία: Ερμούπολη, Μάρτιος 1861], σελ. 17-69: Α΄. Είς απόγονος του Τιμολέοντος. Ήτοι, Πατρίς, μήτηρ, έρως. Δράμα εις πέντε πράξεις, [πεζό], σελ. 71-109: Β΄. Οι τριακόσιοι. Ήτοι, Ο χαρακτήρ του αρχαίου Έλληνος. Δράμα εις τρεις πράξεις,[πεζό], σελ. 111-136: Γ΄. Λυρική ποίησις,[ψευδότιτλος], σελ. 113-115: Φωνή δεσμώτου, (αρχ.) Φθινοπώρου ην εσπέρα· χλιαρά, γλυκεία αύρα, 7 δεκάστ. στρ., [τοποχρολολογία: 20.10.1859, εν τη Φυλακή], σελ. 116-117: Η φωνή του Πανελληνίου, (αρχ.) Ω πατρίς-μου, φιλτάτη πατρίς-μου, 4 οκτάστ. στρ., σελ. 117-118: Πατρίς και μνηστή, (αρχ.) Τρομερούς, μεμακρυσμένους, αντελάλουν τα όρη κρότους, 4 οκτάστ. στρ., [χρονολ: Ιούλιος 1860], σελ. 119: Η πρώτη συνάντησις,(αρχ.) Ωραία ήτον έαρος αστεραυγής εσπέρα, 3 δεκάστ. στρ, [χρονολ: Μάρτιος 1860], σελ. 120-121: Εωθινόν άσμα, (αρχ.) Ω, μην κοιμάσαι, ξύπνησε, | ψυχή χαριτωμένη, | ο κόσμος Σε το άστρον-του, | ποθεί και περιμένει. | Οι κρίνοι, τα τραντάφυλλα, 3 δωδεκάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1860], σελ. 122-123: Του έρωτος το πυρ,(αρχ.) Δεν τρέχω ν’ ακροάζομαι | στα δάση την εσπέρα, 4 δεκάστ. στρ., σελ. 123-124: Η χελιδών, (αρχ.) Χελιδών τεθλιμμένη | ποία λύπη σε μαραίνει;, 6 εξάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1860], σελ. 125-127: Αναμνήσεις και ευχή,(αρχ.) Αι στιγμαί του έαρός-μου | έρημοι και μαύραι τρέχουν, 3 δεκατριάστ. στρ., [χρονολ: Αύγ. 1860], σελ. 127-128: Όναρ ο βίος, (αρχ.) Λησμονημένη κι άγνωστος | πριν ήτον η ζωή-μου, 2 δεκατετράστ. στρ., σελ. 128-129: Τον θάνατον ζητώ,(αρχ.) Με λύπας και με βάσανα | παρέρχετ’ η ζωή-μου, 4 οκτάστ. στρ., σελ. 129-132: Το δάκρυ, (αρχ.) Οπόταν βλέμμα έρωτος | ή λόγος-τις φιλίας, 8 δεκάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1860], σελ. 133-134: Η βαρκούλα, (αρχ.) Τρέχα, πέτα, ω βαρκούλα, | μας προσμένει η ξανθούλα, 5 οκτάστ. στρ., [χρονολ: Σεπτ. 1860], σελ. 134-135: Όρκος,(αρχ.) Πατρίς φιλτάτη, έδαφος θείον, | του έαρός-μου ωραίον όναρ, 4 οκτάστ. στρ., [χρονολ: Μάιος 1854], σελ. 136: Η εξωκείλασα (κατά τον V. Hugo), (αρχ.) Ω, ποτέ μην εξυβρίσεις την αθλίαν ήτις πίπτει, 10 δίστιχα, [χρονολ: Ιούνιος 1859]. ☻Ν. Α. Βέης, «Το τραγούδι ‘‘Ω, μη κοιμάσαι! Ξύπνησε ψυχή χαριτωμένη’’ και ο ποιητής-του», Νέα Εστία, 21 (1937) 164-166. ©

–Εμμανουήλ, Ο aπόστολος Σωφρόνιος, 8:ις΄+66, Ερμούπολη 1861, [ΓΜ *8779]ΕΒΕ. Ν.Φ. 535c, ΔΒΘεσ

σελ. ε΄: Τω σοφώ σιωνίτη πατρί και καθηγητή Διονυσίω Κλεόπα ανατίθησιν | Ο Γράψας****  σελ. ς΄: [μότο, από Όμηρο] … αμύνεσθαι περί πάτρης, σελ. ζ΄-ις΄: Σεβαστέ Πάτερ και Καθηγητά Κ. Δ. Κλεόπα κ.τ.λ. εις Κύπρον,[πρόλογος], σελ. 1-66: [Το κείμενο· σε εξάστιχα. Πολλά εξάστιχα σημειώνονται μόνο με αποσιωπητικά.] ©

1 8 6 2

–Αλέξανδρος Ζωηρός, Δράματα δύο και λυρική ποίησις, 2Κέρκυρα 1862, 8:136, [ΓΜ *8955]ΚΝΕ Φ.4253

☻βλ. 1861. Η έκδοση δεν έχει, όσο ξέρω, ενταχθεί στην Ιονική Βιβλιογραφία. ©

–Ιωάννης Δ. Λοβέρδος, Τα τραγούδια της Αυγής, 8:ζ΄+114, Λονδίνο 1872, [ΗΠ1872.698]

σελ. γ΄-δ΄: Περιεχόμενα, σελ. θ΄-ι΄: Κατάλογος των φιλομούσων συνδρομητών,[λάθος βιβλιβλιοδετημένο. Λονδίνο, Μάντζεστερ], σελ. ε΄-ζ΄: Πρόλογος, [είναι η δεύτερη συλλογή-του· την πρώτη την εκτίμησε ο Ιω. Σ. Βλάκκιος του Εδιμβούργου, ο Πέτρος Βραΐλας Αρμένης, ο Στρατούλης, κ.ά. Λόγος υπέρ τη φυσικής γλώσσας· αναφορά στα κλέφτικα τραγούδια. Τοποχρονολογία Λονδίνο 31.7.1872], σελ. 1-3: Προς τον Ιωάννην Δ. Λοβέρδον | Ποίημα Ιωάννου Κωνσταντινίδου, (αρχ.) Άγνωστε φίλε ποιητά! λάβε την ζωγραφιάν-μου,| φθάνει πως είσαι ποιητής, σ’ αγήπησ’ η καρδιά-μου, [Τοποχρονολογία Σύρος 15.4.1871. Σε υποσημ. ότι πρόκειται για τον γνωστόν εις το Πανελλήνιον δια το αξιόλογον αυτού ποίημα «Η εκστρατεία του Ομέρ Πασά … δημοσιευθέν το 1868], [Ζακυνθινός. Στη δημοτική.] ©

–Χριστοδ. Χ. Ιωάννου, Στίχοι υμνωδοί του αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, 16:14, Ερμούπολη 1873, [ΗΠ1873.610] ΠΠΚ. 124088

σελ. 2: [εικόνα του αγίου], σελ. 3: Στίχοι…,[τίτλος], (αρχ.) Άγιε-μου Γεώργη αφέντη-μου και πρωτοκαβαλάρη | αρματωμένε με σταυρό και ολόχρυσο κοντάρι, | όλοι θερμώς προσπίπτωμεν, γονυκλιτώς και λέμε | με του Θεού τη δύναμη έλα και λύτρωσέ-με, σελ. 14: Τέλος. Αυτοδίδακτον ποίημα Χριστόδουλου Χ. Ιωάννου. | Εν Ερμουπόλει Σύρου, 1873, [Στο αντίτυπο ΠΠΚ, σελ. 1: (κτητορικό) Περικλής Γ. Ζερλέντης, σελ. 14: (με το ίδιο χέρι): Ο άθλιος ιδιοποιήθη το δημοτικόν άσμα παρ’ εμού σχεδόν το ίδιον από του 1868 εν τη συλλογή-μου.] ©

1 8 7 6

Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός, Ανέκδοτα Ποιημάτια, Παρίσι 1876 [ΗΠ 1876.273]

σελ. [α]: Ιακωβάκη | Ρίζου Νερουλού | Ανέκδοτα Ποιημάτια, [ψευδότιτλος], σελ. [δ]: [γκραβούρα με την μορφή του Νερουλού], σελ. [στ]: [γκραβούρα με την μορφή του Νερουλού], σελ. [η]: [γκραβούρα με την μορφή του Νερουλού], σελ. 1: Ιακωβάκη | Ρίζου Νερουλού | Ανέκδοτα Ποιημάτια, [τίτλος]· Εκδοθέντα υπό του | M is de Queux de Saint-Hillaire | Ιππότου του Ελλ. Τάγματος του Σωτήρος· ( ανάτ. Από Annuaire de l’ Association pour l’ encouragement des Études grecgues en France Εν Παρισίοις | Εκ της τυπογραφίας του Chamerot | εν τη οδό Αγίων Πατέρων, αρ. 19 | 1876, σελ. 3-6: Poésies inédites | de | Jacovaky Rizos Néroulos, [εισαγωγή στα γαλλικά], [πεζό], σελ. 7-11: Αποχαιρετισμός εις Ιταλίαν, [Πίζα, 17 Απριλίου 1826], (αρχ.) Ω αδελφή της δυστυχούς Ελλάδος θαυμασία, | Θυγάτηρ δευτερότοκος της δόξης Ιταλία, 152 στ., 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [μια υποσημείωση στις σελ. 9 και 10], σελ. 11-15: Εις Εαυτόν, [προ 1826], (αρχ.) Πού είν’ εκείνος ο καιρός, όταν κι εγώ ευδαίμων, | απ’ αύρας βοηθούμενος των ευμενών ανέμων, 73 δίστιχα, 15σύλλαβα, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [μια υποσημείωση στη σελ. 13], σελ. 15-17: Απάντησις εις τα περί του υιού του ελεγεία της κυρίας Αγγελικής Πάλλη, (αρχ.) Ορφεύς κι εγώ ας ήμην, | να ψάλλω λιγυρά, 13 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 7σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 6σύλλαβοι, πλεκτή ομοιοκαταληξία, σελ. 17-23: Ωδή εις Μεσολόγγιον, [για την πρώτη πολιορκία], (αρχ.) Που έφθασεν η τόλμη κ’ η λύσσα των βαρβάρων, | και όρμησαν ηρώων να σφάξωσι φρουράν, 38 τετράστ. στρ., 1ος και 3ος στ. 14σύλλαβοι, 2ος και 4ος στ. 13σύλλαβοι, πλεκτή ομοιοκαταληξία, [μια υποσημείωση στις σελ. 22 και 23], σελ. 23-26: Εις Αγλαΐαν, (αρχ.) Πως θα βαστάξω βάρος τοιαύτης συμφοράς, | την στέρησιν της μόνης, κι’ ωραίας μου κεράς, 110 στ., 13σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [μια υποσημείωση στη σελ. 24], σελ. 26-40: Εις Ψαρραίους, σελ. 26-36: Μέρος ά, (αρχ.) Κρατών εις χείρας του τ’ αλκοράνον, | Μαχμούτ ο ύστατος των Σουλτάνων, 45 εξάστ. στρ., 10σύλλαβοι στ., 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 37-40: Μέρος β΄, (αρχ.) Μηδέ νυξ ήτον, μηδέ ημέρα | άλλ’ όλον έβαπτε τον αιθέρα, 14 εξάστ. στρ., 10σύλλαβοι στ., 1-2 στ. ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, 3-6 στ. σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 40-42: Εις την υγείαν, (αρχ.) Φίλη αγώνων συνεχών κι ιδρώτων, ω Υγεία! | ευρύστερνε, φουσκόνευρε, στους ώμους σου πλατεία, 68 στ., 15σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, [μια υποσημείωση στη σελ. 41], σελ. 42: Εις πριγγιπέσσαν Ραλλού Καρατζά, | μεταφράσασαν την ελληνικήν ιστορίαν εκ της ιστορικής βιβλιοθήκης του Βρεττόνου,(αρχ.) Της ιστορίας στολισμός της παλαιάς μας είναι | Ελλάδος ηρωΐναι, 6 δίστιχα, οι μονοί στ. 15σύλλαβοι, οι ζυγοί στ. 7σύλλαβοι, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 43-50: Ωδή εις τους Έλληνας, (αρχ.) Άγριος τίγρης, δεινόν θηρίον, | Τούρκων Σουλτάνων ευνούχων θρέμμα, 64 τετράστ. στρ., 10σύλλαβοι στ., σταυρωτή ομοιοκαταληξία, σελ. 50-51: Εις την Αγγελικήν Πάλλη, (αρχ.) Το κλεινόν όρος η Πιερία | όπου το πάλαι Μουσών χορεία, 13 τετράστ. στρ., 1-3 στ. 10σύλλαβοι, 4ος στ. 5σύλλαβος, ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. ☻Τα ποιήματα αυτά είναι γραμμένα γύρω στο 1826, σύμφωνα με την εισαγωγή, (σελ. 5). Έκδηλη είναι η στροφή του Νερουλού προς τον αρχαϊσμό, όπως παρατηρεί ο Κ. Θ. Δημαράς (Ιστορία Νεοελληνική Λογοτεχνίας, σελ. 271, δεύτερη έκδοση, Ίκαρος, 1956). Τα περισσότερα ποιήματα έχουν θέμα εθνικό. © + ۩

Ακολουθουν ένα-δυο μικρότερα παραδείγματα από το ίδιο κείμενο και ένα σχόλιο για την παράφραση του Ομήρου από τον Νικόλαυ Λουκάνη.

□ Karl Heinrich Wilhelm Münnig, Gedrängte, reine und angewandte neugriechische Sprachlehre, Δρέσδη και Λιψία, 1826, [Δρλ. *1028]ΓΕΝ. L 276, INS 49.12

[ΜΗ ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ] σελ. 138: Ι. Ρ. Νερουλός, Πολυξένη, [αποσπάσματα]. σελ. 141: Ι. Ρ. Νερουλός, Ασπασία {αποσπάσματα]σελ. 144: Το όνειρον του Δήμου, [Φοριέλ, + γερμ. διάστιχη μτφρ.] σελ. 145: Γάμος του υιού του Ζίδρου [ομοίως]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

[1.]
το τραγούδι του ΤΥΡΤΑΙΟΥ Μεταφρασμένον απόν Κυρ. Σπυρίδονα Τρικούπην.

–τεθνάμεναι μεν καλόν–

Τί τιμή στο Παλληκάρι
όταν πρώτο στη φωτιά,
     σκοτωθή για την Πατρίδα
       με την σπάθα στην δεξιά;

Λυπηρότατον ! να αφήση
την Πατρίδα τη γλυκιά
     και τους εύκαρπους τους κάμπους,
        και να ζη με διακονιά.

Με Γονιόν να παραδέρνη
με γυναίκα ’μορφωνιά,
     με Γερόντισα Μεητέρα,
     και μ’ ανήλικα Παιδιά,

Κι’ απ’ την στέρησι και φτώχια,
όπου πάγ’ όπου σταθή
     να γνωρίζ’ ότ’ είναι ’ς όλους
     η ζωή-του μισητή[.]

Να ’ντροπιάζη τη γενιά-του
να ’ντροπιάζεται κι’ αυτός,
     και ποτέ να μην του λείπη
     απ’ τα χείλ’ ο στεναγμός;

Τέτοιον άνθρωπον καθένας
ζωντανόν καταφρονάι
     μήτ’ αφ’ ού στον τάφον πέση
     τ’ όνομά-του μελετάι

Εις την μάχην ας χυθούμεν
όλοι μ’ άφοβοι καρδιά.
     ο καθένας ας πεθάνη
     για Πατρίδα, για Παιδιά.

Στη φωτιά Παληκαράδες!
γενήτ’ όλοι ένα κορμί!
     στη φωτιά! μη ’ντροπιασθήτε
     σα φυγάδες, σα δειλοί

Λεοντόκαρδον το στήθος
καθενός-σας να φανή
     τους εχθρούς-σας πολεμούντες
     μην ψηφάτε τη ζωή!

Να μη φύγετε κι’ αφήστε
τα σεβάσμια Γερατειά,
     πόχουν αχαμνά τα χέρια,
     και τα γόνατα βαριά.

Εντροπή-σας, εντροπή-σας
από πίσω ναν ο Νιος,
     κι’ ο αδύνατος ο Γέρος
     να πεθαίνη μπροσθινός.

Π’ όχει κάτασπρα τα γένεια,
κάτασπρη την κεφαλή
     και στα χώματα ν’ αφήνη
     την αδούλωτη ψυχή.

Όλ’ οι κίνδυν’ οι πολέμοι,
όλοι πρέπουν εις τον Νιο
     εις τον Νιο οι πολέμοι πρέπουν
     που το σώμ’ έχ’ ανθηρό.

Σεβαστός είναι στους άνδρες,
στες γυναίκες ποθητός,
     εύμορφος κι αν πρωτοπέσει
     κι’ εις τον πόλεμον Νεκρός.

Ας ριχθή μπροστά στο Γέρο,
κι’ άσειστος ας στυλιωσθεί
     και τα δόντια όλ’ ας σφίξει
     με το αίμ’ ας κυλισθεί.

σελ. 123-126
[2.]
Επιτύμβιον εις τον αείμνηστον Μάρκον Μπότζαρην,
Ηρωικώς υπέρ της Ελευθεριάς πεσόντα,
εν τη εν Λάσπη μάχη

Διαβάτα, μη τολμήσης
δίχως σέβας να εγγίσης
     είναι λίθος ιερός.
Υπ’ αυτό κείτ’ ο γενναίος
Μάρκος Μπότζαρης, ο νέος
     της Ελλάδος στρατηγός.

Λάτρης της ελευθερίας,
αρετής-τε και ανδρείας
     εικών, μέμψεως εκτός.
Τους τυράννους δε τροπώσας
και πατρίδα δϊασώσας,
     τελευτά ηρωικώς.

Ώδ’ η κόνις κείται μόνη,
η σκιά-του δ’ εν λειμώνι
     ηλισίων εις χορόν
άνεστι των Αριστείδων,
Θρασυβούλων, Λεωνίδων
     προπατόρων-του λαμπρών.

Όθεν τρέξε, μην αρνήσης,
εις τα έθνη να κηρύξης,
     πως η ιερά αυτή,
έννομος ελευθερία,
η πατρίς και η θρησκεία
     το φιλείσθαι απαιτεί.

Sheridan, The Songs of Greece, 1825, 309-310. Ανώνυμος. στρ.3, στ. 4 άνεστι= αττικός μέλλων του ανέρχεται. στ. 5: Δεωνίδων.

διεύθυνση επικοινωνίας: politis@phl.uoc.gr